SADISM LOVE รักรสซาดิสม์ NC SM20+ [ซีนxวีนิน]

โดย: Days&nights



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 4 : SADISM IV


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

หญิงสาวที่กำลังหลับไหลเธอไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังจะไม่ปลอดภัยร่างหนากำลังคืบคลานขึ้นไปหวังจะใช้เธอเป็นที่ระบายความเครียดที่มันสะสมระหว่างวันเมื่อไหร่ที่เค้าเครียดเค้ามันจะเรียกบรรดาผู้หญิงที่ลูกน้องของเค้าจัดหามาให้ แต่ในตอนนี้มีเธออยู่ผู้หญิงที่เป็นต้นเหตุให้น้องของเค้าต้องตายเค้าก็จะใช้เธอให้คุ้มให้เธอเป็นเหยื่อรองรับอารมณ์ดิบของเค้าซะ ชายหนุ่มคิดในใจก่อนจะจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกก่อนจะขึ้นไปบนเตียงที่มีร่างบางของเธอหลับไหลอยู่ ไม่มีการเล้าโลมอะไรทั้งนั้น เค้าใช้มือทั้งสองข้างสอดเข้าไปใต้กระโปรงของเธอแล้วทำการถอดแพนตี้ตัวน้อยออกก่อนจะชันขาของเธอขึ้น จับท่อนเอ็นที่ตอนนี้มันขยายใหญ่และแข็งชูชันขึ้นสอดใส่เข้าไปในช่องทางรักก่อนจะดุนดันเข้าไปจนสุดทาง ร่างบางที่หลับไหลถึงกับกระตุกก่อนจะลืมตาขึ้นมาแล้วพบกับเค้าที่กำลังเอารัดเอาเปรียบเธออยู่ หญิงสาวรู้สึกปวดหนึบขึ้นมาไม่ต่างจากครั้งแรกที่ถูกเค้ารักแก ปากที่ถูกปิดไว้โดยมือหนาอยากร้องออกมาแต่ก็ร้องไม่ออก แรงกระแทกซ้ำแล้วซ้ำเล่าทำเอาอาการปวดที่กายสาวเพิ่มขึ้นทวีคูณ มือเรียวจิกผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่เพื่อระบายความเจ็บ นี่เหรอที่คนโหยหาแต่เรื่องอย่างว่า มันไม่น่าลิ้มลองเลยซักนิดกลับกันมันกับสร้างความเจ็บปวดเป็นอย่างมาก ร่างบางของเธอพยามดิ้นเพื่อที่จะได้หลุดพ้นจากกระทำนี้แต่มีหนาของเค้ากับจับเข้าที่เอวคอดก่อนจะกดลงแล้วกระแทกกระทั้นเข้ามาในตัวเธออย่างแรง จนหญิงสาวต้องร้องออกมา


"อ๊ะ จ..เจ็บฮึก~ฮื้ออออ พ...พอได้แล้วค่ะ ฮื้อออออ" ยิ่งเธอร้องห้ามมากเท่าไหร่เค้ายิ่งรุนแรงขึ้นเท่านั้นจนร่างบางสั่นสะท้านไปทั้งตัว สัมผัสที่รุนแรงส่งผมให้วีนินปวดร้าวไปทั้งตัว


"จ...เจ็บวีเจ็บ หยุดเถอะนะคะฮึก~"


"ร้องออกมา อ..อีกสิ ซี้ดดดด ฉันชอบน้ำตาของเธอจริงๆ อ่าาาาส์"


"เธอนี่เอามันส์ชิบ ซี้ดดดด"


"อ๊ะอ่าส์ โอ้ว อื้ออ" ร่างหนากระแทกกระทั้นเข้ามาถี่ๆก่อนจะปล่อยเสียงร้องครางทุ้มต่ำออกมาบ่งบอกว่าเค้าถึงจุดหมายเรียบร้อยแล้ว แต่กลับหญิงสาวตอนนี้กลับไม่รับรู้อะไรเหมือนสมองของเธอเบลอไปหมด ร่างบางใช้มือจับกระโปรงที่มันล่นขึ้นมาจนถึงเองคอดให้มันลงไปปิดของสงวนเอาไว้ เค้าที่เสร็จจากกิจกรรมเมื่อครู่ลุกขึ้นแต่งตัวแต่เค้าใส่แค่เพียงกางเกงยีนส์แค่นั้นปล่อยให้ร่างกายส่วนบนเปลือยป่าว


"เธอนี่ไม่ได้มันเรื่องเลยนะวีนินนอนแข็งทื่ออยู่ได้ ไว้วันหลังฉันจะมาสอนท่าใหม่ๆให้ก็แล้วกันหึหึ" เค้าพูดก่อนจะจูบหนักๆลงบนปากบางสวยของหญิงสาวที่นอนนิ่งอยู่กับเตียงก่อนจะเดินออกไป วีนินปล่อยให้น้ำตาไหลพรากออกมาอย่างไม่คิดจะกลั้นมันเอาไว้ เธอขยับตัวมากไม่ได้เพราะร่างกายของเธอปวดและระบมไปหมดโดยฉะเพราะอวัยวะกลางกายสาว ถึงมันจะเจ็บเธอก็พยายามลุกก่อนจะพาตัวเธอเองไปยังห้องน้ำเพื่อจะชำระล้างร่างกายที่สกปรกของตัวเองออก ภาพเงาที่มันสะท้อนกระจกออกมาตอกย้ำว่าสิ่งที่เจอมามันเลวร้ายเพียงใดลำคอที่เต็มไปด้วยรอยที่เค้าเป็นคนทำต้นแขนทั้งสองข้างเขียวช้ำอย่างเ็นได้ชัด เอวคอดที่มีรอยมือปรากฎอยู่มันทำให้เธออยากจะกรี๊ดมันออกมาดังๆ ถ้าตอนนี้พ่อกับแม่เธอยังอยู่ท่านต้องช่วยเธอได้แน่ๆอย่างน้อยๆท่านทั้งสองก็. ต้องตามหาเธอจนเจอแน่นอนแต่ตอนนี้ท่านไม่อยู่เธอยังมองหาทางออกไม่เจอเลย เธอจะทำยังไงให้เค้าเชื่อว่าเธอไม่ได้เป็นต้นเหตุที่ทำให้น้องเค้าต้องตายและเธอโดนสวมรอยจริงๆร่างบางมองตัวเองผ่านกระจกแล้วคิดอะไรอยู่นานเธอเลยรีบชำระร่างกายก่อนจะสวมชุดเดิมแล้วกลับไปนอนทันที เธอรู้สึกเหมือนตัวเองจะไม่สบายเลยเลือกที่จะพักมากกว่าฟูมฟายหวังว่าตื่นขึ้นมาพรุ่งนี้ทุกอย่างจะเป็นแค่ความฝัน ทุกสิ่งที่เลวร้าเธอจะลืมมันได้ และทุกอย่างที่มันทำร้ายจิตใจขอให้มันเป็นเพียงความรู้สึกที่เธอคิดไปเองด้วยเถอะ


ร่างบางของวีนินถูกกระชากอย่างแรง แต่ด้วยความที่เธอถูกพิษไข้เล่นงานมันทำให้เธอไม่มีแรงแม้แต่จะทรงตัวนั่งด้วยซ้ำแต่เค้ามีหรือจะสนใจ ชายหนุ่มเดินหายเข้าไปในห้องน้ำก่อนจะอ่างมาพร้อมกับโถเล็กๆที่ใส่น้ำมาด้วยแล้วสาดใส่คนที่นอนอยู่ วีนินลืมตาขึ้นมาอีกครั้งก่อนจะเห็นเค้ายืนจ้องเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อเธออยู่ข้างๆ


"ฉันบอกเธอแล้วใช่มั้ยว่าเธออยู่ที่นี่เธอต้องทำอะไรบ้าง แล้วนี่มันอะไรห๊ะ! เกิดมาเธอไม่เคยนอนรึไง"


"ฉันไม่สบาย"


"หึ! สำออยจริงๆโดนเอานิดหน่อยจะตายเลยรึไง บอกไว้ก่อนนะเธอยังต้องเจออีกเยอะวีนินลุกขึ้นแล้วเดินตามฉันมาได้แล้ว" เธอไม่มีทางเลือกจำต้องลุกขึ้นแล้วเดินตามเค้าออกไปแต่เธอก็เดินตามเค้าออกไปพ้นประตูห้องได้ไม่เท่าไหร่ร่างบางก็เป็นลมล้มพับลงไป ชายหนุ่มที่จะหันกลับมาด่าทอเธอแต่ยังไม่ทันที่จะได้พูดอะไรก็เจอกับร่างบางที่เป็นลมไปก่อนหน้าที่เค้าจะหันมาไม่เท่าไหร่ เค้าจำต้องอุ้มเธอเข้าไปในห้องก่อนจะวางเธอลงบนเตียงที่หญิงสาวพึ่งจะลุกออกมาไม่เท่าไหร่ก่อนจะเรียกให้แม่บ้านเข้ามาดูแลเธอปกติพวกแม่บ้านจะเข้ามาในนี้ได้ก็ต่อเมื่อต้องทำความสะอาดหรือเตรียมอาหารไว้ให้เค้าเท่านั้น เมื่อแม่บ้านมาถึงเค้าก็ให้แม่บ้านจัดการเช็ดตัวพร้อมกับเปลี่ยนชุดให้เธอก่อนจะตามหมอมาเพื่อดูอาการของหญิงสาวที่นอนไม่ได้สติอยู่ตอนนี้


ไม่นานหมอก็มาถึงแต่ไม่ใช่ใครที่ไหนปาร์คหมอหนุ่มที่ภายนอกดูอบอุ่นแต่ใครจะรู้ว่าจริงๆแล้วหมอหนุ่มผู้นี้ก็ไม่ต่างอะไรจากเค้าหรอก ชายหนุ่มที่ร้องห้ามคริสเอาไว้ไม่ให้ทำร้ายร่างบางที่นอนไม่ได้สติอยู่ตอนนี้ ปาร์คมองหญิงสาวก่อนจะมองสลับกับเพื่อนของตัวเองแล้วส่ายหัวเบาๆ ร่องรอยที่ปรากฏตามเนื้อตามตัวของเธอไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเพื่อนตัวดีของเค้าทำอะไรเธอบ้าง ร่องรอยภายนอกยังขนาดนี้ข้างในร่มผ้าไม่ต้องพูดถึง


"ยัยนี่เป็นอะไรนะ"


"มีไข้เล็กน้อยไม่ได้เป็นอะไรมาก แต่ที่เป็นกูคงไม่ต้องบอกเบาหน่อยก็ดีอย่างน้องเค้าก็เป็นผู้หญิง"


"กูไม่สนในเมื่อยัยนี่มันทำให้น้องกูต้องตาย กูก็ไม่จำเป็นต้องสนถึงยัยนี่จะตายกูก็ไม่สนยัยนี่จะต้องรับกรรมที่ทำไว้กับน้องกู"


"ตามใจมึงแล้วกัน แต่ช่วงนี้ก็งดก่อนก็แล้วกันเสียเวลาชิบหายกับเรื่องของมึงเนี่ยสัส กูกลับละ"


"เออ ไปไหนก็ไป"


"มึงนี่ทีหลังไม่ต้องเรียกกู" ชายหนุ่มเดินไปส่งเพื่อนตัวเองก่อนจะกลับไปทำงานของเค้าต่อปล่อยให้เธอนอนพัก เพราะเค้าต้องใช้ประโยชน์จากร่างบางไปอีกนาน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ยอดเหรียญคือกำลังใจของนักเขียนที่กลั่นกรองออกมาจากความรู้สึกเป็นตัวหนังสือ"

Days&nights


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha