สวาทร้อนชำระหนี้

โดย: มนกร



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 1 : การเผชิญหน้าที่แสนเจ็บปวด


ตอนต่อไป



บทนำ







“เราต้องเก็บเงินให้ได้เยอะๆ” เธอพูดพลางลูบหน้าท้องของตัวเองไปด้วย “ไม่ต้องห่วงนะลูก แม่จะเลี้ยงดูหนูให้ดีที่สุดเลย”

บุษบงกชรู้ว่าตัวเองตั้งครรภ์ได้เกือบสามเดือนแล้ว และเธอยังมีเวลาทำงานอีกไม่กี่เดือน ก่อนจะถึงกำหนดลาคลอด ยังไม่มีใครรู้เรื่องนี้ แม้แต่เพื่อนสนิทที่ฝากงานให้

แต่วันใดที่ท้องโตขึ้นจนคนสังเกตเห็น เธอก็จะบอกกับทุกคนว่าใช่...เธอกำลังท้องและตั้งใจจะเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว เพราะพ่อของเด็กเสียชีวิตไปแล้ว

ตอนเช้า...เมื่อเธอไปถึงที่ทำงาน ในครัวเม้ามอยด์กันว่าโรงแรมกำลังจะมีงานใหญ่

“งานแต่งงานระดับบิ๊กเลยแก...ลูกสาวนายก อบจ.กับนายหัวภาสกรไง”

“จริงเหรอ  งั้นเราก็จะได้เห็นหน้านายหัวภาสกรตัวจริงแล้วดิ...ไม่รู้หน้าตายังไงนะ”

“ฉันได้ข่าวมาว่าก็หล่อไม่เบานะแก ว่าปะยัยบัว”

“หือ...” บุษบงกชถูกปลุกจากภวังค์ หลังจากเหม่อไปพักหนึ่ง “ไม่รู้สิ”

เหล่าพนักงานจะเม้าท์กันต่อ แต่หัวหน้างานเข้ามาเสียก่อน ทุกคนจึงแยกย้ายไปคนละทิศละทาง รวมทั้งบุษบงกชรซึ่งมีหน้าที่เสิร์ฟอาหาร

“บัวไปรับออเดอร์ที่ห้องวีไอพีหน่อย”

“ค่ะ” เธอหยิบสมุดจด แล้วเดินออกจากห้องครัว มุ่งตรงไปยังห้องวีไอพีของห้องอาหารอิตาเลี่ยน

ซึ่งเธอไม่คิดฝันเลยว่าลูกค้าสำคัญสองท่านที่นั่งสวีตกันอยู่จะเป็นพวกเขา...

ภาสกรกับอารยาเข้ามาคุยเรื่องสถานที่จัดงานแต่งงาน เสร็จเรื่องแล้วจึงแวะเข้ามารับประทานอาหารอิตาเลี่ยนตามคำเชิญของผู้จัดการโรงแรม

“อ้าว...นั่น...แม่บ้านคุณนี่คะ”

ขณะที่บุษบงกชยืนอึ้ง หน้าซีดเผือด อารยาหันมาเห็นเธอก่อน...ภาสกรจึงหันตามมา สายตาของเขาตะลึงไปหลายอึดใจเหมือนกัน

“สวัสดีค่ะ ดิฉันมารับออเดอร์ค่ะ” เธอฝืนยิ้ม เพื่อให้บรรยากาศเป็นไปด้วยดี แม้หัวใจจะเต้นรัวจนแทบระเบิด

“มาทำงานที่นี่เองเหรอ ที่นี่คงให้เงินเดือนดีกว่านายหัวล่ะสิ” เจ้าหล่อนแสร้งหยอกเหย้า ทั้งที่พอจะรู้ว่านายหัวกับสาวใช้แอบมีความสัมพันธ์ลับกัน แต่เธอก็แกล้งทำเป็นไม่รู้เพื่อตัดปัญหา  “แต่ชุดนี้ก็เหมาะกับเธอดีนะบัว”

“ฮึ่ม” ภาสกรกระแอมแทรก “ผมว่าสั่งอาหารดีกว่า”

เขาเปิดเมนูพลิกไปพลิกมาหลายรอบ ก่อนจะเอ่ยออกมาโดยไม่มองหน้าบุษบงกชเลยแม้แต่น้อย

“สเต๊กลูกแกะ  คุณล่ะ”

“อายขอเป็นซีซ่าสลัดดีกว่าค่ะ แล้วก็ขอไวน์แพงๆมาขวดหนึ่งด้วยนะจ๊ะ”

“ค่ะ” เธอจดยังไม่ทันเสร็จ...

“อ้อ...ไม่รู้เธอรู้รึยังจ๊ะบัว  ฉันกับนายหัวของเธอกำลังจะแต่งงานกันแล้วนะ จัดที่นี่แล้วก็จะไปจัดที่เกาะอีกที พวกคนงานเขาอยากเลี้ยงฉลองให้นายหัวน่ะ เธอก็เคยทำงานที่นั่น ก็น่าจะ...”

“อาย” เขาเรียกชื่อเธอเพื่อให้เธอหยุดพูด “ปล่อยเด็กไปทำงานเถอะ”

อารยายิ้มขำที่เห็นชายหนุ่มหน้าบึ้งใส่ ก่อนจะไกวมือไล่บุษบงกช

“บอกเชฟให้ทำอาหารอร่อย ๆนะ”

“ค่ะ”

เธอรับออเดอร์แล้วเสร็จก็รีบออกจากห้องวีไอพีมา ด้วยหัวใจที่เจ็บปวด

“โรงแรมมีตั้งเยอะ ทำไมต้องเป็นโรงแรมนี้”

เธอยอมรับว่ามันเป็นข่าวร้ายสำหรับเธอ และยอมรับว่าหัวใจของเธอยังอยู่ที่เกาะแห่งนั้น

“หัวหน้าคะ บัวขอลางานได้มั้ยคะ พอดีบัวปวดหัวน่ะค่ะ” เธอแจ้งกับหัวหน้างานและเขาก็อนุญาต เธอจึงเดินกลับที่พักทันที


เธอไม่อยากเผชิญหน้ากับสองคนนั้นอีกแล้ว เธอไม่อยากแสดงความอ่อนแอหรืออ่อนไหวให้ผู้ชายคนนั้นเห็น

แต่เธอก็อดร้องไห้ไม่ได้เมื่อทิ้งตัวลงนอนบนที่นอน ในห้องพักขนาดเล็กที่แสนปลอดภัยแห่งนี้ 

“ทำไมต้องเจอกันอีก”

ทำไมเธอต้องได้เห็นสีหน้าและแววตาเย็นชาของผู้ชายคนนั้นอีก

“เมื่อไหร่ฉันจะลืมเรื่องบ้า ๆนี่ไปซะทีนะ จะตามหลอกหลอนกันไปถึงไหน”

เธออยากจะกรี๊ด แต่ก็คงทำได้แค่ร้องไห้โวยวายไปอย่างนั้นเอง...ซึ่งสุดท้ายแล้วก็ไม่มีใครปลอบใจเธอและกอดเธอได้อบอุ่นเท่าตัวเอง


ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"เธอจำต้องใช้เรือนร่างและหัวใจอันบริสุทธิ์ ชำระหนี้ร้ายที่ไม่ได้เป็นคนก่อ และเขาจะไม่มีวันปราณีให้กับลูกเจี๊ยบในกำมืออย่างแน่นอน!!!"

มนกร


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha