Shadow of love (เงารักกลมายา)

โดย: พัชร์พิชชา



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 12 : ชื่อนี้มีที่มา


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่  12   ชื่อนี้มีที่มา


นาราภัทรเดินเข้าร้านอินเตอร์เนตคาเฟ่ข้างล่างอพาร์ทเม้นต์  เธอทำการค้นหาคำว่า ยูแจฮยอค  หน้าเพจเด้งขึ้นมาเป็น พันๆกว่าหัวข้อ  พร้อมรูปหนุ่มหล่อหน้าตี๋  นาราภัทรค่อยๆเปิดโทรศัพท์ขึ้นพร้อมกับหารูปที่เธอถ่ายไว้เมื่อสองเดือนก่อน

“เขาคือคนคนเดียวกัน   คนที่ เอ่อ.........กับชั้น เป็นไปไม่ได้ ไม่ๆ นี่ชั้นไม่รู้จักคำว่าโลกกว้าง โลกแห่งติ่งเลยสินะ”


**ยูแจฮยอคกับบทบาทใหม่ ที่ได้รับการคอนเฟิร์มแล้ว** ……………News

**ยูแจฮยอคทำสาวๆร่ำไห้ โบกมือลาแฟนคลับเพื่อเข้ากรม**……………News

**ยูแจฮยอค รับชเวกงจูคือสาวในอุดมคติ**……………News

**ยูแจฮยอค**   **ยูแจฮยอค**   **ยูแจฮยอค**   **ยูแจฮยอค**   ……………News


“อ๊อยยยย  ชั้นจะบ้าตายนี่ชั้นกำลังจะทำร้ายสามีแห่งชาติของทุกคนใช่มั๊ย  ชั้นไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้ ชั้นเข้าใจแล้วว่าทำไม คุณถึงพยายามที่จะหาวิธีจัดการปัญหานี้” 

นาราภัทรรำพึงรำพันกับตัวเอง ทั้งสงสารตัวเอง ทั้งเริ่มจะสงสารชายหนุ่มหล่อคนนั้น เธอเริ่มจะเข้าใจแล้วว่า  ทำไมเขาถึงอยากจะใช้เงินให้ปัญหามันจบๆไป เพียงเพราะว่า เธออาจจะเป็นตัวตัดสินอนาคตของเขาว่าจะรุ่งหรือจะร่วงได้เหมือนกัน  แต่สิ่งที่เธอต้องการคือไม่ใช่ชื่อเสียงหรือเงินทอง  สิ่งที่เธอต้องการคือ แค่ชื่อพ่อของเด็กที่กำลังจะเกิดมา  เธออยากได้ความรับผิดชอบเพียงเท่านี้จริงๆ


...............สนามบินอินชอน...............


“ทางนี้คับคุณนารา  เชิญทางนี้เลยคับ” คังโดฮยอนโบกมือเรียกนาราภัทร  “มาคับผมช่วย”

“เอ่อ คุณมาคนเดียวเหรอคะ”เธอชะเง้อมองหาแจฮยอค

“คับ คือ เขาติดงานน่ะคับก็เลยให้ผมมาคนเดียว   เราไปคุยกันบนรถดีกว่านะคับ ยืนตรงนี้นานๆเดี๋ยวจะเมื่อยเอา  ทางนี้คับ”

“เดินทางเป็นไงบ้างคับ เหนื่อยรึเปล่า  คุณนอนได้เลยนะคับไว้ผมจะปลุกเมื่อถึงที่หมายแล้ว”

ในขณะนั่งบนรถ  นาราภัทรเกิดความสงสัยจนอดถามไม่ได้  “ชั้นขอถามคำถามหน่อยสิคะ”  “คับ”   “คือ ที่คุณเคยบอกชั้นว่า  ชื่อนี้มีที่มาคือ  เขา เอ่อ คุณยูแจฮยอค คือดาราดังใช่มั๊ยคะ และดังมากๆเลยใช่รึเปล่า”

“อ่อ  คุณไม่เคยดูซีรี่ย์เขาบ้างเลยเหรอคับ”  นาราภัทรส่ายหน้าช้าๆ

“ชั้นทำงานจนไม่มีเวลาที่จะดูอะไรแบบนี้หรอกค่ะ  ชั้นทำงานพนักงานต้อนรับที่โรงแรมที่คุณเคยไปพักน่ะค่ะ  เวลาเข้างานเลยสลับกันไป  ว่างทีก็ใช้เวลาพักผ่อนให้เต็มที่มากกว่า ไม่ค่อยได้ดูอะไรพวกนี้หรอกค่ะ”

“อ่อ  คับ ยูแจฮยอคเขาอยู่วงการนี้มาจะสิบกว่าปีแล้ว  เขาเพิ่งมาดังมากๆช่วง สองสามปีหลังออกจากรมนี่ล่ะคับ   เขารีบเข้ากรมเร็วไปหน่อย แต่ก็นั่นล่ะฮะ ออกมาก็หล่อพอดี 55555  ผมล้อเล่นน่ะคับ”

“ทีนี้คุณคงพอเข้าใจนะคับว่าทำไม  ผมถึงถามคุณว่า คุณไม่รู้จักเขาจริงๆๆเหรอ เรากลัวคุณจะเป็นพวกคนรู้จักที่อยากจะเรียกร้องอะไรจากแจฮยอค  เราเลยต้องป้องกันตัวเองไว้ก่อน”

“ค่ะ ชั้นพอจะเข้าใจแล้ว  ชั้นขอโทษก็แล้วกันที่สร้างปัญหานี้ขึ้นมาจนอาจจะเดือดร้อนไปถึงอาชีพของพวกคุณ  ขอโทษจริงๆนะคะ  อืม.....ว่าแต่เราจะไปไหนกันคะ”

“ผมจะพาคุณไปโรงพยาบาลชั้นนำที่ดีที่สุดของเราคับ”

“ทำไมต้องไปโรงพยาบาลคะ อย่าบอกนะว่าคุณจะให้ชั้นเอาเด็กออก” นาราภัทรถามด้วยน้ำเสียงตกใจ ชายหน้าตาดีคนนี้จะใจร้ายกับชั้นจริงๆเหรอ

“เปล่าๆคับ ผมจะพาคุณไปฝากครรภ์ต่างหาก  เพราะว่า รพ.นี้ เราจะมั่นใจได้ว่าเขาจะดูแลคุณอย่างดีและจะเก็บความลับของเราสามคนจะไม่แพร่งพรายออกไป รวมถึงระบบรักษาความปลอดภัยจะทำให้เรารอดพ้นสายตาเหยี่ยวข่าวชอบแฉได้น่ะคับ”

“อ่อ ค่ะ” นาราภัทรพยักหน้าช้าๆ



..........โรงพยาบาลเอกชน.............


“ใช่ๆ ชั้นอยู่กับเขาที่ รพ. ว่าแต่นายอ่ะเป็นไงบ้าง เรียบร้อยดีใช่มั๊ย”

“ดีฮะพี่  ผมกำลังจะกลับเข้าบ้าน  เหนื่อยมาก อยากจะงีบสักหน่อย ฝากพี่เป็นธุระให้ด้วยนะ  แล้วค่อยคุยกันคับ”

“โอเค  เดี๋ยวชั้นจะลองเข้าไปคุยกับหมอเรื่องการตรวจ DNA ด้วย  จะได้ทำให้มันเร็วขึ้น  นายก็พักผ่อนเถอะ เดี๋ยวชั้นจะติดต่อกลับไปอีกที”

“ผลการตรวจคือตั้งครรภ์ได้เกือบจะ 12 สป.แล้วนะคับ ยินดีกับว่าที่คุณพ่อคุณแม่ด้วยนะคับ”

“เอ่อ ฮะ คือ  คุณนาราภัทรเดี๋ยวคุณไปนั่งรอรับยาที่ตรงนู่นก่อนนะคับ พอดีผมจะสอบถามหมอเรื่องอาหารและสุขภาพคุณนิดหน่อย”

เมื่อนาราภัทรเดินออกไปนั่งรอรับยาแล้ว คังโดฮยอนค่อยๆปิดประตูอย่างเบามือ

“คุณหมอคับ คืออย่างนี้นะคับ  ผมจะขอตรวจ DNA เด็ก ต้องมีขั้นตอนอะไรบ้างคับ”

“การที่จะขอตรวจคือ แม่เด็กจะต้องให้ความยินยอมและอีกเรื่องเรื่องอายุครรภ์ก็เป็นปัญหาสำคัญนะคับ เราจะต้องอธิบายอย่างละเอียดก่อนการตัดสินใจ เนื่องจากผลกระทบมีค่อนข้างมาก ถ้าแม่เด็กไม่ยินยอมทางเราก็ตรวจในขณะตั้งครรภ์ลำบากคับ  ถ้าจะให้ดีรอเด็กคลอดก่อนค่อยตรวจอันนั้นอันตรายน้อยกว่า และทำได้ง่ายกว่ากันมากเลยคับ”

“ขอบคุณมากคับคุณหมอ”   “ยินดีคับ”


.......................................................................................................


“เฮ้ย  มันตรวจตอนนี้ไม่ได้ว่ะ  ถ้าแม่เด็กไม่ยินยอมเพราะเสี่ยงแท้งได้เลยนะ  นายจะเอาไงต่อ  แล้วนี่ตรวจเสร็จแล้ว จะให้ชั้นทำไง”

“พี่ก็พาเธอไปหาที่พักซะสิคับ  ไม่เห็นจะยากเลย”

“นายจะบ้าเหรอ จะเอาเขาไปไว้ที่ไหน  เขาตัวคนเดียวแถมยังท้องอีก ที่สำคัญ เขาอาจจะอยู่ยาวยันคลอดได้เลยนะ  นายจะยอมเสียค่าที่พักแพงขนาดนั้นเหรอ  นี่มันโซลน่ะเว้ย  จะให้พักที่แคบๆ นายนี่มันใจแคบไปหน่อยมั๊ย แจฮยอค ห๊ะ”

“งั้นพี่พาเธอไปพักบ้านพี่สิ จะได้ปลอดภัยไม่เป็นข่าว แค่นี้นะพี่ ผมจะนอนแล้ว” ชั๊บ

“ไอ้บ้าเอ้ย ตัดสายไปซะได้  นี่มันเมียแกนะ  จะให้ชั้นเอาไปดูแลได้ไง  เวร เวรจริงๆไอ้โดฮยอน”



............ปิ๊งป่อง     ติ๊ดติดติ๊ดติด  ตื้ด.............


<ชั้นถือว่าชั้นกดออดแล้วนะแจฮยอค>  “แจฮยอคคคคค  แจฮยอคเอ้ยยยยยย  ชั้นพาคนมาส่ง  มารับไปหน่อย”


ยูแจฮยอคเดินเกาหัวออกมาจากห้องนอนชั้นสอง พร้อมกับเดินลงบันไดมาอย่างว่องไว


“พี่พามาทำไมเนี่ย ผมบอกแล้วไงว่า ให้พี่พาไปไหนก็ได้ที่จะหลบนักข่าวพ้น พี่ก็รู้บ้านนี้ กงจูเขาก็เข้านอกออกในได้ พี่ไม่คิดถึงผมเลยนะคับ” เขากระซิบบอกคังโดฮยอนด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

“ เออ จริงเนอะ กงจูมาบ่อยๆ นายก็เคลียร์ไปดิ  นี่คุณนารา เขาอ่อนลงมากแล้วนะ ชั้นว่านายคุยกับเขา เขาก็พร้อมจะเข้าใจนะ  ลองคุยกันก่อน ที่นี่ล่ะปลอดภัยที่สุดแล้ว  บ้านก็ใหญ่โต เป็นพันล้านวอน มันต้องมีสักห้องสิน่าที่เขาจะพักได้  อย่างน้อยเก็บเขาไว้ที่นี่ก็ยังดีกว่า นายกับเขาต้องเจอกันข้างนอกนะ”


ยูแจฮยอคฮึดฮัดเดินขึ้นชั้นบนไปเพื่อล้างหน้า แน่นอนเขาไม่พอใจมาก เพราะที่นี่คือที่ที่เขาชอบที่สุด เพราะมันสงบ เพื่อนบ้านก็ต่างคนต่างอยู่ ไม่ล้ำเขตอาณาบริเวณกัน ที่สำคัญกว่านั้นบ้านหลังนี้ชเวกงจูก็เข้านอกออกในบ่อยๆด้วย  บ้านเค้ามีห้องเยอะก็จริง แต่ว่ามีเพียงห้องเขาห้องเดียวเท่านั้นที่มีเฟอร์นิเจอร์สำหรับใช้นอน  <ก็บ้านเพิ่งซื้องานผมก็เยอะ ผมก็ไม่มีเวลาตกแต่งเป็นธรรมดา> และยังมีแม่บ้าน 1คน เป็นอาจุมม่าที่คอยมาทำงานแบบไปเช้าเย็นกลับ มีห้องให้อาจุมม่าไว้พักกลางวันถือเป็นการเฝ้าบ้านเวลาเขาทิ้งบ้านนานๆด้วย ส่วนสนามหญ้าก็หลานอาจุมม่านั่นล่ะคับที่จ้างเป็นรายครั้งรายคราวให้มาช่วยตัด  ป้าคนนี้ผมชอบอยู่อย่างแกไม่ค่อยพูด ทำงานถูกใจและเก็บความลับผมเก่งมากคับ


ยูแจฮยอคล้างหน้า อาบน้ำ และแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย เดินลงมาหาคังโดฮยอนและนาราภัทรที่นั่งรอที่โถงรับแขก พร้อมจ้องใบหน้าสาวตาโตผิวพรรณขาวเนียน


“คุณจะพักที่นี่จริงๆเหรอ  ผมมีห้องนอนห้องเดียวเองนะ เพราะห้องอื่นยังไม่ได้ตกแต่ง ถ้าจะเหลือก็เหลือห้องอาจุมม่า”

“เอ่อ  แล้วชั้นต้องทำยังไงคะ  เอาที่คุณสะดวกละกัน ชั้นก็แค่ขออาศัย อยู่ที่ไหน ตรงไหนที่คุณต้องการก็ได้ค่ะ”

“นายก็สั่งเฟอร์นิเจอร์มาตกแต่งห้องเพิ่มสิ จะยากอะไร มีตั้งหลายห้องนี่นา  รีบๆตกแต่งบ้านให้เสร็จเร็วๆ เพื่อนๆจะได้มาขอนอนด้วย”

“งั้นช่วงนี้คุณจะนอนไหนก็นอนละกันนะ เลือกเดินดูได้ตามสบายเลย”

นาราภัทรมองตามหลังของยูแจฮยอคตาปริบๆ  แล้วคุณจะให้ชั้นเลือกนอนตรงไหนได้เล่า

 

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอกำลังใจให้นักเขียนเยอะๆนะค๊า"

พัชร์พิชชา


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha