Shadow of love (เงารักกลมายา)

โดย: พัชร์พิชชา



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 4 : Paradise คือแดนสวรรค์


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 4  Paradise คือแดนสวรรค์


แจฮยอคค่อยๆลูบสำรวจสัดส่วนเหยื่อที่เขาเปิดห้องรอไว้  แค่มือนุ่มๆของเขาสัมผัส ก็รู้เลยว่า เธอคนนี้มีดีทุกส่วน ผิวเนียนนุ่มน่าขย้ำ ติดนิดหน่อยทรงโตที่เห็น พอลองขยำมันขนาดพอดีมือ ไม่ถึงกับล้นทะลักออกมาเหมือนตาเห็น เอ!!! หรือเขาเมาจนกะระยะพลาด แต่ไม่เป็นไรแค่มาให้ชื่นชมดอมดม  ก็พอใจแล้ว  กงจูจ๋าผมขอสนุกแว๊บนึงนะที่รัก กลับไปผมจะชดเชยให้คุณอย่างที่คุณต้องการทุกอย่าง


ปากค่อยๆเริ่มประกบปากเรียวบาง จูบดูดดื่มอย่างช่ำชองทำให้สาวกลิ่นหอมที่อยู่ตรงหน้าสนองตอบได้อย่างไม่ยากเย็น  ผู้หญิงคนนี้ช่างเย้ายวนเหลือเกิน ผิวก็เนียน ตัวก็หอม ปากชายหนุ่มค่อยๆไต่ระดับลงไปเรื่อยๆ  เลียทุกส่วนเพื่อเพิ่มความสยิว  นาราภัทรผู้ไม่เคยเจนเรื่องอย่างว่า ถึงกับกระเด้งตัวรับลิ้นอันเหมือนลงอาคม  ด้วยความรู้สึกเสียวซ่านอย่างบอกไม่ถูก


ความอยากเริ่มเพิ่มระดับขึ้นเรื่อยๆ ชายหนุ่มไม่รอช้าจัดการปลดเปลื้องทุกสิ่งที่ขวางทางน้องชายของเขาออก  เขาควานหาของรักที่พก 24 ชั่วโมงทันที  “โธ่เว้ย  ดันมาหมดอะไรวันนี้ว๊ะ  ถุงยางก็ไม่มี จะไม่ทำก็ไม่ได้ในเมื่ออารมณ์มาขนาดนี้แล้ว เอาว่ะ ครั้งเดียวคงไม่เป็นไรหรอกมั๊ง  อยากได้แม่เนื้อหอม  หยุดไม่ได้แล้วเรา” แจฮยอคคงลืมไปว่า เมื่อเขาคบกังกงจูแล้ว ของพวกนี้เขาไม่เคยอดอยาก  ไม่ต้องระวังใดๆ   เพราะเธอจัดการตัวเองได้ดีเยี่ยม  เมื่อเขาต้องการโทรหานางฟ้า เธอก็พร้อมบริการเสิร์ฟถึงที่เลยทีเดียว เขาเลยไม่มีความจำเป็นต้องยืดอกพกถุงอะไรอีก  แต่ตอนนี้เขาอยากกินเหยื่อที่นอนรออยู่ตรงหน้าอย่างเต็มที่แล้ว  มีหรือที่เขาต้องอดต้องทนกับของสวยงามที่อยู่ตรงหน้านี้  ไม่มีซะล่ะ


เขาค่อยๆสอดใส่น้องชายสุดที่รักของเขาเข้าไป    อ๊าว์ๆๆๆ   มันฟิตๆชอบกล  สาวผมทองไม่น่าจะฟิตได้ขนาดนี้ แต่ได้ของใหม่ก็ดีปลอดโรคชัวน์ 100%   เขาค่อยๆบรรเลงบทเพลงแห่งรักทั้งร้อนแรงและเชื่องช้าสลับกันไปโดยที่นาราภัทรร้องครางไปตามอารมณ์ช้าเร็วหนุ่ม  คนหนุ่มอย่างเขารอบเดียวไม่จบ กว่าจะจบลงก็ปาไป สามรอบยันรุ่งสาง


...................เวลาเกือบตีสี่.................


อัญรินทร์แยกย้ายจากแก็งดริ๊งหนุ่มสาวตาน้ำข้าว  เธอลืมเพื่อนสาวคนสนิทไปเสียได้ 


            “เฮ้ย!!! ฉันนี่บ้าผู้ชายขนาดลืมยายนาไปเลย  ดีนะที่ได้ สไกป์มา มันคงให้อภัยเรา  นี่จะสว่างแล้ว  คงกลับไปนอนแล้วม๊างงงงงงง” อัญรินทร์เดินกลับที่พักด้วยความง่วงเหงาหาวนอน (มัวแต่เสียเวลานั่งดริ๊งกะแก็งตาน้ำข้าวเพื่อขอสไกป์เขา เธอนี่จริงๆเลยนะยัยอัญ ไม่รู้เลยรึ เพื่อนหล่อนน่ะขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ดไปแล้วย่ะ)

 

ตุ่งตุ่งตุ๊ง ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ (เสียงโทรศัพท์ของยูแจฮยอคดังขึ้นในตอนเช้า ปลุกอารมณ์หนุ่มสาวที่หลับใหลภายใต้ผ้าห่มจริงๆ)

 

นาราภัทรงัวเงียลืมตาควานหาโทรศัพท์ตัวเอง  เธอจับโทรศัพท์มาดูเวลา  เป็นเวลาเจ็ดโมงเช้า  เธอรู้สึกเหมือนมีใครนอนคว่ำหน้าอยู่ข้างๆกายเธอ

            

            “อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย  กระ  กรี๊ดดดดดดดดดดดด”

 

 

 

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอกำลังใจให้นักเขียนเยอะๆนะค๊า"

พัชร์พิชชา


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha