ทาสรักลำน้ำไนล์ 18+ (ชุดบัลลังก์ไอยคุปต์) -จบ-

โดย: เพลงมีนา



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 2 : ทาสรักลำน้ำไนล์ (ชุดบัลลังก์ไอยคุปต์) บทที่ 2


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ทาสรักลำน้ำไนล์ (ชุดบัลลังก์ไอยคุปต์) บทที่ 2

คืนนี้เป็นคืนเดือนมืดท้องฟ้าไร้แสงใดแม้แต่แสงดาวก็ถูกหมู่เมฆมาบดบัง แต่กระนั้นสายตาคู่หนึ่งก็เพ่งมองไปที่กระท่อมหลังหนึ่งซึ่งตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยวและห่างไกลผู้คน ทว่าไม่ไกลนักมีทหารยามยืนเฝ้าอยู่สองคน แม้ทหารยามจะเป็นอุปสรรคแต่ก็หมายความว่านี่คือเป้าหมายที่ถูกต้องที่หญิงสาวต้องการมา


เมอริอาร์ ค่อยๆ กระชับผ้าคลุมศีรษะและปิดครึ่งหน้าให้มิดชิด เหลือเพียงแววตาที่เต็มไปด้วยความแค้นที่ยังเปิดเผยอย่างเด่นชัดแม้จะเป็นคืนที่ไร้แสงจันทร์เช่นนี้ หญิงสาวร่างบอบบางเหยียดกายลุกขึ้นยืนจากหลังพุ่มไม้ในแขนข้างหนึ่งคล้องตะกร้าอาหารว่างพร้อมขวดเหล้า เธอสูดลมหายใจลึกๆ ก่อนก้าวออกไปด้วยใบหน้าประดับรอยยิ้ม       


หยุดอยู่ตรงนั้นทหารยามเอ่ยเสียงดังพร้อมยื่นปลายหอกใส่หญิงสาว เจ้าเป็นใคร


ว้ายหญิงสาวแสร้งหวีดร้องอย่างตกใจ     


ข้าเป็นเพียงทาสหญิงคนหนึ่งเท่านั้น ข้านำอาหารว่างและเหล้ามาถวายท่านแม่ทัพ


เจ้าเป็นหญิงจากในหมู่บ้านรึอีกคนเอ่ยถามแล้วหันไปปรึกษาเพื่อนทหารด้วยกัน ต้องไปรายงานท่านฟาราจิก่อน หญิงพวกนี้ชอบมาให้ท่าท่านแม่ทัพของเรา


ให้ท่า!


 เมอริอาร์กัดฟันแน่นเมื่อได้ยินประโยคนั้น เธอไม่เคยได้ยินใครสบประมาทเธอมากขนาดนี้ แต่ก็พยายามข่มโทสะในใจและจำเป็นต้องจำใจยืนทนฟังคำประณามนั้นอย่างทำสิ่งใดมิได้             


ท่านฟาราจิอนุญาตให้ข้ามาพบท่านแม่ทัพได้เจ้าคะ               


อย่างนั้นรึทหารยามมองตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าอีกครั้ง งั้นก็เชิญเถิด


ขอบคุณเจ้าคะ 


หญิงสาวกล่าวขอบคุณทหารยามทั้งสองแล้วเดินตรงไปที่กระท่อมหลังนั้น มือที่กำหูตะกร้ากำแน่นจนรู้สึกเจ็บฝ่ามือ ลมหายใจติดขัดอย่างอึดอัด กระนั้นเธอก็พยายามปลุกจิตใจให้กล้าแกร่งไม่เป็นไรหรอก ขอเพียงได้แก้แค้นสำเร็จแม้จะต้องแลกด้วยชีวิตก็ไม่เสียดาย                เธอสูดลมหายใจลึกๆ ก่อนผ่อนออกมาช้าๆ ทว่ามั่นคงแล้วผลักบานประตูเข้าไปอย่างง่ายดาย        


เมอริอาร์ยืนปรับสายตาอยู่ครู่หนึ่ง   เป็นกระท่อมที่เล็กกะทัดรัดและแทบไม่มีเครื่องเรือนอะไรมากมายจนน่าแปลกใจ นี่นะหรือที่พำนักของอูเซอร์คาเร พระอนุชาของฟาโรห์เนเฟอร์คาเรและยังเป็นแม่ทัพผู้เกรียงไกรแห่งอียิปต์ และที่สำคัญกว่าเขาคือชายที่สังหารพี่สาวคนเดียวของเธอ ทำให้เธอต้องการเป็นเด็กกำพร้าระหกระเหินเร่ร่อนอยู่นานกว่าจะได้มาเป็นบุตรบุญธรรมของชีค ฮาเรบหัวหน้าเผ่า วิหคไฟ


มือเรียววางตะกร้าลงบนโต๊ะกลางห้องและหยิบกริชที่ซ่อนอยู่ออกมาถือไว้ เธอเดินตามเสียงลมหายใจสม่ำเสมอที่ดังลอดผ่านม่านประตูซึ่งทำจากพรมผืนงาม      แต่เธอไม่มีเวลาพิจารณาความงามของมันแล้ว             แม้ในห้องจะมืดสนิทแต่เมื่อสายตาคุ้นชินกับความมืดแล้วก็ทำให้ไม่ยากที่จะก้าวเดิน ร่างบอบบางก้าวไปอย่างช้าๆ เต็มไปด้วยเพลิงแค้นที่รอการชำระ  


เพียงแค่ปักกริชลงที่กลางหัวใจชายโฉดผู้นี้เท่านั้น ความแค้นทั้งหมดทั้งมวลที่สะสมมานานกว่าห้าปี ก็จะละลายสลายไปสิ้น               


ทว่าภาพที่เห็นตรงหน้าทำให้หญิงสาวหายใจติดขัด แม้จะเคยเห็นเรือนกายบุรุษมามากนักทว่าชายผู้นอนหงายอยู่บนเตียงนี้ช่างเต็มไปด้วยความสง่างามยิ่งนัก เมอริอาร์นึกแปลกใจที่ดวงตาของเธอเห็นภาพของเขาชัดนัก จนเผลอสืบเท้าเข้าไปใกล้อย่างไม่รู้ตัว


นี่นะหรือ อูเซอร์คาเร ชายผู้มีขนตายาวงามงอนเจ้าของเรือนผมสีดำดุจปีกกาและร่างกายกำยำนี่หรือคือบุรุษสูงศักดิ์ที่ เซราเนีย พี่สาวของเธอหลงรักและเทิดทูนและก็ตายด้วยน้ำมือชายผู้นี้


มือเรียวเล็กกำกริชแน่นและชูขึ้นเหนือศีรษะ


จู่ๆ ดวงตาที่ปิดสนิทก็เบิกโพลงพร้อมกับร่างที่ทะลึ่งขึ้นจากเตียงอย่างรวดเร็ว มือแข็งแกร่งฉวยข้อมือที่จับกริชไว้ได้ทันก่อนที่ปักลงกลางอก ชายหนุ่มออกแรงเพียงนิดร่างเล็กก็เสียหลักล้มลงบนเตียงนอน เข่าข้างหนึ่งกดทับร่างเล็กไม่ให้ดิ้นหลุดเป็นอิสระ เพียงแค่เขาบิดข้อมือเล็กๆ นั้นเล็กน้อยกริชก็หลุดร่วงลงอย่างง่ายดาย


ผู้ใดส่งเจ้ามา    


อูเซอร์คาเรถามน้ำเสียงเหี้ยมแล้วเพ่งพิศมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นกลัว   เขารู้สึกตัวนานแล้วว่ามีคนก้าวเข้ามา ยังเผลอคิดอยู่ว่าคงเป็นหญิงสาวในหมู่บ้านที่อยากทอดกายให้เขาอีกเมื่อเห็นกริชที่ง้างอยู่เหนือศีรษะก็รู้ทันทีเลยว่าเขาคิดผิด ที่ผิดคาดกว่าคือเขาคิดว่าคงเป็นนักฆ่าฝีมือดี แต่นี่...กลับเป็นหญิงสาวร่างบอบบางและเรือนกายอ่อนนุ่มจนไม่น่าจะมีแรงแม้แต่จะฆ่ามดสักตัว


ถ้าหญิงผู้เป็นนักฆ่าจริงก็น่าเศร้าใจที่ศัตรูประเมินความสามารถของเขาต่ำนัก


ข้ามาด้วยตัวข้าเอง หาเกี่ยวกับผู้ใดไม่เมอริอาร์ได้สติก็รีบตอบกลับอย่างไม่หวาดกลัว    เธอรู้ดีว่าถ้าการลงมือครั้งนี้ผิดพลาดก็จะไม่ยอมให้ใครต้องเดือดร้อนเพราะเธอ เธอยินดีจะรับความตายด้วยตนเอง


บางที ความตายอาจเป็นสิ่งที่เธอปรารถนาก็ได้เธอจะได้ไปอยู่กับเซราเนีย-พี่สาวของเธอ


เจ้าพูดออกมาดีกว่า ข้าไม่อยากให้ลำคอสวยๆ ของเจ้ามีแผลเขาขู่ปนยิ้มขำๆ แม้จะอีกฝ่ายจะเชิดหน้าตอบราวกับไม่เกรงกลัวความตาย แต่เรือนกายที่อยู่ใต้กายเขากลับสั่นระริกราวกับหนาวเหน็บ   ทำให้เขานึกสนุกโน้มกายลงบดเบียดเรือนร่างของหญิงสาว   เจ้า...เจ้าจะทำอะไรเมอริอาร์ถามเสียงสั่นเมื่ออกอิ่มถูกแผงอกกว้างบดขยี้จนร่างกายเธอร้อนผ่าวขึ้นทุกขณะ ข้อมือทั้งสองถูกตรึงแน่นด้วยข้อมือใหญ่ประดุจคีมเหล็กทำให้เธอไม่สามารถเป็นตอบโต้อะไรได้และยิ่งขยับกายหนีก็ยิ่งสัมผัสถูกร่างกายของเขามากขึ้น 


ก็ทำให้เจ้าพูดว่าเจ้าเป็นใครใบหน้าคมเข้มก้มลงกระซิบที่ใบหูพร้อมเป่าลมหายใจร้อนๆ เข้าใส่เพียงแผ่วเบาแต่ก็ทำให้หญิงสาวหน้าแดงจัดขึ้นมา


กลิ่นหอมหวานดุจดอกไม้ป่าที่ลอยคลอเคลียร่างเล็กๆ ทำให้ชายหนุ่มเริ่มเป็นฝ่ายรำคาญใจ หลายปีที่ผ่านมาเขาแทบไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับสตรีเลย แม้ว่ากระท่อมของเขาจะมีหญิงสาวที่พร้อมจะถวายตัวให้แทบทุกค่ำคืนจนต้องให้ทหารมาคอยเฝ้า เพราะความผิดในอดีตก็ทำให้เขาไม่ต้องการสัมผัสสตรีใดอีก แต่สำหรับหญิงสาวคนนี้กลับมีกลิ่นกายที่แสนหอมหวาน ดวงตาที่เธอจ้องมองเขารวมทั้งเค้าโครงหน้าก็แสนจะคุ้นเคย


บอกข้ามาเถิดว่าสิ่งใดนำพาเจ้ามาถึงที่นี่


ข้ามาเพื่อชำระแค้น!!! แค้นที่มีแต่เลือดของเจ้าเท่านั้นที่จะล้างมันได้น้ำใสๆ เอ่อคลอดวงตาคู่สวย ข้าจะต้องฆ่าเจ้าให้ได้ ข้าจะต้องแก้แค้นให้พี่เซราเนียให้ได้


เซราเนีย...อูเซอร์คาเรผละร่างบางออกมาอย่างช้าๆ ดวงตาของเขาเพ่งมองหญิงสาวที่ขยับกายลุกขึ้นนั่งแล้วคว้ากริชที่หล่นอยู่กำแน่น


เป็นไปได้อย่างไร ข้าไม่เคยได้ยินว่าเซราเนียมีน้องสาว


ข้าคือเมอริอาร์-น้องสาวของพี่เซราเนียหญิงสาวประกาศอย่างไม่หวั่นเกรง ท่านคงไม่เคยรู้ว่าแท้จริงแล้วข้าและพี่เซราเนียเป็นบุตรของหญิงรับใช้ แต่เนื่องจากภรรยาท่านมหาเสนาบดีแท้งบุตรในคืนที่พี่สาวข้าถือกำเนิด ท่านมหาเสนาบดีจึงได้ขอรับพี่สาวข้าไปเป็นบุตรเพื่อมิให้ภรรยาต้องเสียใจ  และได้ให้การอุปการะครอบครัวของเราอย่างเงียบๆ จนกระทั้งมารดาของข้าตาย ข้าจึงเหลือเพียงพี่สาวคนเดียว แต่เจ้า...เจ้าก็มาพรากพี่สาวของข้าไป


เมอริอาร์พร่างพรูออกมาจนหมดราวกับอัดอั้นไว้นานแสนนาน เช่นเดียวกับน้ำตาที่ไหลเป็นสายอย่างสุดจะทนกลั้น หลายปีมานี่เธอโดดเดียวและอ้างว้างอย่างที่ไม่สามารถจะบรรยายได้ เมื่อใดที่หลับตาก็ฝันถึงพี่สาวมาเยี่ยมเยือนเสมอๆ               


หลังเหตุการณ์กบฏในครั้งนั้นแม้ว่าครอบครัวของท่านมหาเสนาบดีจะถูกละเว้นโทษตายแต่ก็มิได้อยู่อย่างสงบสุขอีกต่อไป แม้ว่าตัวเธอจะถูกส่งมาเป็นบุตรบุญธรรมของท่านชีคฮาเรบ แต่กระนั้นความแค้นในใจก็ไม่อาจจะลบเลือนไปได้เลยแม้แต่น้อย    


แววตาที่อูเซอร์คาเรทอดมองเมอริอาร์เต็มไปด้วยความสงสารและเจ็บปวด เขายังจดจำภาพในครานั้นได้เป็นอย่างดี


ฉึก


ดวงตาของหญิงสาวเบิกกว้าง เซราเนียก้มมองที่กลางอกมีกริชเล่มที่เธอนำมาเพื่อสังหารอังค์เนสปักอยู่ เลือดสีแดงสดไหลทะลักออกมา ริมฝีปากสวยอ้าเผยอแต่ไร้เสียงใดจะเอ่ยออกมามือเรียวสั่นระริกแต่ก็ยื่นไปแตะใบหน้าของบุรุษที่เธอรัก ดวงตาของชายหนุ่มจ้องมองอย่างปวดร้าวแต่เซราเนียกลับยิ้มให้อย่างอ่อนหวาน อูเซอร์คาเรรั้งร่างบางเข้ามาชิดจนใบหน้าของหญิงสาวเกยอยู่บนไหล่และริมฝีปากเธอกระซิบถ้อยคำอยู่ริมหูของเขา


ข้าขอบใจเจ้ามากเซราเนียมือใหญ่ดันกริชให้จมลึกเข้าไปอีก กี่ครั้งกี่หนที่เคยชุดกระชากวิญญาณผู้อื่นไม่เคยเจ็บปวดเท่ากับครั้งนี้เลย ร่างบางสะอึกแต่ไม่ดิ้นรนราวกับสิ่งนี้คือสิ่งที่รอคอยมาตลอดชีวิต


หม่อมฉัน...ดีใจ...ที่ได้อยู่...กับพระองค์...จน...ลม...หาย...ใจ...สุด...ท้าย” ‘


 


เซราเนียอูเซอร์คาเรพึมพำอย่างปวดร้าวเมื่อภาพในอดีตหวนมาอีกครั้ง


ท่านไม่มีสิทธิ์เรียกชื่อพี่สาวของข้าอีกเมอริอาร์พุ่งกริชเข้าใส่ร่างที่ยืนนิ่งราวกับหุ่นหินสลักโดยไม่หลบ แม้เรี่ยวแรงของหญิงสาวไม่มากนักแต่ก็ทิ่มเข้าไปที่ช่องท้อง ดวงตาของหญิงสาวเบิกกว้างอย่างตกใจและปล่อยมือจากกริชทันที


ทำไม...ทำไมท่านไม่หลบข้า...


ถ้าสิ่งนี้นำพาความสุขมาสู่ดวงตาของเจ้าข้าก็ยินดียิ่ง               อูเซอร์คาเรสบตาดวงตาสีเขียวเข้มคู่นั้นอย่างแน่วแน่ในทุกคำพูดของตน มือหนากุมที่ปากแผลพลางระบายลมหายใจอย่างเจ็บปวด


ไม่...มันต้องไม่ใช่แบบนี้             


หญิงสาวสะบัดหน้าไปอย่างมึนงง  ตลอดห้าปีที่ผ่านมาเธอไม่เคยนึกหวังจะให้ยืนนิ่งเพื่อรับความแค้นของเธอเช่นนี้ เมอริอาร์มึนงงสับสนจนถอยหลังชนผนังและใช้มันเป็นที่ทรงตัว


รีบหนีไปซะ ก่อนที่คนของข้าจะเข้ามาพบเจ้าอูเซอร์คาเรกัดฟันพูด ไปซิ


เสียงตวาดแผ่วๆ เรียกสติของเมอริอาร์ได้สำเร็จ หญิงสาววิ่งออกไปทางด้านประตูหลังอย่างไม่กล้าหันกลับมามองอีก สิ่งนี้คือสิ่งที่เธอปรารถนามาตลอดห้าปีมิใช่หรือ แต่ทำไมเธอไม่รู้สึกโล่งโปร่งใจแต่กลับรุ่มร้อนในอกจนแทบไม่รู้ตัวว่าวิ่งมาไกลเพียงใด จนเท้าเล็กๆ สะดุ้งก้อนหินล้มลงกับพื้น หญิงสาวนั่งตัวสั่นสะท้านอย่างที่ไม่เคยเป็นแล้วยกฝ่ามือที่เปรอะเลือดขึ้นดู     


ทำไมเขาไม่หลบเธอ ทำไมเขาจึงยืนรับคมกริชเช่นนั้น...ทำไม.

.............................................................................................

ทาสรักลำน้ำไนล์ 18+ (บัลลังก์ไอยคุปต์)
ประเภท     นิยาย
ผู้แต่ง     เพลงมีนา
พิมพ์ครั้งที่แรก 2552     สำนักพิมพ์ไอริส โนเวล
พิมพ์ครั้งที่สอง 2559     ธารจันทร์สำนักพิมพ์



ไฟรักบัลลังก์ฟาโรห์18+ (บัลลังก์ไอยคุปต์)
ประเภท     นิยาย
ผู้แต่ง     เพลงมีนา
พิมพ์ครั้งที่แรก 2552     สำนักพิมพ์ไอริส โนเวล
พิมพ์ครั้งที่สอง 2559     ธารจันทร์สำนักพิมพ์



ปรารถนาแห่งฟาโรห์ 18+ (ชุดบัลลังก์ไอยคุปต์)
ประเภท     นิยาย
ผู้แต่ง     เพลงมีนา
พิมพ์ครั้งที่แรก 2552     สำนักพิมพ์ไอริส โนเวล
พิมพ์ครั้งที่สอง 2559     ธารจันทร์สำนักพิมพ์


เรื่องราวของหญิงสาวนามเคอหลิ่งหลิน จากเด็กกำพร้ากลายเป็นลูกบุญธรรมของแม่ทัพ ชายที่นางแอบรักถูกพิษเล่นงานทำให้เกือบสิ้นชีพ นางจึงทำทุกวิถีทางที่จะช่วยเขา
ทำให้นางได้รู้ชาติกำเนิด ‘รอยสักดอกไม้แดง’ และหนทางสู่กระบี่ผงาดฟ้า
นิยายที่สร้างความประทับใจจนติดอันดับ Top 20 จากเวบไซต์
เด็กดี.คอมและธัญวลัยมาแล้ว.
พิเศษ! โหลดอ่านตอนนี้ จากราคาปก : 309.00 บาท ในราคาพิเศษ : 139.00 บาท
(หนังสือมีจำนวน : 506 หน้า)


เชิญติดตามนิยายของ "เพลงมีนา" รูปแบบ E-Books ในราคาพิเศษได้ตามรายชื่อด้านล่างนี้

บุปผาร่ายรัก (นิยายจีนย้อนยุค) 18+
บ่วงรักเทพบุตรมาเฟีย (ดวงใจมาเฟีย 18+)
เล่ห์วิวาห์เจ้าชายมาเฟีย (ดวงใจมาเฟีย18+)
กับดักรักสุภาพบุรุษมาเฟีย (ดวงใจมาเฟีย18+)
ปรารถนาแห่งฟาโรห์ (บัลลังก์ไอยคุปต์18+)
ไฟรักบัลลังก์ฟาโรห์ (บัลลังก์ไอยคุปต์18+)
ทาสรักลำน้ำไนล์ (บัลลังก์ไอยคุปต์18+)
ลิขิตรักในเพลิงทราย (เล่ห์รักในรอยทราย18+)
เล่ห์รักจรัสทราย (เล่ห์รักในรอยทราย18+)
เม็ดทรายใต้เรียวรุ้ง (เล่ห์รักในรอยทราย18+)
มนต์ทรายเสน่หา (เล่ห์รักในรอยทราย18+)

เล่าเรื่องลับฉบับรักร้อน 18+
แผนลวงบ่วงเสน่หา 18+
ทรายพราวแสง 18+
หนี้รัก จอมพยศ 18+
เพลิงแค้นบัญชารัก 18+
เรือนกระดังงา 20+
สาปรักรัตติกาล 18+
กลลวงรักเจ้าชายเถื่อน 18+

หรือจะเลือกอ่านแบบเป็นตอนๆ ได้ที่นี้ ขอบคุณครับ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ปวงเทพเล่นตลกหรือโชคชะตากำหนดให้ ‘เมอริอาร์’ ต้องแต่งงานกับบุรุษที่ต้องเองเคียดแค้นเป็นที่สุด แต่เพราะมนต์ลำน้ำไนล์ทำให้หัวใจยอมสยบเป็นทาสความรัก ‘เมอริอาร์’ มีชีวิตเพื่อที่จะได้แก้แค้นให้ ‘เซราเนีย’ พี่สาวคนเดียวของเธอ ซึ่งยอมตายเพื่อบุรุษที่ไม่เคยเห็นคุณค่าในความรัก เพียงแค่ปักกริชลงที่กลางหัวใจชายโฉดผู้นี้เท่านั้น! ความแค้นทั้งหมดทั้งมวลที่สะสมมานานกว่า 5 ปี ก็จะสลายไปสิ้น!!! แต่…."

เพลงมีนา


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha