ทวงสิทธิ์ลับฉบับ CEO

โดย: ณรีรัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 4 : ตอนที่ 3


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 3

แมทธิวก้าวขึ้นเครื่องบินเจ็ทส่วนตัวโดยมีพนักงานต้อนรับมายืนรอต้อนรับเขาตรงประตู เขากวาดสายตามองไปที่พนักงานต้อนรับที่ยืนอย่างสงบเสงี่ยม เมื่อไม่เห็นหน้าของภรรยาในนามก็เหลือบตาไปมองบอร์ดที่ติดแสดงรายชื่อของพนักงานต้อนรับประจำเครื่อง พอเห็นชื่อและรูปภาพของเธอก็ยกยิ้มแล้วเดินเข้าไปด้านใน  ฮึ! นึกว่าจะเก่งจนกล้าขัดคำสั่งซะอีก

“ไปตามเพลงพิณมาหาฉัน” แมททิวสั่งแคร์โรรรายหัวหน้าพนักงานต้อนรับ หลังจากเครื่องบินขึ้นลอยลำกลางอากาศ

เพียงครู่เดียวพนักงานต้อนรับที่แมทธิวต้องการพบก็มายืนทำท่าสงบเสงี่ยมอยู่ตรงหน้า เพลงพิณยืนทำหน้านิ่งไม่แสดงอาการใดๆ ใบหน้าสวยหวานออกจะบึงตึงซะด้วยซ้ำเมื่อได้อยู่ตรงหน้าเขา

“นั่งลงสิ นั่งข้างๆฉันตรงนี้” แมทธิวเอามือตบเบาะเบาๆให้เธอรู้ตำแหน่ง

เพลงพิณมองตามมือของคนบ้าอำนาจแล้วปฏิเสธเขาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “เห็นทีฉันคงจะนั่งไม่ได้ค่ะ เพราะฉันกำลังปฏิบัติหน้าที่แอร์โฮสเตส และคงดูไม่เหมาะถ้าฉันจะต้องนั่งข้างๆคุณ ต้องขอโทษด้วยนะคะ”

คำพูดที่เป็นทางการและท่าทางหยิ่งยะโสของหญิงสาว ทำให้แมทธิวเริ่มไม่พอใจ เขาสั่งเธอเสียงเข้มยิ่งกว่าเดิม “ในเวลานี้ฉันเป็นเจ้านายของเธอ และถ้าฉันสั่งเธอต้องทำตาม นั่งลงเดี๋ยวนี้เพลงพิณ นั่ง!

เพลงพิณไม่แม้แต่จะขยับตัวทำตามที่เขาสั่ง หญิงสาวยังคงยืนนิ่งเฉย จนแมทธิวเริ่มทนไม่ไหว เขาเอื้อมมือไปโอบเอวของเธอแล้วดึงรั้งกระชากตัวเธอมานั่งติดกับเขา มือหนายังคงกอดเอวหญิงสาวเขาไว้แน่น ดวงตาสีฟ้ามองใบหน้าสวยหวานพร้อมกับยิ้มเยาะ

พนักงานต้อนรับที่ยืนอยู่รอบๆและคนสนิทของเขาต่างมองมาที่เจ้านายอย่างตกตะลึง

เพลงพิณจ้องหน้าคนบ้าอำนาจ เธอไม่คิดว่าเขาจะกล้าทำกับเธอต่อหน้าพนักงานบนเครื่องถึงขนาดนี้ เพราะแมทธิวเคยรับปากกับเธอว่าเรื่องของเธอและเขาจะเป็นความลับ แต่ในวันนี้เขากับผิดคำพูดที่ได้ให้ไว้ ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนในเวลานี้กลับกลายเป็นสีเข้มขึ้น ขอบตาทั้งสองข้างแดงก่ำเพราะโกรธจัด

แมทธิวยิ้มออกเมื่อเห็นอาการของหญิงสาวในอ้อมกอด เขายื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆมองเธอด้วยแววตาหยอกล้อ และกดจูบที่ริมฝีปากเย้ายวนเบาๆ ดวงตาหวานเบิกกว้าง เมื่อโดนจุมพิตต่อหน้าผู้คนนับสิบ แก้มขาวนวลเปลี่ยนสีทันที มือเรียวรีบผลักดันใบหน้าคมให้ออกห่าง

บรรดาพนักงานต้อนรับที่ยืนรอบต่างตกใจเมื่อเห็นการกระทำอันอุกอาจของเจ้านายหนุ่ม จะมีก็เพียงคนสนิทของเขาและแคร์โรรายหัวหน้าพนักงานต้อนรับเท่านั้น ที่ไม่แสดงอาการใดๆ เพราะรู้ถึงความสัมพันธ์ของเขาทั้งสอง

แมทธิวยิ้มปนหัวเราะเมื่อเห็นว่าหญิงสาวในอ้อมกอดกำลังโกรธจัดและอายจนหน้าแดง ดวงตาสีฟ้ามองดวงหน้าหวานด้วยแววตาหยอกล้อ และในเสี้ยววินาทีต่อมา

เพี๊ยะ!...

มือเรียวเล็กฟาดลงบนแก้มสากแรงๆ จนใบหน้าคมหันไปตามแรงตบ และหันกลับมาจ้องดวงหน้าหวานด้วยสายตาดุดัน พนักงานต้อนรับและคนสนิทของแมทธิวที่อยู่ในบริเวณนั้น ต่างตกใจและหยุดชะงัก ค้างการกระทำทุกอย่าง มองมาที่เจ้านายของพวกเขาด้วยอาการตกตะลึง 

กรามหนาบดเข้าหากันแน่น ก่อนที่ใบหน้าคมจะก้มเข้ากดจูบบดขยี้ริมฝีปากบางแรงๆอย่างไม่คิดที่จะปล่อย

แรกๆแมทธิวแค่ต้องการจะแกล้งยั่วอารมณ์ของเพลงพิณเท่านั้น แต่พอโดนหญิงสาวประทับรอยมือต่อหน้าลูกน้องนับสิบ อารมณ์ของเขาก็เปลี่ยนทันที บวกกับอารมณ์หึงที่ยังค้างอยู่ก่อนหน้า ในเวลานี้เขากำลังโมโหจัดและต้องการจะสั่งสอนหญิงสาวในอ้อมกอด ให้เธอลดความเย้อหยิ่ง และรับรู้ถึงอำนาจของเขา

แมทธิวกดจูบบดขยี้จนพอใจจึงปล่อยออก แต่ใบหน้าคมก็ยังก้มชิดติดกับในหน้าสวยหวาน เขาหอมแรงๆที่แก้มขาวนวลอีกครั้ง ก่อนจะกระซิบเสียงต่ำ “อย่าคิดที่จะเอาชนะฉัน ฉันสั่งให้ทำอะไรก็ต้องทำ เพราะเธอเป็นของฉัน!

“แต่ตอนนี้ฉันกำลังปฏิบัติหน้าที่ คุณเคยรับปากว่าจะไม่มีใครรู้เรื่องของเรา”

“แต่ฉันเปลี่ยนใจแล้ว ตอนนี้ฉันอยากให้เธอทำหน้าที่เมียมากกว่า และถ้าเธอยังขัดใจฉันอีก พวกเพื่อนๆของเธอบนเครื่องบินลำนี้ จะถูกปลดทันทีเมื่อเครื่องลงจอดบนพื้นดิน ฉันคิดว่า...เธอคงไม่อยากให้เพื่อนๆของเธอต้องลำบากนะ จริงมั๊ย” ในพยางค์ท้ายๆ แมทธิวพูดลากเสียงราวกับคนอารมณ์ดี และกดจูบเบาๆซ้ำๆที่เรียวปากนุ่ม

ดวงตาหวานจ้องตาคนบ้าอำนาจอย่างไม่ลดละ เมื่อถูกเขาขู่บังคับและย่ำยี ขอบตาทั้งสองข้างแดงก่ำไปด้วยความโกรธ น้ำใสๆไหลเอ่อล้นเต็มสองตา ไอ้คนบ้าอำนาจเธออยากจะฆ่าเขานัก

เมื่อได้เห็นน้ำตาของหญิงสาวในอ้อมกอด อารมณ์โกรธก็ลดระดับลงทันที มือหนาแตะซับเบาๆที่ขอบตาล่างของหญิงสาว ตามด้วยกดจูบเบาๆที่แก้มขาวนวลแล้วกระซิบบอกเธอด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน

“อย่าร้องไห้ไปเลยนะ ฉันจะไม่แกล้งเธอแล้ว ฉันขอแค่ให้เธอนั่งข้างๆฉัน ทำหน้าที่ภรรยากับฉันซักครั้งก็พอ ฉันสัญญาว่าจะไม่ทำอะไรมากไปกว่าการกอด”

เพลงพิณมองใบหน้าของสามีในนามด้วยแววตาเฉยเมย แต่กระนั้นเธอก็ยังยอมทำตามที่เขาขอ มือและร่างกำยำของแมทธิวแทบจะไม่ห่างจากร่างอรชรของเพลงพิณเลย เขาเอาแต่นั่งกอดและซบใบหน้าเข้ากับลำคอระหง ที่เขาปรารถนาต้องการมาตลอด

“หิวรึยัง” แมทธิวถามคนในอ้อมกอดเมื่อเวลาผ่านไปสักพักใหญ่ๆ

“ยังค่ะ” เพลงพิณตอบและยังคงนั่งทำหน้าเฉยเมยราวกับคนไร้ความรู้สึก แมทธิวปรายตามองดวงหน้าหวานที่กำลังแอบต่อต้านเขาเล็กๆ แล้วหันไปสั่งคนสนิท

จัดอาหารมา สองที่

เพลงพิณหันขวับมามองหน้าเขาทันที แล้วพูดบอกเขาย้ำๆ “ฉันไม่หิวค่ะ...มิสเตอร์ครูซ”

แมทธิว ฉันบอกเธอหลายครั้งแล้วนะเพลง ว่าผัวของเธอชื่อแมทธิว และถึงเธอไม่หิวก็ต้องกิน...เพราะฉันสั่ง! หรือว่าเธอจำที่ฉันบอกเธอไม่ได้ ฉันจะได้ย้ำให้เธอฟังอีกครั้ง ว่าชีวิตของเพื่อนๆเธอ ขึ้นอยู่กับเธอนะ...ที่รัก”

ฉันเกลียดคุณที่สุด! ถึงเพิร์ทเมื่อไหร่ฉันรีบหนีให้ไกลจากคุณทันที”

“ก็เอาสิ ถ้าเธออยากให้เพื่อนๆเธอหางานใหม่...ก็เชิญ!

เผด็จการ บ้าอำนาจ!

“ใช่...นั่นล่ะฉันเลยล่ะ เธอก็รู้จักผัวเธอดีเหมือนกันนี่...ที่รัก ฮ่า...ฮ่า” แมทธิวยืนหน้าเข้าไปจูบเบาๆที่ริมฝีปากบางอีกครั้ง ใบหน้าคมดูมีความสุข แตกต่างจากใบหน้าของหญิงสาว ที่กำลังทำราวกับว่าเธอกำลังแบกโลกทั้งโลกเอาไว้อย่างไงอย่างงั้นน่ะสิ

โต๊ะอาหารสุดหรูถูกจัดขึ้นตรงหน้าราวกับเนรมิต และเมื่อทุกอย่างจัดเตรียมเสร็จ แมทธิวก็หยิบมีดและซ่อมขึ้นมาเตรียมจะทานอาหาร เขาเหลือบตามองภรรยาคนสวยที่นั่งฝั่งตรงข้าม พอเห็นเธอนั่งนิ่งเชิดหน้าก็สั่งเสียงเข้ม

“ทานอาหาร เพลง”

“ฉันไม่หิวค่ะ”

“ไม่หิวก็ต้องกิน และต้องกินเดี๋ยวนี้”

“แต่ฉันไม่...” เพลงพิณยังไม่ทันที่จะพูดจบ แมทธิวก็สั่งเสียงเข้มสวนขึ้นมาทันที

กิน!...”เสียงสั่งเสียงเข้มและแววตาดุๆจ้องหน้าเธออย่างเอาเรื่อง เพลงพิณเลยต้องยอมทำตามที่เขาสั่ง

แมทธิวมองการกระทำที่ออกจะประชดประชันของหญิงสาว เขายิ้มอย่างอารมณ์ดี ต่างจากเพลงพิณที่ทำหน้าไม่สบอารมณ์ ราวกับว่าอาหารที่เธอกำลังทานนั้นรสชาติไม่เป็นสับปะรด ทั้งๆที่รสชาติจริงๆของมันนั้นแสนจะเลิศหรูอร่อยลิ้น

แมทธิวหยิบแก้วไวน์ของเขาขึ้นมาชนกับแก้วไวน์ของเธอ แล้วพยักหน้าให้เธอหยิบมันขึ้นมาจิบ เพลงพิณก็จำยอมทำตาม เธอหยิบมันขึ้นมาแล้วกรอกเข้าปากซะทีเดียวจนหมดแก้ว

“เดี๋ยวก็เมาก่อนกินสเต้กหมดหรอก”

เรื่องของฉัน! เพลงพิณพูดประชดคนบ้าอำนาจ แล้วตั้งหน้าตั้งตากินสเต้กตรงหน้าจนหมดจาน

แมทธิวอมยิ้มเมื่อเห็นจานสเต้กของเธอว่างเปล่า แล้วพูดเย้าหญิงสาว “ไหนบอกไม่หิวไง คนเรามักปากไม่ตรงกับใจ”

“แล้วทีคุณล่ะคะ บอกว่าหิวแต่ฉันเห็นคุณทานแค่คำสองคำ”

“ผมบอกคุณเมื่อไหร่ว่าหิว ที่ผมสั่งมาก็เพราะขี้เกียจทนฟังเสียงท้องของคุณร้องต่างหากล่ะ” แมทธิวพูดยิ้มๆ เพลงพิณค้อนควับให้เขาทันทีเมื่อถูกเขาจับได้ มันก็จริงอย่างที่เขาพูดนั่นแหละ เพราะตั้งแต่ลืมตาขึ้นมาแม้แต่กาแฟซักแก้วก็ยังไม่ตกถึงท้อง เพราะมัวแต่รีบกลัวว่ารถจะติดจนทำให้มาสาย และพอมาถึงที่สนามบิน เธอก็ยังต้องมานั่งระงับอารมณ์โกรธเมื่อโดนสั่งย้ายกะทันหันอีก อาหารมื้อนี้จึงเป็นมื้อแรกที่เข้าไปอยู่ในท้องของเธอในวันนี้

หลังจากทานอาหารเสร็จแมทธิวก็สั่งให้พนักงานเอาผลไม้มาทานล้างปาก แต่ครั้งนี้เขากลับไม่นั่งทาน เขากึ่งนั่งกึ่งนอนเอาศอกค้ำยันกับโต๊ะอาหาร มือหนาก็รองรับศีรษะของเขามองดวงหน้าสวยหวานของภรรยาในนาม แล้วอมยิ้มกรุ้มกริ่ม แววตาเป็นประกายเจ้าชู้ จนแก้มขาวนวลของหญิงสาวเริ่มมีสีเข้มขึ้น เพราะเขินอายสายตาเจ้าชู้ของเขา

“มองหน้าฉันทำไม สั่งผลไม้มาแล้วทำไมคุณไม่ทานล่ะคะ”

“ผมอยากให้เมียป้อน ผลไม้พวกนี้มันดูจืดชืดไม่มีรสชาติ แต่ถ้าเมียป้อนรสชาติของมันคงจะหวานอร่อยลิ้น”

“ฉันไม่ใช่เทวดาหรือนางฟ้านะคะ ที่จะได้เสกให้อาหารในมือมีรสชาติมากขึ้น” เพลงพิณปรายตามองหน้าเขาแล้วหันไปมองดูก้อนเมฆผ่านกระจก แมทธิวอมยิ้ม เขาเอานิ้วเกลี่ยเบาๆที่แก้มขาวนวลของเธอ

“ใครบอกว่าไม่ใช่ อาชีพของคุณคนหลายคนเขาเรียกว่านางฟ้า และคุณก็คือนางฟ้าของผมนะที่รัก ทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณทำให้ผมมันวิเศษที่สุดเสมอ” แก้วขาวนวลแดงก่ำเป็นลูกตำลึงทันทีเมื่อได้ยินคำพูดหวานๆของเขา แมทธิวยื่นหน้าเข้าไปหอมแรงๆที่สองข้างแก้ม จนคนโดนหอมต้องเบือนหน้าหนีใบหน้าของเขา แต่กระนั้นก็ยังอยากพูดเหน็บแนมเขาสักหน่อย

“คำพูดหวานๆของคุณ กำลังทำให้ฉันคิดว่าคุณกำลังจีบฉันนะคะ คุณแมทธิว”

“อืม...ใช่ ผมกำลังจีบเมียตัวเอง”

“ฉันบอกได้เลยว่ามันไม่สำเร็จ เพราะฉันไม่คงไม่หลงคารมของคุณง่ายๆ”

แมทธิวยกยิ้มที่มุมปาก ในเวลาที่เธอกำลังงอนทำหน้าเชิดๆใส่เขาแบบนี้ มันน่าฟัดชะมัดเลยให้ตายสิ! นี่ถ้าเขาไม่นึกสงสารกลัวว่าเธอจะอาย เขาจะจับเธอฟัดให้หายอยากซะตรงนี้เลย ฮึ่ย! ทรมานชะมัด

“ลองดูมั๊ยล่ะ ผมจะจีบคุณและทำให้คุณหลงรักผม จีบเมียตัวเองนี่มันก็สนุกไปอีกแบบนะ คู่แข่งก็ไม่มี ผมพิชิตหัวใจคุณได้ใสๆเลยล่ะที่รัก” แมทธิวพูดยิ้มๆ

เพลงพิณหันควับมาตวัดเสียงดุๆใส่เขา “ต่อให้คุณมานั่งคุกเข่าขอความรักจากฉัน ฉันก็จะไม่มีวันหลงรักคุณแน่นอน”

“ก็ดี! งั้นมาลองกันดูซักตั้ง ลองดูซิว่าคุณจะใจแข็งไปได้ซักกี่น้ำ ผมขอบอกให้คุณรู้เอาไว้เลยนะที่รัก ผมน่ะมีความอดทนและความอึดสูงมาก...” ในพยางค์ท้ายๆเขากระซิบเสียงสั่นพร่าข้างๆหูของเธอ จนหญิงสาวหันไปแว๊ดใส่หน้าเขา

“อย่ามาพูดสองจาสองแง่สองง่ามกับฉันนะ”

แมทธิวยิ้มปนหัวเราะ “ผมมีแค่ง่ามเดียวเท่านั้นนะที่รัก แค่หนึ่งเดียวก็ทำให้คุณอ่อนไปทั้งตัวได้แล้ว ไม่ต้องถึงสองหรอก”

“คุณแมทธิว!” เพลงพิณตวัดเสียงแข็งอีกครั้ง แต่แมทธิวทำเป็นไม่ได้ยินเสียงขู่ของเธอ เขาโน้มตัวเข้าหาร่างบาง กดทับทาบตัวเธอให้ติดไปกับเบาะ กดจูบเบาๆที่ริมฝีปากบาง แล้วซบหน้าลงที่ซอกคอหอมกรุ่นของหญิงสาว และหลับตาลง ปล่อยให้คนใต้ร่างหงุดหงิดไปกับอาการเอาแต่ใจของเขา ช่างสิ! เขาไม่สนหรอกว่าเธอจะชอบหรือไม่ชอบ ขอเพียงแค่เธอยอมทำตามที่เขาสั่งก็เพียงพอ...

ฮึ ฮึ... ได้กอดนางฟ้านี่มันสวรรค์ชัดๆเลยให้ตายสิ...

.........................................................................


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอขอบคุณสำหรับนักอ่านที่มอบเหรียญกำลังใจให้กับนิยายเรื่องนี้นะคะ ^^"

ณรีรัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha


ชอบมากกตอนนางเอกตบพระเอก
โดย Anonymous | 1 year ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ยิ่งอานยิ่งสนุก
โดย Anonymous | 1 year, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 1 year, 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha