ทัณฑ์รักจอมมาร (ซีรีส์ชุดพิษรักจอมมาร)

โดย: Pemii



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 0 : บทนำ


ตอนต่อไป

เลิกกับเขานะลูกหมี ยังมีผู้ชายที่ดีพร้อมในทุก ๆ ด้านรอหนูอยู่ เสี่ยทองคำเพิ่งมาพูดจาทาบทามขอหมั้นหนูให้กับลูกชาย และแม่ก็ตอบตกลงไปแล้ว

ร่างผ่ายผอมของหญิงวัยกลางคนดูทรุดโทรมจนแทบจะกลายเป็นสูงวัย หน้าตาผิวพรรณเดินนำอายุไปหลายปี เอ่ยขอร้องแกมบังคับเสียงเครียด

แม่ไม่รู้ว่าหนูกับเจ้านายรักชอบกันถึงขั้นเป็นแฟน นึกว่าคบกันอย่างพี่น้องบ้านใกล้เรือนเคียงเท่านั้นแม่เลยรับปากเสี่ยทองคำไป

บอกพลางมองใบหน้าหวานปนเศร้าของลูกสาวด้วยแววตาขอโทษ แต่ไม่ยกเลิกการตัดสินใจ

เจ้านายเป็นคนดีนะลูก แต่เขาอาจจะดูแลหนู เป็นที่พึ่งของหนูกับน้องดาไม่ได้ ในวันที่แม่ไม่ได้อยู่กับพวกหนูแล้ว

เลือกให้เหตุผลแทนคำปลอบโยนว่าไม่เป็นไรหรือสั่งห้ามว่าอย่าเสียใจ ด้วยรู้ดีว่าสองคำนั้นไม่ได้ทำให้ลูกคลายความเจ็บช้ำ รังแต่จะบั่นทอนความเคารพรักและสร้างความแค้นเคืองใจที่มีต่อผู้เป็นแม่เพิ่มมากขึ้นไปอีก

เชื่อแม่นะลูกหมี

มือเล็กที่ดูเล็กและผอมบาง จนคิดว่าเนื้อที่หุ้มกระดูกอยู่นั้นมันช่างมีน้อยนิดเหลือเกิน ยกขึ้นลูบผมนุ่มสลวยของลูกสาวคนโต ที่แม้จะไม่ใช่ลูกในไส้ แต่เธอก็รักราวกับเบ่งคลอดออกมาเอง ไม่ต่างจากปาลิดา ผู้เป็นน้องสาว ลูกสาวแท้ ๆ ที่ตามมาเกิดหลังจากเธอกับสามีไปรับเด็กสาวตรงหน้ามาอุปการะเลี้ยงดูเป็นบุตรบุญธรรม

น่าจะเป็นดังคำโบราณที่ว่าไว้ ลูกรักลูกชังหรือลูกอิจฉานั่นกระมัง เพราะก่อนหน้านั้นเธอและสามีเพียรพยายามเท่าไร ใช้ทั้งวิธีธรรมชาติและวิทยาศาสตร์ทางการแพทย์ แต่เด็กน้อยก็ไม่เคยมาเกิดด้วยสักที หมดเงินไปก็ไม่ใช่น้อย ๆ จนเธอท้อและร่างกายก็ชักไม่ไหว เลยตัดใจ แล้วเลือกรับเด็กกำพร้ามาอุปการะเลี้ยงดูแทน

แต่พอรับลูกหมีหรือนิยามาเลี้ยงดูได้ไม่นาน น้องดาหรือปาลิดาก็ตามมาเกิด

โชคร้ายวันที่เธอรู้ว่ากำลังจะได้เป็นผู้ให้กำเนิดลูกน้อยในครรภ์เป็นวันเดียวกับที่ต้องสูญเสียสามีที่รักไป กัลยาจึงทั้งรักทั้งสงสารและห่วงว่าที่เด็กกำพร้าทั้งสองนี้มาก เพราะอีกไม่นานเธอก็จะตามไปอยู่กับคุณวาโรจน์ ผู้เป็นสามีแล้ว

ตั้งแต่คุณพ่อเสียไป บ้านเราก็ขาดผู้นำพาทำพาสร้าง แม่เองก็เจ็บป่วยออด ๆ แอด ๆ เข้าโรงพยาบาลเป็นว่าเล่น ไม่รู้จะอยู่กับพวกหนูไปได้ถึงวันไหน

หญิงร่างเล็กผอมบางเข้าขั้นซูบโทรมเพราะโรคร้ายกำลังกัดกินสุขภาพร่างกายและอายุขัยให้ลดน้อยถอยลงไปทุกที บอกพลางมองใบหน้าหวานอมเศร้าของลูกสาวแสนรักด้วยความสงสารจับใจ

ถ้าแม่เป็นอะไรไปก่อนที่หนูจะเรียนจบ ก่อนน้องดาจะโตเป็นผู้ใหญ่ ใครจะช่วยดูแลส่งเสียพวกหนูล่ะลูกเงินทองที่มีก็ร่อยหรอลงไปทุกวัน เพราะแม่ไม่สามารถหามาเพิ่มได้

น้ำเสียงสั่นเครือเมื่อตระหนักถึงอนาคตอันลำบากของลูก ๆ หากแม่ผู้เป็นเสาหลักเพียงเสาเดียวต้องจากไป ก่อนที่ทั้งสองจะเติบโตเป็นฝั่งเป็นฝาหรือสามารถทำงานหาเงินเลี้ยงดูตัวเองได้

อย่าโกรธ อย่าเกลียดแม่เลยนะลูกหมีแม่หวังดีกับหนูนะลูก

แม่กันขาลูกหมีรู้ค่ะ รู้ว่าแม่กันรักและหวังดี ลูกหมีไม่โกรธแม่กันค่ะ ฮึกลูกหมีต่างหากที่ผิด ผิดที่ไม่เคยรู้เลยว่าทำให้แม่กันคิดมากทุกข์ใจ ลูกหมีขอโทษนะคะ

ดวงหน้าหวานนัยน์ตากลมฉายแววหวานปนเศร้าเงยขึ้นมาเอ่ยบอกพร้อมกราบลงบนตักของคนเป็นแม่

ไม่มีแม้เสี้ยววินาทีที่จะสงสัยในความรักที่ท่านมอบให้ ทุก ๆ อย่างที่แม่กันทำ เธอรับรู้ด้วยหัวใจว่าคือสิ่งที่ดีที่สุดและก็รู้สึกขอบคุณท่านมาโดยตลอด

ลูกหมี…”

หยาดน้ำตาหลั่งไหลอยู่ในอก ปลื้มปริ่มกับความน่ารักของลูกสาว พอ ๆ กับสงสารเสียใจ ที่ต้องทำตัวเป็นแม่ใจยักษ์ขัดขวางความรักของลูก

แม่กันขาให้ลูกหมีหยุดเรียน แล้วมาช่วยแม่กันทำงานนะคะ เราจะได้มีเงินไว้รักษาแม่กัน มีเงินไว้ให้น้องดาเรียนต่อสูง ๆ น้องดาเป็นเด็กหัวดี เรียนเก่ง ฮึก…”

พูดไปสะอื้นไห้ไปพลาง

นิยาไม่ได้ปักใจเรื่องความรักของเธอกับพี่ชายข้างบ้านเท่ากับเรื่องแม่กำลังป่วย และครอบครัวกำลังลำบาก เด็กสาววัย 19 ปี รีบเสนอตัวช่วยแม่หาเงินเพิ่ม แม้จะต้องหยุดเรียนเพื่อหางานทำเธอก็ยินดี

ไม่ลูก!

กัลยารีบขัด บอกปัดข้อเสนอ

แม่ไม่เคยคิดให้หนูทำแบบนั้น! ถึงจะไม่ได้คลอดหนูออกมาจากท้องของแม่ ไม่ได้ตัดสายสะดือที่เชื่อมต่อกันระหว่างเรา แต่แม่ก็รักหนูมากนะ มากเท่า ๆ กับที่รักน้องดา

ด้วยความสัตย์จริง ไม่ใช่เพียงลมปากหรือสร้างภาพลวงเหมือนแม่เลี้ยงใจร้ายในละครทีวี

หนูเป็นลูกที่แม่รักด้วยหัวใจ เป็นลูกที่แม่ห่วงใย ปรารถนาดี อยากให้มีความสุขสบาย แม่ไม่เคยคิดจะให้ลูกหมีไปลำบากหาเงินส่งน้องดาเรียน โดยที่ตัวเองต้องเสียสละหยุดเรียนแบบนั้น

แต่แม่กันขา…”

ยังไม่ทันอ้อนวอนขอเสียสละ ก็ถูกแม่ที่รักขัดเสียก่อน

ลูกหมีการหมั้นการแต่งงานครั้งนี้ แม่ทำเพื่อตัวหนูนะลูก ไม่ได้ทำแค่เพราะตอนนี้เราไม่มีเงิน หรือมีแต่มีน้อย เลยต้องขายหนูกินนะลูก แต่ที่แม่ยอมตกลงรับปากเรื่องหมั้นของหนูกับเพชรแท้ ลูกชายเสี่ยทองคำ ก็เพราะมองว่าในอนาคตหนูจะได้ไม่ลำบาก หากแม่ไม่ได้อยู่ด้วยแล้ว

เสี่ยทองคำเป็นเพื่อนของคุณพ่อ แม้จะไม่ได้สนิทมาก แต่ก็ไปมาหาสู่กันอยู่เรื่อย ๆ แม่จึงสบายใจที่จะฝากชีวิตหนูกับน้องให้เขาช่วยเป็นผู้ปกครอง เป็นคนช่วยดูแล

เสี่ยเป็นคนดี ลูกชายก็คงไม่ต่างจากคนเป็นพ่อ รูปร่างหน้าตาก็หล่อเหลาไม่แพ้ใคร

แม้จะยังไม่ได้เห็นหน้าค่าตาชายหนุ่มคนนั้นแบบตัวเป็น ๆ ชัด ๆ แต่วันพูดจาทาบทาม เสี่ยทองคำก็พกรูปถ่ายปัจจุบันของลูกชายมาให้เธอพิจารณาด้วย ซึ่งก็ดูหล่อเหลาหน้าตาดี แบบตี๋ ๆ ไม่ผิดจากคนเป็นพ่อแม่

ส่วนน้องดา เหมือนผลพลอยได้ ที่แม่อยากจะขอร้องให้หนูช่วยเอ็นดูสงสาร ให้น้องได้พึ่งใบบุญยามแม่ไม่อยู่แล้ว

อย่าทิ้งน้องนะลูก…”

ห่วงสุดท้าย ที่แม้ตายก็คงตายตาไม่หลับ หากลูกน้อยอีกคนซึ่งยังเด็กนักไร้ที่พึ่ง ขาดแม่แล้วยังถูกพี่สาวทอดทิ้ง แต่ทั้งนี้กัลยารู้ดีว่ามันจะไม่มีทางเป็นแบบนั้น เธอเชื่อมั่นในตัวของนิยา ลูกสาวคนโตคนนี้

ลูกหมีรักแม่กัน รักน้องดา ลูกหมีไม่มีวันจะทิ้งน้องดาค่ะ

นิยารีบส่ายหน้าบอกว่าไม่มีทาง เธอไม่มีทางทอดทิ้งน้องสาวที่รักอยู่แล้ว กัลยายิ้มทั้งน้ำตาซึม แต่แช่มชื่นในหัวใจ

ลูกสาวเธอไม่ทำให้ผิดหวัง

ลูกหมีจะเลิกกับพี่เจ้านายค่ะ แม่กันขาลูกหมีขอโทษนะคะที่ทำให้แม่กันต้องคิดมาก ทุกข์ใจ ฮือ ๆ

ตกปากรับคำอย่างไม่ลังเล

นิยารักและเชื่อฟังแม่กันของเธอมาโดยตลอด คำน้อยไม่เคยเถียง กริยาน่าชังไม่เคยทำ แม่บอกสั่งอะไรก็พร้อมทำตามอย่างไม่เกี่ยงงอน

ครั้งนี้ก็เช่นกันเมื่อแม่เอ่ยปากบอกให้เลิกรัก ก็พร้อมจะตัดใจ และหันไปหมั้นหมายกับผู้ชายที่ท่านเห็นควร

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่ให้เหรียญกำลังใจพี่คฑาหื่นกับแม่ลูกหมีนะคะ "

Pemii


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha