Shadow of love (เงารักกลมายา)

โดย: พัชร์พิชชา



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 10 : ชั้นท้อง


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 10  ชั้นท้อง


“ชั้นท้อง ทีนี้คุณพอจะมีเวลาคุยกับชั้นต่อได้หรือยัง” นาราภัทรจ้องหน้าจอโทรศัพท์พร้อมกัดฟันอย่างหมั่นไส้หนุ่มตี๋


“ถ้าคุณอ่านแล้วยังพอมีความรู้สึกนึกคิดได้ คุณก็ควรจะตอบข้อความของชั้นบ้าง ไม่อย่างนั้นชั้นอาจจะทำอะไรบางอย่างที่คุณไม่คาดคิดก็เป็นได้”


ชายหนุ่มอ่านข้อความด้วยความงุนงงว่าเธอคิดจะทำอะไรของเธอ  นี่เธอกำลังขู่เขาใช่มั๊ย แล้วผลลัพธ์ของการที่เขาไม่ตอบโต้จะยิ่งใหญ่ขนาดไหนกันนะ  ระเบิดกลุ่มใหญ่เลยรึเปล่า  อย่างน้อยตอนนี้เขาก็ควรจะพูดจาดีๆแทนการยั่วโมโหเธอ    เผื่อเธอใจร้อนเอ่ยเรื่องเขาข้ามประเทศคงจะเป็นเรื่องใหญ่พอสมควร  อนาคตของผมคงจะพัง พังและพังมากกว่าปังเป็นแน่


“คุณใจเย็นๆนะ อย่าเพิ่งคิดทำอะไรหรือจะวางแผนทำอะไร  รอผมติดต่อกลับไปนะ   ตอนนี้ผมยังไม่สะดวกจะคุยกับคุณ”


“คุณอย่ามามากเรื่องกับชั้น ชั้นจะเชื่อใจได้ยังไงว่าเมื่อรอแล้ว คุณจะไม่บล็อกชั้น  ชั้นเอาเรื่องจริงๆนะ”


“ขอเวลาไม่เกินครึ่งชั่วโมง เคนะ ผมติดงานอยู่  แล้วก็ไว้ใจผมได้เลย  ว่าแต่คุณชื่ออะไรคับ”


อ๊อย  ชั้นจะบ้าตาย  นี่ชั้นกำลังคุยกับคนแปลกหน้าที่ไม่รู้จักแม้กระทั่งชื่อชั้น  ชั้นนี่มันบัดซบจริงๆ ทำไมชั้นถึงใจง่ายได้ขนาดนี้ “ นาราภัทร  ชั้นชื่อนี้   Narapat

“โอเค นารา ขอเวลาครึ่งชั่วโมง เดี๋ยวผมกลับมา”


.................................................................................................................


“พี๊พพพพ พี่แย่แล้ว ยัยนั่นบอกว่าท้องกับผม แค่คืนเดียวทำไมมันจะเป็นไปได้  ผมไม่เชื่อ  ไม่เชื่อ พี่คิดมั๊ยว่าเธออาจจะร้อนเงินแล้วกลับมาแบล็กเมล์ผมก็ได้ เอาไงพี่  แล้วถ้ายัยนั่นคิดลึกถึงขนาดเอาเรื่องนี้ไปแชร์   ผมซวยๆๆเลยนะนี่”    แจฮยอคเดินวนไปวนมาอย่างกังวล ใจจริงเขาแทบจะไม่เชื่อด้วยซ้ำ แต่อย่างที่รู้สิ่งที่น่ากลัวกว่าการโกหกคือโซเซี่ยล ลองเรื่องนั้นจะจริงหรือไม่จริง  ข่าวที่นำเสนอออกไปคนส่วนใหญ่ก็มักจะต้องเชื่อไว้ก่อน แล้วกว่าเขาจะพิสูจน์ความบริสุทธิ์  ต้องใช้เวลานานแค่ไหน เขาและคังโดฮยอนต้องรีบจัดการเรื่องนี้ก่อนที่ยัยตาโตคนนั้นจะแชร์ประสบการณ์ของเราออกไปให้โลกรู้


“นายคิดมากไปป่ะเนี่ย ห๊ะ  อย่าเพิ่งซีเรียส ไหน เล่ามาก่อน ว่าคุยอะไรกันไปแล้วบ้าง นี่ล่ะน๊า  อยากเหลือเกินพอควบคุมตัวเองไม่ได้ก็เกิดเรื่อง แล้วถ้ามันเป็นเรื่องจริงขึ้นมา นายจะมีวิธีจัดการยังไง รับผิดชอบเลยมั๊ย หรือจะให้ทุนเธอสักก้อนไปตั้งตัว”


“ผมคิดไม่ออกอ่ะดิ  อีกครึ่งชั่วโมงผมนัดเธอไว้ ว่าจะคอลวิดีโอไป พี่อยู่ด้วยนะ ช่วยกันคิดหน่อย  เอาวิธีที่ดีที่สุดที่ให้เรารอดอ่ะพี่”


ตึ๊งงงงงงงง


“เฮ้ย  พี่นี่มันคือกระดาษอะไร”  แจฮยอคซูมรูปภาพที่ปรากฏขึ้นในโทรศัพท์ พร้อมกับยื่นให้คังโดฮยอนดู


 “ผลตรวจการตั้งครรภ์  ของมิสนาราภัทร พบว่า...............เฮ้ย เธอท้องจริงว่ะ  ซวยแล้วนาย”


“ผลหลอกรึเปล่า พี่อย่าเข้าข้างเธอสิ   ผมไมเชื่อหรอก”


“ไหนๆกระดาษมันก็ออกมารูปแบบนี้แล้ว นายจะยอมแลกสิ่งที่นายมีอยู่กับเรื่องจริงบนโลกของนายและเธอรึเปล่าล่ะ   ตอนนี้เราไม่รู้หรอกว่า กระดาษแผ่นนี้ทำขึ้นหรือไม่  และไม่รู้อีกว่า  ถ้าเธอท้องแล้วเด็กจะเป็นลูกของนายรึเปล่า  แต่สิ่งที่นายต้องทำ คือยอมเธอไว้ก่อน แล้วเราค่อยหาทางจัดการเคลียร์เรื่องนี้ที่หลังก็แล้วกันดีมั๊ย”


“แบบไหนล่ะคับที่ว่าดี  ผมไม่มีทางเลือกอื่นเลยเหรอ”


“เอาเป็นว่านายคอลหาเธอเลยละกัน ชั้นจะอยู่ด้วย จะคอยช่วยพูดให้ทุกอย่างมันง่ายขึ้น  ถ้านายเชื่อชั้นทุกอย่างน่าจะดี  คอลเลยๆ” เขาเองก็กลุ้มถ้ามันเป็นเรื่องจริงขึ้นมา แล้วการตัดสินใจของเขาจะถูกใจยูแจฮยอคมั๊ย


ตืด ตื่ด ตื๊ด....


“ฮัลโหล”เสียงปลายสายตอบรับวิดีโอคอล แม้เธอจะหน้าสดก็ยังคงความดูดีเหมือนเดิม แม้ว่าดวงตาบ่งบอกความเหนื่อยล้าเหมือนคนนอนไม่เพียงพอก็เถอะ


“เอ่อ  ผมยูแจฮยอคนะคับ ส่วนนี่ก็ผู้จัดการผม รุ่นพี่คังโดฮยอน  คือ.......เรื่องที่เราคุยค้างไว้”


“ทำไมต้องมีคนอื่นด้วย  ชั้นอยากจะคุยกับคุณแค่ 2 คนค่ะ เพราะตัวชั้นเองก็ไม่อยากที่จะให้มีคนรับรู้เรื่องนี้มาก ทำไมเขาต้องมารับรู้เรื่องนี้ด้วย”  เธอพูดพลางยักไหล่ด้วยความงุนงง นาราภัทรไม่เข้าใจว่าทำไมชายหนุ่มคนนี้ถึงมีผู้จัดการ  เขาจะมาจัดการอะไร เขาทำอาชีพอะไรกันแน่ ซึ่งเธอเองหลังจากผ่านเหตุการณ์วันนั้นก็ไม่เคยได้สนใจที่จะคุยกับเขาอีก เพียงเพราะคิดโทษตัวเองว่า ดำเนินชีวิตผิดพลาดไป  เสียหายครั้งนี้ก็ให้เป็นบทเรียน  แต่ครั้งนี้ครั้งเดียวเธอไม่นึกว่าจะได้รับบทเรียนราคาแพงมากขนาดนี้


“สรุปว่า คุณก็ยังไม่พยายามที่จะรู้จักผมใช่มั๊ยเนี่ย ห๊ะ งั้นคุณอยากได้อะไร  ว่ามาเลยดีกว่าคับ”


“ชั้นอยากให้คุณคิดหาวิธีร่วมกันว่า เรื่องนี้จะทำอย่างไรดี ชั้นคิดไม่ออก  คือชั้นไม่เคย......”


“ไม่เคยอะไรคุณ  แต่คุณแน่ใจนะว่าผลตรวจนี่ของจริง แล้วเด็กที่อยู่ในท้องคุณคือของผมจริงๆ”


“ดูปากชั้นนะ ชั้นไม่เคยมีอะไรกับใครทั้งก่อนและหลังคืนนั้น  ถ้าไม่ใช่เลือดเนื้อของคุณแล้วชั้นจะท้องได้ยังไง”


“งั้นถ้าผมจะให้ทุนคุณสักก้อน  เอ่อ!!  จัดการเรื่องของคุณซะ  คุณจะเรียกเท่าไหร่ผมยินดีจะจ่ายให้อย่างสมเหตุสมผล”


“ขอบคุณมากสำหรับทุนที่คุณจะให้  แต่ชั้นไม่ต้องการที่จะเรียกร้อง ชั้นขอคุณอย่างเดียว เซ็นรับรองเขาให้ชื่อคุณอยู่ในใบเกิดของเด็กคนนี้  คุณตกลงมั๊ย”


“ผมคงให้สิ่งที่คุณต้องการไม่ได้ มันเกิดความผิดพลาดมาแล้ว คุณแค่จะยอมรับและจัดการมันให้ดีขึ้นไม่ได้เหรอคุณนารา”


นาราภัทรจ้องมองใบหน้าแจฮยอคผ่านวิดีโอคอลด้วยความโกรธ เธอไม่ได้ต้องการเงินทอง  แค่เด็กตัวน้อยๆที่กำลังจะเกิด แม้จะเกิดจากความผิดของเธอ หรือของเขาก็ตาม เธอยินดีที่จะเลี้ยงดูเขาให้เติบโตอย่างดี แต่เธอขอแค่เขาเซ็นลายมือชื่อลงในใบเกิด เพื่อเด็กจะไม่ได้มีปมด้อย  เพียงแค่นั้นไม่ได้เชียวหรือ


ชั้นไม่รู้นะว่าคุณเป็นใคร แต่คุณใจร้ายมากที่คุณตัดสินใจแบบนี้   ชั้นจะไม่พูดพร่ำเพ้อกับคุณเยอะ แต่ชั้นบอกคุณเลยว่า  ชั้นขอให้คุณมีสามัญสำนึกกับเรื่องนี้ให้มากๆก็แล้วกัน”  นาราภัทรกดวางวิดีโอคอลอย่างโมโห 


“เฮ้ย  เธอไม่ได้เรียกร้องอะไรนายเลยนะ แค่ชื่อพ่อเด็ก  แต่นายจะให้มันเป็นไปแบบนั้นจริงๆเหรอ”ฮยอนจ้องหน้ายูแจฮยอคเพื่อค้นหาคำตอบ ปกติรุ่นน้องคนนี้ก็ไม่ใช่คนใจร้ายอะไร บริจาคเพื่อช่วยเหลือองค์กรต่างๆก็มากมาย  ทำไมเรื่องแบบนี้ ยูแจฮยอคถึงไม่มีวิธีจัดการที่ดีกว่าการสั่งให้จบชีวิตเด็กตาดำๆที่กำลังจะเกิดมาด้วย


“เอางี๊นะ ถ้านายยังไม่อยากจะรับผิดชอบ เพราะนายคิดว่า แค่คืนเดียวไม่น่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ได้ เพื่อลดความเสี่ยง  ชั้นว่า เราเสนอให้เธอมาอยู่ใกล้ๆเราดีมั๊ย สิ่งที่อันตรายที่สุดถ้าเราควบคุมมันได้ มันก็จะปลอดภัยกับเราเช่นกัน แล้วเราค่อยหาวิธีตรวจ DNA กัน  แต่นายแน่ใจนะว่าถ้าเขาใช่  นายจะไม่เสียใจ”


“ผมมั่นใจยัน 1000% ยังไงก็ไม่ใช่ ผมจะรับเด็กได้ไง ผู้หญิงคนนี้เป็นใครก็ไม่รู้จักเลย  วัฒนธรรมเราเข้ากันได้รึเปล่าก็ไม่รู้ ที่สำคัญครอบครัวผมจะรับเรื่องนี้ได้มั๊ย อนาคตผมอีก  ยังไงก็ไม่เอาอ่ะ”


“แล้วถ้านักข่าวรู้ เรื่องนี้มันจะดังมาก ยิ่งกว่าขีปนาวุธอีกนะ สิ่งที่นายสร้างมาทั้งหมด มันจะพังลง อย่างน้อยถ้าผลออกมาไม่ใช่  ถ้านายมั่นใจแบบนั้น เราแค่ให้เขากลับไปที่ๆเขาเคยอยู่ แต่ถ้าใช่ ทีนี้นายก็ตัดสินใจเอาเองจะเซ็นหรือแยกย้าย  นายเลือกได้เลย”  ผมคิดว่านี่คือทางออกที่ดีที่สุด อย่างน้อยก็น่าจะตกลงกับเธอได้ เพราะดูเธอไม่น่าจะเป็นคนที่เข้าใจอะไรยากเย็น


แจฮยอคกุมขมับคิดไม่ตกและเดาไม่ออกว่า นาราภัทรจะทำอะไรหรือวางแผนอะไรไว้ในใจกันแน่  ถ้าเอาเธอมาอยู่ในที่ปลอดภัยแม้จะอันตรายที่สุด มันจะดีมั๊ย  หรือจะแกล้งไม่สนใจปล่อยเธอไปจัดการชีวิตตัวเอง อะไรที่น่ากลัวกว่ากัน

 

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอกำลังใจให้นักเขียนเยอะๆนะค๊า"

พัชร์พิชชา


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha