ทวงสิทธิ์ลับฉบับ CEO

โดย: ณรีรัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 8 : ตอนที่ 7


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 7

ติ๊ด...ติ๊ด ติ๊ด...ติ๊ด  เสียงโทรศัพท์บนโต๊ะร้องเรียกให้เจ้าของเครื่องละสายตาจากจอทีวี แล้วหันมาสนใจมันแทน หญิงสาวเจ้าของเครื่องยิ้มออกทันทีที่เห็นชื่อและเบอร์ของคนโทร เธอกดรับพร้อมกับกรอกเสียงหวานๆลงไป

มีอะไรให้เพลงรับใช้คะพี่ลิซ่า

(แหม เข้าใจพูดนะจ๊ะ อืม...ช่วงนี้น้องเพลงว่างบ้างรึเปล่า พี่มีงานให้น้องเพลงทำจ้ะ”)

ว่างค่ะ ว่าแต่...งานอะไรคะ

(เดินแบบงานประมูลจ้ะ ก็แค่เดินนิดๆหน่อยๆและก็ยืนโชว์สินค้าประมูล ให้แขกในงานเขาประมูลกันแค่นี้เอง ไม่เปลืองตัวเหมือนงานโฆษณาพี่รับรอง ว่าไงสนใจมั๊ย”)

 แล้วมันเป็นงานประมูลอะไรคะ

(ก็คอลเล็คชั่นใหม่ของ harry Winstonจ้ะ”)

ห๊าHarry Winston!

จ๊ะ เบาๆก็ได้แม่คุณ งานนี้เขาเจาะจงเลือกหนูโดยเฉพาะเลยนะ มันเป็นงานประมูลระดับเฟิร์สคลาสเลยนะจ๊ะ งานนี้ไม่อั้นค่าตัวด้วยนะขอบอก งานดังทิปหนัก แค่งานนี้งานเดียวก็เท่ากับเงินเดือนของแอร์รวมกันห้าหกเดือนเลยล่ะ แล้วทางร้านเขายังแจกจี้เพชรให้กับนางแบบทั้งยี่สิบคนด้วยนะจ๊ะ งานจัดขึ้นอาทิตย์หน้า ว่ายังไงจ๊ะ โอกาสดีๆแบบนี้หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้วนะผู้จัดการเพศที่สามพยายามพูดโน้มน้าวให้หญิงสาวสนใจงานพิเศษราคางาม และมันก็ได้ผลซะด้วย

เพลงพิณเดินไปหยุดดูตารางบิน ที่เธอติดเอาไว้ตรงปฏิทิน หญิงสาวยิ้มนิดๆที่มุมปากก่อนจะตอบผู้จัดการของเธอ ตกลงค่ะพี่ลิซ่า เพลงรับงานนี้ค่ะ

(ว๊าว! ขอบใจนะจ๊ะ พี่คิดแล้วว่าน้องเพลงจะต้องไม่ทำให้พี่ผิดหวัง แล้วเจอกันนะจ๊ะ”)

ค่ะ

เพลงพิณเดินออกไปยืนนอกระเบียง ใบหน้าสวยหวานยิ้มอย่างมีความสุข ในหัวของเธอกำลังจินตนาการไปถึงความงามของจิวเวอลี่และตัวเธอในวันงาน

โอ๊ยย...นี่ฉันได้เดินแบบของ Harry Winston ฉันจะได้ใส่เครื่องเพชรของ Harry Winston งั้นเหรอ...

และในขณะที่หญิงสาวกำลังวาดฝันวิมานกลางอากาศอย่างมีความสุข โทรศัพท์ในมือก็สั่นไปมา เพลงพิณเลยต้องตื่นจากฝัน แล้วก้มดูเจ้าโทรศัพท์เครื่องโปรด พอเห็นชื่อและเบอร์ของคนโทรเข้าก็กดตัดสายทิ้งอย่างไม่มีเยื่อใย แล้วก็มองดูวิวรอบๆเพื่อจะบิ้วอารมณ์ให้เข้าสู่โหมดของโลกจินตนาการต่อ แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้ก้าวเข้าไปท่องในโลกของจินตนาการ เจ้าโทรศัพท์ในมือก็สั่นเรียกร้องความสนใจอีกครั้ง เพลงพิณทำหน้าเซ็งทันที เธอมองดูเจ้าตัวต้นเหตุ พอเห็นชื่อและเบอร์ก็กดปิดเครื่องและโยนไปที่บนเตียงอย่างไม่ใยดี

ทางฝั่งฝากคนโทรเข้าก็หงุดหงิดงุ่นง่านทันที เมื่อโดนตัดสายเป็นครั้งที่สอง ฮึ่ย! กล้าตัดสายฉันเหรอ มันจะมากไปแล้วนะ อย่าให้เจอตัวเชียว ไคล์! ไคล์!

แมทธิวร้องเรียกลูกน้องเสียงเข้มเป็นผลให้ลูกนองของเขาต้องรีบพาตัวเองเข้ามาหยุดตรงหน้าเจ้านายอย่างรวดเร็ว เพราะฟังจากน้ำเสียงแล้วเจ้านายของเขากำลังโกรธ! ครับ คุณแมทธิว

ฉันจะไปคอนโดของเพลงพิณแมทธิวพูดจบก็ก้าวเท้าเดินออกจากห้องทำงานสุดหรู ไคล์เลยต้องรีบโทรสั่งลูกน้องให้เตรียมรถอย่างเร่งด่วน พร้อมกันนั้นเขาก็รีบเดินตามเจ้านายไปติดๆ เพราะถ้าขืนมัวช้าเขาคงต้องเป็นที่ระบายอารมณ์ของเจ้านายแน่ๆ

และอีกครึ่งชั่วโมงต่อมาแมทธิวก็มาถึงคอนโดของภรรยาสาวคนสวย เพลงพิณกำลังอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ แถมยังเปิดเพลงซะเสียงดังลั่นห้อง หญิงสาวจึงไม่ได้ยินเสียงกริ่งที่แมทธิวกำลังยืนกดเรียกอยู่หน้าห้อง

กริ๊ง...กริ๊ง กริ๊ง...กริ๊ง

เธออยู่หรือเปล่าแมทธิวถามลูกน้องเสียงเรียบ เพราะยืนกดอยู่หลายนาทีแล้ว แต่หญิงสาวเจ้าของห้องก็ไม่ยอมมาเปิดประตูให้เขาซักที

ผมถามคนดูแลแล้วเขาบอกว่าเธออยู่ครับ

ทันทีที่ฟังลูกน้องพูดจบ เขาก็ส่งลูกน้องเสียงเข้ม เปิดประตู!

ครับ

ไคล์เอาคีย์การ์ดรูดเปิดประตูห้องของเพลงพิณ และทันทีที่ประตูห้องถูกเปิด เสียงของเพลงที่หญิงสาวเจ้าของห้องเปิดก็ดังลั่น แมทธิวหลับตาลงเพื่อระงับความโกรธ ก่อนจะหันไปสั่งลูกน้อง

ปิดเพลง!

ครับไคล์รีบเดินไปปิดเพลงตามที่เจ้านายสั่ง

แมทธิวเดินสำรวจรอบๆห้อง จนรู้ว่าภรรยาคนสวยของเขากำลังอาบน้ำ เขาเดินไปในห้องนอนของหญิงสาวแล้วนั่งลงที่ปลายเตียง ดวงตาสีฟ้ามองไปที่ประตูห้องน้ำ และเพียงไม่กี่นาทีเจ้าของห้องก็เดินสวมชุดคลุมออกมา

เพลงพิณกำลังอาบน้ำอย่างมีความสุข เธอกำลังร้องเพลงพร้อมกับอาบน้ำอย่างมีความสุข แต่พอเสียงเพลงที่เธอกำลังร้องดันหยุดซะสนิท หญิงสาวก็รู้สึกแปลกใจ แต่ก็คิดว่าแผ่นซีดีคงจะสะดุด ก็เลยล้างตัวและสวมชุดคลุมออกมาเพื่อจะกดเปิดอีกครั้ง และเธอก็ต้องตกใจจนเกือบจะร้องกรี๊ดซะลั่น เมื่อเจอเข้ากับสามีจอมเอาแต่ใจที่นั่งอยู่ที่ปลายเตียงในห้องนอนของเธอ

คุณแมทธิว!

อาบน้ำเสร็จแล้วเหรอที่รัก

ใครอนุญาตให้คุณเข้ามาในห้องนี้ ออกไปนั่งรอข้างนอกเดี๋ยวนี้นะ

ไม่ล่ะ ฉันอยากจะนั่งตรงนี้แมทธิวพูดพร้อมกับขยับตัวนั่งตามสบาย

คุณแมทธิว!

ทำไมถึงตัดสายฉัน และปิดเครื่องใส่ฉัน

ที่คุณมาถึงที่นี่เพราะเรื่องแค่นี้เหรอคะ ไร้สาระ!

ก็ถ้าเธอรับสายฉันก็คงไม่มา

ถ้าอย่างนั้นฉันก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ ที่ทำให้คุณต้องเสียเวลามาพบฉันถึงที่นี่

รู้ตัวก็ดี ที่ฉันมาไม่ได้ต้องการมาทะเลาะกับเธอหรอกนะ

แล้วคุณมาทำไมคะ

อาทิตย์หน้าจะมีงานประมูลเครื่องเพชร และฉันอยากให้เธอไปกับฉัน

ฉันไม่ว่าง

ว่าง! เพราะฉันดูตารางของเธอแล้ว เธอว่าง!

แต่ถึงไม่ได้บิน ฉันก็ไม่ว่างอยู่ดี

ต้องว่างหนึ่งทุ่มตรงของวันงานฉันจะมารับเธอที่นี่ เตรียมตัวให้พร้อม และอย่าสร้างปัญหาให้กับฉันแมทธิวหันมาสั่งหญิงสาวตรงหน้าเสียงเข้ม

นั่นมันก็เรื่องของคุณค่ะ ฉันก็ยังยืนยันคำเดิมว่าวันนั้นฉันไม่ว่าง

ก็ลองดู เพราะถ้าฉันมารับแล้วไม่เจอ เธอคงรู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ฉันว่าฉันคงไม่รู้ค่ะ เพราะฉัน...ไม่ว่าง

อยากจะลองดีกับฉันเหรอเพลงพิณ

ฉันไม่ได้อยากจะลองดีกับคุณหรอกนะคะ แต่ฉันไม่ว่าง!เพลงพิณพูดพร้อมกับทำหน้ายั่วอารมณ์เขา เพื่อให้เขารู้ว่าเธอไม่สนใจกลัวเขาเลยซักนิด แต่การกระทำแบบนั้นมันกลับหวนมาทำร้ายเธอซะอย่างนั้น เพราะอาการของเธอมันยั่วอารมณ์โกรธของแมทธิวแบบได้ผลดีเกินคาดซะด้วยสิ

แมทธิวลุกขึ้นก้าวยาวๆเพียงสองสามก้าวก็ถึงตัวของหญิงสาวที่กำลังยืนยั่วอารมณ์อยู่ตรงหน้า และยังดึงตัวเธอให้เข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของเขา โดยที่เธอไม่ทันระวังตัวซะด้วยสิ ใบหน้าคมก้มต่ำลงจนชิดติดกับใบหน้าสวยหวาน เขาพูดเสียงต่ำลอดไรฟัน

ถ้าฉันสั่งให้ว่าง เธอก็ต้องว่าง และถ้าวันนั้นฉันมารับแล้วไม่เจอเธอ เราจะเห็นดีกัน

บ้าอำนาจที่สุด!เพลงพิณตอกกลับเขาอย่างไม่ลดละ ดวงตาสีน้ำตาลจ้องดวงตาสีฟ้าอย่างไม่เกรงกลัวเลยซักนิด

ขอบคุณที่ชม กลิ่นสบู่ของเธอมันช่างหอมเย้ายวนซะจริงๆแมทธิวพูดพร้อมกับก้มเอาจมูกสูดดมกลิ่น ไปตามแก้มนวลและซอกคอของหญิงสาว เพลงพิณรีบเบือนใบหน้าหนี มือเรียวทั้งสองพยายามผลักดันเขาให้ออกห่าง พร้อมกับร้องสั่งเสียงแข็ง

ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ!

ไม่ปล่อย! ไหนๆก็ได้กอดแล้ว ขอชื่นใจอีกสักหน่อยจะเป็นไร

แมทธิวเหวี่ยงตัวหญิงสาวในอ้อมกอดลงบนเตียงกว้าง แล้วตามทับทาบร่างอรชรไปติดๆ ใบหน้าคมสันก้มประกบปากเข้ากับเรียวปากอวบอิ่ม ที่พยายามดิ้นหนี แต่ระดับแมทธิวแล้ว เรื่องแค่นี้เขาจัดการได้สบายมาก

และในที่สุดลิ้นร้อนก็สามารถเข้าไปเกี่ยวพันลิ้นเรียวเล็ก และดูดซับความหวานในโพรงปากได้จนสมใจ คนใต้ร่างที่พยายามดิ้นรนเริ่มจะให้ความร่วมมือบ้างแล้ว มือเรียวทั้งสองข้างที่ถูกเขาจับยึดเอาไว้เริ่มจะอ่อนแรงลง แมทธิวก็เลยทำอะไรได้ถนัดขึ้น เขากดจูบและโลมเลียไปทั่วใบหน้าและซอกคอของหญิงสาว และเนิ่นนานเป็นพิเศษที่เนินอกทั้งสองข้าง ทั้งยังกดจูบทำรอยประทับความเป็นเจ้าของเอาไว้ซะทั่วบริเวณ

อ่า...เธอช่างหอม...หวานซะเหลือเกิน...

แมทธิวกำลังหลงไปกับอารมณ์พิศวาส แต่พลันเสียงกระซิกๆของหญิงสาวใต้ร่างก็ดังรบกวนอารมณ์พิศวาสของเขา จนต้องหยุดลืมตาขึ้นมามอง พอดีกับอารมณ์ดิบของเขาที่กำลังคุกรุ่นขึ้น จนทำให้เขาต้องรีบปล่อยตัวเธอออก แล้วมายืนระงับอารมณ์ และมองดูร่างอรชรอย่างเสียดายตรงปลายเตียง

ทันทีที่แมทธิวปล่อยตัวเธอออก เพลงพิณก็รีบลุกขึ้นนั่งและจับดึงชุดคลุมขึ้นมาปกปิด และกำมันเอาไว้อย่างแน่นหนา ดวงตาสีน้ำตาลมองใบหน้าของคนบ้าอำนาจผ่านม่านน้ำตาด้วยความเกลียดชัง

แมทธิวกัดกรามเพื่อระงับอารมณ์ดิบภายในตัว เขาปรายตามองใบหน้าสวยหวานแล้วหันหนี อย่าลืมทำตามที่ฉันสั่ง และอย่าสร้างปัญหาให้กับฉัน ถ้าวันนั้นฉันมาไม่เจอเธอล่ะก็เธอโดนฉันแน่

เพลงพิณหันหน้าหนีไปมองทางอื่น เธอไม่คิดอยากจะพูดตอบโต้เขาเลยซักนิด เพราะถ้าเธอเถียงอะไรออกไป เดี๋ยวเขาก็หันมาทำแบบเมื่อครู่นี้อีก หญิงสาวเลือกที่จะนิ่งเฉย แต่มันกลับทำให้คนที่ยืนรอฟังคำตอบโกรธซะอย่างนั้น แมทธิวเดินเข้ามาเอามือบีบคางเรียวเล็ก แล้วจับยกใบหน้าของเธอให้หันมาสบตากับเขา ดวงตาสีฟ้าจ้องหน้าสวยหวานด้วยแววตาดุดัน

เข้าใจที่ฉันสั่งรึเปล่าเพลงพิณแมทธิวสั่งเสียงเข้มปนดุ

ไม่เข้าใจ!เพลงพินตะโกนใส่หน้าเขาเสียงดังอย่างไม่คิดที่ตะกลัวอำนาจของเขา แมทธิวกัดกรามแน่น เขาหันหน้าหนีเพื่อระงับอารมณ์โกรธ เพราะมันจะทำให้เขาอดกลั้นอารมณ์ดิบเอาไว้ไม่ไหวน่ะสิ

และเพียงครู่เขาหันกลับมามองใบหน้าสวยหวานอีกครั้ง ไม่เข้าใจก็ไม่เป็นไร แต่เธอต้องทำตามที่ฉันสั่งนะ...ที่รัก

พอพูดจบแมทธิวก็กดจูบบดขยี้อย่างรุนแรง เพลงพิณก็พยายามเบือนหน้าหนีมือเรียวเล็กทั้งสองผลักดันใบหน้าคมสัน แต่ก็ไม่เป็นผล จนเมื่อแมทธิวกดจูบจนพอใจนั่นแหละเขาถึงยอมปล่อยออก ใบหน้าคมสันยกยิ้มที่มุมปาก ดวงตาสีฟ้ามองใบหน้าสวยหวานอย่างเยาะเย้ย

แล้วเจอกันนะ...ที่รัก

แมททิวหอมแรงๆที่แก้มขาวนวลทั้งสองข้าง ก่อนจะสะบัดมือออกอย่างแรง ทำให้ใบหน้าของเพลงพิณต้องสะบัดไปตามแรงมือของเขา หญิงสาวหันกลับมาจ้องร่างสูงโปร่งที่กำลังยืนยิ้มยั่วอารมณ์เธอ

แมทธิวยิ้มราวกับคนอารณ์ดี เขากวาดสายตามองไปรอบๆห้อง พอเห็นช่อดอกไม้ช่อใหญ่ตั้งอยู่ที่มุมห้อง และวางตั้งเอาไว้เป็นอย่างดีเรียงซ้อนกันสองสามช่อ เรียวปากหยักก็ยิ้มออก

รสจูบของนางฟ้ามันช่างหอมหวานซะจริง อ่อ...ดอกไม้ที่ฉันส่งให้ถูกใจเธอรึเปล่า ถ้าเธออยากได้ดอกอะไร แบบไหนรีเควทมาได้นะ ฉันยินดีจะจัดให้ เมีย ของฉันอยู่แล้วแมทธิวพูดเน้นๆปนหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

เพลงพิณได้ยินก็ตวาดใส่เขาเสียงดังลั่น

ไม่เอา! ฉันไม่ต้องการ! ออกไปเดี๋ยวนี้นะ! ออกไป! ไอ้คนบ้า! ไอ้คนบ้าอำนาจ! ออกไป!

หญิงสาวหยิบหมอนขว้างปาใส่เขา พร้อมกับตะโกนไล่เสียงดังลั่น แต่คนตัวโตกลับหัวเราะและยิ้มอย่างอารมณ์ดี พร้อมกับก้าวเท้าเดินกลับออกไป เพลงพิณทิ้งตัวลงบนที่นอน แล้วร้องไห้ระบายอารมณ์ นึกโมโหตัวเองที่ต้องยอมให้เขาย่ำยีซะทุกครั้งไป

อย่าคิดว่าฉันจะยอมคุณ ถึงวันนั้น ฉันจะทำให้คุณโกรธจนหัวหมุนเลยคอยดู ฮึ่ย! ไอ้คนบ้าอำนาจ!...

……………………………………….


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอขอบคุณสำหรับนักอ่านที่มอบเหรียญกำลังใจให้กับนิยายเรื่องนี้นะคะ ^^"

ณรีรัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha