SADISM LOVE รักรสซาดิสม์ NC SM20+ [ซีนxวีนิน]

โดย: Days&nights



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 3 : SADISM III


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

เมื่อชายหนุ่มเสร็จจากกิจกามที่เค้าได้มอบให้เธอร่างหนาก็ลุกพร่วดออกไปไม่แม้แต่จะหันกลับมามองร่างบางที่นอนทุกทรมานเพราะการกระทำของตัวเองเมื่อครู่เลยซักนิด แม้แต่ข้อมือเล็กที่ถูกเค้ามัดไว้กับหัวเตียงนอนนั้นเค้าก็ไม่คิดที่จะปลดมันออกให้เธอ ร่างบางที่เกือบจะเปลือยเปล่าเพราะเสื้อผ้าที่ขาดหลุดลุ่ยนั้นมันแทบจะปิดอะไรไม่ได้ เลยได้แต่นอนแน่นิ่งอยู่อย่างนั้น หญิงสาวที่ได้แต่ช็อคกับเหตุการณ์เมื่อครู่ที่เกิดขึ้น เธอสะดุ้งขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงประตูที่เปิดออกพร้อมกับเสียงฝีเท้าของคนที่เดินเข้ามาใกล้เธอขึ้นเรื่อยๆจนมาหยุดยืนอยู่ข้างๆเตียงที่เธอนอนอยู่ วีนินได้แต่มองไปที่บุคคลที่มาใหม่นั้น ก็เจอเข้ากับหญิงสาวคนนึงน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับเธอก่อนที่เธอคนนั้นจะวางเสื้อผ้าลงแล้วปลดเข็มขัดที่มันมัดขอมือเล็กของตนออกก่อนจะพูดขึ้น

"พี่ซีนให้เอาชุดมาให้แล้วบอกให้เธอรีบออกไปหาเค้าด้วย" เธอพูดก่อนจะเดินออกไปปล่อย วีนินลุกขึ้นด้วยความยากลำบากเพราะอาการจุกที่ท้องน้อยและอาการปวดตรงร่างกายส่วนล่างของเธอ เมื่อหญิงสาวจัดการกับตัวเองเรียบร้อยก็รีบเดินออกไปด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดที่เหลือเพราะเกรงว่าถ้าช้ากว่านี้ตัวเธอเองอาจจะไม่ปลอดภัยได้ แต่เมื่อเธอเดินออกมาก็เจอเข้ากับเค้าพร้อมกับชายหนุ่มอีกสองคนที่หันมามองเธอเป็นตาเดียว วีนินได้แต่หลบสายตาไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมองแม้แต่น้อย

"นี่หรอวะคนที่มันทำให้เร็นมันต้องตาย กูขอดูหน้าชัดๆหน่อยซิ" เสียงของใครบางคนดังขึ้นก่อนที่ร่างหนานั้นจะย่างกายเข้ามาหาหญิงสาวพร้อมกับจับปลายคางของหญิงสาวให้เงยหน้าขึ้นมาสบตา แต่ด้วยความกลัวร่างกายของเธอก็สั่นขึ้นอย่างเห็นได้ชัดสายตาที่หลุบต่ำลงเพราะไม่กล้าที่มองหน้าบุคคลที่ยืนอยู่ต่อหน้าเธอเอง มือหนาค่อยๆลากมือตามใบหน้าของเธอช้าๆก่อนลากต่ำลงมาเรื่อยๆจนถึงลำคอของหญิงสาว ทำเอาเธอหายใจไม่ทั่วท้องไม่นานเธอก็ต้องนิ่วหน้าลงเมื่อเค้าคนนั้นเพิ่มแรงบีบเข้าที่ลำคอของเธอเต็มแรง มือของเธอพยายามแกะมือหนาออกเพราะเริ่มหายใจไม่ออก

"เห้ยคริสพอเดี๋ยวแม่งตายก่อน" เสียงทุ้มต่ำของอีกคนดังขึ้นทำให้คนตรงหน้าคลายแรงบีบลงก่อนจะเดินกลับไปที่เดิม ร่างบายยืยหอบหายใจถี่ๆเมื่อเธอเป็นอิสระจากการกระทำเมื่อครู่

"หน้าสวยแต่เหี้ยสัส" คริสเอ่ยขึ้นก่อนจะเดินหนีไปที่อื่นพร้อมกับชายอีกคนที่เอ่ยห้ามเค้าไว้ แค่การกระทำของชายหนุ่มที่จับตัวเธอมาหญิงสาวก็เจ็บปวดมากพอแล้วนี่ยังต้องมาเจอคำพูดของใครอีกคนอีก ทำไมพวกเค้าต้องตัดสินเธอทั้งๆที่ความจริงที่เค้ารู้มามันผิดทำไมพวกเค้าไม่ยอมฟังอะไรเธอวีนินได้แต่คิดแต่เธอพูดมันออกมาอย่างที่ใจคิดไม่ได้

"กลับเข้าไปในห้องได้แล้วสภาพเธอตอนนี้มันโครตน่าสมเพชเลยว่ะ" พูดจบเค้าก็เดินออกไป ร่างบางเดินกลับเข้ามาในห้องก่อนจะล้มตัวลงนอนอย่างคนหมดแรงเธอหลับตาลงก่อนที่จะหลับไหลไปเพราะความอ่อนล้าที่เธอเจอมาตลอดทั้งวัน

เช้ามืดของอีกวันเธอตื่นขึ้นมาเพราะมีแรงกระชากที่ข้อมือของเธออย่างแรงจนรู้สึกปวดหนึบขึ้นมา ก่อนจะมองไปที่บุคคลที่เข้ามมาเยือนคนตรงหน้าไม่ใช่ใครคนๆนั้นก็คือเค้า เค้าที่ทำร้ายเธอทุกครั้งที่เจอกันไม่ว่าจะจากคำพูดหรือการกระทำของเค้าก็ตาม

"จะนอนอะไรนักหนา อยู่ที่นี่มันไม่ได้สบายหรอกนะ"

"ฉันก็ไม่ได้จะอยู่ที่นี่นิ" วีนินสวนออกไป

"หึ! เธอเลือกได้ด้วยรึไง จำไว้ซะต่อไปนี้ฉันคือเจ้าชีวิตเธอจำใส่หัวเอาไว้ดีๆ"

"คุณไม่ใช่"

"หึงั้นหรอวีนิน ลุกขึ้นจัดการกับตัวเองให้เรียบร้อย แล้วออกไปหาฉันที่ห้อง อย่าช้าเพราะถ้าฉันรอไม่ไหวเธอนั่นแหละที่จะซวย" คำพูดทิ้งท้ายของเค้ามันทำให้เธอไม่มีทางเลือก ร่างบางของวีนินค่อยๆลุกขึ้นอาบน้ำล้างหน้าล้างตาแต่งตัวจนเรียบร้อยดีแล้วถึงออกไปหาเค้า สายตาที่เค้ามองมามันบ่งบอกว่าเค้าไม่พอใจแต่เธอก็ไม่ได้มาช้าอะไร เวลาอาบน้ำแต่งตัวมันก็ต้องประมาณนี้อยู่แล้ว แล้วนี่เธอก็รีบสุดแล้วด้วย เธอคิด

"ฉันบอกว่าอย่าช้า แล้วนี่ให้ฉันรอเกือบยี่สิบนาทีเธอคิดว่าฉันควรทำยังไงกับเธอ" เค้าพูดก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะทำงานของเค้าเอง ก่อนจะเอ่ยคำพูดขึ้น

"ต่อไปนี้เธอต้องตื่นมาทำความสะอาดห้องนี้ให้ฉันทุกวัน อ่ออีกห้องนึงห้องนอนของฉันเธอก็ต้องทำ เธอไม่มีสิทิ์ออกไปจากบริเวรนี้ ถ้าไม่อยากมีผัวหลายคนก็ทำตามที่ฉันสั่ง หวังว่าเธอคงไม่โง่"

"ฉันขอติดต่อกับเพื่อนได้มั้ยคะ ฉันอยากคุยกับเพื่อน"

"เธอไม่มีสิทธิ์ร้องขออะไรคนที่ไล่คนอื่นไปตายได้แบบเธอไม่สมควรที่จะมาร้องขออะไรจากฉัน ออกไปได้แล้วไป!" เธอสะดุ้งเมื่อเค้าตะคอกออกมา นี่เธอต้องอยู่ที่นี่จริงๆเหรอแล้วที่นี่มันที่ไหนกัน เธอเดินไปรอบๆบริเวรที่เธออยู่มันทั้งกว้างขวางและรู้สึกไม่ปลอดภัยเอาซะเลย เธอเดินไปมาจนชนเข้ากับใครคนนึง เค้าคนนั้นที่บีบคอเธอเมื่อวานนี่

"ข..โทษค่ะฉันไม่ได้ตั้งใจ" เธอเอ่ยของโทษเค้าออกไป แต่สายตาที่มองมานั้นเหมือนอยากจะฆ่าเธอยังไงยังงั้น วีนินค่อยๆถอยหนีเมื่อเค้าเดินเข้ามาใกล้ๆเธอ เธอกลัวว่าเค้าจะทำกับเธอเหมือนเมื่อวานอีกเลยรักษาระยะห่างของเธอเอาไว้แต่ก็ดันถอยไปชนกับใครอีกคนจนเธอเองตกใจ

"เดินมาทำอะไรตรงนี้ไปทำหน้าที่ของเธอซะ"

"ค่ะ" เธอตอบออกไปส่วนชายหนุ่มทั้งสองคนเดินเข้าไปในห้องอีกห้องที่ดูจะเป็นห้องที่คนนอกไม่อาจจะเข้าได้ มันมีอะไรข้างในกันนะเธอที่ดูอยู่ไกลๆเกิดสงสัยขึ้นมา แต่เธอเลิกจะไม่สนใจเดินเข้าไปในห้องที่เค้าสั่งให้ทำความสะอาดก่อนหน้านี้ เธอสำรวจภายในห้องมันก็ไม่สกปรกอะไรแต่เธอก็ปัดกวาดเช็คถูตามที่ต่างๆจนเสร็จแต่ก็ใช้เวลานานพอสมควรเพราะในห้องมีพื้นที่มากพอควร เธอเริ่มหิวขึ้นมาตั้งแต่เมื่อวานที่เค้าพาเธอมาจนถึงตอนนี้เธอยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย วีนินมองไปที่นาฬิกาที่พนังกลางห้องพบว่าตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงกว่าๆแล้วเธอเดินออกมาก็เจอเค้าออกจากห้องนั้นพอดี ผู้ชายคนนั้นที่เธอคาดว่าน่าจะเป็นเพื่อนของเค้าเดินออกไปก่อนที่เค้ากำลังจะเดินผ่านเธอไปแต่เธอเรียกเค้าไว้ก่อน

"เดี๋ยวค่ะ"

"มีอะไร"

"ค..คือว่าฉัน ฉันหิวค่ะ" เค้าทำหน้าหน่อยๆก่อนจะชี้ไปอีกทางแล้วเดินเข้าห้องไป ฉันเดินไปตามทางที่เค้าชีก่อนจะเจอกับห้องครัวขนาดใหญ่ที่มีของมากมายอยู่ในนั้น คนก็ไม่มีทำไมถึงมีของไว้เยอะนักหล่ะ แต่ก็ชั่งมันเถอะฉันไม่สนใจอะไรทั้นั้นก่อนจะทำอะไรง่ายๆก่อนจะลงมือกินจนอิ่มแล้วทำความสะอาดให้เรียบร้อยก่อนจะเดินเข้าห้องเดิมที่เค้าพาฉันมา


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ยอดเหรียญคือกำลังใจของนักเขียนที่กลั่นกรองออกมาจากความรู้สึกเป็นตัวหนังสือ"

Days&nights


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha