อสูรสวาท..ลวงรัก

โดย: varawan



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 15 : พาไปไหน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

เช้าวันรุ่งขึ้น

           “คุณ ยังไม่ไปทำงานเหรอ”

           หญิงสาวถูกปลุกให้ตื่นมาแต่งตัวสวยรอซอนญ่าตั้งแต่เช้า นี่ก็ใกล้จะได้เวลาแล้ว ทำไมคนตัวโตยังนั่งเอกเขนกไม่ขยับตัวไปไหน วันนี้เป็นวันทำงานปกติของเขาไม่ใช่เหรอ

          “รอส่งเธอก่อนไง”

          “รอทำไม ฉันรอคนเดียวได้”

          “อ้าว คนอุตส่าห์เป็นห่วง”

          ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบคล้ายอารมณ์ดีเสียเต็มประดา หึ เป็นห่วง แต่เรวิกาทราบว่ามันไม่จริงใจจึงได้แต่เบ้ปาก

          “ฉันรู้หรอกว่าคุณกลัวฉันเบี้ยวล่ะสิ ”

           ชายหนุ่มไม่ตอบโต้ได้แต่ยิ้มบาง ๆ ขยับตัว เมื่อได้ยินเสียงเครื่องยนต์สมรรถณสูงจอดเทียบบันไดคฤหาสน์

           “มอร์นิ่ง จ้าหนุ่มสาว”

            มาดามซอนญ่าส่งเสียงมาก่อนตัว ทำให้คนตัวเล็ก กระวนกระวายใจรู้สึกประหม่ามากขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

            “เกือบเที่ยงแล้วมัม”

            ลูกชายสุดสวาทเดินไปกอดมารดาอย่างออดอ้อน ยังไงเสียเขาก็อยากให้แผนการณ์สำเร็จไปด้วยดี ที่รีรอไม่ได้อยากจับผิดเรวิกา แต่เขาอยากอยู่ส่งเธอให้เรียบร้อยและฝากฝังมารดาให้ทำให้สำเร็จต่างหาก

             “แล้วไม่ไปทำงานเหรอ”

            “เดี๋ยวจะไปแล้วครับ มีประชุมบ่าย”

            “อ้อเหรอ ว่ายังไงจ้ะเรวี่พร้อมหรือยังไปกันเลยไหม”

             “ไม่ดื่มน้ำก่อนเหรอครับ”ชายหนุ่มหันไปมองเรวิกาที่ใบหน้าขาวซีดก็อยากถ่วงเวลาให้เธอทำใจอีกสักนิด

            “มัมก็อยากอยู่หรอก แต่พอดีที่มูลนิธิโทรมาเร่งไม่ได้เข้าไปเป็นเดือนแล้ว วันนี้เลยว่าจะพาเรวี่ไปแนะนำตัวสักหน่อยด้วย”

             “ก็ดีครับ เรวี่มานี่”

              ร่างสูงดึงมือเล็กมากุมไว้ สัมผัสได้ถึงความเย็น จึงโอบกระชับบ่ามนแล้วบีบเบา  เรวิกาแข็งขืน ทว่าสงบลงเมื่อสบตาที่มีแววปลอบใจของเขา

            “ถ้าอย่างงั้นผมฝากเรวี่ด้วยนะครับมัม”

            “ได้จ้ะ เรวี่วันนี้มัมจะพาไปเที่ยวไม่ต้องกลัวนะจ้ะ”

            ซอนญ่าเอ่ยออกมาอย่างเอ็นดู ในเมื่อลูกชายของนางสารภาพออกมาแล้วก็ไม่จำเป็น ต้องตั้งแง่อะไรกันอีกนอกจากจะพิสูจน์และศึกษานิสัยใจคอของผู้หญิงคนนี้ดูว่าเป็นคนเช่นใดกันแน่

          “ไปผมไปส่งที่รถ”

            ร่างสูงยังไม่ยอมปล่อยมือเขาโอบประคองร่างบาง เดินตามมารดาไปส่งยังรถยนต์คันหรู

           “ทำใจให้สบายไม่ต้องกลัวหรอกผมไม่ว่า ถ้ามัมไม่ชอบคุณจริง ๆ”

             ไคโรไลท์ปลอบใจให้หญิงสาวคลายกังวล ทว่าภายในใจของเขานั้นไม่คิดจะปล่อยไปเธอสักนิด แต่ไม่ได้พูดกดดันอะไรออกไป เขาคิดว่าเรื่องนี้ปล่อยให้มารดาจัดการจะดีกว่า พร้อมกับเปิดประตูให้เธอเข้าไปนั่งคู่กับมารดา

            “ฝากด้วยครับมัม”

            “จ้า ห่วงจังนะเย็น ๆ มัมจะเอามาส่งจ้า”

            ซอนญ่ากระเซ้าลูกชาย มาดามซอนญ่ามารดาของไคโรไลท์ลงทุนมารับเรวิกาด้วยตนเอง คงกลัวว่าลูกชายจอมกระล่อนจะไม่ได้เมีย


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"มาร่วมเป็นส่วนหนึ่งของคอนิยายรัก โรแมนติก ดราม่า แอบซ่า บ้านิด ^^ มาร่วมเดินตามจินตนาการไปด้วยกันนะคะ( ปลดล็อกทุกตอนเพียง 50 บาทครั้งเดียวก็ฟินกันได้จนจบและจะกลับมาอ่านเมื่อไรก็ได้ตามต้องการ)"

varawan


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha