Shadow of love (เงารักกลมายา)

โดย: พัชร์พิชชา



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 5 : ไอ้บ้า นายเป็นใคร


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ ไอ้บ้า นายเป็นใคร


            “อ๊ายยยยยยยยยยยย    กรี  กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด”



            “นี่ๆๆ (ทุบชายหนุ่ม)   นายเป็นใคร  นายเข้ามาได้ไง  นายทำอะไรฉัน” นาราภัทรถามชายหนุ่มที่นอนคว่ำหน้าข้างๆเธอด้วยเสียงตื่นตกใจ พร้อมก้มมองตัวเองที่พันกายไว้ใต้ผ้าห่มผืนหนา


แจฮยอคลุกขึ้นนั่งแคะขี้ตา พร้อมจ้องมองไปที่สาวผมสีน้ำตาลคาราเมล  ตาหยีๆเริ่มเพ่งมองหญิงสาวตัวผอม สูงราว 170

((เฮ้ย (แจฮยอคขยี้ตาสองข้าง) ยายคนนี้นี่มันตรงข้ามห้องนี่หว่า  ฉันเข้าห้องผิดเหรอไม่นะ ไม่ใช่  สาวผมทองที่เราวิ๊งใส่ มะๆไม่ ผิดคนหรือนี่))


แก๊กกกกกกกกก  เสียงลูกบิดประตูเปิดออก “ แจฮยอคทำไมฉันโทรมาแล้วนายไม่ระ......รับ  เธอเป็นใคร”  คังโดฮยอนชี้มาที่สาวที่ยืนอยู่มุมห้อง  ตัวถูกพันด้วยผ้าห่มเหมือนมัมมี่


            “นะๆนี่ นายจะพากันมาลงแขกฉันเหรอ   ฉันจะร้องให้คนช่วยยยย  ชะชะช่วย...........”  คังโดฮยอนพุ่งเข้าชาร์จปิดปากหญิงสาวไม่ให้เสียงกรี๊ดดังออกไป


            “คุณฟังผมก่อนนะ คือผมจะอธิบายยังงี๊นะ” แจฮยอคพยายามจะอธิบายโดยที่ลืมไปว่า เขากำลังพูดเกาหลีกับคนไทย


            “อู้อี้*&^%&^*((^)&(&”  นาราภัทรพยายามจะพูดด้วยสำเนียงไม่เป็นภาษา


            “ถ้าพวกเราปล่อยคุณสัญญานะว่าจะไม่ร้อง โอเคมั๊ย????  คังโดฮยอนยังคงล่อภาษาบ้านเกิดตัวเอง พร้อมค่อยๆปล่อยมือออกจากปากกระจับเรียวงาม


            อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย”  ฉันไม่เชื่อพวกแกหรอก เพราะฉันฟังอะไรไม่ออก 


แจฮยอครีบลุกมาจับนาราภัทรพร้อมเอาปากประกบปากคู่งามนั้น    นาราภัทรตะลึงตกใจจนทรุดนั่งลง   ((ตายแน่   เราต้องเงียบดูทิศทางก่อน ไม่งั้นฉันโดนรุมข่มขืนเป็นแน่   ไอ้บ้าเอ้ย)) เธอนั่งมองสองหนุ่มในร่างมัมมี่ตาปริบๆ   สองหนุ่มยืนคุยกัน พร้อมครุ่นคิดว่าจะชดเชยค่าเสียหายให้เธออย่างไรดี เรื่องถึงจะได้จบๆไป


'            Ah!!!! Can you speak English?  นาราภัทรรวบรวมสติและลองเอ่ยเป็นภาษาอังกฤษออกมา


            Yes, I can. สองหนุ่มชิงตอบพร้อมกัน 


            “เรามาตกลงกันดีๆกันดีกว่านะคับ คุณอยากได้ค่าเสียหายเท่าไหร่สำหรับเรื่องเมื่อคืน” ยูแจฮยอคถามนาราภัทร พลางสำรวจสายตามองสาวไทยที่เขาเข้าใจผิดคิดว่าเป็นสาวผมทอง


            “ฉันไม่ได้ต้องการเงิน  ฉันต้องการแต่งตัว  คุณสองคนออกไปจากห้องฉันได้แล้ว ออกไป๊” นาราภัทรตะโกนไล่ไอ้หน้าหล่อคู่  พร้อมทั้งวิ่งไปหยิบเสื้อผ้า เครื่องในเข้าห้องน้ำไปแต่งตัว


            “ฉันหวังว่าฉันออกไปจะไม่เจอเขาทั้งคู่นะ” นาราภัทรรีบแต่งตัวอย่างรวดเร็ว พร้อมเดินไปอ่างล้างหน้าเพื่อล้างหน้าแปรงฟัน  “เอ๊ะ!! เดี๋ยวๆ แปรงสีฟันฉันวางไว้ตรงนี้ ไปไหน แล้วทำไมห้องน้ำมันผิดด้าน คืออะไร?”  นาราภัทรเปิดประตูห้องน้ำ แล้วรีบพุ่งไปตู้เสื้อผ้า ในขณะที่แจฮยอคแต่งตัวเรียบร้อย สองหนุ่มนั่งมองนาราภัทรที่พุ่งตรงไปที่ตู้เสื้อผ้า


            “คุณพร้อมจะคุยกับผมหรือยัง”   แจฮยอคถามขึ้นในขณะที่นาราภัทรเปิดตู้เสื้อผ้า  “”แอ๊ดดดดดดด  เสื้อผ้าหรูดูดีมีราคา กลิ่นหอมแบบผู้ชายเพลย์บอยลอยแตะจมูก””   นี่ไม่ใช่ห้องฉัน นี่มันคือห้องเขา ตายๆ < นาราภัทรหน้าเริ่มถอดสี เธอปะติดปะต่อเหตุการณ์แล้วเริ่มรู้ว่า เธอเองที่เป็นคนเข้าห้องผิด>


            “ของๆฉันอยู่ไหน  ฉันขอคืนด้วยค่ะ”     แจฮยอคผายมือไปที่โต๊ะข้างหัวเตียง เธอรีบวิ่งไปคว้าโทรศัพท์และกระเป๋าแล้ววิ่งออกจากห้องเขาไปอย่างรวดเร็ว


<<ยายบ้าเอ้ยยยยย เมื่อคืนเธอทำอะไรลงไป พี่แอมบอกแล้วใช่มั๊ยว่าอย่าเมา   จะทำไงดีๆๆๆ ฉันมีอะไรกับเขาไปกี่ครั้งเนี่ย>>

 

 

 

 



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอกำลังใจให้นักเขียนเยอะๆนะค๊า"

พัชร์พิชชา


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha