สาวน้อย บ้านนอก [ซีรี่ย์สาวน้อย]

โดย: Fly Freedom



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 2 : สาวน้อย บ้านนอก [ซีรี่ย์สาวน้อย]


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ไปกันเถอะ ก่อนตัวทำลายจะโผล่มาอีกพริกเอ่ยบอกน้ำตาลพร้อมช่วยน้ำตาลหิ้วกระเป๋าขนขึ้นรถใหญ่

ขอบคุณนะพริกน้ำตาลร้องไห้อีกตามเคยจนพริกถอนหายใจออกมากับความเจ้าน้ำตาของเพื่อนรัก

เลิกดราม่าและขึ้นรถเถอะพริกเอ่ยบอกและเดินมายังฝั่งคนขับ น้ำตาลหัวเราะออกมาเมื่อเจอสีหน้าและเสียงถอนหายใจของพริกซ้ำแล้วซ้ำเล่า

รถปิกอัพขนาดใหญ่กำลังเคลื่อนตัวออกจากบ้านเพื่อจะไปกล่าวลาพ่อและแม่ที่สวนสัปปะรดที่ห่างจากบ้านไม่ไกลเท่าไหร่

บรรยากาศบนรถมีแต่เสียงหัวเราะและเสียงพูดมากของพริกที่พูดไม่หยุดไม่หย่อนมีทั้งเสียงหัวเราะและน้ำตา ส่วนมากน้ำตาจะเป็นของน้ำตาลซะมากกว่า รถของพริกขับเข้ามาที่สวนสัปปะรดก็เจอสมศักดิ์และเพ็ญพรกำลังยืนทำงานกันอย่างอดทนกับแสงแดด แต่เมื่อหันมองเห็นรถเธอก็รีบหยุดทำงานและมองมาที่รถ น้ำตาลรีบลงจากรถและวิ่งมาหาพ่อและแม่พร้อมรอยยิ้มและน้ำตา ทั้งสามคนพ่อแม่ลูกโผล่กอดกันแน่นด้วยความรักที่ล้นปริ่ม

น้ำตาลจะไปแล้วนะจ้ะแม่จ๋าพ่อจ๋าน้ำตาลเอ่ยไปน้ำตาก็ไหลอาบพวงแก้มไป

จ้ะ หนูเดินทางดีๆนะลูกนะ ถ้าทำงานไม่ไหวก็กลับมานะลูก พ่อและแม่รักลูกนะสมศักดิ์กอดกระชับและแน่นกว่าเดิมด้วยความรัก เพ็ญพรจ้องหน้าน้ำตาลก็ยกมือเหี่ยวๆขึ้นมาปาดน้ำตาที่เปรอะเปื้อนใบหน้าสวยๆของลูกสาวที่เป็นดั่งดวงใจ

น้ำตาลรักพ่อกับแม่นะคะ อึกๆ น้ำตาลจะตั้งใจทำงานแล้วส่งเงินมาให้พ่อกับแม่นะจ้ะน้ำตาลค่อยๆเผยรอยยิ้มออกมาเบาๆแต่ยังคงมีน้ำตาไหลออกมาจากดวงตาคู่สวยไม่หยุดหย่อน

ไปได้แล้วลูก เดินทางมืดๆมันอันตรายเพ็ญพรลูบหัวน้ำตาลเบาๆก่อนจะจูงมือลูกสาวมาที่รถปิกอัพ

พริก น้าฝากส่งน้ำตาลด้วยนะลูกในขณะที่เพ็ญพรเอ่ยบอกกับพริกก็มีแต่น้ำตาที่มันเอ่อล้นออกมาไม่หยุดหย่อนเช่นกัน ก็เพ็ญพรรักและเป็นห่วงน้ำตาลมากๆนี่ถึงทำให้ร้องไห้ตลอดเวลา

คุณน้าไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ พริกจะรอดูน้ำตาลจนน้ำตาลขึ้นรถทัวร์เลยคะพริกเอ่ยรับปากพร้อมรอยยิ้ม

งั้นน้ำตาลไปก่อนนะจ้ะพ่อจ๋าแม่จ๋าน้ำตาลโผล่กอดพ่อและแม่ของเธออีกครั้งแต่ครั้งนี้คงนานกว่าทุกๆครั้งเพราะเธอจะไม่ได้อยู่ในอ้อมกอดอย่างนี้อีกนาน

ปะกันเถอะพริก ไปแล้วนะจ้ะพ่อจ๋าแม่จ๋าน้ำตาลก้มลงยกมือไหว้ผู้เป็นพ่อและแม่ก่อนจะค่อยๆก้าวถอยหลังไปยังรถที่จอดอยู่แค่ไม่กี่ก้าว พริกขึ้นไปยังฝั่งคนขับและสตาร์ทรถและขับออกไป น้ำตาลโผล่ลำตัวออกมาจากกระจกและยกมือขึ้นโบกมือบ้ายบ่าย

 รักพ่อกับแม่นะคะน้ำตาลตะโกนอย่างดัง ส่วนพ่อและแม่ของเธอก็รับรู้และเผยรอยยิ้มกว้างจนเห็นฟันที่เรียงกันอย่างเป็นระเบียบ

 รถของพริกขับออกไปได้ไม่นาน รถของอิทธิพลและลูกน้องก็ขับเข้ามาที่สวนสัปปะรดทำเอาเพ็ญพรและสมศักดิ์ตกใจไม่ใช่น้อย แต่พวกอิทธิพลไม่ได้จะมาทำอะไรเพียงแต่จะเข้ามาถามหาน้ำตาล เพื่อจะมารั้งน้ำตาลไม่ให้ไปแต่แล้วเขาก็มาเสียเที่ยวเพราะไม่เจอน้ำตาล อิทธิพลจึงสั่งให้ลูกน้องขับไปยังท่ารถทัวร์

ใช้เวลาไม่นานพริกก็ขับมาถึงเรียบร้อย พริกยื่นถุงโทรศัพท์ให้กับน้ำตาล เธอถึงกับเบิกตาโตอย่างงงๆ

ให้พริกเอ่ยน้ำเสียงสั่นเครือพร้อมพยักหน้าเบาๆเพื่อให้เพื่อนรักรับโทรศัพท์ไป น้ำตาลส่ายหัวไปมาอย่างปฏิเสธ

รับไปเถอะน่า ฉันซื้อให้เราะได้ติดต่อกันพริกเอื้อมมือไปจับมือน้ำตาลให้แบมือและหยิบถุงโทรศัพท์ใส่เข้าไปในมือบาง

แล้วของแกละน้ำตาลปลายตามองเพื่อนรัก พริกยิ้มและควักโทรศัพท์ที่อยู่ด้านหลังกระเป๋ากางเกงขึ้นมาโชว์

ใส่ซิมให้แล้ว เติมเงินให้เรียบร้อยเบอร์ฉันก็อยู่ในนั้น ถึงแล้วโทรมาด้วยนะยัยเจ้าน้ำตาพริกยื่นมือขึ้นมาหยิกแก้มของน้ำตาลเบาๆอย่างหมันเขี้ยว พูดยังไม่ทันไรน้ำตาลก็ร้องไห้มาอีกครั้ง พริกหัวเราะลั่นเมื่อมองหน้าน้ำตาล

ขึ้นรถเถอะ กว่าจะได้ไปฉันว่าตาแกคงจะช้ำพอดีพริกปลายตามมองน้ำตาล น้ำตาลทำปากจู๋ก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

ฉันไปแล้วนะ ฝากดูแลพ่อและแม่ฉันด้วยน้ำตาลฝากฝังกับพริก เพราะพริกเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดเธอไม่ได้เป็นแค่เพื่อนแต่เธอเหมือนพี่เหมือนน้องเหมือนคนในครอบครัวเดียวกันกับเธอ เมื่อน้ำตาลฝากฝังเรียบร้อยก็ก้าวเท้าขึ้นรถไปพร้อมเผยรอยยิ้มเบาๆ รถทัวร์ที่น้ำตาลขึ้นได้เคลื่อนตัวรถออกไปเรียบร้อย พริกได้แต่ยืนยกมือปาดน้ำตาเบาๆด้วยความคิดถึง

เอี๊ยดดด!!

เสียงล้อรถของอิทธิพลเสียดสีกับพื้นถนนดังลั่นสนั่น พริกหันมองขวับอย่างตกใจ

น้ำตาลละ น้ำตาลอยู่ไหนอิทธิพลวิ่งลงมาจากรถอย่างเหนื่อยหอบ พริกลอยหน้าลอยตาไปมาก่อนสมองจะคิดอะไรออกมา

น้ำตาลหรอ ฉันเห็นน้ำตาลบอกว่าจะไปเข้าห้องน้ำอ่ะพริกชี้ไปด้านในที่นั่งรอรถ อิทธิพลยิ้มออกมาเชื่อคำของพริก

งั้นนายช่วยไปรอแทนฉันหน่อยซิ ฉันจะกลับบ้านไปพักซะหน่อยเมื่อยไปหมดพริกทำเป็นบิดตัวไปมาพร้อมคลี่ยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา

ได้จ้ะ งั้นเดี๋ยวอิทธิพลคนหล่อจะไปเฝ้าน้ำตาลเอง ส่วนที่รักไปพักผ่อนนะจ้ะ เค้าเป็นห่วงอิทธิพลเอื้อมมาจับคางของพริกพร้อมรอยยิ้มก่อนจะเดินเข้าไปนั่งในที่รอรถเพราะเชื่อตามที่พริกบอกเมื่อครู่

พริกเดินไปขึ้นรถพร้อมหัวเราะออกมาอย่างสะใจ

รอไปเถอะ ไอ้พวกโง่พริกสตาร์ทรถและขับออกไปพร้อมหัวเราะไม่ยอมหยุดเพราะมันน่าสะใจเสียจริงๆ

ณ.โรงแรมแห่งหนึ่ง

เขมกรรูปหล่อ รูปร่างอย่างกะนายแบบเดินเข้ามาภายในห้องที่ถูกจัดเตรียมไว้สำหรับคืนนี้ เขามาพร้อมกับเพื่อนรักที่ชื่อพีท เขามาเพื่อมาดูความเรียบร้อยว่ามันเรียบรอยดีหรือไม่

ปาร์ตี้วันเกิดแกปีนี้มันต้องสนุกแน่ๆวะพีทเอ่ยพร้อมส่ายตาที่สอดส่องมองไปรอบๆห้อง เขมกรหันมองพีท

แต่ฉันบอกไว้ก่อนนะเว้ย ว่างานคืนนี้ไม่มีผู้หญิงเขมกรเป็นคนไม่ชอบปาร์ตี้ที่มีผู้หญิงมานั่งคลอเคลียร์ พีทถึงกับชะงักกึก

ไม่มีจริงๆหรอวะพีทรีบคัดค้านสีหน้าดูเริ่มไม่สนุก เขมกรพยักหน้าเบาๆเพื่อให้พีทรับรู้คำตอบ

อย่างนี้ก็ไม่สนุกอะซิพีททำสายตาละห้อยพร้อมกลืนน้ำลายเอือกใหญ่ เขมกรรู้สึกตลกกับหน้าตาของเพื่อนที่มันดูไม่สนุกจริงๆ

เออ ไม่ต้องเศร้า เดี๋ยวรองานวันเกิดแกละกันเขมกรยกมือตบไหล่หนาๆของพีทเหมือปลอบใจ พีทพยักหน้าอย่างหน่ายๆแต่เมื่อเขมกรเดินไปดูความเรียบร้อยพีทก็คลี่ยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาเหมือนต้องมีอะไรแน่นอนคืนนี้

เวลาผ่านไป

รถทัวร์จอดลงน้ำตาลก็ขนกระเป๋าลงมาดวงตาคู่สวยจับจ้องกรอกตาไปมาอย่างอย่างตื่นตระหนกตกใจ สิ่งที่เธอเห็นตอนนี้มันไม่ใช่ความฝัน นี่มันคือความจริง น้ำตาลหันไปมามองหาทางจะไปต่อ เธอไม่รู้จักใครสักคนที่กรุงเทพญาติพี่น้องก็ไม่มีสักคน

 น้ำตาลเดินมาซื้อน้ำกินที่ร้านค้าอย่างเหนื่อยล้าและไม่มีจุดมุ่งหมายที่จะไป น้ำตาลหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์โทรหาเพื่อนรักอย่างพริก แต่ไม่เห็นมีคนรับเธอจึงหยุดโทรและลุกขึ้นเดินแบกกระเป๋าเดินมายังรถแท็กซี่

ไปไหนดีจ้ะน้องสาวหนุ่มแท็กซี่เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงขี้เล่น น้ำตาลมองหน้าก็รู้สึกกลัวเสียแล้ว

เออคือ...ไปจากตรงนี้คะน้ำตาลตอบด้วยความใสซื่อเธอไม่รู้จริงๆว่าที่เธอยืนอยู่นี่มันเรียกว่าอะไร หนุ่มแท็กซี่เมื่อได้ยินน้ำตาลเอ่ยออกมาก็งงงวยไปหมด

อะๆ ขึ้นรถมาเดี๋ยวจะพาออกไปจากตรงนี้เองจ้ะหนุ่มแท็กซี่พยักหน้าเบาๆก่อนจะวิ่งอ้อมมายังฝั่งคนขับ น้ำตาลยิ้มดีใจรีบเปิดประตูขึ้นรถทันที รถแท็กซี่เคลื่อนตัวออกไป

ฮัลโหลว่าไงไอ้พีทเสียงเข้มๆเอ่ยถามคนในสาย พร้อมเท้าที่ก้าวอย่างไวเพื่อไปยังอีกฝั่งหนึ่ง

อยู่ไหนวะไอ้วัตน์พีทยืนท้าวเอวยืนคุยโทรศัพท์อยู่นอกห้อง เพราะที่เขาจะพูดกับภควัตน์นั้นมันเป็นเซอร์ไพร์ใหญ่สำหรับคืนนี้ของเขมกร

อยู่ร้านกาแฟเว้ย เดี๋ยวฉันเข้าไปภควัตน์เอ่ยบอกกับพิทยาเพื่อนรักก่อนจะหันหน้าไปสั่งกาแฟที่กับพนักงาน

เรียบร้อยนะทุกอย่าง พร้อมสำหรับคืนนี้แค่คิดพีทก็เบิกตาโต เซอร์ไพร์คืนนี้แม้ไม่ถูกใจเขมกรแต่มันช่างถูกใจเขาเสียเหลือเกิน

รถแท็กซี่ขับเข้ามาจออดที่ข้างถนนหน้าโรงแรม สีหน้าของคนขับแท็กซี่เริ่มหงุดหงิดกับน้ำตาล ถามอะไรก็บอกว่าไม่รู้สักอย่าง เขาจึงจอดให้เธอตรงนี้พร้อมไล่เธอลงจากรถ

ลงไปเลยไป บ้าหรือเปล่าเนี่ยจะไปไหนก็ไม่บอก ฮุย หงุดหงงิดเว้ยคนขับแท็กซี่ยืนต่อว่าน้ำตาลที่ยืนกอดกระเป๋าเสื้อผ้าแน่นพร้อมน้ำตาล

ค่ารถฉันด้วย เอามาเลยคนขับแท็กซี่ยื่นมือจ่อตรงหน้าน้ำตาล เธอค่อยๆเงยหน้ามอง

เท่าไหร่คะน้ำตาลเอ่ยถามน้ำเสียงเบาๆ สายตาจ้องมองคนขับแท็กซี่อย่างเกรงกลัว คนขับแท็กซี่ยืนกอดอกและกรอกดวงตาไปมาอย่างใช้ความคิด

ฉันไม่คิดแพงหรอก 2000”คนขับแท็กซี่เอ่ยมาเช่นนี้ก็ทำเอาน้ำตาลเบิกตาโตอย่างตกใจ พิทยาที่ยืนคุยโทรศัพท์อยู่นั้นก็หันมามองเหมือนคนทั้งคู่กำลังมีปัญหาอะไรกันสักอย่าง

ถ้าฉันให้คุณไปหมดแล้วฉันจะเอาเงินที่ไหนกินข้าวละคะน้ำตาลเอ่ยออกมาอย่างน่าสงสาร พีทคิ้วขมวดค่อยเงียหูฟังเรื่องราว

ก็มันเรื่องของเธอ จ่ายมาค่ารถ2000”คนขับแท็กซี่ยื่นมือไปจ่อตรงหน้าน้ำตาลอีกครั้ง

นี่ๆคุณ ค่ารถอะไร2000”พีทเดินเข้ามาเอ่ยถามพร้อมสายตาจดจ้องมองหน้าน้ำตาลสลับมองคนขับแท็กซี่

ก็ค่ารถที่ผู้หญิงคนนี้ติดผมไว้ไงคนขับแท็กซี่ชี้หน้าน้ำตาลอย่างเอาเรื่อง

คุณนั่งมาจากไหนครับพีทหันมองและเอ่ยถามน้ำตาล น้ำตาลหันหน้ามองพีทอย่างเต็มตา

นั่งมาจากที่จอดรถทัวร์คะน้ำตาลตอบอย่างซื่อๆ พีทปลายตามองคนขับแท็กซี่พร้อมยกมือขึ้นท้าวเอว

จากที่จอดรถทัวร์มาถึงนี่ ไม่น่าถึงพันด้วยซ้ำ จะดูดเนื้อดูดเลือดผู้โดยสารมากไปและนะ เห็นเขาซื่อๆก็เลวใส่เขาเลยนะพีท ต่อว่าคนขับแท็กซี่หนุ่มเสียงดังลั่น ผู้คนที่เดินอยู่แถวนั้นต่างกันมองคนขับแท็กซี่หนุ่มเป็นตาเดียว พีทด้าวเท้ามาแค่ก้าวเดียวเพื่อก้มหน้าลงมองมิเตอร์บนรถก่อนจะเอื้อมมือไปด้านหลังเพื่อควักเงินออกมาจ่ายแทน

เอาไป นี่คุณโชคดีมากๆนะที่เจอคนไม่มีทางสู้ ด่าไม่เก่ง ถ้าคุณเจอคนที่ตรงข้ามนะ ป่านนี้คุณอยู่โรงพักได้กินโอเลี้ยงกับข้าวผัดแล้วพีทต่อว่าไม่ยอมหยุดพร้อมยื่นเงินแบงก์ร้อยให้คนขับแท็กซี่สองใบ

คนขับแท็กซี่ก้มหน้าอย่างสำนึกผิด ก่อนจะถูกพีทไล่ไป น้ำตาลเงยหน้ามองพีทและค่อยๆเผยรอยิ้มออกมาเบาๆ

ขอบคุณคุณนะคะน้ำตาลพยักหน้าเบาๆพร้อมรอยยิ้ม พีทยิ้มกลับก่อนจะหันมองน้ำตาล

ไม่เป็นอะไรหรอกครับ แล้วคุณมาจากไหนแล้วจะไปไหนครับพีทจ้องดวงตาคู่สวยของน้ำตาล

ฉันพึ่งมาจากสระบุรีคะมาหางานทำที่นี่ แต่ตอนนี้ยังไม่มีที่ไปเลยคะน้ำตาลก้มหน้ากอดกระเป๋าแน่น พีทค่อยๆผ่อนลมหายใจออกมาอย่างสงสาร

“แล้วที่พักคืนนี้ละครับ”พีทเอ่ยถามอีกครั้ง น้ำตาลส่ายหัวอย่างไม่มีที่ไปจริงๆ พีทยิ่งสงสารขึ้นไปอีก น้ำตาลหยิบเงินในกระเป๋าเสื้อผ้าและยื่นให้พีท “นี่คะ เงินที่คุณจ่ายแทนฉัน”น้ำตาลยื่นแบงก์ร้อยสองแบงก์ให้กับพีท แต่พีทกอดอกไม่ยอมรับ น้ำตาลก็ยื่นค้างไว้อยู่อย่างนั้น “ผมไม่รับครับ”พีทส่ายหัวไปมา น้ำตาลทำแก้มป่องจ้องหน้าพีทไม่วางสายตา “รับไปเถอะคะ นี่มันเงินของคุณ”น้ำตาลคะยั้นคะยอให้พีทรับไป แต่พีทดันดื้อรั้น “เอ้า ไอ้พีท”เสียงของเขมกรดังขึ้นมาจากด้านหลัง น้ำตาลและพีทหันมองตามเสียงพร้อมๆกัน แต่สายตาของกลับจับจ้องใบหน้าสวยน้ำตาลอย่างตกตะลึงในความสวย “ว่าไงไอ้เขม”พีทเอ่ยขานรับและค่อยๆก้าวเท้าเพียงไม่กี่ก้าวเพื่อเข้ามาหาเพื่อนรัก “มีไรว่ะ”พีทเลิกคิ้วขึ้นพร้อมเอ่ยถามเสียงขรึมแต่เขมกรกลับเงียบกริบไม่ตอบโต้เหมือนตอนนี้ถูกคำสาปให้อยุ่ในห้วงความฝัน “เฮ้ยๆๆๆ”พีทสะกิดแขนกำยำของเขมกรเพื่อให้รู้สึกตัว เขมกรสะดุ้งโหยงอย่างตกใจ “อะไรวะ”เขมกรหันมองพีทเมื่อถูกเขาสะกิดให้ได้สติ พีทมองหน้าเขมกรอย่างรู้ทัน “แกนั้นละ เรียกฉันมีอะไร”พีทอยากจะขำออกมาเมื่อคำถามเมื่อแรกของเขมกรถูกถามกลับ “อ่อ ฉันจะให้แกเข้าไปดูว่าด้านในเรียบร้อยดีไหม”ปากของเขมกรก็พูดกับพีทแต่สายตาของเขาจ้องมองแต่น้ำตาล พีทมองสายตาเขมกรก็ถอนหายใจออกมา “แกมองใครวะ”พีทเอ่ยถามทั้งๆที่รู้ “มองแกไง”เขมกรยังจะแถออกมา พีทถอนหายใจออกมาอีกครั้งก่อนจะยกมือขึ้นจับใบหน้าหล่อของเขมกรให้หันมองมา


แล้วที่พักคืนนี้ละครับพีทเอ่ยถามอีกครั้ง น้ำตาลส่ายหัวอย่างไม่มีที่ไปจริงๆ พีทยิ่งสงสารขึ้นไปอีก น้ำตาลหยิบเงินในกระเป๋าเสื้อผ้าและยื่นให้พีท

นี่คะ เงินที่คุณจ่ายแทนฉันน้ำตาลยื่นแบงก์ร้อยสองแบงก์ให้กับพีท แต่พีทกอดอกไม่ยอมรับ น้ำตาลก็ยื่นค้างไว้อยู่อย่างนั้น

ผมไม่รับครับพีทส่ายหัวไปมา น้ำตาลทำแก้มป่องจ้องหน้าพีทไม่วางสายตา


รับไปเถอะคะ นี่มันเงินของคุณน้ำตาลคะยั้นคะยอให้พีทรับไป แต่พีทดันดื้อรั้น


เอ้า ไอ้พีทเสียงของเขมกรดังขึ้นมาจากด้านหลัง น้ำตาลและพีทหันมองตามเสียงพร้อมๆกัน แต่สายตาของกลับจับจ้องใบหน้าสวยน้ำตาลอย่างตกตะลึงในความสวย


ว่าไงไอ้เขมพีทเอ่ยขานรับและค่อยๆก้าวเท้าเพียงไม่กี่ก้าวเพื่อเข้ามาหาเพื่อนรัก


มีไรว่ะพีทเลิกคิ้วขึ้นพร้อมเอ่ยถามเสียงขรึมแต่เขมกรกลับเงียบกริบไม่ตอบโต้เหมือนตอนนี้ถูกคำสาปให้อยุ่ในห้วงความฝัน


เฮ้ยๆๆๆพีทสะกิดแขนกำยำของเขมกรเพื่อให้รู้สึกตัว เขมกรสะดุ้งโหยงอย่างตกใจ


อะไรวะเขมกรหันมองพีทเมื่อถูกเขาสะกิดให้ได้สติ พีทมองหน้าเขมกรอย่างรู้ทัน


แกนั้นละ เรียกฉันมีอะไรพีทอยากจะขำออกมาเมื่อคำถามเมื่อแรกของเขมกรถูกถามกลับ


อ่อ ฉันจะให้แกเข้าไปดูว่าด้านในเรียบร้อยดีไหมปากของเขมกรก็พูดกับพีทแต่สายตาของเขาจ้องมองแต่น้ำตาล พีทมองสายตาเขมกรก็ถอนหายใจออกมา


แกมองใครวะพีทเอ่ยถามทั้งๆที่รู้


มองแกไงเขมกรยังจะแถออกมา พีทถอนหายใจออกมาอีกครั้งก่อนจะยกมือขึ้นจับใบหน้าหล่อของเขมกรให้หันมองมา

ทางตน

มองฉันแต่ในแววตาแกนี่ไม่มีฉันเลยสักนิดนะพีทเลิกคิ้วขึ้น เขมกรส่ายหัวปฏิเสธก่อนจะส่งสายตามองพีทอย่างเอ็ดๆ

แล้วนั่นใครวะเขมกรเอ่ยถามพีทเพราะความอยากรู้ พีทหันไปมองด้านหลัง

อ้าว นี่ฉันก็ยังไม่รู้จักชื่อวะพีทเดินก้าวถอยหลังไปไม่กี่ก้าวเพื่อเดินไปยืนข้างๆน้ำตาล

คุณชื่ออะไรหรอครับพีทหันถามน้ำตาล น้ำตาลค่อยๆยิ้มออกมา

ชื่อน้ำตาลคะน้ำตาลเอ่ยด้วยน้ำเสียงเบาๆอย่างเรียบร้อย พีทพยักกหน้าเพื่อให้เขมกรเดินเข้ามาใกล้ๆ เขมกรก้าวเท้าเข้ามาใกล้

คุณไม่มีที่ไปใช่ปะพีทเอ่ยถามน้ำตาลอีกครั้ง น้ำตาลพยักหน้าก่อนจะค่อยๆเงยหน้าสบตาเขมกร

นี่ไง งั้นคุณไปทำงานที่บ้านไอ้เขมมัน เอาไหมพีทกำลังหยิบยื่นงานให้น้ำตาลได้มีงานทำ

เฮ้ย ไอ้พีทเขมกรเอ่ยเสียงหลง พีทปลายตามองเพื่อนรัก

บ้านแกขาดคนทำความสะอาดไม่ใช่หรอ รับคุณน้ำตาลเขาไว้สักคน โอเคนะพีทตอบรับคำทุกอย่างแทนเขมกรทุกอย่าง 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณนะค่ะที่เข้ามาอุดหนุน"

Fly Freedom


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha