อสูรสวาท..ลวงรัก

โดย: varawan



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 9 : ความต้องการของแม่


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตรืด ตรืด

           ไคโรไลท์เงยหน้าจากกองเอกสาร เมื่อสมาร์ทโฟนรุ่นใหม่ล่าสุดส่งเสียงร้อง นั่นแสดงว่าต้องเป็นคนในครอบครัว หรือไม่ก็เพื่อนสนิทโทรเข้ามา ร่างสูงถอนหายใจขณะปลายตามองหน้าจอ ปรากฎว่าเป็นบุคคลอันเป็นที่เคารพรัก เขายอมรับจากใจ เลยว่าไม่อยากจะรับสายจริง ๆ ในตอนนี้   พักหลังมานี้ปลายสายจะคุยแต่เรื่องเดิม ๆ จนเขาแทบหมดหนทางบ่ายเบี่ยง มันเหมือนเจอทางตันเสียแล้ว

          "ครับมัม" หลังจากทำใจได้มือหนาก็กดรับ

          “ตามตัวยากจังนะเรา"

           เสียงแหลมตามอารมณ์ประชดประชันดังมาในสาย จนไคโรไลท์ดึงโทรศัพท์ออกจากหูแทบไม่ทันเกือบหูอื้อไปแล้วไหม

          “ผมขอโทษครับอย่างอนเลย เดี๋ยวฮันนีมูนรอบโลกคราวนี้ไม่สนุกนะครับ”

           จอมกระล่อนออดอ้อน ต้องการให้มารดาลดความฉุนเฉียวลงนอกจากจะไม่ได้ผล กลับถูกต่อว่ามาอีก

          "หยุดพูดไปเลย เรื่องที่รับปากมัมไว้อย่าคิดเบี้ยวเชียว มัมกับแด๊ดจะกลับอาทิตย์หน้า เตรียมตัวไว้ด้วย"ซอนญ่ารีบพูดเรื่องสำคัญ กลัวถูกลูกชายกวนจนลืมเรื่องที่ตั้งใจไว้

          “รับปากเรื่องอะไรล่ะครับตั้งหลายเรื่อง”ไคโรไลท์เฉไฉแกล้งลืมทั้งที่เรื่องที่มารดาต้องการมีอยู่เรื่องเดียว

        “อย่ามาไขสือไคโร เรื่องลูกสะใภ้ไง”มารดากดเสียงต่ำ

         "อ้อ เรื่องนั้นเอง"

          ไคโรไลท์ถอนหายใจพรืด คงถึงเวลาแล้วสิ มารดาเคยบอกให้เขารีบมีครอบครัว อยากมีทายาทไว้สืบสกุล โดยยกเหตุผลว่าอายุอานามของเขาก็ไม่น้อยแล้ว อีกอย่างโคลเวสน้องชายของเขา มันก็ยังไม่ยอมแต่งงานเหมือนกัน มันให้เหส่วนตุผลของมันก็กวนบาทาอยู่ไม่น้อย มีอย่างเหรอ ถ้าพี่ยังไม่แต่งใครจะกล้าหักหน้าพี่ชายตัวเอง ไอ้น้องเวรดูมันพูด ไม่ช่วยแล้วยังมาราดน้ำมันใส่เขาอีก เจอตัวจะเหยียบให้จมเลยไคโรไลท์ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน

          "แต่ถ้าหายังไม่ได้ มัมมีให้เลือก"ซอนญ่ามีข้อเสนอให้เลือกอีกต่างหาก

           "อย่าเลยครับมัม ผมเกรงใจ เรื่องแฟนจะว่าไม่มีมันก็ไม่เชิง  เราเพิ่งตกลงคบกันได้ไม่นานมานี้เอง”

           ไคโรไลท์รีบปฎิเสธความหวังดีของมารดา ถึงแม้เขาจะยังไม่มีใครใช่ว่าจะหาไม่ได้ ถ้าเขาหาเองยังไง ย่อมดีกว่ามารดาแนะนำแน่นอน อย่างน้อยถ้าอยู่กันไม่ได้ก็สามารถเลิกลาได้ง่ายกว่า คนที่มารดาแนะนำ เพราะหญิงสาวพวกนั้นคงเป็นลูกเพื่อนของท่านคนใดคนหนึ่งนั่นแหละ ปัญหาเยอะจะเลิกก็เลิกไม่ได้ ถึงเลิกกันจริงอาจมองหน้ากันไม่ติดเขาไม่อยากให้เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้น

          " จริงหรือจ้ะไคโร ทำไมไม่ยอมบอกกันบ้าง ปล่อยให้เครียดอยู่ได้”

           ซอนญ่าน้ำเสียงดีขึ้นมากทีเดียว อย่างน้อยนางก็ยังพอมีหวัง ชั่วโมงที่ผ่านมาเธอรู้สึกเสียหน้ามาก เอรินลูกสาวเพื่อนที่หมายตาเอาไว้แอบควงหนุ่มคนอื่นมาเที่ยวทั้งที่คุยกันเป็นมั่นเป็นเหมาะว่ากลับจากทัวร์รอบนี้จะนัดให้ทั้งคู่มาเจอกัน

            เธอไม่ได้หัวโบราณขนาดว่าต้องได้ลูกสะใภ้เป็นสาวบริสุทธิ์ แต่ควงไปทั่วแบบเอรินก็ไม่ไหว เธอพอจะได้ข่าวลือเรื่องของเอรินอยู่บ้างแต่ไม่ปักใจเชื่อ ไม่คิดว่าจะมาเจอด้วยตัวเอง คิดย้อนไปก็รู้สึกโกรธตัวเอง หลงตัวไปตกลงพูดคุยทาบทามไว้ เห็นทีคงต้องยกเลิก หรือถ้าไคโรไลท์มีคนอื่นแล้วก็ดีไป

          "พอดีช่วงนี้งานผมยุ่ง  อีกอย่างมัมก็ไปพักผ่อนเรื่องแค่นี้เอง”

         “จะยุ่งแค่ไหนกันเชียว”

         “เอาเป็นว่าผมขอโทษ   มัมกลับมาผมจะพาเธอไปหานะครับ”

          "อย่ามาหลอกให้คนแก่คอยเก้อก็แล้วกัน"

          “ไม่หลอกแน่นอนครับ”

           “ดีมากจ้ะลูกรัก แค่นี้นะมัมจะไปอาบแดด ”

           “ครับเที่ยวให้สนุกนะครับ”

           “ขอบใจจ้ะ บาย”

             ถึงแม้จะรับปากไปแบบนั้น  แต่ยังมองไม่เห็นว่าใครจะมาเป็นผู้หญิงคนนั้น คนที่เขาตกลงคบหาดูใจ ได้แต่แอบถอนหายใจ หลับตาลงคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย วันนี้คงต้องหาเรื่องปลดปล่อยเสียหน่อยคิดได้ดังนั้นจึงโทรนัดเพื่อนทันที

ตรืด ตรืด

           “ว่าไงเจ้าพ่ออาวุธสงคราม”ไม่ถึงอึดใจปลายสายก็ส่งเสียงทักทายออกมา

           “หึ เย็นนี้ว่างไหม”ไคโรไลท์แค่นเสียงหัวเราะ

           “ฉันเคยไม่ว่างสำหรับนายด้วยเหรอไคโร” เสียงทุ้ม ๆ ของคนปลายสายยังกวนเขาไม่เลิก

           “อะไรว่ะทรีโอ คนแต่งงานเขาพูดกันแบบนี้ได้ด้วยเหรอว่ะ” ไคโรไลท์แหย่กลับไปบ้าง

            “แต่งไม่แต่งก็ไม่ต่างกันนายก็รู้  ฉันไม่สนใครหน้าไหนอยู่แล้ว”น้ำเสียงตอบกลับของพริชทรีโอห้วนจัด

            “รักษาน้ำใจเขาหน่อย”ไคโรไลท์รู้ดีว่า เมียเพื่อนก็เสมือนหนามยอกอกที่เห็นกันทุกวันแต่บ่งออกไม่ได้

            “ตกลงนายจะเอาไง”พริชทรีโอตัดบท

            “โอเค ๆ สองทุ่มไปเจอที่เดิม เดี๋ยวโทรไปบอกไอ้ชาร์ลก่อน”

            “ก็แค่เนี่ยะ”พูดจบพริชทรีโอก็ตัดสายไป

           “ไอ้บ้า เมียทิ้งจะสมน้ำหน้าให้”

            ไคโรไลท์ส่ายหัวกับความเจ้าคิดเจ้าแค้นของพริชทรีโอ เมื่อไรมันจะยอมรับความจริงเสียที คิดเรื่องของเพื่อนเสร็จก็ส่ายหัว

           “ตัวเองยังเอาตัวไม่รอดยังจะไปอยากยุ่งเรื่องของชาวบ้านอีกเหรอว่ะ ไคโรเอ้ย”

            ชายหนุ่มขำตัวเอง จากนั้นก็ส่งข้อความไปหาชาร์ลตันเพื่อนอีกคนที่เลือกส่งข้อความก็เพราะชาร์ลตันเป็นแพทย์มีเครสผ่าตัดตลอด เขาไม่ค่อยว่างรับโทรศัพท์สะดวกฝากข้อความมากกว่า อีกอย่างผับที่พวกเขาจะไปเป็นของชาร์ลตัน เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยจึงทำงานรอเวลาไปพบป่ะเพื่อน ๆ ตอนเย็น


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"มาร่วมเป็นส่วนหนึ่งของคอนิยายรัก โรแมนติก ดราม่า แอบซ่า บ้านิด ^^ มาร่วมเดินตามจินตนาการไปด้วยกันนะคะ( ปลดล็อกทุกตอนเพียง 50 บาทครั้งเดียวก็ฟินกันได้จนจบและจะกลับมาอ่านเมื่อไรก็ได้ตามต้องการ)"

varawan


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha