ทวงสิทธิ์ลับฉบับ CEO

โดย: ณรีรัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 2 : ตอนที่ 1


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 1 

 

รถแท็กซี่เลื่อนมาหยุดตรงหน้าอพาร์เม้นท์ขนาดกลาง แอร์โฮสเต็จสาวลากกระเป๋าลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในตัวตึก ผ้าม่านของหน้าต่างห้องชั้นบนห้องหนึ่งกระชากปิดทันที เมื่อเห็นหญิงสาวเดินลากกระเป๋าเข้ามา

 และหลังจากที่เปิดประตูห้องพักได้ เพลงพิณก็เดินตรงไปเปิดตู้เย็นเพื่อหยิบขวดน้ำขึ้นมาเปิด แล้วยกดื่มเพื่อดับกระหายทันที หญิงสาวดื่มน้ำพร้อมๆกับหมุนตัวหันมาทางโซฟา และก็ต้องตกใจจนสำลักอยู่นานสองนาน เมื่อเห็นสามีในนามกำลังนั่งจ้องมองเธออยู่

“คุณแมทธิว! หญิงสาวสบถชื่อของเขาออกมาเบาๆ มือเรียวยังคงถือขวดน้ำเอาไว้แล้วยืนมองเขาอย่างตกตะลึง

เพราะนี่เป็นครั้งแรก ตั้งแต่แต่งงานกันที่ แมทธิว ครูซ สามีในนามของเธอก้าวเท้าเข้ามาหาเธอถึงอพาทเม้นท์แห่งนี้ หลังจากเขาทิ้งให้เธอต้องเป็นภรรยาในนามมาถึงสองปีเต็มๆ

“นึกว่าจะลืมกันซะแล้ว ก็ยังดี ที่เธอยังอุส่าจำผัวคนนี้ได้”

“คุณมีธุระอะไรหรือเปล่าคะ ถึงได้มาหาฉันถึงที่นี่” เพลงพิณปรายตามองใบหน้าคม แล้วหันไปวางขวดน้ำบนเคาเตอร์ มือเรียวก็คว้าลากเจ้ากระเป๋าเดินทาง เดินผ่านหน้าเขาไปยังห้องนอนของเธอ โดยไม่สนใจจะหยุดนั่งพูดคุยกับเขาเลยซักนิด

คิ้วหนาย่นเข้าหากันดวงตาสีฟ้ามองหญิงสาวอย่างไม่พอใจ เมื่อเห็นเธอแสดงท่าทางไม่ให้เกียรติเขา เพลงพิณยังคงเดินเก็บของชิ้นนั้นวางตรงโน้นตรงนี้ แล้วเดินไปหยุดยืนถอดเครื่องประดับที่หน้ากระจก โดยที่ไม่สนใจคนตัวโตที่มานั่งรอเธออยู่ก่อนแล้ว

แมทธิวเริ่มทนไม่ได้กับการที่เธอทำราวกับว่าเขาเป็นอากาศอยู่ภายในห้อง ชายหนุ่มตวัดเสียงสั่งเธอเสียงดัง

“ฉันไม่ใช่อากาศนะ มานั่งคุยกับฉันเดี๋ยวนี้เพลงพิณ”

หญิงสาวชะโงกหน้าออกมาดูเขา เมื่อได้ยินคำสั่งประกาศิต แต่เธอก็ยอมทำตามที่เขาสั่งแต่โดยดี เพลงพิณเดินไปเปิดตู้เย็น หยิบขวดน้ำเทน้ำใส่แก้ว แล้วเอามันมาวางตรงหน้าของสามี เธอนั่งลงที่โซฟาใกล้ๆ แล้วมองใบหน้าคม รอฟังธุระสำคัญที่อุส่าพาสามีในนามมาพบเธอถึงที่นี่ได้

“คุณมีธุระอะไรจะคุยกับฉันคะ มิสเตอร์ครูซ” เพลงพิณพูดเสียงเรียบและมองเขาแบบคนรู้จักกันเท่านั้น

 ทั้งแววตาและคำพูดของหญิงสาวมันกลับทำให้แมทธิวนึกเคืองเธอไปกันใหญ่ โดยเฉพาะสรรพนามที่เธอเรียกเขา มันกลับยิ่งทำให้เขาโกธรจนต้องพูดแก้ให้เธอเรียกเขาตามที่เขาเห็นว่าถูกต้อง

“แมทธิว กรุณาเรียกชื่อผัวเธอให้ถูกต้องด้วยเพลงพิณ”

เพลงพิณแอบถอนหายใจเบาๆ และยอมเรียกตามที่เขาสั่ง “ค่ะ คุณแมทธิว ไม่ทราบว่าวันนี้คุณแมทธิวมีธุระอะไรกับฉันคะ” เพลงพิณถามเขาเสียงเรียบและมองใบหน้าคมเพื่อรอฟังธุระสำคัญของเขา

แมทธิวขยับตัวเข้ามาจ้องหน้าของหญิงสาว จนเพลงพิณนึกกลัวเลยต้องขยับหนี แมทธิวทำเป็นไม่สนใจอาการรังเกียจที่เธอแสดงออกมา เขาจ้องใบหน้าสวยหวาน ที่กำลังมองหน้าเขาราวกับเด็กๆที่กำลังรอคำสั่งจากผู้ใหญ่ แล้วพูดถามเธอเสียงเข้ม

“ทำไมถึงไปถ่ายโฆษณาโดยไม่บอกฉัน ไปยืนเปิดโชว์ท่อนบนท่อนล่างให้ผู้ชายแตะต้องแบบนั้น มันสมควรที่ผู้หญิงมีพันธะอย่างเธอควรทำแล้วเหรอเพลงพิณ”

ดวงตาหวานมองคนตรงหน้าด้วยแววตาเฉยเมย ราวกับไม่รู้สึกกลัวในอำนาจของเขา “ฉันก็ไม่เห็นว่ามันจะเสียหายตรงไหนนี่คะ ทางทีมงานเขาก็เซฟให้ฉันแล้ว และสมัยนี้โลกก็พัฒนาไปไกล ถ่ายโฆษณาแค่นี้ฉันว่ามันไม่น่าเกลียดเลยซะด้วยซ้ำ”

แมทธิวหันขวับมามองคนตรงหน้า คิ้วหนาย่นเข้าหากันทันทีที่ได้ยินคำพูดของภรรยาสาว อะไรกันนี่เธอทำผิดถึงขนาดนี้ เธอยังคิดว่ามันไม่เป็นไรอย่างนั้นน่ะเหรอ เฮอะ... เชื่อเลยจริงๆ

ดวงตาสีฟ้าเปลี่ยนเป็นสีเข้มขึ้น จ้องหน้าของภรรยาสาวอย่างเอาเรื่อง ก่อนจะพูดประชดประชันออกไปด้วยน้ำเสียงที่เย้ยหยัน

“ไอ้การที่ผู้หญิงที่มีผัวแล้วอย่างเธอ ไปยืนให้ผู้ชายอื่นกอดจูบโชว์ออกสื่อแบบนั้นน่ะนะไม่น่าเกลียด”

เพลงพิณกลับไม่รู้สึกไปกับคำพูดของเขา หญิงสาวพยักหน้าเบาๆ แล้วตอบเขาด้วยเสียงราบเรียบ

“ใช่ค่ะ เพราะมันเป็นเพียงการแสดง ไม่ใช่เรื่องจริง” หญิงสาวเบ้ปากและยักไหล่ ทำราวกับว่าเธอไม่แคร์กับการแสดงจอมปลอมพวกนั้น แต่มันกลับทำให้คนตัวโตที่กำลังเรียกร้องสิทธ์ โกรธและโมโหน่ะสิ

มือหนาคว้าหมับเข้าที่คางของภรรยาสาว แล้วออกแรงบีบให้เธอได้รู้ว่าเขากำลังโกรธ พร้อมกับจ้องหน้าและพูดสั่งแบบเน้นย้ำคำชัดๆให้เธอได้ยิน

“จะจริงหรือไม่จริงฉันก็ไม่ชอบ และไม่อนุญาตให้เมียของฉันทำแบบนั้น กรุณาเข้าใจเสียใหม่ด้วยนะ คุณภรรยา” แมทธิวพูดจบก็สะบัดมือออก ใบหน้าสวยหวานเลยต้องสะบัดไปตามแรงของคนบ้าอำนาจ ดวงตาสวยหวานจ้องหน้าเขาอย่างไม่สบอารมณ์ เมื่อโดนเขาทำราวกับว่ารังเกียจเธอนักหนา

แต่แมทธิวกลับทำเป็นไม่สนใจ เขาหยิบแก้วน้ำตรงหน้า ที่เธออุส่าเอามันมาต้อนรับขึ้นมาดื่ม

ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนยังคงจ้องใบหน้าคม นึกหาคำพูดที่จะทำให้เขาได้เจ็บบ้าง และเธอก็นึกมันออกซะด้วยสิ หญิงสาวยิ้มนิดๆที่มุมปาก แล้วถามเขาด้วยน้ำเสียงหวานๆ

ทำไมล่ะคะ หรือว่าคุณหึงฉัน

แค่คำถามง่ายๆ แต่ก็ทำให้น้ำเปล่าที่กำลังไหลรินเข้าไปในลำคอหนา แทบจะพุ่งพรวดออกมาจนต้องสำลัก เมื่อได้ยินคำพูดของภรรยาสาว

“แค่ก...แค่ก”   ใช่สิ!เธอถามได้ตรงจุดเป๊ะเลยสิน่า...

แก้มสากมีสีเข้มขึ้นเมื่อโดนภรรยาสาวจับจุดได้ อาการเขินจนไปไม่เป็นกำลังจะทำให้เขาเสียเซลฟ์  

แมทธิววางแก้วน้ำลงบนโต๊ะ หยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับเช็ดบริเวณปากและคาง และหันหน้าไปมองดูวิวนอกหน้าต่าง เพื่อซ่อนความเก้อเขินไม่ให้แสดงออกมาให้เธอได้เห็น

เพลงพิณอมยิ้มและแอบขำ เมื่อเห็นท่าทางขัดเขินจนไปไม่เป็นของเขา เวลาเขาเขินนี่ก็น่ารักน่ามองไปอีกแบบล่ะนะ...

แมทธิวหันกลับมามองหน้าหญิงสาวอีกครั้ง เมื่อลบความเก้อเขินออกไปได้ ดวงตาสีฟ้าหยุดมองสำรวจใบหน้าสวยหวาน ที่เขาต้องการและปรารถนามันมากที่สุด

เขามองสำรวจไปทั่วดวงหน้าและหยุดมองเนิ่นนานเป็นพิเศษที่ริมฝีปากบาง แต่ดูอวบอิ่มจนน่าจูบตรงนั้น ในความรู้สึกเบื้องลึก เขาอยากจะโน้มใบหน้าเข้าไปกดจูบประทับตรา เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของเอาไว้สักครั้ง แต่ก็ต้องพยายามหักห้ามใจเอาไว้ เพราะถ้าได้สัมผัส มันคงยากที่เขาจะระงับอารมณ์ให้หยุด ด้วยความชอบในบทรักอันรุนแรงและดิบของเขา คงทำให้เธอต้องเจ็บปวด ทรมานและเข็ดขยาด และที่สำคัญที่สุดเขาคงรับไม่ได้ ถ้าเธอจะมองเขาเป็นตัวแปลกประหลาด วิปริตที่น่ารังเกียจ สู้ให้เธอมองเขาด้วยแววตาตัดพ้อแบบนี้มันยังจะดีซะกว่า

เมื่อโดนเขามองจ้องนานๆ และสื่อความปรารถนาผ่านทางสายตามาให้เธอรับรู้ ใบหน้าหวานที่กำลังยิ้มก็หุบลงทันที พวงแก้มทั้งสองข้างเริ่มจะมีสีเข้มขึ้น อาการขัดเขินแบบไปไม่เป็น ที่เธอเพิ่งจะหัวเราะเยาะเขา มันกำลังจะเกิดขึ้นกับเธอซะเอง จนในตอนนี้พวงแก้มทั้งสองข้างเริ่มจะมีสีแดงจัดและลามลงไปที่คอซะแล้วล่ะสิ ริมฝีปากบางเริ่มสั่นจนพูดออกไปไม่เป็นคำ แต่ก็ยังพยายามบังคับให้พูดออกไปเพื่อเบนความสนใจของเขา

“ฉันจะทำอะไร จำเป็นที่จะต้องบอกให้คุณรู้ทุกเรื่องด้วยหรือคะ”

“จำเป็นสิ เพราะเธอเป็น เมีย ของฉัน และถ้าเธอจะทำอะไรต้องถามฉันก่อนทุกครั้ง” แมทธิวตอบทั้งยังจ้องหน้าของภรรยาสาวอยู่

“ทำไมฉันต้องถามคะ เราแต่งงานกันแค่ในนาม และก็ต่างคนต่างใช้ชีวิตมาตั้งแต่แรกแล้ว และอีกอย่างฉันก็ไม่ได้ใช้ชื่อสกุลของคุณซักหน่อยนี่คะ เรื่องแค่นี้ฉันคิดว่าฉันจัดการเองได้” คำพูดที่เสียดสีของภรรยามันเริ่มสร้างอารมณ์ขุ่นเคืองเล็ก จนเขาต้องเน้นย้ำความเป็นจริงให้เธอได้จดจำอีกครั้ง

“นั่นเพราะเธอปฏิเสธที่จะใช้มันต่างหากล่ะ อย่าลืมสิว่าในทะเบียนสมรสและทะเบียนราษฏร์เธอใช้ชื่อสกุลของฉันอยู่ และที่สำคัญ เธออยู่ในความดูแลของฉัน เพราะฉะนั้นถ้าเธอจะทำอะไร หรือไปที่ไหนต้องบอกให้ฉันรู้ทุกครั้ง จำเอาไว้”

เพลงพิณเองก็ใช่ว่าจะกลัวเขา เธอจ้องหน้าคนบ้าอำนาจที่มานั่งอ้างสิทธิ์ และต่อปากต่อคำกับเขาอย่างไม่ลดละ

“ถ้าฉันจำไม่ผิดฉันเซ็นใบหย่าส่งไปให้คุณหลายครั้งแล้วนะคะ เพียงแค่คุณเซ็นชื่อ คุณก็ไม่ต้องมารับภาระดูแลฉันอีก” แมทธิวยิ้มปนหัวเราะเมื่อได้ยินคำพูดของภรรยา

“คิดจะเอาลายเซ็นของฉันฟรีๆน่ะ มันไม่ง่ายไปหน่อยเหรอสาวน้อย ลายเซ็นของฉันมันมีค่า แค่เซ็นแกร๊กเดียวฉันก็สามารถหาเงินเข้ากระเป๋าเป็นพันๆล้าน แต่เธอ... คิดจะเอาลายเซ็นของฉันไปฟรีๆ ฉันว่ามันไม่แฟร์นะ”

เมื่อโดนเขาพูดเย้ยหยัน เพลงพิณก็ตวัดเสียงใส่เขาอย่างหมดความอดทน “แล้วคุณจะให้ฉันทำยังไงคะ”

แมทธิวยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ ดวงตาสีฟ้าจ้องใบหน้าสวยหวานและพูดอย่างเน้นชัดๆให้เธอได้ยิน

“ทำตัวให้ดีๆ และทำหน้าที่ภรรยาที่แสนดีของฉัน แค่เมียคนเดียว ฉันสามารถเลี้ยงให้เธออยู่อย่างสบายไปทั้งชาติ โดยที่เธอไม่ต้องออกไปเปิดบนเปิดล่างให้ผู้ชายลูบไล้ออกสื่อ เพื่อแลกกับเงินเพียงไม่กี่ดอลแบบนั้น แค่ฉันยอมให้เธอทำงานบนเครื่องมันก็มากเกินไปแล้ว อยู่เฉยๆทำหน้าที่ของเธอให้ดี แล้วเลิกคิดที่จะไปถ่ายไอ้โฆษณาบ้าๆพวกนั้นซะ อย่าให้ฉันรู้ว่าเธอไปทำงานบ้าๆพวกนั้น เพื่อทำลายชื่อเสียงของฉันอีก และอย่าคิดว่าฉันจะกลัวคำสั่งของพ่อ จนไม่กล้าที่จะทำอะไรเธอ แต่ถ้าเธออยากจะลองดี ฉันก็พร้อมที่จะจัดให้”

เพราะโดนเขาพูดขู่ด้วยเสียงเข้มๆ และไหนจะจ้องเธอด้วยแววตาที่ดุดันอีก ความอดกลั้นที่อดทนที่มีมาตั้งแต่แรกเริ่มก็หมดลง ขอบตาทั้งสองข้างแดงก่ำ น้ำใสๆรื้นออกมาเต็มสองตา เพลงพิณมองเขาผ่านม่านน้ำตาแล้วระบายออกไปด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ

“คนบ้า! ชอบขู่บังคับ คุณเอาแต่สั่งๆให้ฉันทำโน่นทำนี้ มาหาว่าฉันทำหน้าที่ได้ไม่ดีพอ ออกไปเปิดบนเปิดล่างให้ผู้ชายลูบไล้ แล้วคุณล่ะ คุณเคยทำหน้าที่สามีที่ดีบ้างรึเปล่า ในยามที่ฉันเจ็บไข้คุณเคยดูแลฉันบ้างรึเปล่า หน้าที่ภรรยาที่ดีของคุณมันคืออะไร แล้วหน้าที่สามีที่ดีล่ะ คุณเคยรู้จักมันบ้างรึเปล่า ห๊า!... คุณแมทธิว คุณรู้จักหน้าที่ของสามีที่ดีบ้างรึเปล่า คุณเคยทำมันบ้างมั๊ย คนบ้า! ไอ้คนบ้าอำนาจ! ไอ้จอมเผด็จการ ไอ้คนนิสัยไม่ดี! กำปั้นน้อยๆรัวทุบลงไปที่แผงอกของสามี บวกกับคำต่อว่าตัดพ้อด้วยความน้อยใจ

แมทธิวนิ่งอึ้งทำอะไรแทบไม่ถูก เมื่อเห็นภรรยาสาวรัวกำปั้นทุบระบายความอัดอั้นภายในใจออกมา ปะปนกับน้ำตาที่ไหลออกมาเป็นสาย มือหนาคว้าไหล่บอบบางแล้วดึงเธอเข้ามาโอบกอดอย่างรู้สึกผิด

 

เพลงพิณร้องไห้ระบายความอัดอั้นที่เธออดทนมานานแรมปี ในอ้อมอกของสามีในนาม ที่เป็นคนสร้างรอยแผลเอาไว้ที่หัวใจของเธออย่างสะอึกสะอื้น และนึกเจ็บใจตัวเองที่ไปหลงรักคนเย็นชาไร้หัวใจอย่างเขา เพราะถ้าเธอไม่รักเขา เธอเองก็คงเลือกที่จะไม่ทน และหนีเขาไปตั้งแต่คืนที่เขาปิดประตูใส่หน้าเธออย่างไม่ใยดี และทิ้งให้เธอต้องนอนเพียงลำพังในห้องหอของคืนแต่งงาน

“กลับไปได้แล้ว! กลับไป! คนบ้าอำนาจ! ฉันไม่อยากเห็นหน้าของคุณอีก กลับไป!” เพลงพิณตวัดเสียงไล่เขา พร้อมกับเอามือผลักร่างกำยำให้ออกห่าง แล้วพยายามผลักดันตัวเขาสุดแรง จนกระทั่งแมทธิวมายืนอยู่หน้าห้องแบบงงๆ เพลงพิณก็ปิดประตูใส่หน้าเขาอย่างแรง

ปัง!

แมทธิวมองบานประตูห้องภรรยาสาวอย่างงุนงง เฮ้ย! ก็เมื่อกี้เธอยังร้องไห้อยู่ในอ้อมกอดของเขาแท้ๆ นึกว่าเธอจะเข้าใจ แล้วหันมาพูดดีกับเขาซะอีก อะไรกัน พอปลอบให้หายเศร้า ก็มาขับไล่และเขี่ยเขาทิ้งแบบนี้นี่นะ ได้ยังไง นี่เขาแมทธิว ครูซ หนุ่มเนื้อหอมแห่งปีเชียวนะ ถ้าใครรู้คงได้อายจนต้องหาปี๊บมาคลุมหัว แมทธิวหนุ่มเนื้อหอมโดนเมียไล่และปิดประตูใส่หน้า  เฮอะ! น่าขายหน้าชะมัด

แมทธิวยืนมองบานประตูอยู่เพียงครู่ เขากัดกรามข่มอารมณ์ก่อนจะตัดใจ แล้วเดินตรงไปที่ลิฟต์ลงไปขึ้นรถที่จอดรออยู่ด้านล่าง เมื่อรถยนต์หรูแล่นออกไป ผ้าม่านห้องพักชั้นบนก็ถูกดึงกระชากให้ปิด

หญิงสาวฟุบหน้าร้องไห้ไปกับที่หมอนใบโต เจ็บใจตัวเองที่ดันไปรักคนเย็นชาไร้หัวใจพันนั้น

คอยดูเถอะ ต่อไปนี้เธอจะไม่ยอมอยู่ใต้อำนาจของเขาอีกต่อไป ให้มันรู้กันไปสิ ว่าเขาจะข่มเหงเธอได้ซะทุกครั้ง เธอจะทำให้เขามานั่งคุกเข่าขอความรักจากเธอให้ได้เลย คอยดู!!... >~<

...................................................................................


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอขอบคุณสำหรับนักอ่านที่มอบเหรียญกำลังใจให้กับนิยายเรื่องนี้นะคะ ^^"

ณรีรัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha


ส่งสารนางเอกจัง
โดย Anonymous | 5 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
น่าสงสาร นางเอกน่าสงสาร
โดย Anonymous | 9 months, 2 weeks ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สงสารนางเอก
โดย Anonymous | 1 year, 4 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha