สาวน้อย บ้านนอก [ซีรี่ย์สาวน้อย]

โดย: Freedom



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 1 : สาวน้อย บ้านนอก [ซีรี่ย์สาวน้อย]


ตอนต่อไป

ณ.จังหวัดสระบุรี

เสียงร้องห่มร้องไห้ท่ามกลางหมู่มวนผู้คนที่แสนมีอำนาจยืนรอบล้อมตัวเธอและครอบครัวของเธอ พวกนี้คือเจ้าหนี้รายใหญ่ที่พ่อกับแม่ของเขาคิดผิดที่ไปกู้ยืมเงินพวกมันมาโดยไม่คิดถึงเลยว่าจะหาเงินจากที่ไหนมาชดใช้หนี้พวกมัน พ่อแม่ของเธอคิดแต่ว่าถ้าขายผลไม้รอบนี้จะได้กำไรเยอะแต่ไม่เลย กลับขาดทุนไปหลายบาททีเดียว ทำให้พ่อแม่ของเธอไม่มีเงินที่จะไปใช้หนี้คืนอย่างที่เคยรับปากไว้

ไหนละเงินเสียงเข้มๆของคนตัวใหญ่เอ่ยถามพร้อมมือที่ถือปืนยาวสีน้ำตาล เพ็ญพรและสมศักดิ์นั่งร้องไห้อย่างสะอึกสะอื้นตัวสั่นเทาดูน่าสงสาร น้ำตาลจ้องมองผู้เป็นพ่อแม่ก็อดสงสารไม่ได้เธอได้แต่ร้องไห้ออกมา

ฉันขอเวลาอีกสักหน่อยได้ไหมเพ็ญพรค่อยยกมือขึ้นไหว้เพื่อนขอวอนขอความเห็นใจ

ขอเวลางั้นหรออิทธิพลลูกผู้ใหญ่บ้านเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอย่างเยาะเย้ยก่อนเขาจะหัวเราะออกมาอย่างดังลั่น น้ำตาลเงยหน้ามองอิทธิพลด้วยความไม่พอใจ

มองอะไรน้ำตาลอิทธิพลหันสายตาไปมองน้ำตาลพร้อมเอ่ยถามด้วยความสงสัย

ฉันมองคนเลวอย่างพวกแกไงปกติน้ำตาลสาวน้อยแสนอ่อนหวานไม่เคยเอ่ยปากด่าใคร ถ้ามันทนไม่ไหวจริงๆ

ด่าฉันเลวงั้นหรืออิทธิพลตรงเข้ามาบีบคางของหญิงสาวอย่างแรงจนเธอร้องอย่างเจ็บปวด สมศักดิ์และเพ็ญพรรีบพากันแกะมือของชายหนุ่มออก

ปล่อยลูกฉันเดี๋ยวนี้นะ ปล่อยเพ็ญพรใช้มือเล็กๆทุบลงไปที่แขนหนาของอิทธิพล มีหรือที่เขาจะรู้สึกแถมสะบัดเพ็ญพรและสมศักดิ์แทบหงายหลัง

พ่อ ผมอยากได้น้ำตาลเป็นเมียอิทธิพลหันไปเอ่ยกับผู้เป็นพ่อด้วยความอยากได้

แต่แกกำลังจะแต่งงานกับยัยพริกนะอำนาจผู้เป็นพ่อเอ่ยทักท้วงลูกชาย อิทธิพลเลิกคิ้วขึ้นพร้อมยักไหล่หนาอย่างไม่สนใจ

แล้วไงยังไงพ่อ ก็ผมอยากได้อิทธิพลเอ่ยอย่างเอาแต่ใจ อำนาจผู้ไม่เคยขัดใจลูกจึงเอ่ยอนุญาต อิทธิพลมองน้ำตาลอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ เพ็ญพรรีบรวบตัวลูกสาวมากอดแน่นอย่างหวงแหน

หาเงินมาใช้ฉันภายใน1เดือน ไม่งั้นลูกสาวของพวกแกได้ตกเป็นเมียของลูกฉันแน่อำนาจจ้องหน้าเพ็ญพรและสมศักดิ์พร้อมหัวเราะกันอย่างสะใจ น้ำตาลรู้สึกกลัวจนตัวสั่นไปหมด

แล้วเจอกันนะจ้ะ น้ำตาลจ๋าอิทธิพลเอ่ยล้อเลียนอย่างสะใจ เขาคิดแล้วว่ายังไงน้ำตาลก็ไม่มีเงินมาคืนเขาได้แน่ๆ น้ำตาลได้แต่นั่งร้องไห้ออกมาด้วยความกลัวปนความอ่อนแอ

แม่ขอโทษลูก แม่ขอโทษ ฮือๆเพ็ญพรน้ำตาปริ่มออกมาจากดวงตาด้วยความรู้สึกผิดแท้ๆ สมศักดิ์มองชีวิตในครอบครัวที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็รู้สึกคิดท้อใจ น้ำตาลเงยใบหน้าสวยมองหน้าผู้เป็นพ่อ

ไม่เป็นไรนะพ่อ น้ำตาลจะไปหาเงินมาใช้หนี้พวกเขาเอง แม้มันจะหนักหรือเหนื่อยเพียงใด น้ำตาลก็จะทำน้ำตาลเอ่ยกับผู้เป็นพ่อด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ น้ำใสๆไหลออกมาจากดวงตา สมศักดิ์หันมองก็ดึงลูกสาวและภรรยาเข้ามากอดแนบชิดอกแกร่ง

พ่อก็จะหางานทุกอย่างทำเพื่อไม่ให้ลูกของพ่อต้องไปตกนรกอยู่กับไอ้อิทธิพลแน่นอนสมศักดิ์เอ่ยออกมาแสดงความหวงลูกสาว จะมีพ่อคนไหนล่ะที่อยากจะให้ลูกสาวของตัวเองไปแต่งงานกับคนไม่ดีอย่างอิทธิพล

 พริกสาวน้อยแสนแซ่บกำลังยืนให้อาหารปลาในบ่อปลาพร้อมเอ่ยปากคุยกับเพื่อนรักอย่างน้ำตาลไปด้วย

แล้วแกจะไปหาเงินจากที่ไหนมาใช้หนี้พวกมันพริกเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

เพราะที่นี่มันเป็นที่ของพวกมัน มันคงสั่งคนไว้หมดแล้วแหละว่าห้ามรับแกเข้าทำงาน พวกนี้มันไม่ได้โง่นะแกพริกหันหน้ามองน้ำตาลที่นั่งตาละห้อยอย่างหน้าสงสาร

นั่นซิ ฉันลืมคิดตรงนี้ไปเลยน้ำตาลถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่อย่างคิดหนัก พริกเดินมาใกล้ๆน้ำตาลพร้อมหย่อนก้นนั่งลงที่แคร่ไม้ไผ่

มีทางเดียวที่แกจะไปได้พริกกับน้ำตาลหันมาสบตากัน

ทางไหนน้ำตาลเอ่ยถามอย่างรวดเร็วพร้อมจ้องสายตาพริกเพื่อรอคำตอบที่กำลังจะเอ่ยออกมาจากปากของพริก

กรุงเทพพริกเอ่ยออกมาเพียงสั้นๆแต่กลับทำเอาน้ำตาลถึงกับเบิกตาโตกว้างอย่างตกใจ

กรุงเทพอย่างงั้นหรอแกน้ำตาลกรอกตาวนไปมาแค่เดินแถวบ้านยังหลงเลยจะให้เธอไปกรุงเทพเมืองใหญ่ๆแบบนั้นเธอจะไปได้หรอ

แต่ที่นั่นเขารับคนที่มีวุฒิสูงๆอย่างฉันแค่ ป.6ใครจะมารับฉันเข้าทำงานแกน้ำตาลถอนหายใจอีกครั้งรู้สึกน้อยใจในโชคชะตายิ่งนัก ที่ทำให้เธอมาเจออะไรเช่นนี้

แกอย่าพูดอย่างนั้นซิ แกไปที่กรุงเทพแกอาจจะเจอคนใจดีรับแกเขาทำงานก็ได้ แกก็ไม่ใช่คนโง่แต่แกแค่เป็นคนซื่อพริกหัวเราะออกมาเมื่อเจอสายตาของน้ำตาลมองค้อน

ฉันไม่ได้ด่าแกนะ ฉันแค่บอกเฉยๆพริกยิ้มเบาๆ

แกไปกับฉันไหมน้ำตาลเอ่ยชักชวนเพราะดูท่าแล้วพริกจะเก่งในเรื่องการพูด ไม่เกรงกลัวใครเสียด้วย

ฉันก็อยากไปนะแต่ว่าฉันต้องดูแลเจ้าปลาพวกนี้อะซิพริกคิ้วขมวดถ้าไม่ติดว่าเธอต้องดูแลปลาไม่รู้กี่หมื่นกี่พันตัวของพ่อ เธอคงไปกับน้ำตาลแล้ว ห่วงเพื่อนก็ห่วง ห่วงปลาของพ่อก็ห่วง

ฉันเข้าใจ ขอบใจแกมากนะที่ช่วยฉันหาทางหาเงินน้ำตาลยกมือตบไหล่บางของพริกพร้อมรอยยิ้มแห่งมิตรภาพ

ไม่เป็นไรหรอกแกพริกยิ้มร่าพร้อมเอาใบหน้าซบลงที่หัวไหล่

น้ำตาล

อิทธิพลหย่อนเก้าอี้นั่งลงบนเก้าอี้ไม้ราคาแพงเมื่อกลับถึงบ้าน เขาได้แต่นั่งยิ้มดีใจที่จะได้มีเมียพร้อมกันสองคนแถมทั้งสองยังเป็นเพื่อนรักกันอีก คงไม่มีอะไรมีความสุขอย่างนี้อีกแล้ว อิทธิพลนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่จนกองแก้วผู้เป็นแม่ต้องเดินเข้ามาถามไถ่เมื่อเห็นลูกชายแปลกๆไปตั้งแต่กลับมา

เป็นอะไรลูกแม่ นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เชียวกองแก้วเอ่ยถาม อิทธิพลหันมองกองแก้วก็เผยรอยยิ้มออกมา

ผมมีความสุขครับ ที่จะมีเมียสองคนอิทธิพลเอ่ยออกมาก็ทำเอากองแก้วลมแทบจับ นี่ลูกชายของเขาที่นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่นั่นก็เรื่องแค่นี้เองหรอ กองแก้วสูดลมหายใจเข้าลึกๆเพื่อยอมรับความจริงที่ลูกชายพูดออกมา

และ...แล้ว เป็นผู้หญิงที่ไหนคะลูกแม่กองแก้วเอ่ยถามด้วยเสียงตะกุกตะกัก

น้ำตาลไงครับแม่อิทธิพลยิ้มร่า กองแก้วรีบยกมือขึ้นมาทาบหน้าอกเบาๆพร้อมสูดลมหายใจเข้าอีกครั้งและค่อยๆผ่อนมันออกมาอย่างเบาๆ

พริกกับน้ำตาล ตายแล้ว หาให้ดีกว่านี้ได้ไหมลูก แต่ละคนลูกหนี้พ่อทั้งนั้นเลยกองแก้วรับไม่ได้กับสิ่งที่ลูกของเธอกำลังทำอยู่

ไม่ดีหรอครับ ค่าสินสอดจะได้ลดด้วยอิทธิพลเอ่ยบอกพร้อมยื่นใบหน้าหล่อๆเข้าไปใกล้ๆกองแก้ว

เป็นความคิดที่ดีลูก ลูกแม่นี่ฉลาดจริงๆกองแก้วยกมือเรียวสวยแตะใบหน้าหล่อๆของลูกชาย พร้อมเผยรอยยิ้มภาคภูมิใจให้กับลูกชาย

อีกเดือนเดียวเท่านั้นล่ะครับแม่ ผมก็จะได้น้ำตาลมาครอบครองอิทธิพลคลี่ยิ้มดีใจออกมา

น้ำตาลนั่งเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าใบเก่าพร้อมน้ำตาที่มันเอ่อล้นไหลออกมาจากดวงตาน้อยๆ

จะไปจริงๆหรอลูกเพ็ญพรเดินเข้ามานั่งใกล้ๆลูกสาวพร้อมยกมือปัดปอยผมที่มันร่วงหล่นลงมา น้ำตาลพยักหน้าพร้อมเผยรอยยิ้มเบาๆออกมาเหมือนยิ้มเพื่อให้แม่นั้นสบายใจ

ถ้าเหนื่อยก็กลับมานะลูก แม่จะทำงานหาเงินเองเพ็ญพรพูดเสียงสั่นเครือ ตอนนี้ชีวิตครอบครัวของเธอมันช่างแสนลำบากยากเย็น จะไปพึ่งใครตอนนี้ก็ไม่มีใครให้พึ่งเป็นเพราะว่าอำนาจ ผู้ใหญ่บ้านสั่งทุกคนไปหมดแล้วว่าห้ามให้ความช่วยเหลือครอบครัวของเธอ

เช้าวันรุ่งขึ้น

พริกเดินถือของฝากมาให้น้ำตาลที่บ้านแต่เช้า วันนี้ก็จะเป็นวันที่เพื่อนรักของเธอต้องไปกรุงเทพเสียแล้ว น้ำตาลเดินลงบันไดบ้านลงมาหาพริกพร้อมรอยยิ้ม

จะไปกี่โมงหละ เดี๋ยวฉันจะขับรถไปส่งพริกเอ่ยบอกพร้อมรอยยิ้ม น้ำตาลหลบตาเพราะถ้าเธอจ้องตาของพริกเพื่อนรักเป็นอันต้องร้องไห้แน่ๆ

เดี๋ยวอีกสักพัก แต่ความจริงไม่ต้องลำบากก็ได้นะพริก ฉันไปเองก็ได้น้ำตาลพยักหน้าเบาๆพร้อมน้ำตา พริกถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะยกมือวางบนไหล่บางของน้ำตาลเหมือนปลอบใจ

ไม่ร้อง แกต้องเข้มแข็งแกต้องหาเงินมาใช้หนี้ไอ้อิทธิพลให้ได้พริกค่อยๆเผยรอยยิ้มออกมาเบาๆ น้ำตาลได้แต่พยักหน้าพร้อมน้ำตาที่เอ่อล้นออกมาจากดวงตาคู่สวย พริกและน้ำตาลโผล่กอดกันอย่างให้กำลังใจกันและกัน พริกรู้ดีว่าน้ำตาลเป็นคนอ่อนแอและเจ้าน้ำตาขนาดไหนร้องไห้เก่งอย่างกะอะไรเกิดอะไรนิดหน่อยก็ร้องไห้แต่เธอเป็นคนขยันทำมาหากินอย่างมาก อดทนและรักพ่อแม่อย่างมาก เพื่อพ่อแม่แล้วเธอพร้อมทำทุกอย่าง พริกและน้ำตาลต้องผละออกจากกันเพราะเสียงอิทธิพลที่มาขัดจังหวะ

เมียรักของฉันอยู่พร้อมหน้าพร้อมตาเชียวอิทธิพลเดินยิ้มมาแต่ไกลพร้อมเอ่ยคำที่พริกแสนเกลียด

อย่ามาหน้าด้านเหอะขอร้องพริกหันไปต่อว่าอิทธิพลที่ยืนหล่อพร้อมมือลวงกระเป๋าอย่างเก๊กเท่

ไม่ได้หน้าด้านนะ อีก1เดือนน้ำตาลก็จะมาเป็นเมียฉัน ส่วนของเธออีกไม่กี่เดือนนะ เตรียมตัวเอาไว้อิทธิพลคลี่ยิ้มออกมาอย่างสะใจ น้ำตาลกอดแขนของพริกแน่น

เดี๋ยวแกก็จะเป็นพ่อหม้ายเพราะอีก1เดือนน้ำตาลก็จะหาเงินมาชดใช้แกแล้วพริกเลิกคิ้วขึ้นต่อว่าอิทธิพลอย่างสะใจ

เธอรู้ได้ไงอิทธิพลมองน้ำตาลอย่างค้นหาคำตอบ พริกกอดอกแน่นพร้อมเชิดหน้านิดๆ

ก็น้ำตาลจะไปทำงานที่กรุงเทพ แกรู้ไหมว่าที่กรุงเทพเงินดีขนาดไหนพริกยกยิ้มอย่างสะใจเมื่อมองดูอิทธิพลที่เกิดอาการเลือดขึ้นหน้า

แต่เงินตั้ง1ล้านนะ น้ำตาลจะหาเร็วขนาดนั้นเลยอิทธิพลปลายตามองพริก

แน่นอน เพื่อนฉันเก่งพริกตอบไปส่งๆเพราะเธอไม่แน่ใจเหมือนกันว่า1เดือนนี้น้ำตาลจะได้ถึงหรือเปล่า ใช่ว่าได้เงินจากการทำงานแล้วจะได้เก็บ ไหนจะค่าข้าว ค่านู้นนี่นั่นเยอะแยะ

น้ำตาล ฉันไม่ให้เธอไปอิทธิพลตรงเข้ามากระชากแขนเล็กอย่างแรงด้วยความเอาแต่ใจ

โอ๊ย นี่ฉันเจ็บนะน้ำตาลอุทานด้วยความเจ็บปวดเขากระชากเธออย่างกะสัตว์

นี่เพื่อนฉันเจ็บนะพริกกระชากแขนหนาของอิทธิพลเพื่อให้เขาปล่อยเพื่อนรักของเธอ น้ำตาของน้ำตาลเอ่อล้นออกมาอีกครั้งด้วยความเจ็บปวด ยิ่งพริกห้ามอิทธิพลเท่าไหร่เหมือนอิทธิพลจะไปลงกับน้ำตาลเท่านั้น

ถ้าเธอไป ฉันจะเผาบ้านเธออิทธิพลเอ่ยขู่ด้วยความเอาแต่ใจ

นี่คิดจะขู่เพื่อนฉันหรอ เดี๋ยวฉันจะแจ้งตำรวจพริกเบิกตาโตกว้างแทบถลนออกมาจากเบ้า อิทธิพลถึงแม้จะเป็นลูกผู้ใหญ่บ้านแต่เขาก็กลัวกฎหมายเขาค่อยๆปล่อยมือของน้ำตาลอย่างช้าๆบนแขนของน้ำตาลเป็นจ้ำแดงๆเต็มแขนไปหมด

จำไว้นะ ฉันจะจำทุกวิถีทางเพื่อไม่ให้เธอไปอิทธิพลเอ่ยให้น้ำตาลได้ยินก่อนจะก้าวเท้าเดินออกไป พริกคิ้วขมวดอย่างไม่พอใจอิทธิพล เธอค่อยๆก้าวเท้าเข้ามาโผล่ปลอบเพื่อนรักพร้อมถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่


ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณนะค่ะที่เข้ามาอุดหนุน"

Freedom


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha