Shadow of love (เงารักกลมายา)

โดย: พัชร์พิชชา



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 18 : ผูกมิตร


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 18  ผูกมิตร


..........ห้างสรรพสินค้า............

นาราภัทรกับชุดวอร์มของยูแจฮยอคที่มีเสื้อคลุมตัวยาวสวมทับ กำลังเลือกซื้อชุดคลุมท้องที่มีความทะมัดทะแมงหน่อยๆ เพื่อที่ว่าเวลาเธอเดินทางไปไหนมาไหนคนเดียวจะได้ปราดเปรียว


            “ชุดนี้เหมาะกับคุณดีนะคับ ไม่คิดว่าคุณจะมีสไตล์เท่หน่อยๆ” คังโดฮยอนคุณพ่อจำเป็นยืนเลือกชุดคลุมข้างๆนาราภัทร


            “ชั้นก็เลือกชุดที่ทะมัดทะแมงที่สุดน่ะค่ะ เวลาไปหาหมอจะได้สะดวกหน่อย ชุดหวานๆชั้นไม่ค่อยชอบหรอกค่ะ มันเลี่ยน” นาราภัทรพูดพลางอมยิ้มเลือกชุดคลุม 4-5 ชุดยื่นให้พนักงาน


            “คุณเลือกไปเยอะๆสิคับ เลือกไปเผื่อตอนท้องแก่เลย จะได้ไม่ต้องออกมาบ่อยๆ”


            “ชั้นเกรงใจน่ะค่ะ แค่นี้ก็มากพอแล้ว เอาแค่นี้ล่ะค่ะ”


            “นายนั่นอนุญาตแล้ว แค่นี้ขนหน้าแข้งเขาไม่ร่วงหรอกคับ จะทำให้อนาถา เอ้ย!!! ทำให้ตัวเองประหยัดไปทำไม ของดีๆแพงๆก็ซื้อไปเถอะคับ คุณภาพจะใช้ได้นานกว่า” คังโดฮยอนหยิบชุดอีก 6-7 ชุดยื่นให้พนักงาน


            “แล้วเดี๋ยวเราไปร้านอื่นๆ ซื้อของให้ครบเลยนะคับ ไม่ต้องเกรงใจหมอนั่น ดัดนิสัยมัน ฮ่าๆๆ  แล้วก็ไปซื้อพวกของบำรุงครรภ์ด้วยก่อนกลับ”


            “คุณพ่อน่ารักจังเลยนะคะ คุณแม่นี่ดีจังเลยค่ะ คุณพ่อซื้อแต่ของดีๆให้ ดูแลภรรยาดียังงี๊ น่าอิจฉาจริงๆค่ะ” พนักงานยิ้ม  รับชุดที่คังโดฮยอนยื่นให้เพื่อไปคิดตังค์


            “เอ่อ  ฮะ  ขอบคุณคับ” 


นาราภัทรทำตัวไม่ถูก นี่ถ้าพ่อของลูกมาเลือกซื้อของให้เองคงจะดีมิใช่น้อย แต่นี่ดันส่งคุณพ่อจำเป็นมา ถึงเขาทั้งสองจะไม่ยอมรับเรื่องที่เกิดขึ้น แต่เขาชดเชยถึงขนาดนี้เป็นชั้นก็แอบอดหวั่นไหวไม่ได้ว่าเขาจะสงสารชั้นและลูกขึ้นมาบ้างแล้วใช่มั๊ย


.......บ้านแจฮยอค.........

ชายหนุ่มนอนเกลือกกลิ้งอยู่บนที่นอนนุ่ม  เขาคิดถึงกลิ่นหมอนหอมๆของเขาเหลือเกิน ทำไมเขาไม่อยู่เกือบ 2 เดือน แต่กลิ่นหอมอ่อนๆที่เขาชอบก็ยังคงอยู่เหมือนเดิม เขาอยากจะกลับมานอนที่บ้านเขาใจจะขาดแล้ว  สงสัยเขาต้องทำสนธิสัญญาเป็นพันธมิตรกับนาราภัทรซะแล้วล่ะ


            “เอาวางไว้ตรงนี้ก็ได้ค่ะคุณโดฮยอน เดี๋ยวชั้นจะเอาขึ้นไปเก็บเอง”


            “ไม่เป็นไรหรอกคับ ของมันเยอะมาก คุณกำลังท้อง ยกของหนักๆไม่ดีนะคับ”


            “กลับมาแล้วเหรอฮะ  คุณมาก็ดี ผมมีเรื่องจะขอสงบศึกหน่อย”


            “สงบศึกเหรอ  ก็เอาสิ ชั้นก็เบื่อการหลบหน้าเต็มทนแล้ว  ลงมาคุยกันเลยสิคะ” นาราภัทรกวักมือเรียกยูแจฮยอคที่ยืนอยู่บนชั้นสองที่สวมเสื้อผ้าสบายๆเวลาอยู่บ้าน นี่แค่ชุดลำลองเขายังดูเท่ไม่เบา ไม่สิ ถ้าเขาแต่งตัวแบบจัดเต็มจะดูหล่อและเท่ขนาดไหนกันนะ  ไม่นะ ไม่ๆ ชั้นจะไม่หลงเสน่ห์เขาเด็ดขาด


            “ผมอยากลับมาอยู่ที่นี่  ที่ห้องนอนของผม คุณจะว่าไงถ้าผมขอห้องของผมคืน”


            “ชั้นจะไปว่าอะไรได้ นี่มันบ้านคุณ แต่ถ้าคุณจะกลับมานอนที่นี่ คุณก็ต้องจัดห้องอีกห้องให้ชั้นสิ”


            “ผมจะทำอีกห้องไปทำไม” เขาหันมาจ้องหน้านาราภัทร “ในเมื่อคุณก็อาจจะอยู่อีกไม่นาน”


            “หมายความว่ายังไงคะ.......” 


            “เออ....นายหมายความว่ายังไง”


            “ก็ถ้าคุณคลอดเมื่อไหร่ คุณก็ต้องไปอยู่ดี ไม่ใช่เหรอ พี่ยังไม่ได้คุยเรื่องนั้นกับเธอเหรอ”


            “อ๋อ เขาคุยแล้วล่ะค่ะ แต่สงสัยเขาจะยังไม่คุยกับคุณนะ เรื่องข้อเสนอหลังจากทราบผล”


            “อ่อ ใช่”  


            “งั้นถ้าผลออกมาเป็นยังไง เราค่อยมาคุยกันใหม่ละกัน ว่าแต่เรื่องห้องคุณจะเอายังไง”


            “ตกลง ผมจะทำห้องเพิ่ม ห้องตรงข้ามผม แต่มันต้องใช้เวลาตกแต่งสักหน่อย ระหว่างนี้คุณก็ใช้ห้องผมไปก่อน ส่วนผมก็จะมาๆไปๆละกัน ห้องนั้นเสร็จเมื่อไหร่คุณก็เข้าไปใช้ได้เลย”


            “มันต้องอย่างนี้สิ  แหม!! แง่งอนกันไปมาอยู่ได้” โดฮยอนค่อยรู้สึกโล่งใจไป อย่างน้อยยูแจฮอยคอยู่บ้านก็ยังคอยแอบดูความประพฤติของนาราภัทรได้


            “ตกลงค่ะ  คุณคังโดฮยอนคะ เย็นนี้ทานข้าวด้วยกันนะคะ ชั้นจะทำอาหารที่ชั้นชอบให้ทานเป็นการขอบคุณ”


            “ว๊าว  ผมจะไม่ปฏิเสธเลยคับ” คังโดฮยอนยักคิ้วใส่ยูแจฮยอค การผูกมิตรไม่เห็นจะยากเลย ทำไมยูแจฮยอคถึงทำไม่เป็น เขาไม่เข้าใจ



..........ห้องอาหาร..........

ไก่ทอดเกลือ  ไข่เจียวหมูสับ ต้มจืดตำลึง และอาหารเกาหลีอีก 2-3 อย่างวางอยู่บนโต๊ะกลมแบบหมุนได้


            “นี่คืออาหารที่ชั้นชอบค่ะ ลองทานดูนะคะ ไม่ค่อยได้ทำเท่าไหร่ ไม่รู้รสชาติยังจะพอทานได้รึเปล่า”


คังโดฮยอนนั่งลงพร้อมชิมอาหารฝีมือนาราภัทรที่เธอตั้งใจทำเลี้ยงแขกพิเศษเป็นการขอบคุณที่เป็นธุระในการเลือกซื้อของสำหรับว่าที่คุณแม่


            “อร่อยมากคับ  อาหารไทยนี่สุดยอดจริงๆ ไม่เคยรู้ว่าคุณนาราทำอาหารได้  ไม่ลองทำอาหารเกาหลีที่แจฮยอคชอบบ้างเหรอคับ”


            “ส่วนผสมจำยากน่ะค่ะ เลยขอทำอาหารที่ถนัดดีกว่า อีกอย่างป้าซงอีก็ทำได้อร่อยอยู่แล้ว ไว้คุณอยากทานอาหารแบบไทยๆก็แวะมาทานฝีมือดิชั้นได้ตลอดเลยนะคะ”


            “อ่ะแฮ่ม อื้ม  คือ.......” ยูแจฮยอคกระแอมไอขัดจังหวะ <<แหม อะไรจะอร่อยและน่ากินขนาดนั้นนะพี่โดฮยอน>> 


            “นายนั่งเลย  อร่อยๆทั้งนั้น ลองชิมฝีมือคนอื่นบ้าง ป้าซงอีไม่น้อยใจหรอก ใช่มั๊ยคับป้า”


            “ค่ะ คุณนาราทำอาหารอร่อย สอนป้าทำไข่เจียวด้วยนะคะ  คุณลองทานบ้างก็ดีนะคะ จะได้เปลี่ยนรสชาติ”


            “นั่งเถอะค่ะ ถ้าคุณไม่อยากร่วมโต๊ะกับชั้น ชั้นก็มีโต๊ะประจำ เชิญคุณสองคนทานให้อร่อย ทานกันเยอะๆนะคะ” นาราภัทรเดินไปที่ประตูบานเลื่อนเพื่อไปยังที่ประจำของเธอ


            “อื้มๆ  เธอไม่ต้องไปหรอก นารา วันนี้ไหนๆก็จะเลี้ยงแขกแล้ว ก็นั่งเถอะ จะได้ไม่เสียน้ำใจแขกเขา ชั้นจะนั่งเอียงๆตัวเอา” แจฮยอคก็ไม่อยากกลืนน้ำลายตัวเอง เลยต้องนั่งลงแบบเอียงๆ 45 องศา เพื่อเลี่ยงการมองใบหน้านาราภัทร


            “ป้าคับ ขอเบียร์เย็นๆด้วยนะคับ” <<ต้องเอามาลองกับไก่ทอดเกลือสิ ของไทยอร่อยๆทั้งนั้น>>



.............8.30 pm..............


            “ผมต้องขอตัวกลับก่อนนะคับ  อาหารวันนี้อร่อยคุ้มค่าจริงๆ เดี๋ยวพรุ่งนี้ ผมจะจัดการเรื่องต่างๆที่แจฮยอคเข้าพูดไว้ละกัน  ขอบคุณสำหรับมื้ออาหารอีกครั้งนะคับ”  คังโดฮยอนค้อมศรีษะเล็กน้อยให้นาราภัทร


            “ชั้นเองที่ต้องขอบคุณคุณคังโดฮยอน ขอบคุณสำหรับเรื่องวันนี้ด้วยนะคะ” นาราภัทรค้อมศรีษะขอบคุณคุณพ่อจำเป็นเช่นกัน


            “ขอบคุณกันไปขอบคุณกันมา คืนนี้จะกลับถึงบ้านมั๊ยคับผม ห๊าวววววว ขับรถดีๆนะคับพี่”


            “เออ น่ะ  ไปนะคับ  แล้วเจอกันนะแจฮยอค”  คังโดฮยอนขึ้นรถขับออกไปด้วยความเร็ว


นาราภัทรหันซ้ายหันขวา เป็นครั้งแรกที่เธอได้เจอหน้าของยูแจฮยอคแบบเต็มวัน  เธอเคยอยู่กับป้าซงอีจนมืดค่ำ และใช้ชีวิตคนเดียวในยามค่ำคืนมาตลอด  แต่ตอนนี้และเดี๋ยวนี้ เธอยืนอยู่ข้างชายหนุ่มซุปเปอร์สตาร์  เธอเองก็วางตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่าจะเริ่มชวนคุยหรือว่าจะทำยังไงดี


            “ชั้นขอโทษ” เธอพูดก่อนค่อยๆค้อมตัวลง


            “อะไรของคุณเนี่ย” เขาขยับตัวหันมาเผชิญหน้าหญิงสาวตาโตที่ยืนอยู่ข้างๆ

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอกำลังใจให้นักเขียนเยอะๆนะค๊า"

พัชร์พิชชา


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha