สยบรักอิทธิพลร้าย

โดย: ณรีรัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 14 : ตอนที่ 13


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 13

ผลั่ก! ผั๊วะ!

แรงกระชากมหาศาลฉุดดึงตัวโจเซฟออกจากแคทเธอลีนอย่างรวดเร็ว จนหญิงสาวเซไปติดกับกระจกหน้าร้าน โจเซฟที่ไม่ทันตั้งตัวก็ลงไปนั่งกองอยู่กับพื้นหลังจากได้กินหมัดของฮีโร่ปริศนาไปสองหมัดเต็มๆ แคทเธอลีนมองหน้าฮีโร่ที่ขี่ม้าขาวมาช่วยเธอเอาไว้ได้ทัน เธอยิ้มออกทันทีที่เห็นหน้าของเขา

“คุณบาสเตียน!” แคทเธอลีนเรียกชื่อเขาพร้อมกับรีบโผเข้าหาและกอดร่างกำยำของเขาเอาไว้ ในที่สุดเขาก็มาทันช่วยเธอ

เซบาสเตียนยืนกอดร่างอรชร จ้องหน้าคู่อริตลอดกาล มือข้างหนึ่งของเขาชี้ไปที่หน้าของคู่อริ แล้วสั่งเสียงสั่งเข้ม ดังจนเกือบตวาด

“อย่าแตะผู้หญิงของฉัน” แคทเธอลีนตกใจในน้ำเสียงของเขา จนต้องหันไปมองหน้าเขา เพราะเธอไม่เคยเห็นเวลาเขาโกรธ ใบหน้าคมเปลี่ยนไปจนดูน่ากลัว ดวงตาสีฟ้าเปลี่ยนเป็นสีเข้มขึ้น ดูคล้ายกับไม่ใช่เขาที่เธอเคยเจอทุกครั้ง

“ผู้หญิงของแกเหรอ เฮอะ ฉันมาก่อน แกซะอีกที่มาทีหลัง แล้วมาแย่งเธอไปจากฉัน ไอ้บาสเตียน” โจเซฟเอามือปาดเช็ดเลือดที่มุมปาก แล้วยันกายลุกขึ้นยืนจ้องหน้าเอาเรื่องเซบาสเตียน และทำคล้ายว่าจะเข้ามาเอาคืน แต่เบนและการ์ดของเซบาสเตียนเข้ามาฉุดดึงตัวของโจเซฟเอาไว้ซะก่อน เขาเลยต้องยอมหยุด เพราะวันนี้เขามาคนเดียว ไม่มีลูกน้องตามมาเหมือนทุกครั้ง

“ก็ได้ฉันจะยอมหยุด ถ้าเจอแกเมื่อไหร่ ฉันเอาคืนแกแน่ไอ้บาสเตียน แคทเธอลีนแล้วคุณจะรู้ว่าคุณเลือกผิด ปล่อย!” โจเซฟพยายามสะบัดตัวเองออกจากการ์ดของเซบาสเตียน แต่การ์ดของเซบาสเตียนดึงพาตัวเขาออกมาจากหน้าร้าน แล้วพาไปที่รถของเขาที่จอดอยู่ ก่อนจะโยนตัวเขากระแทกกับตัวรถ

“ฝากไว้ก่อนเถอะ ฉันเอาคืนพวกแกแน่ ฮึ่ย!” โจเซฟคำรามเสียงเข้ม ก่อนจะเดินขึ้นรถขับออกไป เบนมองตามจนกระทั่งรถของโจเซฟลับตาไป เขาหันมาพยักหน้าบอกให้ลูกน้องเดินกลับไปที่รถ...

เซบาสเตียนมองใบหน้าของหญิงสาวในอ้อมกอดและสำรวจไปทั่วร่างบาง “มันทำอะไรคุณรึเปล่า เจ็บตรงไหนบ้างมั๊ย”

แคทเธอลีนยิ้มออกเมื่อเห็นเขาแสดงความห่วงใย “ยังค่ะ เขายังไม่ทันได้ทำอะไรฉัน แต่ถ้าคุณมาช้ากว่านี้อีกนิด เขาทำแน่”

“แต่เมื่อกี๊ผมเห็นคุณหลับตา ทำหน้ามีความสุขเลยนะ”เซบาสเตียนแสร้งพูดกระเซ้าหญิงสาว คิ้วเรียวย่นเข้าหากันทันทีที่ได้ยินเขาพูดกระเซ้า

“บ้า! หน้าตาแบบนั้นน่ะนะ มีความสุข ฉันกลัวแทบแย่ นี่ถ้าคุณยังไม่มาฉันเองก็ยังไม่รู้จะช่วยตัวเองแบบไหนเลย คนอะไรน่ากลัวที่สุด”

เซบาสเตียนยิ้มเล็กน้อยแล้วก้มกดจูบที่แก้มขาวนวลเบาๆ เขากระชับอ้อมแขนกอดรัดหญิงสาว “สงสัยต่อไปนี้คุณต้องลำบากแล้วล่ะ เพราะไอ้โจเซฟมันคงไม่ยอมง่ายๆ ระวังตัวเอาไว้บ้างก็ดีนะ ร้านของคุณมีแต่ผู้หญิงทั้งนั้น ถึงมีผู้ชายแต่ก็ไม่ร้อยเปอร์เซ็น เดี๋ยวผมให้คนของผมมาอยู่ดูแลคุณดีกว่า เผื่อเกิดอะไรขึ้นจะได้ช่วยได้ทัน”

“มันจะดีเหรอคะ คนของคุณจะทำให้ลูกค้าฉันแปลกใจน่ะสิที่อยู่ๆ ฉันก็มีชายสวมสูทมายืนเฝ้าประจำร้าน”

“ก็ให้แต่งตัวตามสบายสิ แล้วให้เขาคอยช่วยงานของคุณ เป็นลูกน้องของคุณไง เดี๋ยวผมจะให้เบนจัดการ ส่งมาสักสองคน”

แคทเธอลีนมองเขาด้วยความห่วงใย เพราะเขาเองก็โดนคู่อริคาดโทษเอาไว้ “แล้วคุณล่ะคะ เมื่อกี๊เขาคาดโทษคุณเอาไว้นะ”

เซบาสเตียนยิ้มออกเมื่อรู้ว่าเธอเองก็เป็นห่วงเขา “การ์ดของผมมีหลายคน ขาดไปสักสองคนไม่เป็นไรหรอกน่า แล้วอีกอย่างผมก็ยังพอสู้มันไหว ผมแข็งแรงจะตายคุณก็รู้”เซบาสเตียนกระซิบใกล้ๆหูของหญิงสาว จนเธอรู้สึกจั๊กจี้เลยต้องเอียงหน้าหนี

มือเรียวแตะเข้าที่ใบหน้าคมคร้ามเบาๆ “ค่ะ พ่อคนเก่ง คุณทานอะไรมารึยังคะ”

“ยัง อยากทานอาหารฝีมือของคุณมากกว่า”

“ถ้าอย่างนั้นเข้าไปในร้านกันดีกว่าค่ะ เดี๋ยวฉันจะทำอาหารให้คุณทาน”

“แล้วหลังจากนั้นทำอย่างอื่นด้วยรึเปล่า”แววตาที่แพรวพราวส่งมาหยอกเย้าหญิงสาวในอ้อมกอด ให้เธอรู้ความนัย แคทเธอรีนยิ้มเล็กน้อย แล้วส่งสายตาเซ็กซี่ให้กับเขา

“เรื่องนั้นก็อยู่ที่คุณค่ะ ว่าคุณจะพอมีแรงไหวแค่ไหน”

คิ้วหนาเลิกสูงขึ้นเมื่อได้ยินคำสบประมาทของหญิงสาว “พูดอย่างนี้ดูถูกกันชัดๆ ไม่ต้องนอนมันเลยดีมั๊ยคืนนี้”

“ถ้าคุณไหว...” แคทเธอลีนแกล้งพูดกระเซ้า รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมทันทีเมื่อหญิงสาวในอ้อมกอดพูดจบ ก่อนจะก้มกดจูบที่ริมฝีปากอวบอิ่มเบาๆ แล้วเดินพาเธอเข้าไปข้างในร้าน

เบนมองตามจนกระทั่งเจ้านายของเขาและแคทเธอลีนเข้าไปข้างในและปิดประตู รถของเขาจึงเคลื่อนออกไป...

หลังจากเพิ่งจบบทรักหมาดๆ ร่างเปล่าเปลือยทั้งสองร่างนอนกอดก่ายกันบนเตียงอบอุ่นภายใต้ผ้าห่มหนา เซบาสเตียนึ่งนั่งกึ่งนอนพิงตัวไปกับหัวเตียง และกอดร่างอรชรเอาไว้แนบอก มือหนาลูบเบาๆที่ต้นแขนของเธอ ก่อนจะก้มกดจูบกลางหน้าผากขาวนวลอีกครั้ง

แคทเธอลีนซบหน้าเข้ากับแผงอกของชายที่เธอรัก พร้อมกับก้มกดจูบเบาๆ

“ฉันคงนอนที่ร้านได้อีกไม่กี่วันนะคะ”

“ทำไมล่ะ”

“ก็...แม่ของฉันจะกลับจากซูริคแล้วค่ะ ฉันก็คงต้องกลับไปนอนที่บ้านเหมือนเดิม เพราะท่านคงไม่ยอมปล่อยให้ฉันนอนที่ร้านติดต่อกันหลายวัน”

ดวงตาสีฟ้าวาวโรจน์เมื่อได้ยินหญิงสาวพูดถึงบุพการีของเธอ ที่เขาเกลียดเป็นนักหนา ผู้หญิงคนนั้น คนที่ทำให้ครอบครัวที่แสนอบอุ่นของเขาต้องพังลง และทำให้แม่ของเขาต้องฆ่าตัวตายต่อหน้าเขา เขาจำเธอได้ดี มาดามลินดาผู้หญิงสองหน้าคนนั้น

“ถ้าอย่างนั้นก็แล้วแต่คุณ เพราะเราค่อยเจอกันวันหลังก็ได้” เซบาสเตียนพูดเสียงเรียบ น้ำเสียงของเขาฟังดูเย็นชาจนแคทเธอลีนต้องเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าของเขา

“คุณโกรธฉันรึเปล่าคะ”หญิงสาวมองหน้าเขาแล้วเอ่ยถามอย่างสงสัย เพราะเขาดูนิ่งขรึมจนเธอเริ่มกลัว อาการแบบนี้เขาจะต้องโกรธเธอแน่ๆ

“โกรธ? ทำไมผมต้องโกรธคุณ”

“แต่น้ำเสียงของคุณมันบอกฉันว่าคุณกำลังโกรธ หรือไม่พอใจอะไรซักอย่าง” เซบาสเตียนอมยิ้ม เขาหันกลับมามองใบหน้าของหญิงสาวกำลังจ้องหน้าจับผิดเขา

“คิดมาก ผมจะโกรธคุณเรื่องอะไร”

“ฉันคงคิดไปเอง” แคทเธอลีนพูดพร้อมกับกอดร่างกำยำ และซบหน้าลงที่แผงอกของเขาอีกครั้งเซบาสเตียนเอามือลบเบาๆที่ต้นแขนของหญิงสาว

ความจริงแล้วแคทเธอลีนเดาถูก เขากำลังโกรธและหงุดหงิดเล็กน้อย แต่สาเหตุกลับไม่ใช่เธอ คนที่เขากำลังโกรธคือมาดามลินดา มารดาของเธอต่างหากล่ะ

“เดือนหน้าผมคงยุ่ง และคงไม่มีเวลามาพบคุณ”

“ทำไมคะ”

“เพราะเดือนหน้าเราจะเปิดตัวเรือตัวใหม่”

“คุณจะเชิญฉันมั๊ยคะ”

“ทำไมต้องชวน พ่อของคุณก็เป็นหุ้นส่วน ท่านก็คงให้คุณไปร่วมงานด้วย”

“แต่ฉันอยากให้คุณเชิญ และเดินเคียงคู่กับคุณ”

“รออีกสักหน่อยนะ รอให้ผมจัดการเรื่องบางเรื่องให้เรียบร้อยซะก่อน ผมรับรองว่าผมจะเปิดตัวคุณในฐานะคู่รักของผม”

“คุณพูดจริงหรือแค่หลอกให้ฉันดีใจเล่นๆคะ”

“ผมเคยโกหกคุณเหรอที่รัก”

“ไม่ค่ะ แต่หน้าของคุณดู...จริงจังเกินไป จนฉันรู้สึก...กลัว”

“ผมดูน่ากลัวมากนักรึไง”

“เปล่าหรอกค่ะ เพียงแต่บางเวลาคุณก็ดูง่ายๆสบายๆ ในบางเวลาคุณก็ดูลึกลับน่ากลัว โดยเฉพาะ...ตอนนี้”

“นี่อย่าบอกนะว่าคุณกลัวผม”

“ค่ะ ฉันยอมรับว่าตอนนี้ฉันรู้สึกกลัวคุณ” เซบาสเตียนยิ้มเล็กน้อยเมื่อได้ยินหญิงสาวในอ้อมกอดระบายความกังวลออกมา เขากอดกระชับอ้อมแขนแล้วกดจูบซ้ำๆ เบาๆที่หน้าผากนวลของเธอ ดวงตาสีฟ้ามองใบหน้าสวยหวาน แล้วถามเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“กลัวผมเรื่องอะไร”

“ไม่รู้สิคะ คุณดูเหมือนคนมีอะไรซ่อนอยู่ในใจ แล้วรอเวลา...”

“ผมไม่ใช่ระเบิดเวลานะที่รัก”

“แต่คุณดูคล้ายแบบนั้น”

“คิดมากน่า ผมทำงานเยอะ ก็เลยมีเรื่องให้ต้องคิดมากเป็นธรรมดา ถ้าคุณยังอยู่ในกติกาของเรา ผมรับรองว่าความสัมพันธ์ของเราจะไปได้ดี ช่วงนี้ให้คุณปิดเรื่องความสัมพันธ์ของเราเอาไว้ก่อน สั่งลูกน้องของคุณ อย่าให้เขาเอาเรื่องความสัมพันธ์ของเราไปบอกใคร เอาไว้ถ้าถึงเวลา ผมจะทำให้ผู้หญิงทั้งเมืองอิจฉาคุณ อีกไม่นานผมสัญญา”

“ค่ะ ฉันจะทำตามที่คุณบอก”

“น่ารักแบบนี้ผมหลงตายเลย”

“หลงฉันให้เยอะๆนะคะ คุณจะได้ไม่มีเวลาไปให้สาวๆที่ไหน”

“ทุกวันนี้นอกจากงาน ผมก็เทเวลาให้คุณทั้งหมดแล้ว จะเอาเวลาที่ไหนไปให้สาวๆคนอื่นๆอีก”

“พูดอย่างนี้... อย่าให้ฉันรู้นะคะ ฉันจะตามไปอาละวาดให้สาวๆ ของคุณหนีหายไปจากคุณเลย”

“อย่าไปพูดถึงคนอื่นเลย มาสนใจเรื่องของเรากันดีกว่า”

“เรื่องของเรา?...” แคทเธอลีนพูดได้แค่นั้น เซบาสเตียนก็ก้มประกบปากปิดเสียงเพราะๆของเธอซะสนิท

คลื่นพิศวาสก่อตัวขึ้นอีกรอบ และครั้งนี้ดูท่าว่าจะไม่ยอมจบลงง่ายๆ เพราะคนตัวโตเอาแต่ใจ ไม่ยอมปล่อยให้หญิงสาวในอ้อมกอดได้พัก เดือนหน้าเขาจะต้องห่างจากเธอ และคงไม่มีเวลาแอบมาหาเธอบ่อยๆ ครั้งนี้เขาจึงตักตวงจากเธอให้เต็มอิ่ม

แคทเธอลีนแทบสำลักความสุขที่เซบาสเตียนเป็นฝ่ายมอบให้ สองหนุ่มสาว ต่างฝ่ายต่างปรนเปรอให้แก่กันอย่างไม่มีใครยอมใคร ความสุขที่เขาทั้งสองได้รับ มันเต็มอิ่มจนล้นพ้น พายุของคลื่นพิศวาสจบลงเมื่อใกล้ฟ้าสาง

เซบาสเตียนเดินเข้าไปอาบน้ำเมื่อจบเกมรักในรอบสุดท้าย ก่อนจะออกมาแต่งตัว แล้วเดินมานั่งลงข้างๆกายของหญิงสาว แล้วก้มกดจูบที่ริมฝีปากอวบอิ่มอีกครั้ง เขามองใบหน้าสวยหวานของหญิงสาวที่กำลังนอนหลับไหล มือหนาก็เลื่อนเข้าไปลูบเบาๆที่ใบหน้าและกลุ่มผมนุ่มสลวยของหญิงสาว ในใจก็ครุ่นคิดไปถึงมารดาของเธอ นึกเสียดายที่แคทเธอลีนเป็นลูกของผู้หญิงคนนั้น ถ้าเธอไม่ใช่ลูกสาวของมาดามลินดา ป่านนี้เขาคงเปิดตัวประกาศให้ใครต่อใครรู้ถึงความสัมพันธ์ของเขากับเธอไปแล้ว แต่ในเมื่อเธอเป็นลูกสาวของมาดามลินดาที่เขาเกลียดเป็นนักหนา  เขาจะต้องเก็บความสัมพันธ์ของเขาและเธอเอาไว้ก่อน เอาไว้ให้เขาได้จัดการเรื่องบางอย่างเสร็จสรรพ์ รับรองว่าถ้าถึงวันนั้น เขาจะประกาศให้คนทั้งเมืองได้รู้ว่าแคทเธอลีนคือคนรักของเขา เซบาสเตียนก้มกดจูบที่แก้มขาวนวลของเธออีกครั้ง ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินออกไป

หลังจากได้กินหมัดของเซบาสเตียนเมื่อหลายวันก่อน โจเซฟก็ยังนึกเจ็บใจไม่หาย ในหัวของเขายังคงอาฆาตคู่อริคนสำคัญที่ไม่ว่าในเรื่องไหนๆ เขาและเซบาสเตียนจะต้องได้แข่งขันกันซะทุกเรื่อง ที่ผ่านๆ มาเขายอมเพราะดอนฟาเบียโน่สั่งกำชับเอาไว้ แต่เมื่อมันทำกับเขาถึงขนาดนี้ ต่อไปนี้ เขาจะไม่ยอมลงให้กับเซบาสเตียนอีก โดยเฉพาะเรื่องผู้หญิง!

แคทเธอลีน เคท หญิงสาวที่เขาหมายปอง และเทียวไล้เทียวขื่อมานาน แต่ในวันนี้เธอกลับไปเลือกมัน ไอ้เซบาสเตียน! ในเมื่อมันแย่งทุกอย่างที่ควรจะเป็นของเขาไป ต่อไปนี้เขาจะทวงทุกอย่างคืน!

บานประตูถูกเปิดออกพร้อมกับก้าวเข้ามาของลูกน้องคนสนิท โจเซฟเอ่ยถามลูกน้องคนสนิททันทีที่เห็นหน้า

“เรียบร้อยรึยัง”

“ครับ ทุกอย่างเรียบร้อยและแนบเนียนที่สุด ไอ้บาสเตียนและไอ้เบนลูกน้องของมัน ไม่สงสัยหรือระแคระคายเลยซักนิด” โจเซฟยิ้มออกเมื่อได้ฟังคำรายงานของคนสนิท ใบหน้าคมสันปรากฏรอยยิ้มร้ายขึ้นมาทันที

“ดี! คราวนี้คงถึงเวลาที่ฉันจะเอาคืนมันซะที ปล่อยให้มันเล่นบทพระเอกมานาน คงถึงทีของผู้ร้ายอย่างฉันบ้าง ครั้งนี้ ฉันจะเอาให้มันกระอักเลือดเลยคอยดู!เพราะ แคทเธอลีน เคท จะต้องเป็นของฉัน เพียงคนเดียว!

…………………………………………………………


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอขอบคุณสำหรับนักอ่านที่มอบเหรียญกำลังใจให้กับนิยายเรื่องนี้นะคะ ^^ "

ณรีรัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha