ทวงสิทธิ์ลับฉบับ CEO

โดย: ณรีรัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 6 : ตอนที่ 5


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 5

รถยนต์หรูแล่นเข้ามาจอดในบริเวณบ้านหลังหนึ่ง ด้านหน้าบ้านมีลานระเบียงไม้ขนาดใหญ่อยู่หน้าบ้าน บรรยากาศโดยรอบดูร่มรื่น แต่มันไม่ได้ทำให้เพลงพิณสนใจสักนิด ในเวลานี้เธอกำลังมองไปที่หญิงสูงวัยที่กำลังนั่งยิ้มอยู่บนเก้าอี้สีขาวต่างหากล่ะ

ใบหน้าสวยหวานยิ้มออกทันทีเมื่อเห็นหน้ามารดา มือเรียวเล็กยกขึ้นมาระดับไหล่พร้อมกับโบกเล็กน้อยให้กับมารดาของเธอ

แมทธิวยื่นหน้าเข้ามากระซิบข้างๆหูของภรรยาสาว “อย่าลืมทำตามที่ฉันสั่งนะเพลงพิณ  ถ้าเธอขัดฉันแม้แค่ครั้งเดียวฉันจะลงโทษเธอให้สาสมเลย” ใบหน้าหวานหันขวับไปจ้องหน้าคนตัวโตอย่างไม่สบอารมณ์ทันทีเมื่อได้ยินคำขู่

แมทธิวจ้องใบหน้าหวานแล้วหอมแก้มนวลแรงๆ มือหนาก็กำข้อมือของภรรยาสาวเอาไว้ ดึงให้เธอลงไปยืนข้างๆเขา แล้วโอบเอวของหญิงสาวพาเธอเดินเข้าไปหาบุพการีที่ยืนยิ้มกางแขนรอรับตัวเธออยู่ตรงหน้า

“แม่...” เพลงพิณโผเข้าหาอ้อมกอดของมารดา ดวงตาสีน้ำตาลมีน้ำตารื้นขึ้นมาทันทีเมื่อเข้าสู่อ้อมกอดของคนเป็นแม่

มาดามโรสหรือรสสุคนธ์ กอดร่างบางของลูกสาวสุดที่รัก แล้วกดจูบหน้าผากขาวนวลของลูกสาวด้วยความรัก “ไม่ได้เจอซะนานเป็นยังไงบ้างจ๊ะลูกแม่ สบายดีมั๊ย”

“เพลงสบายดีค่ะ ไม่ได้กอดแม่นานแล้วคิดถึงจังเลยค่ะ แล้วแม่ล่ะคะเป็นยังไงบ้าง เพลงคิดถึงแม่ทุกวันและคิดถึงแม่มาก...ที่สุดเลยค่ะ”

“ปากหวาน ไม่ได้เจอนานก็ยังขี้อ้อนเหมือนเดิมนะเรา”

“ไง ไอ้ลูกชาย” มิสเตอร์แกริคทักทายลูกชายที่ลงนั่นข้างๆกาย

“หวัดดีครับพ่อ”

“นึกยังไงถึงได้มาฉันที่นี่วะ แกคงไม่ได้มาเพื่อติดต่อธุรกิจที่นี่สินะ”

มิสเตอร์แกริคพูดราวกับรู้ทัน แมทธิวอมยิ้มเมื่อโดนพ่อเขาจับไต๋ได้ มันก็จริงอย่างที่พ่อของเขาพูดน่ะแหละ เขาไม่ได้อยากมาซักหน่อย เขาแค่บังเอิญไปเห็นเมียสุดที่รักเดินคุยกับผู้ชายหน้าระรื่น แล้วเกิดอาการหึง! ก็เลยหาวิธีแยกเมียของเขาออกจากไอ้กับตันรูปหล่อนคนนั้นแค่นั้นเอ๊งง แต่เขาไม่รู้ว่าจะทำยังไง พอดีนึกถึงหน้าพ่อบังเกิดเกล้าได้ในเวลานั้นพอดี ก็เลยหันไปสั่งการลูกน้องอย่างกระทันหัน น่ะสิ พอเจ้านายสั่งให้จัดเที่ยวบินด่วน ความโกลาหลก็เลยบังเกิดขึ้นทันที

“ครับผมตั้งใจมาหาพ่อโดยตรงเลยครับ ไม่ได้เจอนานพ่อยังดูแข็งแรงเหมือนเดิมเลยนะครับ”

“ของมันแน่อยู่แล้ว ก็ฉันออกกำลังกายทุกวัน ทุกอย่างยังคงฟิตเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน”

“สงสัยผมคงต้องเอาอย่างพ่อบ้างซะแล้ว ร่างกายจะได้ฟิตและอึดยิ่งกว่าเดิมไงครับ”

“ฮ่า...ฮ่า พูดถูกใจป๋าว่ะ”

“หัวเราะอะไรกันคะสองพ่อลูก สวัสดีค่ะคุณแมทธิว”

“สวัสดีครับมาดาม มาดามยังคงสวยไม่เปลี่ยนเลยนะครับ”

“ขอบคุณค่ะ”

“สวัสดีค่ะคุณลุง”

“จ้ะ เป็นไงสบายดีมั๊ย ลูกชายของลุงดูเอาใจใส่หนูดีรึเปล่า ถ้ามันแกล้งหรือทำอะไรให้หนูไม่พอใจบอกลุงได้นะ เดี๋ยวลุงจะจัดการให้

ดวงตาสีฟ้าเหลือบมองหน้าภรรยาสาวเพื่อบอกเป็นความนัย ให้เธอทำตามที่เขาบอก แต่ในเวลานี้ ใบหน้าสวยหวานกลับมีแววตาของความร้ายกาจ ในที่สุดพระเจ้าก็ประทานโอกาสมาให้เธอ ฮ่า...ฮ่า คุณเสร็จฉันแน่ไอ้คนบ้าอำนาจ

“ก็ตามอัตภาพน่ะค่ะคุณลุง” เพลงพิณตอบพ่อของสามี พร้อมกับปรายตามองไปที่ใบหน้าคม แมทธิวย่นคิ้วเข้าหากันและส่งสายตาดุๆจ้องหน้าแม่ภรรยาตัวแสบที่กำลังจะสร้างเรื่องให้กับเขา แต่เพลงพิณกลับทำเป็นไม่เห็นซะอย่างนั้น

“ฮึ หมายความว่ายังไงตามอัตภาพ ตกลงลูกชายลุงดูแลหนูไม่ดีอย่างนั้นเหรอ” มิสเตอร์แกริคหันมามองหน้าลูกชายด้วยสายตาดุๆ

แมทธิวนั่งก้มหน้าและถอนหายใจเบาๆ เพราะเริ่มรู้ถึงอนาคตของตัวเองที่กำลังจะเกิดขึ้น  ฮึ่ย! ยัยตัวแสบกลับไปเมื่อไหร่เธอโดนฉันแน่!

เพลงพิณโอบกอดมารดา แล้วซบหน้าเข้ากับอกของมารดา “เปล่าค่ะคุณลุง คุณแมทเขาดูแลเพลงดีมากค่ะ เขาก็แค่...ให้เพลงออกมาอยู่อพาทเม้นคนเดียว ดูแลตัวเองตลอดสองปีที่ผ่านมา แล้วก็สั่งให้เพลงทำโน่นทำนี้ตามใจเขาสารพัด เพลงต้องทำงานเป็นแอร์โฮสเตสเพื่อเลี้ยงตัวเองค่ะ แถมเมื่อตอนอยู่บนเครื่อง เขายังบังคับเพลงอีกหลายอย่างเพื่อให้เพลงตามใจเขา ถ้าเพลงไม่ทำเขาก็ขู่ว่าจะไล่เพื่อนของเพลงออกจากงานค่ะคุณลุง นี่เราก็เพิ่งเจอหน้ากันได้ไม่ถึงสองวันเลยนะค่ะ คุณลุงขา...”

แมทธิวนั่งก้มหน้ากัดกรามฟังภรรยาสุดแสบที่กำลังฟ้องพ่อของเขาซะหมดเปลือก และเขาก็เริ่มจะอดทนไม่ไหว ดวงตาสีฟ้าจ้องหน้าภรรยาสาวแล้วโพล่งออกมาอย่างเหลืออด

งานแอร์โฮสเตส เธอเป็นคนมาขอฉันทำเองไม่ใช่เหรอเพลงพิณ!” แมทธิวตวาดใส่ภรรยาสุดแสบสันอย่างเหลืออด

อุ๊ย!...” เพลงพิณแกล้งทำเป็นกลัวเขา เธอกอดซบหน้าลงที่อกของมารดา เพื่อก้มหลบสายตาของเขา

มิสเตอร์แกริคเห็นว่าลูกชายทำเสียมารยาท กล้าตวาดใส่ลูกสะใภ้ต่อหน้ามารดาของเธอ ซึ่งเป็นภรรยาสุดที่รักของเขาก็ตวาดกลับลูกชายเสียงดัง

“หุบปากของแกซะ แมทธิว! แกทำให้ฉันผิดหวังในตัวแก ตามฉันมาแกกับฉันมีเรื่องต้องคุยกัน”

แมทธิวลุกขึ้นเดินตามพ่อบังเกิดเกล้า แถมก่อนไปยังเอามือชี้หน้าคาดโทษพร้อมกับส่งสายตาพิฆาตให้กับภรรยาสุดแสบ

“คิก...คิก” เพลงพิณแอบหัวเราะสะใจที่เธอสามารถเอาคืนเขาได้

มาดามโรสมองหน้าลูกสาวของเธอแล้วถอนหายใจเบาๆ “ทำไมไปแกล้งพี่เขาแบบนั้นล่ะจ๊ะลูกสาวของแม่”

เพลงพิณถอนหายใจเบาๆ เมื่อถูกมารดาจับไต๋ได้ “โธ่...แม่คะ ที่เพลงพูดทั้งหมดมันเป็นเรื่องจริงทั้งนั้นเลยนะคะ เพลงไม่ได้โกหกเลยซักนิด”

เมื่อเห็นว่าลูกสาวเริ่มแก้ตัวไปทั้งน้ำขุ่นๆ มาดามรสสุคนธ์ก็ต้องพูดดักคนปากแข็งให้ยอมรับซะหน่อยแล้ว “แต่ที่แม่รู้มา เพลงเป็นคนปฏิเสธที่จะอยู่บ้านของเขา และย้ายออกมาเอง ไม่ยอมรับเงินของเขา แถมยังทำเรื่องสมัครเป็นแอร์ด้วยตัวเองไม่ใช่เหรอจ๊ะลูกสาวแม่”

เพลงพิณกระชับอ้อมแขนกอดมารดาให้แน่นยิ่งกว่าเดิม แล้วพูดจาออดอ้อน ประจบมารดาเพื่อเลี่ยงความผิด

“โห...แม่อ่ะ เพลงก็แค่อยากเอาคืนเขานิดๆหน่อยๆเอง เขาชอบทำตัวบ้าอำนาจ สั่งโน่น สั่งนี่ เพลงก็แค่หมั่นไส้เขานิดหน่อยเองค่ะแม่ ก็เขาเป็นคนบอกเอง ว่าเขาโดนพ่อด่าจนชินแล้ว เพลงก็เลยจัดให้เขาได้ชินเพิ่มอีกนิด ตามคำขอของเขายังไงคะ น่า...เดี๋ยวเพลงค่อยขอโทษเขาก็ได้ คุณแมทเขาไม่สนใจเรื่องเล็กๆน้อยๆหรอกค่ะ แม่สบายใจได้ค่ะ” หญิงสาวพูดยิ้มแล้วซบหน้าไปกับอกของมารดา

“ไปแกล้งเขาแบบนี้ระวังเขาจะแกล้งกลับบ้าง แม่จะไม่ช่วยหนูเลยนะจ๊ะ”

“น่า...แม่อย่าไปสนใจเขาเลยค่ะ เรามาคุยเรื่องของเรากันดีกว่า เพลงไม่เจอแม่ตั้งนาน เพลงคิดถึ๊ง...คิดถึงแม่ที่สุดเลยค่ะ ขอกอดให้หายคิดถึงหน่อยเถอะ อื้ม...คิดถึงจังเลย”

“นอกจากชอบแกล้งแล้วยังขี้อ้อนอีกนะเราเนี่ยะ” มาดามรสสุคนธ์กระชับกอดตัวลูกสาวแนบอก สองแม่ลูกนั่งพูดคุยบอกเล่าความคิดถึงให้แก่กัน และยิ้มให้กันอย่างมีความสุขใต้ร่มไม้ที่แสนจะร่มรื่น ซึ่งต่างจากสองพ่อลูกที่กำลังทะเลาะกันเล็กน้อยในห้องนั่งเล่น

ภายในห้องบรรยากาศแสนจะตึงเครียด แมทธิวแทบไม่ได้พูดแก้ตัวเลยซักคำ เขาเอาแต่นั่งก้มหน้ายอมรับความผิด ที่ภรรยาสุดแสบเป็นคนยัดเยียดให้ เพราะต่อให้เขาพูดอะไรออกไป พ่อของเขาก็คงไม่เชื่อเขาอยู่ดี ในเวลานี้การเงียบจึงเป็นทางออกที่ดีที่สุดสำหรับเขา...

ยัยตัวแสบ เดี๋ยวฉันจะลงโทษเธอให้หนักเลยคอยดูสิ แสบนัก!

และหลังจากที่กอดรัดบอกเล่าความคิดถึงให้มารดาของเธอได้ฟังจนหายคิดถึงแล้ว เพลงพิณก็แยกตัวไปพักผ่อน ยังห้องที่มารดาของเธอจัดเตรียมเอาไว้ให้

หลังจากที่โดนพ่อสุดที่รักบ่นจนจบหลักสูตร นานร่วมครึ่งชั่วโมง แมทธิวก็ขอตัวไปพัก เพราะเขาเองก็เหนื่อยจากการเดินทางและอยากนอนให้เต็มตาซักตื่น

แมทธิวเดินตรงมาที่ห้องนอนที่จัดเตรียมเอาไว้อย่างหัวเสีย  และเมื่อเขาเปิดประตูห้องออก แววตาร้ายกาจก็ฉายแววขึ้นมาทันที เมื่อได้เห็นภรรยาสุดแสบกำลังนอนหลับอยู่บนเตียง มือหนาค่อยๆปิดประตูอย่างเบามือที่สุด แต่เขากลับปิดไม่มิด เพราะมัวสนใจร่างอรชรที่นอนอยู่บนเตียง แล้วเดินไปหยุดยืนมองใบหน้าแสนหวานที่กำลังหลับตาพริ้มอย่างมีความสุข ดวงตาสีฟ้าจ้องร่างบางบนเตียงอย่างไม่วางตา เรียวปากหยักระบายยิ้มของความร้ายกาจออกมา เธอเสร็จฉันแน่ คุณภรรยาสุดที่รัก!...”

ฮึ...ฮึ ร้ายนักนะ จะทบต้นทบดอกให้คุ้มเลยคอยดู

ตู้ม!! ร่างบางเด้งกระดอนทันทีที่คนตัวโตกระโดดทิ้งตัวลงนอนข้างๆภรรยาคนสวย เพลงพิณสะดุ้งสุดตัว และตกใจตื่นจนหน้าเหรอหรา เมื่อถูกปลุกด้วยวิธีสุดซ่าบซ่านของสามีจอมบ้าอำนาจ

“นอนสบายมั๊ยจ๊ะที่รัก” แมทธิวนอนตะแคงเอามือยันศีรษะและยิ้มกว้างเอ่ยทักทายหญิงสาวทันทีที่เธอลืมตาขึ้น

เมื่อเรียกสติกลับมาจนครบ ดวงตาหวานก็เบิกกว้างขึ้นทันทีเมื่อเห็นใบหน้าของคนนอนข้างๆชัดเจน “คุณแมทธิว!

“จ๊ะผัวเอง สร้างเรื่องให้ผัวต้องโดนด่า แล้วหนีแอบมานอนหลับสบายใจเฉิบแบบนี้ เมียจ๋าต้องโดนลงโทษนะจ๊ะ...” แมทธิวพูดจบก็พุ่งตัวเข้าหาภรรยาสาว เขาจับยึดมือของเธอเอาไว้ทั้งสองข้าง แล้วทับทาบเธอเอาไว้ทั้งร่าง เพื่อไม่ให้หญิงสาวดิ้นหนีเขาไปได้ ใบหน้าคมยื่นหน้าเข้าไปใกล้กับดวงหน้าสวยหวาน แล้วยิ้มปนหัวเราะเย้ยคนใต้ร่างที่กำลังจ้องมอง ส่งสายตาดุๆมาให้เขา

“มองหน้าผัวแบบนี้ คงอยากโดนทำโทษเร็วๆสินะ ใจเย็นๆ ไม่ต้องรีบ รับรองว่าผัวจะจัดให้เมียแบบจำไปนานเลยล่ะ ฮึ ฮึ” แมทธิวจับรวบมือของเธอทั้งสองข้างเอาไว้เพียงมือเดียว แล้วเอามืออีกข้างหนึ่งแกะเนคไทคที่คอของเขาออก ดีนะที่เขาแกะคลายมันออกหลวมๆ เพียงครู่เดียว เขาก็สามารถดึงเนคไทค์ออกมาจากคอเสื้อได้อย่างง่ายดาย แมทธิวจัดการจับมือทั้งสองข้างของหญิงสาวมัดรวบและผูกติดเอาไว้กับหัวเตียง

“คุณแมทธิว!” เพลงพิณตวัดเสียงเรียกเขา เพื่อให้เขาหยุด แต่แมทธิวกลับตอบเธอซะเสียงหวานหยดย้อย แถมยังยิ้มทำหน้าระรื่นจนน่าหมั่นใส้อีกแน่ะ

“จ๋า...ที่รัก เรียกผัวทำไมกัน รึว่าผัวช้าไม่ทันใจ อยากรับโทษจากผัวแล้วงั้นสิ”

“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ไม่อย่างนั้นฉันจะร้องให้คนช่วย”

“เอาสิ ร้องให้ดังที่สุดเลยนะ มาถึงขั้นนี้แล้วอย่าคิดว่าฉันจะยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ ต่อให้เธอตะโกนจนคอแตก เรียกพ่อฉันกับแม่ของเธอมา ครั้งนี้ฉันก็จะไม่ยอมปล่อยเธอไปเด็ดขาด เด็กเลี้ยงแกะต้องได้รับโทษนะจ๊ะ” แมทธิวพูดพร้อมกับดึงเน็คไทค์มันกระชับให้แน่นหนา

“มัดแน่นเกินไปแล้ว ฉันเจ็บ!

“เจ็บอะไรกัน นี่ฉันยังไม่ได้ลงโทษเลยซักนิด ฉันรับรองว่าเธอจะต้องติดใจการลงโทษของฉัน จนร้องขอให้ฉันทำบ่อยๆเลยล่ะ...ที่รัก”

“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันจะร้องจริงๆนะ”

“ร้องสิ ร้องเลย เอาให้ดังๆเลยนะ เดี๋ยวพ่อฉันไม่ได้ยิน ฮ่า...ฮ่า”

“ช่วยด้วย! คุณลุงขา...แม่ขา ช่วยเพลงด้วย คุณแมทแกล้งเพลงอีกแล้ว คุณลุงขาช่วยเพลงด้วย คุณแมทเขาแกล้งเพลงค่ะ ช่วยด้วย”

แมทธิวรีบเอาผ้าห่มปิดหน้าของภรรยาสาวเอาไว้อย่างรวดเร็ว ร่างบางดิ้นขลุกขลัก เสียงต่อต้านดังอู้อี้อยู่ในผ้าห่ม มือหนาหยิบหมอนมากดทับหญิงสาวอีกชั้น พร้อมกับรีบพลิกตัวเข้าไปในผ้าห่มเพื่อกดทับร่างบางไม่ให้ดิ้น และประตูก็ถูกเปิดออก

“แมทธิวหันขวับมองไปที่ประตูทันที”

“พ่อ!...”

“นั่นแกทำอะไร แมทธิว”

“เอ่อ... ผมกำลังปรับความเข้าใจกับเมียครับพ่อ”

“ปรับความเข้าใจ?”

“ครับ ก็แบบที่...เขาทำกันน่ะครับ คือผมกำลังจะรักกับเมีย และกำลังเล่นเกมกันนิดหน่อยเพื่อสร้างบรรยากาศ สงสัยผมจะปิดประตูไม่สนิท เสียงร้องของเธอก็เลยดังออกไปข้างนอก พ่อช่วยกดล็อคและปิดให้ผมทีนะครับ”

“อือ... อย่าให้มันเสียงดังนักนะ เดี๋ยวแม่ของเธอจะตกใจ แมท...พ่อของหลานชายนะ”

“จัดไปครับพ่อ ผมจะจัดให้พ่อเลี้ยงหลายๆคนเลย”

“ฮ่า...ฮ่า ถูกใจว่ะ” มิสเตอร์แกริคหัวเราะแล้วกดล็อคดึงประตูปิดให้ลูกชายซะสนิท

เมื่อประตูถูกปิดสนิทแล้ว แมทธิวก็ดึงผ้าห่มกับหมอนออกจากใบหน้าสวยหวานของภรรยา ใบหน้าหวานในเวลานี้กลับยุ่งเหยิง เพราะเส้นผมสลวยปกรกใบหน้าจนมองไม่เห็นความงาม แมทธิวเลยต้องเอามือปัดเส้นผมสลวยออกจากใบหน้าของเมีย

“โฮ.... ไอ้คนโกหก ไอ้คนเจ้าเล่ห์ ฉันไปอยากรักกับคุณซะเมื่อไหร่”

“แหม่ ฉันก็แค่ยืมวิธีเด็กเลี้ยงแกะปราบเซียนของเธอมาใช้ ทำไมหวงวิชางั้นสิ แต่ก็ช่างมันเถอะ มาจัดการโทษของเธอกันดีกว่า ฉันอยากลงโทษจนใจจะขาดอยู่แล้ว เอาตรงไหนก่อนดีน๊า... ตรงไหนๆ”

ดวงตาสีฟ้าสอดสายตามองใบหน้าสวยหวาน และมองต่ำลงมาที่เนินอกอวบ เพลงพิณตาลุกวาวทันที เมื่อเธอมองตามสายตาของเขา

“คุณแมทธิว อย่าแกล้งฉันเลยนะ ฉะ...ฉันขอโทษ ฉันจะไม่ทำอีกฉันสัญญา นะ นะคะ เพลงขอโทษ” เพลงพิณพูดขอร้องเขาด้วยน้ำเสียงหวานที่สุด เพื่อให้เขาเห็นใจและสงสาร ไม่ลงโทษเธอ แต่แมทธิวกลับยิ้มแป้น เขายักคิ้วหลิ่วตาเยาะเย้ยหญิงสาวใต้ร่าง แล้วตอบรับเธอด้วยเสียงหวานๆ

“ได้จ้ะที่รัก เมียกล้าขอผัวก็กล้าให้ มาจ้ะผัวจะจัดให้นะบัดนาว...”

แคว่ก! กรี๊ด! เสียงของเสื้อยืดขาดด้วยแรงกระชากของคนตัวโต และตามมาด้วยเสียงกรีดร้องของคนใต้ร่าง เมื่อเสื้อตัวนอกถูกฉีกขาด เนินอกอวบอิ่มและผิวกายที่ขาวผุดผ่องก็ประจักษ์ตรงหน้าของแมทธิวทันที CEOหนุ่มมองสองเนินตาค้าง แววตาหื่นกระหายกำลังจะตื่นขึ้นมา  อารมณ์บางอย่างในกายกำลังจะเกิดขึ้น ใบหน้าคมรีบหลับตา แล้วสะบัดหน้าไปมา ไล่ความคิดและอารมณ์ดิบออกไปจากหัวสมอง เขาเพียงแค่ต้องการสั่งสอนเธอนิดหน่อยเท่านั้น ยังไม่อยากที่จะกินเธอจริงๆซักหน่อย และเขาก็ยังนึกหวั่นในใจ กลัวว่าเธอจะรับอารมณ์ดิบและรสนิยมของเขาไม่ได้ ความรู้สึกลึกๆ จึงต้องถูกกลั้นระงับเอาไว้ ดวงตาสีฟ้าเปลี่ยนตำแหน่งเลื่อนขึ้นมามองจ้องดวงหน้าหวานแทน เพื่อที่สมองของเขาจะได้ไม่ฟุ้งซ่าน

แมทธิวยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ เมื่อเห็นความหวาดกลัวในแววตาของภรรยาสุดที่รก “อยากรู้มั๊ยว่าพ่อด่าผมว่ายังไงบ้าง”

เพลงพิณสายหน้ารัวๆ แต่แมทธิวกลับยิ้ม แล้วโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ๆหน้าของหญิงสาว แล้วพูดคำที่พ่อเขาเพิ่งบ่นเขามาหมาดๆ ให้เธอได้ฟังพร้อมกับสำเร็จโทษเธอไปพร้อมๆกัน

“ฉันผิดหวังจริงๆ” ฟอดๆ แมทธิวก้มหอมแรงๆและซ้ำๆที่แก้มข้างซ้ายของหญิงสาว

เพลงพิณก็ได้แต่พยายามส่ายหน้าหนี แต่พอหนีไม่พ้นก็ได้แต่จ้องหน้าคาดโทษคนตัวโตเอาไว้ในใจ  คนฉวยโอกาส ถ้าฉันหลุดไปได้นะน่าดู!

“แกทำให้ฉันเสียหน้า” ฟอดๆ ครั้งนี้เขาหอมแรงๆและซ้ำๆที่แก้มข้างขวา

“ไอ้ลูกไม่รักดี” แมทธิวกดจูบซ้ำๆที่ริมฝีปากของคนใต้ร่าง เพลงพิณอ้าปากเพื่อที่จะบอกว่าเธอไม่อยากฟังแล้ว แต่ก็กลับเป็นการเปิดโอกาสให้เขาได้สอดลิ้นเข้ามาเกี่ยวพันกับลิ้นเรียวเล็กกดจูบอย่างลึกซึ้งกับเธอจนได้น่ะสิ

แมทธิวกดจูบลึกซึ้งจนชื่นใจก็ปล่อยออก แต่ก็ยังกดจูบดูดปากบนและล่างของเธออย่างเอาแต่ใจ ก่อนจะปล่อยออกแล้วนั่งมองเนินอกอวบสองเนินด้วยแววตาเป็นประกาย เพลงพิณพอจะรู้จุดหมายของสายตาของเขา เธอรีบพูดปฏิเสธออกไปเสียงหลง

“ฉันไม่อยากฟังแล้ว คือ... คือ... ฉันไม่อยากฟังแล้ว นะคะ  ฉันเข้าใจว่าคุณคงจะโกรธและน้อยใจ คุณไม่ต้องเล่าให้ฉันฟังก็ได้นะคะ คุณแมทธิว ฉันขอร้องล่ะ” หญิงสาวใต้ร่างทำหน้าละห้อย แสดงความเสียใจและรู้สึกผิดอย่างสุดซึ้ง เธอทำหน้าเศร้าพร้อมกับกระพริบตาถี่ๆ เพื่อขอให้เขาเห็นใจ

ใบหน้าคมยิ้มแป้นเมื่อได้เห็นหญิงสาวทำหน้ารู้สึกผิด พร้อมกับพูดขอร้องเขา “ไม่ได้จ้ะ ผมชอบระบายความรู้สึก ไม่ชอบเก็บเอาไว้คนเดียว ตอนนี้ไคล์ก็ไม่อยู่ฟังซะด้วยสิ ไหนๆเราก็อยู่ด้วยกันแล้ว คุณช่วยรับฟังผมหน่อยเถอะนะ รับรองผมจะเล่าให้คุณฟังอย่างละเอียดยิบทุกคำพูดเลย”

แต่ฉันไม่อยากฟั!”เพลงพิณตวาดใสหน้าของเขา แมทธิวยิ้มปนหัวเราะ เมื่อเห็นว่าเธอกำลังเริ่มโกรธเขาเข้าจริง

แต่ว่าผมอยากเล่า และต้องเล่าให้คุณฟังเท่านั้น มาอย่าเสียเวลา มาฟังต่อดีกว่านะที่รัก”

ไม่ฟังง...” เพลงพิณตะโกนใส่หน้าเขา แล้วพยายามดิ้นหนีเขาให้ได้มากที่สุด เพื่อไม่ให้เขารังแกเธอได้สะดวก แต่มือขั้นเทพแบบนี้แล้วเรื่องที่จะปล่อยเธอให้หลุดไปนั้นมันเป็นเรื่องที่ยากมากก...

กว่าที่แมทธิวจะลงโทษภรรยาสาวจนสำเร็จ รอยจูบสีกุหลาบก็เกลื่อนเต็มไปทั่วเนินอกทั้งสองเนินของเธอ ไหนจะตามลำคอระหง ขาวผ่องของเธออีกล่ะ เรียวปากอวบอิ่มก็บวมเจ่อ ชนิดที่ไม่ต้องบอกก็พอรู้ว่าไปโดนอะไรมา คนโดนทำโทษก็ได้แต่ร้องด่าว่าเขาบ้าง พอไม่ได้ผลก็เปลี่ยนมาพูดขอร้องเขาบ้าง สลับกันไป ใบหน้าสวยหวานยับยู่ยี่ราวกับแบกโลกเอาไว้ทั้งใบ ส่วนคนทำโทษก็หน้าระรื่นดูมีความสุขสุดๆ ได้ทั้งกอดและจูบนางฟ้าตามใจชอบแบบนี้ ใครยังทำหน้าตาอมทุกข์ได้ก็บ้าแล้วล่ะ ว่ามั๊ย!...

......................................................................................


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอขอบคุณสำหรับนักอ่านที่มอบเหรียญกำลังใจให้กับนิยายเรื่องนี้นะคะ ^^"

ณรีรัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha


พระเอกอ่ะใจร้ายบวกกับซาดิสอีกแม่งของขึ้น
โดย Anonymous | 1 year ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
น่ารักจีงชอบ
โดย Anonymous | 1 year, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ฟินนนนนน
โดย Anonymous | 1 year, 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha