Shadow of love (เงารักกลมายา)

โดย: พัชร์พิชชา



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 21 : ห้องใหม่


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 21  ห้องใหม่


            “เอาเตียงวางไว้ตรงนั้นล่ะค่ะ  แล้วตู้เสื้อผ้ามุมนี้นะคะ  ส่วนเตียงเด็กอ่อนชิดขวาเลยค่ะ”


            %^$@%&*(*)


             “ อ่า  โซฟาตัวนี้วางตรงนี้แหล่ะค่ะ  โอเคค่ะ  เรียบร้อย”  นาราภัทรมองห้องใหม่ที่เธอเลือกซื้อเฟอร์นิเจอร์มาตกแต่ง เธอเลือกเพียงแค่สิ่งจำเป็นเพราะเธอเกรงใจเงินของเจ้าของบ้านหลังงาม



ห้องนอนใหม่ที่มีเพียงเฟอร์นิเจอร์ไม่กี่ชิ้นถูกตกแต่งอย่างเรียบง่าย  คืนนี้เธอจะมีห้องนอนเป็นของตัวเองแล้วสินะ


            “ลูกจ๋า  ตอนนี้เรามีห้องเป็นของตัวเองแล้วนะ เดี๋ยวคืนนี้เราจะมานอนห้องใหม่กันนะคะคนเก่ง” นาราภัทรลูบท้องคุยกับลูกน้อยที่ดิ้นดุ๊กดิ๊กอย่างสนุกสนานในท้องของเธอ



…………Knock Knock………..


แอดดดดดด

            “คุณคะ เป็นยังไงบ้างคะ ให้ป้าเข้ามาทำความสะอาดให้อีกมั๊ย  แล้วต้องขนย้ายอะไรอีกรึเปล่าคะ”


            “ก็จะมีแค่เสื้อผ้ากับของใช้นิดๆหน่อยๆน่ะค่ะ  เดี๋ยวป้าช่วยชั้นย้ายเสื้อผ้าจากตู้คุณผู้ชายป้ามาไว้ห้องนี้ด้วยนะคะ”


            “ได้ค่ะ  งั้นป้าไปหยิบมาเลยนะคะ”


นาราภัทรสำรวจความเรียบร้อยในห้องนอนอีกครั้ง  ต่อไปนี้เจ้าของห้องคนเดิม คงจะกลับบ้านบ่อยขึ้น เขาคงคิดถึงห้องนอนของเขาแย่แล้ว เพราะห้องนอนคือห้องที่มีความสุขและสงบที่สุดแล้ว



.......ห้องอาหาร........


            “อ่อ  ขอโทษค่ะ ชั้นนึกว่าไม่มีคนอยู่ เชิญคุณแจฮยอคตามสบายเลยนะคะ” นาราภัทรเดินเลี่ยงไปที่ประตูบานเลื่อนเพื่อไปที่เคาท์เตอร์ประจำตำแหน่ง


            “คุณนั่งทานที่นี่ก็ได้  พอดีผมมีเรื่องจะคุยด้วยนิดหน่อย”


            “ค่ะ มีอะไรเหรอคะ” นาราภัทรนั่งลงอย่างเรียบร้อย  ที่มีอาหารที่วางอยู่ตรงหน้าซึ่งไม่มีทีท่าว่าจะมีใครชิงลงมือกินก่อน


            “ปกติแล้วบ้านผมมักเป็นแหล่งรวมปาร์ตี้หนุ่มสาวโสดน่ะ แล้วถ้าผมอยู่บ้านก็มักจะมีเพื่อนๆมาดื่มกันประจำ แล้วก็.......”  เขาเว้นวรรคเพื่อดูปฏิกิริยาของคนที่นั่งอยู่ตรงหน้า


นาราภัทรนั่งมองยูแจฮยอคตาแป๋ว เธอไม่เข้าใจว่าเขากำลังจะสื่อถึงเรื่องอะไรกันแน่


            “แล้วยังไงต่อคะ”  ชั้นเองก็พยายามทำความเข้าใจกับคำพูดของเขาเต็มที่


            “บางทีเพื่อนผมอาจจะมาโดยที่ไม่บอกกล่าว ฉะนั้นคุณอาจจะต้องเจอคนแปลกหน้า ผมอยากให้คุณช่วยรับมือกับเรื่องนี้หน่อย บอกเผื่อๆไว้น่ะ  เพราะยังไม่มีใครรู้เรื่องของเรา”


            “ไม่ต้องห่วงนะคะ ชั้นสัญญาไว้แล้วว่าจะไม่ทำให้ใครเดือดร้อน คุณเชื่อใจชั้นได้เลยค่ะ” เธอให้สัญญาอย่างหนักแน่น


            “แบบนั้นก็ดี ผมก็มีเรื่องที่จะพูดกับคุณแค่นี้แหล่ะ”


นาราภัทรเข้าใจในสิ่งที่เขาพูดแล้ว แต่ตอนนี้เธอเริ่มหิว เพราะกลิ่นอาหารมันยั่วน้ำลายให้ไหลซะเหลือเกิน คือชั้นก็ต้องลุกไปประจำที่คือเคาท์เตอร์ที่อยู่ในห้องครัวใช่มั๊ย?? เพราะเขาเคยบอกเองว่าไม่อยากร่วมโต๊ะอาหารที่มีชั้นนั่งอยู่ ถ้ามีเขาก็คงไม่มีชั้นสินะ  นาราภัทรค่อยๆลุกขึ้นอย่างเชื่องช้า


            “คุณไม่ต้องลุกหรอก นั่งเถอะ”  << ครั้งแรกที่เขาจะชวนชั้นร่วมโต๊ะสินะ  ^_^ >>


            “ผมมีนัดแล้ว (แป่ววว) เชิญคุณตามสบายเลยนะ ถ้าเหงาก็เรียกว่าป้าซงอีมาทานเป็นเพื่อนละกัน”


เขาลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องอาหารอย่างรวดเร็ว  นาราภัทรก็คงต้องนั่งกินข้าวคนเดียวอีกเช่นเคย



.............ผับขาประจำของเดอะแก็งค์.....................


            “เฮ้  ลมอะไรหอบมาได้คับเนี่ย คุณยูแจฮยอค” อีซอนซู  (ตัวร้ายหนังพีเรียดที่รับบทนี้ทีไร คนเกลียดทั้งบ้านทั้งเมือง)


            “เฮ้ย นายก็ว่าไป  ชั้นก็อยากจะสังสรรค์กับเพื่อนฝูงบ้างสิ ไง! อีจองอุน นายก็มาเหรอ”    


            “อ้าว ชั้นว่างงาน ตารางงานไม่แน่นเหมือนนายนี่ แล้วพี่คังโดฮยอนล่ะ ไม่มาด้วยเหรอ” ถ้าเห็นยูแจฮยอคที่ไหน จะต้องมีคังโดฮยอนอยู่ด้วยทุกทีสิน่า นี่ถ้ามีคู่รักจิ้นชาย-ชาย  2 คนนี้คงได้ตำแหน่งแน่ๆ


            “เดี๋ยวคงตามมา น่าจะเคลียร์งานให้ชั้นอยู่ มาๆ มาดื่มกันหน่อย” แจฮยอคเทโซจูแจกทุกคน


            “พักนี้ไม่ค่อยได้ไปบ้านนายเลย อยากปิ้งย่างใจจะขาดแล้ว หรือไม่ก็ห้องโฮมเธียร์เตอร์ร้องเพลงสักยี่สิบเพลงคงจะดีนะ” อีจองอุนนึกถึงบรรยากาศภายในบ้านยูแจฮยอคที่ไปปาร์ตี้บ่อยๆ


            “อ๋อ พอดีชั้นตกแต่งบ้านอยู่น่ะ เลยยังไม่สะดวก ไว้โอเคเมื่อไหร่ เดี๋ยวพวกนายก็แวะไปได้” ยูแจฮยอคดื่มโซจูแก้เก้อ  ผมจะชวนหรือจะเลี่ยงดี  มันไม่สะดวกจริงๆช่วงนี้


            ไฮ๊  พวกเสือหนุ่มอยู่ที่นี่หมดเลยเหรอเนี่ย” คังโดฮยอนเปิดประตูห้อง vip ทักทายเดอะแก็งค์สามหล่อ


            “โห พี่  นึกว่าจะไม่มาซะแล้วคับ  เฮ้ย!! เอาของโปรดพี่เขามาสิจองอุน”


            “ต้องมาสิ  กว่าจะมาเจอกันได้  คิดถึงว่ะ ฮ่าๆๆๆ ไอ้เจ้านี่งานแน่นมากช่วงนี้  มาๆวันนี้ถ้าไม่เมา  ไม่กลับนะ”


            “พูดงี้เหรอฮะ ฮ่าๆๆ ที่นี่ไม่มีที่นอนเหมือนบ้านแจฮยอคนะคับ  เอาแค่เบาๆละกัน เดี๋ยวครั้งหน้าบุกบ้านไอ้เสือ จะเมาปริ้นแค่ไหนก็จัดไป ชนๆ” อีซอนซูเกริ่นชวนสมาชิกทั้งสาม


เอาแล้วไง บ้านผมมันคือแหล่งรวมเสือร้าย เพื่อนขอมาผมไม่เคยปฏิเสธเลยสักครั้ง แล้วตอนนี้ผมจะทำยังไง เอาไงดีๆ ผมอยากจะเมาแล้วกลิ้งหลับไปเลยจริงๆ


            “เออ ทำไมนายไม่ชวนชเวกงจูมาด้วยล่ะ ที่นี่ก็ส่วนตัวดีนะ ไม่น่าจะมีนักข่าวเท่าไหร่” อีซอนซูผู้ซึ่งรู้ความลับของแจฮยอคเพื่อนรัก  และเขาก็เคยร่วมงานกับชเวกงจูจนสนิทสนมกันดี


            “ก็เห็นว่าน่าจะมีแต่ผู้ชาย เธอมาอาจจะเบื่อก็ได้ ปล่อยชั้นโสดสักวันไม่ดีรึไง”


            “อ่ะฮ๊ะ ยังกะโสดแล้วจะวอกแวกได้  โนวๆๆๆ  ที่นี่หมดสิทธิ์คับผม  ถ้าเป็นที่อื่นล่ะก็ไม่แน่ใช่มั๊ยล่ะ เอ....อย่าบอกนะว่าไม่ได้ไปแอบกินน่ะ  เสียของหมด”  อีจองอุนแหย่แจฮยอค


ยูแจฮยอคชะงักเล็กน้อย แหม..ดันมาจับไต๋ผมได้นะ ไอ้เพื่อน “ ฮ๊อยยย ไม่มี๊ ไม่มีเนอะพี่เนอะ คนนี้ชั้นรักจริงโว๊ย อีก 3 ปีชั้นจะแต่งแล้ว จะไปวอกแวกได้ไง” ยูแจฮยอคยกแก้วโซจูดื่มแก้เก้ออีกครั้ง เดี๋ยวเพื่อนมันจับพิรุธผมได้


            “สาวๆที่อื่นไม่สวยเลยเหรอ นายถึงไม่กล้าที่จะแตกแถวอ่ะ เฮ้ย ถามจริง สิ้นลายจริงน่ะ” อีซอนซูยังคงถามแบบอยากรู้เต็มที


            “ไม่มีหรอก ไม่มีใครสวยเท่ากงจูชั้น เปลี่ยนเรื่องๆ จะถามทำไมเนี่ย ดื่มๆไป” ผมเริ่มทำตัวไม่ถูก กลัวจะหลุดพูดอะไรออกไป แล้วเรื่องจะใหญ่ไปมากกว่านี้ แค่นี้ผมก็ปวดหัวจะแย่แล้ว


            “อย่าไปถามมันเลย ซอนซู จองอุน  มันไม่มีพฤติกรรมเหมือนพวกแกหรอก ฮ่าๆๆๆ ไว้ว่างๆค่อยนัดเที่ยวกัน” พี่คังโดฮยอนรีบสรุปก่อนที่จะมีใครอยากรู้อะไรไปมากกว่านี้



............ห้องใหม่ของนาราภัทร...................


นาราภัทรยืนรับลมอยู่ที่หน้าต่าง ผ้าม่านสีขาวยังคงสภาพเดิม เธอแค่เพิ่มเฟอร์นิเจอร์บางชิ้นเข้ามาเพื่อความสะดวกสบายเท่านั้น เธอไม่รู้อนาคตข้างหน้าว่าจะต้องทำยังไง แค่คิดทำวันนี้ให้ดีที่สุดก่อนก็แล้วกัน


            “ลูกจ๋า คืนนี้เรามีห้องใหม่แล้วนะ เดี๋ยวคุณเขาก็จะกลับมาอยู่บ้านแล้ว  เราเป็นคนทำให้เขาเดือดร้อน จนต้องออกไปอยู่ข้างนอก  แต่แม่ไม่อยากจะโทษใครนะลูก เอาเป็นว่า ถ้าวันนึงเกิดอะไรขึ้น แม่จะดูแลหนูอย่างดี หนูจะไม่ขาดทั้งพ่อและแม่ แม่จะเป็นทุกอย่างที่หนูต้องการ  เป็นเด็กดีนะคะ  แม่ทนรอเจอหน้าหนูไม่ไหวแล้ว” นาราภัทรลูบท้องวนไปมาเพื่อสื่อข้อความไปถึงลูกน้อย  เธอเริ่มรู้สึกรักสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในท้องของเธอมากขึ้นทุกวัน และเหมือนเด็กน้อยจะรับรู้ทุกอย่างที่พูดคุยกัน


            “คืนนี้อย่าดื้อ อย่าถีบแม่แรงนะคะเด็กน้อย นอนซะนะ ฝันดีนะลูก” นาราภัทรค่อยๆหลับตาลงบนเตียงนอนสีขาวที่ตั้งอยู่กลางห้องใหม่

 

 

 

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอกำลังใจให้นักเขียนเยอะๆนะค๊า"

พัชร์พิชชา


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha