สวาทร้อนชำระหนี้

โดย: มนกร



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 3 : สำรวจสินค้า


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป





“ถ้าฉันไม่ถอดล่ะ”

“พี่ชายเธอตาย!

“เลว!   คุณต้องการอะไรกันแน่ หรือว่า...” เธอคิดไม่ตก ว่าเขาต้องการอะไรในตัวเธอ นอกจาก...

“ฉันขอร้องล่ะ อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ถ้าพี่ฉันติดหนี้คุณอยู่ ฉันจะทำงานชดใช้ให้”

เขาหัวเราะเหมือนคนบ้าอีกครั้ง ปรบมือเปาะแปะๆ

“ก็นี่ไง เลยบอกให้ถอดชุดออก”

“แต่...”

“ฉันแค่อยากรู้ว่ามันคุ้มกับสิ่งที่ฉันเสียไปรึเปล่า” เขาแกว่งมีดในมือเล่นไปมาเป็นการขู่กราย ๆ “เพราะถ้าไม่คุ้ม ฉันอาจเปลี่ยนใจไปใช้วิธีอื่นแทน”

เธอเหงื่อตก “อย่าทำอะไรพี่ฉันเลยนะ”

“เก่งจัง รู้จักปกป้องพี่...งั้นก็อย่าอิดออด ขอดูสินค้าหน่อย”

เขาเรียกเธอว่าสินค้าอย่างนั้นหรือ

“เร็ว!

บุษบงกชไม่มีทางเลือกอื่น เธอจำเป็นต้องปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกจากกายต่อหน้าชายเป็นครั้งแรก

เธอรู้สึกอับอายจนน้ำตาไหล ยามที่ร่างอิ่มสวยเหลือเพียงชุดชั้นในสีเนื้อที่ขับผิวพรรณเตะตา

ภาสกรจ้องมองเรือนร่างของหญิงสาวตั้งแต่หัวจรดเท้า เขามองละเอียดจนทำให้เธอแทบจะทนสายตาเขาไม่ไหว เธออยากจะวิ่งหนีเขาไปในตอนนี้เลยได้ไหม?

“เคยรึยัง”

“เคยอะไร”

“เคยเอากับผู้ชายรึยัง”

เธอหน้าแดงก่ำ ก่อนจะส่ายหน้า “ไม่”

“ดีมาก!

“ฉันใส่เสื้อผ้าได้รึยัง”

“ยัง ถอดชุดชั้นในออก”

“ห๊า” เธอเงยหน้ามองเขาแบบช็อคสุด ๆ “นี่มัน...”

“เธอไม่มีสิทธิ์ต่อรองอะไรทั้งนั้น ถอดออกให้หมดแล้วเดินมาใกล้ ๆ ฉัน”

เธอร้องไห้โฮทันที ขณะปลดเสื้อชั้นในออกจาก       ราวอก ซึ่งทำให้เต้ากลมอวบที่ใหญ่เกินตัวถูกปล่อยออกมาเด้งดึ๋งข้างนอก

อกงามที่ขาวผุดผ่องน่าเชยชิม ยอดถันสีชมพูระเรื่อทั้งสองเม็ดที่คงไม่เคยผ่านปากชายใดมาก่อน

“ไม่ต้องร้องหรอกน่า เพราะนี่แค่เริ่มต้น เธอยังต้องเจอเรื่องอะไรเหี้ย ๆ อีกเยอะ อดทนเข้าไว้สาวน้อย คิดซะว่าช่วยชีวิตพี่ชายไว้ละกัน”

“ไอ้เลว!” เธออดใจไม่อยู่ขณะยกสองมือขึ้นปิดบังทรวงอกเอาไว้ ซึ่งช่วยอะไรได้ไม่มาก เพราะมันล้นมือเล็ก ๆของเธอ หากเป็นฝ่ามือของเขาก็น่าจะไหว

ชายหนุ่มเหน็บมีดไว้ด้านหลังกางเกงแล้วเดินย่างสามขุมเข้าไปหาเธอ จับหัวไหล่ทั้งสองข้างของเธอตรึงไว้ สายตาดุดันจ้องถลึง

“อย่าคิดว่าฉันล้อเล่นนะ ฉันจะทรมานเธอให้ไม่ต่างจากในนรกเลยล่ะ”

เขาลากเธอไปที่โต๊ะทำงาน กดร่างช่วงบนของเธอให้นอนลงบนโต๊ะ ส่วนแก้มก้นกลมตึงพิงแนบขอบโต๊ะ

“ฮือ...อย่าทำอะไรฉันเลย...ฉันกลัวแล้ว”

“กลัวเหรอ ดี ฉันจะทำให้เธอกลัวกว่านี้อีก” เขาตรึงสองแขนเธอไว้เหนือศีรษะ เธอดีดดิ้นสุดแรง แต่ก็ไม่อาจต้านทานเรี่ยวแรวของชายหนุ่มได้

เขากดแก่นกายท่อนล่างลงทับกับเนินสวาทภายใต้กางเกงในลูกไม้สีชมพูหวาน แล้วกดถูอย่างแรงจนทำให้หญิงสาวร้องกรี๊ดออกมา

“ว๊าย!

“ฮ่า ๆ  ไหน...ขอดูดหน่อยซิ” เขาแกล้งทำเป็นก้มเข้าหาหัวนม เธอดิ้นส่ายหนี ขณะมือขวาเลื่อนลงไปตะปบถอดกางเกงในเธอออกพรึด...

“อร๊าย....คนบ้า” กางเกงในเธอลงไปค้างอยู่ที่หัวเข่า กายสาวเผยเนินอิ่มที่มีไรขนอ่อนยั๊วะเยี๊ยะปกคลุม

“กรี๊ด....ฮือ....พี่ชายช่วยด้วย”

“ฮ่า ๆ ๆ คิดว่ามันจะช่วยเธอเหรอ ป่านนี้มันก็คงจะนอนกกผู้หญิงอยู่เหมือนกันล่ะมั้ง  ได้ข่าวว่าเป็นถึงลูกสาวท่านผู้กำกับซะด้วย”

“แกจะทำอะไร  ปล่อยนะ  อย่า!!!

คำว่าอย่าของเธอทำให้ฟีราโมนของเขาพลุ่งพล่าน เขาก้มลงไปมองเนินสาวแรกแย้มแล้วหัวใจเต้นรัว

“อ่า...”  เขาไม่เคยเห็นความสวยงามแบบนี้มาก่อน ทั้งหน้าอกชูชันและเนินสาวอวบอูม ราวกับดอกบัวตูมเต่งตึงสามดอกที่ประดับกายนี้

“สีชมพูแฮะ ไม่เคยเห็น” สวยดี...สิ่งที่ผุดในหัวของเขา เขาอยากจะดูดเลียให้หนำใจในตอนนี้เลย แต่ไม่ใช่ตอนนี้ ยังไม่ใช่  “เอาล่ะสาวน้อย อย่าดีดดิ้น อย่าพยายามคิดจะทำอะไร ฉันจะเสนอทางเลือกให้เธอ”

เขาปล่อยเธอเป็นอิสระ หญิงสาวรีบลุกแล้วขยับตัวไปยืนไกลจากเขาหลายก้าว

เธอไม่ทันสังเกตเห็นว่าดุ้นเนื้อในกางเกงของเขาพองขยายตัวขึ้นจนแทบจะทะลุกางเกงออกมาแล้ว

เธอยกมือข้างหนึ่งขึ้นปิดป้องหน้าอกไว้ ส่วนอีกมือเลื่อนลงปิดเนินสาว

“ตอนแรกฉันตั้งใจจะขายเธอให้ไปรับแขกที่บ่อนคาสิโนที่เกาะห้า แต่ตอนนี้ฉันมีอีกทางเลือกให้เธอ”

“ทางเลือก?  อะไร?”

เขายิ้มมุมปาก เริ่มสนุกกับลูกไกในกำมือตัวนี้

“อยู่ที่นี่ เป็นนางบำเรอให้ฉัน”

“ห๊า!

“เลือกเอา จะมีผัวไม่ซ้ำหน้า หรือว่ายอมเป็นเครื่องบันเทิงอารมณ์ของฉันชั่วคราว...”

“เอ่อ...ก็ได้!!  ฉันจะยอมเป็นนางบำเรอของคุณ แล้วไอ้ชั่วคราวนี่มันนานแค่ไหนล่ะ?”

“เดี๋ยวสิสาวน้อย อย่าใจร้อน ก่อนเราจะทำข้อตกลงกันอ่ะนะ เธอต้องผ่านการทดสอบงานก่อน เพราะถ้าเธอทดสอบไม่ผ่าน...”

“คุณจะขายฉัน”

“ใช่  ถ้าเธอทำให้ฉันพอใจไม่ได้...ฉันอาจจะขายเธอเหมือนเดิม เพราะงั้น...ทำให้ฉันต้องการเธอให้ได้ เพราะไม่อย่างนั้น เธอได้รับแขกไม่ต่ำกว่าร้อยแน่”

“ฉะ...ฉัน...ฉันจะทำให้คุณต้องการฉันให้ได้”

เขายิ้มอย่างผู้ชนะ “เห็นประตูนั่นมั้ย”

เขาชี้ไปที่ประตูบานหนึ่งซึ่งอยู่ด้านหลังเธอ มันเป็นประตู่ที่เชื่อมต่อกับอีกห้อง เธอหันไปมองแล้วพยักหน้า

“เดินเข้าไปในนั้น และรอฉันอยู่ที่นั่น เตรียมตัวให้พร้อมและอย่าพยายามหนี เพราะถ้าฉันรู้ว่าเธอพยายามหนีเมื่อไหร่ พี่ชายเธอตาย!

เขาพูดจบก็เดินออกจากห้องทำงานไป เมื่อประตูปิดสนิทแล้วเธอถึงหายใจโล่งคอ

เธอรีบหยิบเสื้อผ้าและชุดชั้นในของเธอ ก่อนวิ่งไปที่ประตูบานนั้น

บุษบงกชเปิดประตูแล้วเข้าไปซ่อนข้างใน จัดการล็อคห้องเรียบร้อย ด้วยใจสั่นระทึก

“โอ๊ย...นี่มันเวรกรรมอะไรของฉันเนี่ย ทำไมฉันต้องมาถอดเสื้อผ้าให้ไอ้บ้านั่นดูด้วย แล้วทำไมฉันจะต้องเป็นนาง...”

เธอน้ำตาไหลพราก ก่อนทรุดกายลงนั่งพิงบานประตูไม้เนื้อแข็งบานนั้นอย่างคนหมดแรงสิ้นหวัง 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"เธอจำต้องใช้เรือนร่างและหัวใจอันบริสุทธิ์ ชำระหนี้ร้ายที่ไม่ได้เป็นคนก่อ และเขาจะไม่มีวันปราณีให้กับลูกเจี๊ยบในกำมืออย่างแน่นอน!!!"

มนกร


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha