แฝดรัก ชุลมุน (The Twins in Love)

โดย: Material.Girl



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 4 : The Psychosis Man (นายโรคจิตของหนูลูน่า น่ะเค๊อะ)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

The Twins in Love (แฝดรัก ชุลมุน)

Chapter 4: The psychosis man

                    ณ ห้องลักเซอรี่สวีทห้องใหญ่ในรีสอร์ท

                    ห้องสุดหรูชั้นบนสุดของฟินบีทคลับรีสอร์ท ลูน่ายังคงสนุกสนานเพลิดเพลินอยู่ในอ่างจากุชชี่ โดยหารู้ไม่ว่ามีใครคนหนึ่งกำลังถือวิสาสะเดินเข้ามาในห้องที่ขณะนี้เป็นของเธอ แต่ก็นั่นแหละใครจะคิดว่าจะมีใครเดินเข้ามาในห้องที่ล๊อคไว้สนิทแนบแน่นได้ นอกเสียจากจะมีกุญแจไขเข้ามา

เมื่อลอเรนเทียกลับไป ชายหนุ่มคิดถึงสาวแปลกหน้าจนทนไม่ไหว ชายหนุ่มจึงตัดสินใจไปดูว่าสาวน้อยแปลกหน้า มีความสุขและสนุกกับห้องที่ตนรับรองหรือไม่ เดวิดจึงถือวิสาสะไขกุญแจและเดินเข้าไปในห้องอย่างเงียบๆ ลูน่าสนุกสนานเพลิดเพลินกับอ่างจากุชชี่จนเพียงพอแล้ว หญิงสาวจึงเดินขึ้นจากอ่างและเดินออกจากห้องน้ำด้วยร่างเปลือยเปล่า และสองเท้าเล็กชะงักดวงตาสวยเบิกโพลงด้วยความตกใจ

                    กรี๊ดดดดดดดดดดด (เสียงกรีดร้อง)

                    ลูน่า : แก แก!! แกเป็นใคร เข้ามาทำไม ออกไปนะ ออกไปจากห้องฉัน ช่วยด้วย ช่วยด้วยคะ

เดวิดตกใจตาเบิกโพลงเช่นกัน แต่ไม่ใช่เพราะเสียงของกรี๊ดของลูน่า หากแต่เป็นเพราะร่างเปลือยเปล่า ผิวสีน้ำผึ้งเนียนสวยตรงหน้าของชายหนุ่ม ทุกสัดส่วนของหญิงสาวสวยงามแบบที่ชายหนุ่มไม่เคยเห็นในผู้หญิงคนใดมาก่อน เดวิดจ้องมองอย่างไม่ละสายตา เต้าอวบเต็มตึงสองเต้าเบียดเสียดชิดกัน เอวคอดเล็กและสะโพกผายรองรับไว้ด้วยเรียวขายาว หยดน้ำที่ประพรมอยู่บนเรือนร่างของลูน่า ยิ่งทำให้หญิงสาวเซ็กซี่ที่สุด ความสวยงามของร่างเปลือยเปล่าตรงหน้าทำให้เดวิดแทบลืมหายใจและตกอยู่ในภวังค์ เดวิดดึงสติกลับมาและกระโดดคว้าร่างอวบมากอดแน่นและปิดปากไม่ให้สาวน้อยตะโกน

                    ลูน่า : อื้อออออออ อ่อยอั้น อื้อ อื้ออออ อั้ยอ้า อ่อย อื้อ อื้อ

                    เดวิด : ผมจะปล่อยคุณ แต่ห้ามตะโกนเข้าใจมั้ย

ลูน่าพยักหน้าเข้าใจ และหยุดดิ้นร่างอวบนุ่มอยู่ในอ้อมกอดของชายหนุ่ม เต้านุ่มเบียดเสียดอยู่กับแผงอกแกร่ง เดวิดเคลิบเคลิ้มในความเนียนนุ่มของร่างอวบ ชายหนุ่มเผลอจ้องมองสองเต้าที่กำลังเบียดเสียดอยู่กับแผงอกของตนอย่างลืมตัว ลูน่าได้โอกาสคว้าแจกันที่อยู่ใกล้มือมาได้ และฟาดลงบนหัวชายหนุ่มอย่างแรง

                    เพล้งงงงงงงงงง !!! (เสียงแจกันฟาดหัว)

                    เดวิด : โอ๊ยยยย !!!!

เดวิดร้องเสียงหลงชายหนุ่มรู้สึกว่ามีสิ่งหนึ่งกระทบที่ศรีษะของตนและในไม่ช้าน้ำเลือดอุ่นเหนียวก็ไหลออกมา เดวิดรู้สึกเจ็บแปลบ ซึ่งแน่นอนว่าแม่สาวน้อยของเขาได้ทุ่มแจกันไปใหญ่ใส่หัวชายหนุ่มเป็นที่เรียบร้อย

                    เดวิด : คุณผมเจ็บนะ เลือดไหลด้วยเนี่ย

                    ลูน่า : แก !! แกออกไปนะออกไปเดี๋ยวนี้ ออกจากห้อฉันถ้าไม่ไปแกโดนอีกใบนึงแน่ และห้ามมองฉันด้วยสายตาลามกแบบนั้นนะ จะออกไปมั้ยอยากโดนอีกใบมั้ย

ลูน่าตะโกนด่าผสมข่มขู่ชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความโกรธ มือเรียวยังถือแจกันอีกใบไว้ในมือและยกเตรียมพร้อมจะทุ่มใส่ชายหนุ่ม หญิงสาวลืมสนิทว่าร่างของตนยังคงเปลือยเปล่า ใบหน้าบึ้งตึงแดงก่ำของสาวน้อยช่างน่ารักและน่าขำ ในสายตาชายหนุ่มยิ่งนักทำให้เดวิดกระตุกยิ้มและหัวเราะออกมา

                    เดวิด : ฮ่า ฮ่า คุณเปลือยอยู่แบบนี้คุณลองมาเป็นผมสิครับ คุณจะได้รู้ว่าทำไมผมถึงต้องมองแล้วอย่าทุ่มแจกันมาอีก เพราะผมจะไม่อยู่เฉยให้หัวแตกอีกแน่คนสวย

สิ้นเสียงของชายหนุ่มทำให้ลูน่ารู้สึกตัว ตาเบิกโพลงและก้มลงมองตัวเองอย่างอึ้ง หญิงสาวพบว่าร่างกายของตนยังคงเปลือยเปล่าจริงดังเขาพูด

                    กรี๊ดดดดดดดดด (เสียงกรีดร้อง)

                    ลูน่า : แก แก !! แกอย่าอยู่เลย

ลูน่ากรีดร้องเสียงหลงและเงื้อมือจะเขวี้ยงแจกันอีกใบใส่ชายหนุ่ม

                    เดวิด : อ๊ะ อ๊ะ อย่าน่ะสาวน้อย ถ้าคุณเขวี้ยงมาผมสัญญาว่าผมจะปล้ำคุณให้สว่างคาตา เอาสิถ้าไม่เชื่อและอยากลองดี หึหึหึ

เดวิดขู่ลูน่าพร้อมกับหัวเราะเบาเบาจากลำคอ ชายหนุ่มอดขำท่าทางของหญิงสาวไม่ได้ ลูน่าโยนแจกันลงพื้นและกระโดดไปคว้าผ้าเช็ดตัวผืนน้อยบนเตียงมาพันร่างเปลือยของตนทันที แม้ผ้าเช็ดตัวผืนน้อยถึงจะช่วยอะไรไม่มากนักแต่ก็ดีกว่าเปลือยเปล่าล่อนจ้อน หญิงสาวหันกลับมาเกรี้ยวกราดกับชายหนุ่มแปลกหน้าต่อ

                    ลูน่า : แกเป็นใคร ต้องการอะไร เข้ามาห้องฉันได้ยังไง

                   เดวิด : ทำไมผมจะเข้ามาไม่ได้ล่ะคุณ ก็นี่ห้องผมและนี่ก็กุญแจใช้ไขเข้ามา บ้านคุณเรียกคนที่มีกุญแจไขเข้ามาว่ายังไงไม่ทราบครับ บ้านผมเรียกว่าเจ้าของห้อง

เดวิดไม่พูดเปล่าชายหนุ่มชูกุญแจโชว์ให้ลูน่าเห็นพร้อมกับใบหน้ายียวน ชายหนุ่มเพียงแค่ต้องการแกล้งสาวน้อยตรงหน้าเท่านั้น เดวิดตั้งใจเพียงเพื่อมาดูว่าหญิงสาวอยู่สบายดีและจะออกไป แต่เรือนร่างเปลือยเปล่าของลูน่าเมื่อครู่พร้อมกับท่าทางที่หยิ่งผยองผสมคำด่าต่างๆนาๆที่ออกจากปากอวบอิ่มสวยตอนนี้ ทำให้ชายหนุ่มไม่อยากเดินออกจากห้องแต่กลับอยากอยู่แกล้งหญิงสาวต่อ เดวิดรู้สึกมีความสุขกับการแกล้งสาวน้อยตรงหน้าอย่างอธิบายไม่ถูก เลือดอุ่นยังคงไหลไม่หยุด ชายหนุ่มจึงคว้าทิชชูมาซับเลือดแต่สายตาคมกริบยังคงจ้องไปยังสาวน้อยที่หนีไปอยู่มุมห้อง

                    ลูน่า : ไม่จริงเป็นไปไม่ได้นี่มันห้องฉัน แกไปเอากุญแจมาจากใหน ออกไปนะ ออกไปก่อนที่ฉันจะตะโกนให้ดังขึ้นเรื่อยๆ อยากลองเหรอ ชะ..

                    เดวิด : หยุดนะ !! ผมไม่พูดเล่นเรื่องปล้ำคุณนะคนสวย

เดวิดตวาดขึ้นเสียงดังก่อนที่ลูน่าจะตะโกนออกมา หญิงสาวตกใจเริ่มกลัวใบหน้าจริงจังของชายหนุ่ม แต่ถึงอย่างนั้นหญิงสาวก็ยังไม่ยอมลดราวาศอก ยังด่าชายหนุ่มสารพัดและเท้าเล็กของเธอก็ขยับถอยหนีออกห่างเรื่อยๆจนชิดฝาผนัง ลูน่าสะดุ้งเฮือกและไม่สนุก เดวิดเดินเข้าหาหญิงสาวเรื่อยๆเช่นกัน ใบหน้าขาวนวลบัดนี้ซีดเผือดและหัวใจของลูน่าก็เริ่มเต้นเร็วเพราะความกลัว

                    ลูน่า : อย่าเข้ามานะ หยุดสิ หยุดตรงนั้น อย่าเข้ามาใกล้ชั้นน่ะ แก ไอ้เลว ไอ้ชั่ว กะ..

                    เดวิด : หยุดเรียกผมว่า แกอย่างนั้น แกอย่างนี้ได้แล้ว พูดกับผมเพราะๆสิครับคนสวยเผื่อผมจะเปลี่ยนใจไม่ฆ่าคุณ ผมอาจจะข่มขืนอย่างเดียว และทำอย่างเบามือ ฮ่า ฮ่า ฮ่า

ลูน่าโกรธจนเลือดขึ้นหน้าและอ้าปากจะด่าชายหนุ่มอีกระลอกโดยลืมคำขู่

                    ลูน่า : กะ..กะ...อุ๊บบ อื๊อๆๆๆ อ่อยยอั๊นนนน อื้อออ อ่อยยอั๊นนนน อื้อออ

ลูน่าอ้าปากจะด่าชายหนุ่มแต่ปากของหญิงสาวช้ากว่าเท้าของชายหนุ่ม เดวิดก้าวเท้าเข้าหาหญิงสาวพร้อมทั้งดึงร่างเล็กมาประกบปากเรียวของตนจูบลงบนปากบางนุ่มของหญิงสาว ชายหนุ่มพยายามจะสอดแทรกลิ้นอุ่นเข้าโพรงปากเล็กเพื่อชิมความหวาน เดวิดขึ้นชื่อว่าเป็นเพลย์บอยนักรักรสจูบของชายหนุ่มไม่เคยทำให้หญิงสาวคนใหนต้านทานได้ นับประสาอะไรกับลูน่าสาวน้อยวัย 30 ปีที่ไม่เคยผ่านมือชายใด ขณะนี้หญิงสาวเหมือนดังต้องมนสะกด ลูน่าเผยอปากรับลิ้นอุ่นอย่างไม่ประสีประสาและควบคุมตัวเองไม่ได้ ลูน่าโดยเดวิดหลอกล่อด้วยรสจูบอันแสนอ่อนหวานและเย้ายวน ทำให้หญิงสาวปล่อยอารมณ์เคลิบเคลิ้มไปตามชายหนุ่ม ความเชี่ยวชาญของเดวิดทำให้สาวอ่อนประสบการณ์อย่างลูน่าตัวอ่อนปวกเปียก ร่างเล็กแทบล้มทั้งยืนหูอื้อตาลายหายใจไม่คล่อง ชายหนุ่มจีบวงแขนเล็กของหญิงสาวโอบรอบคอของตนเอาไว้ และพรมจูบอันหอมหวานอีกครู่หนึ่งก่อนจะถอนจูบอย่างอ้อยอิ่ง ชายหนุ่มจ้องมองสาวน้อยตรงหน้าที่ยังคงยืนนึ่งหลับตาพริ้ม วงแขนเรียวยังคงโอบรอบคอของตน เดวิดอดขำในความไร้เดียงสาของหญิงสาวไม่ได้ ใบหน้าหล่อจึงซุกเข้าใกล้ใบหูเล็กและกระซิบอย่างแผ่วเบา

                    เดวิด : คนสวยคุณโอเคมั้ย หึหึ !! ลองอีกรอบมั้ย

ลูน่าได้สติออกจากภวังค์หญิงสาวผละออกจากร่างแกร่งทันที ลูน่าใช้นิ้วเรียวเช็ดถูริมฝีอวบอิ่มที่แดงระเรื่อของตนทันที ปากอวบอิ่มแดงระเรื่อเพราะช้ำเล็กน้อย น้ำตาอุ่นเริ่มไหลอาบแก้มใบหน้าของหญิงสาวบึ้งตึงเต็มไปด้วยความโกรธ

                       ลูน่า : ฮึก ๆๆ ฮือๆๆ กะ..กะ..

                    เดวิด : อ๊ะ อ๊ะ อย่าน่ะครับอย่าเรียกผม แกอย่างนั้น แกอย่างนี้อีก ไม่งั้นผมจะ....

                    ลูน่า : ไอ้บ้า!! คุณมันบ้า ฮือๆๆ คุณจูบฉัน คุณ!!คุณไอ้คนเลว ออกไปได้แล้ว ฮือๆๆ ออกไปจากห้องชั้น ฮือๆๆ ออกไป ออกไปให้พ้น ฮือๆๆ

ลูน่ายังคงตะโกนด่าเดวิดด้วยความเกรี้ยวกราด หญิงสาวพยายามถอยเท้าเล็กออกห่างจากชายหนุ่มแต่ด้านหลังของหญิงสาวเป็นผนัง ลูน่าไม่มีทางหนีและอากาศก็เย็นมากหญิงสาวต้องการเสื้อผ้า ผ้าเช็ดตัวผืนเล็กนี้ไม่สามารถช่วยอะไรลูน่าได้อีกแล้ว น้ำตาอุ่นก็ไหลออกมาด้วยความกลัวและเจ็บใจ แต่ปากเล็กจิ้มลิ้มก็ยังคงด่าไม่ยอมหยุด ทั้งด่าทั้งขอร้องอ้อนวอนชายหนุ่ม

                    ลูน่า : ฮือๆๆ ฮึกๆๆ อย่าเข้ามานะ ออกไปนะคนเลว ออกไปสิ ฮือๆๆ คุณต้องการอะไรคุณเอาไปเลย ฮือๆๆ อย่าทำอะไรเลยน่ะ ฮือๆๆ คุณจะข่มขืนฉันเหรอ อย่าทำฉันเลยน่ะ ฮือๆๆ กลัวแล้ว

เดวิดหัวเราะออกมาอย่างเอ็นดู ชายหนุ่มเห็นท่าทางของสาวน้อยตรงหน้าที่กำลังตื่นตระหนกและหวาดกลัว ชายหนุ่มจึงเริ่มสงสารเดวิดสังเกตุเห็นลูน่ายืนตัวสั่น อาจจะเป็นเพราะความกลัวผสมกับความหนาว ชายหนุ่มจึงเดินไปหยิบชุดนอนสุดน่ารักจากตู้มายื่นให้หญิงสาว

                    เดวิด : คุณรีบใส่ก่อนที่คุณจะปอดบวม ผมไม่ทำอะไรคุณหรอกถ้าคุณไม่กวนโมโหผมหรือยั่วยวนผม เอาละ!! ใส่เสื้อผ้าแล้วจะได้รีบนอนนะคนสวย หึหึหึ

เดวิดยังไม่วายหัวเราะด้วยน้ำเสียงราวกับคนโรคจิตเพื่อกลั่นแกล้งหญิงสาวเป็นการทิ้งท้าย ลูน่าคว้าชุดนอนจากมือชายหนุ่มด้วยอาการตัวสั่นตื่นตระหนก ลูน่ารีบเดินหายเข้าห้องน้ำไปเพื่อสวมใส่ชุดนั้นและเดินออกมาด้วยอาการกลัว หญิงสาวสับสนเหลือเกิน ชายร่างโตตรงหน้านี้ต้องการอะไรจากเธอกันแน่ หญิงสาวอยู่ในชุดนอนสายเดี่ยวสีขาวสะอาดตา สั้นเหนือหัวเข่า ผ้าบางสีขาไม่ได้ช่วยปิดอะไรต่อมิอะไรมากนัก กลับทำให้ลูน่ายิ่งดูเซ็กซี่มากขึ้น เดวิดจับจ้องเรือนร่างเซ็กซี่ตรงหน้าโดยไม่ละสายตา เต้าอวบเบียดเสียดแนบแน่นคู่นั้นช่างน่าหลงใหลเหลือเกิน ลูน่าทำให้อารมณ์ของชายหนุ่มพลุ่งพล่านอยู่ข้างใน

                    ลูน่า : นี่คณ !! หยุดจ้องฉันเดี๋ยวนี้นะ อยากโดนควักลูกตาหรือไง คนบ้า คนลามก บอกได้รึยังว่าคุณเป็นใคร

เดวิดยิ้มยียวนและหัวเราะกับคำขู่ของหญิงสาว ชายหนุ่มไม่เคยเจอหญิงสาวคนใหนข่มขู่ตนเช่นนี้ ส่วนมากหญิงสาวทุกคนต้องการให้ตนมองและทำมากกว่ามองทั้งนั้น

                    เดวิด : โอ้ว !! ดุจังนะครับคุณผู้หญิง ผมเลิกจ้องก็ได้ ฮ่า ฮ่า ผมชื่อเดวิดและผมไขกุญแจแล้วเดินเข้ามา

                    ลูน่า : นี่คุณ !!! อย่ามากวนประสาทน่ะ ฉันหมายถึงคุณมีกุญแจได้ยังไง

                    เดวิด : มานั่งตรงนี้ก่อนสิแล้วผมจะเล่าให้ฟัง

เดวิดตบมือหนาลงบนเตียงนุ่มข้างๆตนเพื่อเป็นสัญญาณให้ลูน่ามานั่ง เดวิดส่งสายตาเป็นมิตรให้หญิงสาว จึงทำให้สาวน้อยกล้าที่จะเดินมานั่งลงข้างๆชายหนุ่มอย่างว่าง่าย ลูน่านั่งลงพร้อมคว้าผ้าห่มมาคลุมตัวเองไว้ทันที

                    เดวิด : ผมไม่รู้ว่าเกิดความผิดพลาดอะไร ผมมาถึงเค้าก็ส่งกุญแจให้และบอกให้ผมมาพักห้องนี้ เพราะห้องที่ผมจองนั้นไม่ว่าง

ชายหนุ่มแต่งเรื่องโกหกหน้าตาย เดวิดไม่ได้คิดจะแกล้งลูน่าขนาดนี้ แต่ตอนนี้ชายหนุ่มอยากจะอยู่กับหญิงสาวที่นี่ เดวิดจึงจำเป็นต้องแกล้งโกหกต่อไป

                    ลูน่า : โรงแรมนี้นี่ยังไงกัน เกิดเหตุการณ์แบบนี้ได้ยังไง อย่าให้เจอหน้าผู้บริหารนะจะต่อว่าให้เสียเลยเชียว

ลูน่าพึมย่างเจ็บใจ เพราะการบริหารงานแย่ๆ จึงทำให้หญิงสาวต้องมานั่งอยู่ข้างชายโรคจิตผู้นี้ เดวิดสะอึกเมื่อได้ยินคำพูดของสาวน้อย ชายหนุ่มรู้สึกผิดที่ต้องโกหกหญิงสาวแต่ความน่ารักของลูน่านั้นบีบบังคับให้ตนต้องทำ

                    เดวิด : เออะ..ผมง่วงนอนมากแล้วฮะ นอนกันเถอะเนอะคุณจะนอนซ้ายหรือขวา

                    ลูน่า : ว่าไงนะ !! เดี๋ยวนะคุณจะนอนเตียงเดียวกับฉันได้ไง โอ๊ย !!! ไม่ได้นะไม่ได้เด็ดขาด คุณไปนอนโซฟาโน่นเลยนะ ไปสิไปเลย

                    เดวิด : โธ่!! คนสวยครับทำไมจะนอนไม่ได้ล่ะ ผมไม่ทำอะไรคุณหรอก มาเร็วนอนเถอะ

ลูน่ายังคงยืนหน้าหงิกงออย่างไม่พอใจ และไม่ขยับเขยื้อนนอนลง เพราะหญิงสาวไม่มีทางนอนลงข้างชายหนุ่มแปลกหน้าผู้นี้เป็นแน่ เดวิดเห็นดังนั้นจึงต้องสวมบทโหดอีกครั้ง เพื่อขู่หญิงสาวให้นอนลงเพราะเกินเวลาเที่ยงคืนไปมากแล้ว

                    เดวิด : คุณจะนอนลงดีๆหรือจะให้ผมหากิจกรรมมาทำกับคุณก่อนนอน คุณจะเอายังไงคนสวย นอนหรือไม่นอน

เดวิดพูดพร้อมส่งสายตาสำรวจเรือนร่างของลูน่า หญิงสาวสะอึกกับสายตาและคำพูดของชายหนุ่ม ลูน่าจำต้องนอนลงข้างชายหนุ่มอย่างว่าง่าย

                    ลูน่า : ฉันนอนซ้ายเอาหมอนมากั้นตรงกลางด้วย ฮึ่ย บ้าจริงๆเลย วันโลกาวินาศมาตกอะไรที่ฉันเนี่ย

ลูน่าบ่นกระปอดกระแปดและยังคงลังเลที่จะนอนลงข้างๆชายหนุ่ม เดวิดกระตุกยิ้มมุมปากและกลั้นหัวเราะในท่าทางของหญิงสาว และต้องแกล้งขู่หญิงสาวอีกครั้ง เดวิดไม่ได้ง่วงนอนแต่ชายหนุ่มเป็นห่วงหญิงสาวกลัวว่าเธอจะเป็นหวัด เพราะอากาศที่หนาวเย็นและเวลาก็ล่วงเลยมามาก

                    เดวิด : คุณ !!! คุณคิดอะไรของคุณมานอนได้แล้วเลยเที่ยงคืนนานแล้วนะฮะ ผมง่วงมากหรือคุณไม่ง่วงและอยากจะทำกิจกรรม เอ่อ…ได้ถ้าอยากทำกิจกรรมก็ได้ มา !! ฮึบ!!

เดวิดแกล้งลุกขึ้นและเหวี่ยงแขนของตนทำท่าฟิต เพื่อเตรียมจะทำกิจกรรมอย่างว่ากับหญิงสาว ชายหนุ่มแทบจะกลั้นหัวเราะไม่ไหว

                    ลูน่า : ว๊ายยยยยย !! ไม่เอาไม่ทำ คนบ้านอนไปเลยนะ ชั้นนอนเดี๋ยวนี้ นอนแล้ว !!นอนเดี๋ยวนี้ล่ะค่ะ

                    เดวิด : นอนแน่นะ ว่าไงนอนแน่มั้ยฮะ

ลูน่าไม่ตอบแต่รีบซุกร่างอวบนอนลงบนเตียงกว้างและหันหลังให้เดวิดทันที ชายหนุ่มล้มตัวลงนอนข้างหญิงสาวและพลิกตัวหันหลังให้หญิงสาวทันที ใบหน้าของชายหนุ่มแดงก่ำเพราะกลั้นหัวเราะ เดวิดอดขำท่าทีหวงเนื้อหวงตัวของลูน่าไม่ได้

                    เดวิด : กลัวแล้วยังจะอวดดี ยัยบ๊องเอ๊ย (เดวิดพึมพำกับตัวเอง)

เดวิดพลิกตัวกลับมามองสาวน้อยที่นอนอยู่ข้างๆ ลูน่านอนตัวแข็งทื่อและไม่แม้แต่จะเข้ามาภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกับตน ชุดนอนที่บางแสนบางนั้นไม่สามารถให้ความอบอุ่นกับเรือนร่างแม้แต่น้อย เดวิดรู้ทันทีว่าสาวน้อยจะต้องเป็นหวัดแน่หากปล่อยให้นอนเช่นนี้ ชายหนุ่มจริงดึงผ้าห่มผืนนุ่มให้คลุมเรือนร่างของหญิงสาว

                    ลูน่า : ว๊ายยยยยยยย คุณจะทำอะไรฉัน ทำอะไรห่มทำไมห่มอะไร ไม่น่ะอย่าน่ะ อย่าทำอะไรฉันนะ

                    เดวิด : นี่คุณ !! ผมไม่ได้ทำอะไร หยุดร้อง หยุดโวยวาย ผมแค่ห่มผ้าให้อยากเป็นหวัดหรือไง หยุดร้องไม่งั้นผมจูบ

ลูน่าหยุดร้องทันทีที่คำขู่ของชายหนุ่มจบลง มือเรียวของหญิงสาวยกขึ้นมาปิดปากแน่น และมองหน้าชายหนุ่มด้วยตาเบิกโพลงอย่างตกใจ

                    เดวิด : ดีมาก !! เอามือออกแล้วนอนได้แล้วฮะ ผมบอกว่าผมจะไม่ทำอะไรคุณผมก็ไม่ทำ ถ้าผมหลับอย่าพยายามทำให้ผมตื่นเพราะผมจะโมโหมากและอาจปล้ำคุณระบายความโมโหก็เป็นได้ หึหึหึ

                    ลูน่า : บ้า คนบ้าโรคจิต (เสียงพูดแผ่วเบา)

เดวิดขยับหน้าหล่อของตนเข้าไปใกล้หน้าสวยของหญิงสาวและหลับตาพริ้ม ลูน่ารับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่นๆของชายหนุ่มที่รดต้นคอทำให้หญิงสาวใจเต้นไม่เป็นจังหวะขนลุกชูชัน ลูน่ารู้สึกง่วงนอนมากแต่ยากที่จะหลับตาลงเพราะคนข้างๆ ที่ไม่ได้รับเชิญนอนไกล้เธอจนหญิงสาวไม่กล้าจะขยับตัว

                    ลูน่า : Damn !!! นี่มันบ้าชัดๆ (เสียงพึมพำเบาเบา)

ลูน่าพึมพำเบาๆเพราะกลัวคนข้างๆที่ไม่ได้รับเชิญจะตื่นขึ้น หญิงสาวพยายามข่มตาให้หลับลงแต่ช่างยากเหลือเกิน ลูน่าเหลือบมองใบหน้าหล่อเหลาคมคายที่กำลังหลับตาพริ้ม ใบหน้าหล่อคม ปากเรียวกระจับได้รูปช่างเข้ากันพอดีกับจมูกโด่ง ที่รับช่วงตาและคิ้วเข้ม หญิงสาวสังเกตเห็นอย่างชัดเจนว่าทุกชิ้นส่วนบนใบหน้าหล่อนั้นเข้ากันอย่างพอดี และดึงดูดใจเหลือเกิน ชายแปลกหน้าที่ชื่อเดวิดผู้นี้เป็นหนุ่มเอเชียที่หล่อมากจริง

                    ลูน่า : มาจากใหนกันนะตาบ้า (ลูน่าพึมพำกับตัวเอง)

เดวิดได้ยินทุกคำที่หญิงสาวพูดแต่ชายหนุ่มยังคงหลับตาพริ้มเพื่อกลั่นแกล้ง ผ่านไปราวครึ่งชั่วโมงหญิงสาวยังไม่มีทีท่าวะจะหลับลงได้ เดวิดจึงแกล้งบิดตัวและวางท่อนแขนแกร่งของเขาบนเอวคอดของหญิงสาวและดึงร่าวนุ่มนิ่มเข้ามากอดไว้ในอ้อมกอด ลูน่าสะดุ้งโหยงและรีบเอามืออุดปากตัวเองไว้เพื่อไม่ให้เสียงกรี๊ดลอดดังออกมา หญิงสาวจำได้ว่าชายหนุ่มห้ามไม่ให้ปลุกหรือทำให้เขาตื่นขณะเขาหลับ ลูน่าไม่กล้าแม้แต่จะขยับร่างที่อยู่ในอ้อมกอดของคนแปลกหน้าผู้นี้ หญิงสาวอยากจะยกท่อนแขนแกร่งนั้นออกเต็มทีและขยับให้พ้นจากอ้อมกอดของคนแปลกหน้า แต่กลัวชายหนุ่มจะตื่นลูน่าจึงใช้นิ้วชี้และนิ้วหัวแม่มือหยิบแขนแกร่งของชายหนุ่มราวกับว่าแขนของเขาคือสิ่งของชิ้นเล็กๆ แต่แขนแกร่งนั้นไม่ขยับแม้แต่น้อย ลูน่าจึงต้องยอมให้เดวิดกอดอยู่อย่างนั้น ชายหน่มแอบยิ้มกรุ้มกริ่มและสนุกเหลือเกินที่ได้แกล้งสาวน้อย แต่อีกใจก็อดสงสารหญิงสาวไม่ได้ เดวิดจึงดึงลูน่าเข้ามากอดแนบแน่นและยกหัวทุยของหญิงสาวหนุนบนท่อนแขนแกร่งของตน

                    ลูน่า : อื้ออออ นี่คุณไม่ได้หลับเหรอ คุณแกล้งฉันเหรอ อื้ออ คนบ้า ปล่อยฉันนะ

                    เดวิด : อย่าดิ้นและนอนหลับได้แล้ว ผมไม่ทำอะไรคุณหรอกน่า ผมแค่กอด

ลูน่าใบหน้างอง้ำและต้องนอนนิ่งให้เดวิดกอด กลิ่นกายหอมอ่อนๆของลูน่าเป็นกลิ่นที่ชายหนุ่มชอบมาก หญิงสาวมีกลิ่นตัวเป็นกลิ่นมัสก์อ่อนๆ ซึ่งเป็นกลิ่นที่กระตุ้นอารมณ์ของชายหนุ่มให้เดือดพล่านเป็นอย่างดี หญิงสาวหันหลังให้ชายหนุ่มทำให้ก้นงอนงามของลูน่าเบียดเสียดกับเดวิดน้อยที่พร้อมจะตื่นทุกเมื่อ ชายหนุ่มพยายามสะกดความเดือนพล่านไว้ข้างเพราะเขาต้องการให้หญิงสาวในอ้อมกอดได้หลับพักผ่อน เดวิดลูบมือหนาอยู่บนลำแขนนวลเนียนของสาวน้อยอย่างแผ่วเบา เพื่อเป็นการกล่อมให้หญิงสาวได้หลับ ลูน่ารู้สึกถึงความอบอุ่นจากอ้อมกอดนั้นในที่สุดหญิงสาวก็หลับไป แต่คนที่ไม่ได้หลับเลยนั้นคือเดวิด ชายหนุ่มไม่ได้หลับเลยตั้งแต่วินาทีแรกที่เขาได้กอดร่างนุ่มนิ่มของลูน่าจนถึงตอนนี้เวลาล่วงเลยมาเกือบตี 3

ลูน่าหลับสนิทและพลิกร่างนุ่มนิ่มหันหน้าเข้าหาชายหนุ่มอย่างไม่รู้ตัว เดวิดจ้องมองขนตางอนยาวที่ติดกันเป็นแพน่ารักราวกับตุ๊กตา ปากแดงเล็กจิ้มลิ้มและจมูกเชิดรั้น ชายหนุ่มระบายยิ้มอบอุ่นเมื่อจ้องดูสาวน้อยแปลกหน้าหลับปุ๋ยในอ้อมกอดของตน ลูน่าตวัดวงแขนขึ้นกอดชายหนุ่มและเบียดร่างเข้าหา จนทำให้เต้านุ่มสัมผัสกับแผงอกแกร่ง ชายหนุ่มสะดุ้งโหยงกับความุ่นและนุ่มนิ่มของสองเต้านั้น อารมณ์ที่เดือดพล่านข้างในแทบจะทะลักออกมา

                    เดวิด : โอว มาย ก๊อด !! ให้ตายเถอะลูน่า ผมจะทนไม่ไหวล่ะน่ะ คุณทำผมตื่นนะคนดี (เดวิดพึมพำในลำคอ)

ชายหนุ่มต้องพยายามข่มตัวเองให้หลับแต่ช่างยากเหลือเกิน เพราะร่างนุ่มนิ่มในอ้อมแขนของเขาทำให้อารมณ์พลุ่งพล่านเดือดอยู่ภายใน ลูน่ายังคงหลับสนิทและค่อนข้างดิ้น แขนข้างหนึ่งกอดก่ายรอบคอชายหนุ่ม ทำให้เต้าตึงอวบของหญิงสาวเสียดสีกับแผงอกแข็งแกร่งของเขายังไม่พอ ขณะนี้ขาของหญิงยกขึ้นเกยอยู่บนสะโพกแกร่งของชายหนุ่มที่นอนคะแคงข้าง เดวิดใจเต้นไม่เป็นจังหวะเพราะเดวิดน้อยตื่นขึ้นและตั้งแข็งตระหง่านในขณะนี้

                    เดวิด : ให้ตายเถอะคนสวย คุณทำผมตื่นจริงละนะ (เดวิดพึมพำกับตัวเอง)

ชายหนุ่มตัดสินใจยกมือสาวน้อยออกจากคออย่างช้าๆ และยกขาเรียวที่พาดอยู่ออกอย่างเบามือ เดวิดห่มผ้าให้หญิงสาวอย่างดีพร้อมก้มลงจุมพิตที่หน้าผากมนกลมอย่างอ่อนโยน และเดินออกจากห้องไปอย่างเงียบๆ ชายหนุ่มรู้ดีว่าถ้าปล่อยให้เต้าอวบใหญ่คู่นั้นเสียดสีแผงอกแกร่งของเขาต่อไป มีหวังตนคงต้องปล้ำหญิงสาวเป็นแน่ เดวิดไม่อยากเอาเปรียบลูน่าเลยแม้แต่น้อย แต่เป็นเรื่องยากที่จะควบคุมความต้องการของเขาเมื่ออยู่ไกล้หญิงสาว...



นิยายสนุกมั้ย ?? แล้วตะเองไลค์ยัง ??? อิอิ สำหรับ Material. Girl นั้น ชอบก็กดไลค์ อยากบอกอะไรก็คอมเม้นน่ะจ๊ะ อยากให้ลงต่อก็คอมเม้นบอกมาน่ะตัวเธอ Luv U all From Writer  


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"นิยายแฝดรักชุลมุน วุ่นวายน่ารักสับสน จนท่านผู้อ่านซื้อเหรียญแทบไม่ทัน ขอขอบพระคุณสำหรับกำลังใจและแรงสนุบสนุนไว้ล่วงหน้าน่ะคะ"

Material.Girl


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha