Shadow of love (เงารักกลมายา)

โดย: พัชร์พิชชา



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 1 : ไปเกาะสวรรค์กัน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 1     ไปเกาะสวรรค์กัน

ณ ห้องพรีเมี่ยมโรงแรมแห่งหนึ่ง  หลังจากงานแถลงข่าวแฟนมีตติ้งเสร็จสิ้นลง

            “พี่คับ  คิวหลังงานแฟนมีตมีโปรแกรมอะไรอีกมั๊ย”  ชายหนุ่มซุปตาร์หน้าตี๋ ถามผู้จัดการส่วนตัวพร้อมเปิดดูหนังสือแฟชั่นสาวๆไปด้วย  ถ้าเป็นแต่ก่อน เขาคงกระเหี้ยนกระหือตื่นเต้นที่อยากจะไปตามดูสาวๆสวยๆต่างบ้านต่างเมืองแล้ว  แต่นี่ เขามีสาวในดวงใจเรียบร้อย แถมสวยระดับนางฟ้า เธอคือสเป็คที่เขาฝันไว้แต่เด็กๆอีกตังหาก  คนที่พร้อมจะจริงจังในอีกไม่ช้า  เขาจึงไม่จำเป็นต้องชายตาแลมองใครอื่นอีก

            “ หลังจากงานแฟน  ผู้จัดก็ไม่มีโปรแกรมอะไรกับทางเราแล้วนะ นายถามทำไม แจฮยอค   อย่าบอกนะว่า...........” ผู้จัดการหนุ่ม คังโดฮยอน วัย  32 หน้าตาหล่อเหลาไม่แพ้แจฮยอค ผู้ที่อยู่เคียงข้างเขาตั้งแต่แรกเริ่มก้าวเท้าเข้าวงการ จะว่าไปแล้วเขาก็พอเป็นพระเอกได้ แต่โดฮยอนชอบงานเบื้องหลังมากกว่า เขาจึงเลือกงานที่เขาถนัดแทนที่จะไปเป็นพระเอกแข่งความหล่อกับ แจฮยอค  ผู้โด่งดัง

            “โธ่ววววว คุณคังคับ ผมไม่ใช่แจฮยอค เสเพลคนเดิมนะคับ  แค่ถาม.... เผื่อมีเวลาผมก็อยากพักผ่อนนานๆบ้าง ไหนๆก็มาที่นี่แล้ว    เห็นว่าทะเลเมืองไทยสวย   ว่าแต่สรุปว่ามีคิวงานอื่นอีกมั๊ย”  ถามพลางมองตารางงาน Music Paradise ที่จัดขึ้นที่ชายหาดเกาะสวรรค์ ในคืนวันมะรืนนี้

            “ นายก็น่าจะว่าง  2-3 วันนะ ก่อนไปมีตต่อที่ญี่ปุ่น   เฮ้!!! นายจะอยู่ต่อเหรอ  ฉันต้องถามท่านประธานคิมก่อนนะ นายก็รู้นี่ว่านายไม่ใช่คนธรรมดาที่อยากจะเดินไปไหนก็ไปได้เลย  ไหนจะต้องเลื่อนตั๋วอีก     นายไปล้างหน้าล้างตาก่อนเถอะ เดี่ยวฉันลองโทรคุยกับท่านประธานดูก่อน ”  คังโดฮยอนพูดพลางคิดในใจ  <<จะว่าไปช่วงหลังแจฮยอคออกจากกรม เขาก็ทำงานไม่มีเวลาว่างเลย  ถ้าวันหยุด 2-3 วันนี้ ท่านประธานจะยกให้เป็นรางวัลในการทำงานหนักของแจฮยอคและตัวเขาบ้างก็คงจะดีมิใช่น้อย>> คิดเสร็จ ผจก.คังก็สายตรงหาท่านประธานคิมทันที

............................................................................................


คังโดฮยอนยิ้มแววตาเป็นประกาย  พร้อมเดินไปกอดคอชายหนุ่มหล่อที่เดินออกมาจากห้องน้ำ

            “ฉันมีข่าวดีมาบอกนาย   สิ่งที่นายปรารถนาจะไปทำนั้น   แทแด๊มมมมม!!!! ประธานคิมอนุญาต”  คังโดฮยอนบอกข่าวดีแก่ชายหนุ่ม ซึ่งแน่นอนว่า ยูแจฮยอคได้พัก  ตัวเขาเองก็เช่นกัน  ถ้าตารางงานซุปตาร์ของเขาแน่น ตัวเขาเองก็แทบจะไม่มีเวลาด้วยเหมือนกัน ไม่ใช่แค่ตำแหน่งดูคิวงานอย่างเดียว เครื่องสำอาง อาหารการกิน บางครั้งแม้แต่กางเกงใน ตัวเขายังต้องรู้ไซด์ของ แจฮยอค    <หลังออกจากกรม  ยูแจฮยอคดังเกินกว่าที่ตัวเขาและบริษัทคาดการณ์ไว้ > แจฮยอคมีเวลาได้เที่ยว ก็เหมือนตัวเขาได้เที่ยวไปด้วย  เขาคอยดูแลชายหน่มทุกอย่าง จึงไม่แปลกที่จะสนิทกันมากจนรู้ไส้รู้พุงเจ้าหล่อคนนี้ดี

            “ เฮ้ย!! จริงดิพี่   งั้นเราไปนี่กัน” พลางกางหนังสือตารางงาน  Music Paradise

            “ แกจะบ้ารึไง ไอ้เสือ  งานสาธารณะแบบนี้ แกจะไปได้ไง  อย่าลืมกฎของซุปตาร์  ออกไปไหนไม่มีการ์ด มีแต่จะโดนกับโดน   ไม่เอาด้วยล่ะครับท่าน ไปที่อื่นไม่ได้เหรอ เช่น  ไปเกาะที่ส่วนตัวๆหน่อย  เมืองไทยมีที่ไปแบบเงียบๆเยอะแยะ  ทำไมไม่ไปสักที่ล่ะ   นายไปที่นี่ไม่ได้ ไม่อนุญาต”  ผจก. คังค้านยันหัวชนฝา (หัวจะแตกมั๊ยนะ)

            “ โธ่วววววพี่ค้าบบบบ งานแบบนี้เนี่ย มันจัดกลางคืน มืดก็มืด ใครจะไปเดินมองหน้ากัน   ผมต้องทำตัวปกติเหมือนคนอื่นเขาสิ  ถึงจะไม่เป็นที่สังเกต  เกาหลีใช่ว่าผมจะเดินทะเร่อทะร่าได้ พี่ก็รู้   แต่ที่นี่  แทบจะเหมือนสวรรค์ของผมเลยนะที่บางครั้งจะได้ใช้ชีวิตเหมือนคนปกติบ้าง  หรือเราจะกลับเกาหลีเลย  บอกสิว่าพี่ไม่อยากพัก”  พูดพร้อมทำหน้าตาหล่อใส่ผุ้จัดการที่หล่อน้อยกว่า นิดนึง

            “ ขอร้องล่ะ  ฉันเหมือนพ่อนายเลยก็ว่าได้ ถ้ามีข่าว.... ใครจะเดือดร้อนบ้าง  ไหนจะบริษัท,  ตัวฉัน    ชเวกงจูของนายอีก  ฉันต้านกระแสไม่ไหวหรอกนะ   ยังไงก็ไม่ ไม่ๆ โนว โนว”  ส่ายหน้าอย่างแรงจนขนตาจะปลิวหลุดออก

            “งั้นผมจ่ายสองเท่าของค่าที่พักเลย แถมอยากได้อะไร  ผมจะหาให้อีกด้วย  ขอเวลาแค่ 2 หรือ 3 ชั่วโมง ให้ผมได้รีแลกซ์บ้าง  น๊าพี่นะ คุณคังโดฮยอน  นะค๊าบบบบ   อ้อนเหมือนลูกแมวซะหน่อย เดี๋ยว ผจก.สุดหล่อผมก็ต้องยอมแน่ แหม จ่ายตั้ง 2 เท่าของโรงแรม  และโดฮยอนก็รู้ยู่แล้วว่าตัวผมเองยังไงก็ต้องพักที่ดีๆอยู่แล้ว

        “อืมมมมมม 2 เท่าเหรอ  55555  พูดแล้วนะ  ตามข้อตกลงคือจ่าย 2 เท่าตามราคาที่พัก และอะไรก็ได้อีก 1 อย่าง  ฉันให้เวลานาย 2 ชั่วโมงพอ” ผจก.คังเสียงเข้ม

            3 ชม. ค่าจ่ายก็แพง จะเขี้ยวจัง 2 ชม. ยังไม่ทันเมาเลยพี่ก็

            “เออ... เอาที่นายสบายใจ แต่อย่าไปจีบสาวที่ไหนนะ ฉันขี้เกียจปิดข่าว  ที่สำคัญนายอย่าให้ใครรู้ ว่านี่คือ ไอ้หล่อ ยูแจฮยอค  ไม่งั้นภาพลักษณ์ของนายที่สร้างไว้ มันจะทำลายตัวนายเอง เข้าใจ๊”  คังโดฮยอนเตือนเขาด้วยความหวังดีจากใจจริง ไม่ใช่แค่ว่า ตัวเขาเองหวังผลประโยชน์จากแจฮยอค แต่ตัวเขาเองนั้นเข้าใจดีว่า การที่ทุกคนจะขึ้นมาถึงระดับสูงสุดนั้นมันยาก วงการเกา  แข่งขันกันสูง ความพยายามเท่านั้นที่จะประสบความสำเร็จ  ยูแจฮยอคก็เช่นกัน

            รู้แล้วคับ ผมจะเคร่งครัดในทุกๆข้อที่ ผจก.ผมกังวล  ส่วนสาวๆ พี่สบายใจได้เลย  ผมมอบหัวใจให้กงจูคนเดียว เจ้าหญิงของผม  ไม่มีใครที่ผมรู้สึกรักได้เท่าเธออีกแล้ว”  เขาอมยิ้มหน่อยๆเมื่อนึกถึง ชเวกงจู สาวสวยระดับนางฟ้า เขาและเธอพบรักกันในกองถ่ายซีรี่ย์เรื่องล่าสุด  ทำไมสปาร์กกันน่ะเหรอ  ก็เธอสวยน่ะ 555 เปล่าหรอกครับ เธอคือสเป็คผมมาตั้งแต่ผมเริ่มเข้าวงการเลย เพียงแต่ผมไม่มีโอกาสได้ใกล้ชิดเธอ และเมื่อผมมีโอกาสแล้ว ทำไมผมจะต้องปล่อยเธอไปด้วยล่ะครับ  แน่นอน อีก 3 ปีต่อจากนี้เธอคือ เจ้าสาวของผมครับ (แต่จุ๊ๆๆ ยังไม่มีสำนักข่าวไหนทราบเรื่องนี้นะครับ คุณผู้อ่านที่รักก็อย่าลืมเก็บความลับให้ผมด้วยนะคับ)

 

 

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอกำลังใจให้นักเขียนเยอะๆนะค๊า"

พัชร์พิชชา


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha