ทวงสิทธิ์ลับฉบับ CEO

โดย: ณรีรัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 9 : ตอนที่ 8


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 8

หลังจากที่ได้ร้องไห้ระบายความอั้นภายในใจจนหมดสิ้น เพลงพิณหันไปมองที่ช่อดอกไม่สองสามช่อที่เธอเก็บรักษาเอาไว้เป็นอย่างดี หญิงสาวลุกขึ้นเอามือปาดเช็ดน้ำตา แล้วเดินตรงไปที่ช่อดอกไม้ มือเรียวรวบจับช่อดอกไม้ทั้งสามช่อ เดินหอบออกมาที่ถังขยะหน้าลิฟต์ แล้วโยนช่อดอกไม้ทั้งสามช่อลงในถังขยะด้วยความโมโห แล้วเดินกลับเข้าห้องโดยไม่หันมามองมันเลยซักนิด และยังโทรไปสั่งคนดูแลอพาทเม้น ห้ามไม่ให้แมสเซ็นเจอร์ขึ้นมาส่งดอกไม้ให้กับเธออีก

ทางด้านแมทธิวเขาสั่งให้ลูกน้องจัดนางแบบสาวรอที่คอนโดของเขา เพราะอารมณ์ดิบของเขายังคั่งค้างอยู่กับร่างอรชรของภรรยาสาว และในเวลานี้เขาต้องการปลดปล่อย!!!

ร่างของนางแบบสาวถูกจับมัดให้คลานเข่า รอนายทาสอารมณ์อยู่บนเตียงหรู  แมทธิวเดินเข้ามาช้าๆ แล้วมาหยุดยืนมองร่างของนางแบบสาว มือหนาเลื่อนเข้าไปสัมผัสกับแผ่นหลังนวลเนียน แล้วลูบไล้เบาๆ ลากลงไปจนถึงสะโพก มือหนาบีบสะโพกผายของนางแบบสาวแน่น ก่อนจะฟาดมือลงอย่างแรง

เพี๊ย!...เพี๊ยะ!

เฮือก!...นางแบบสาวสะดุ้งสุดตัว แต่ก็ยังสามารถสะกดกลั้นเสียงเอาไว้ได้

แมทธิวยกยิ้มอย่างสะใจ ที่เห็นนางแบบสาวแสดงอาการเจ็บปวด เขาเดินตรงไปที่ชั้นแขนอุปกรณ์ แล้วหยิบเอาแซ่หนังสีดำเส้นยาวมากำเอาไว้ แล้วเดินวนกลับไปกลับมาอย่างช้าๆ ดวงตาสีฟ้ามองร่างของนางแบบสาวตาแทบไม่กระพริบ ก่อนจะหยุดยืนข้างเตียงแล้วหวดแซ่ลงที่ผิวขาวๆของนางแบบสาวซ้ำๆกันสองสามครั้ง อย่างแรง

ฟุบฟุบฟุบ!

เฮือก!...ฮะฮึก!...ฮะอึก!

มือหนาลูบไล้ไปตามรอยแซ่ ก่อนจะกดบดบี้แรงๆตรงส่วนที่ปรากฏรอยแซ่ชัดเจนที่สุด

ซี๊ดดด...นางแบบสาวหลุดเสียงของความเจ็บปวดออกมาให้เขาได้ยิน ใบหน้าของเธอเหยเกไปด้วยความเจ็บ เรียวปากอวบอิ่มขบเม้มอดกลั้นความเจ็บเอาไว้

แมทธิวยกยิ้มที่มุมปาก เมื่อได้ยินเสียงของความเจ็บปวดและสีหน้าของนางแบบสาว เขาทิ้งแซ่ในมือ แล้วปลดเชือกที่มัดข้อมือทั้งสองของเธอออก แล้วจับแม่นางแบบสาวพลิกกายนอนหงายราบไปกับเตียง จับรวบข้อมือทั้งสองข้างมาผูกมัดไปกับหัวเตียง

ในเวลานี้แมทธิวกำลังค่อมร่างที่เย้ายวนของนางแบบสาว ดวงตาสีฟ้าจ้องมองเรียวปากอวบอิ่มและสองเนินอย่างไม่วางตา มือหนาก็ลูบไล้ไปทั่วเนินทั้งสองเบาๆ ก่อนจะบีบเค้นแรงๆ และฟาดมือแรงๆลงที่สองเนินจนเนินเนื้อขึ้นแดงเป็นปื้นๆไปทั่ว

แมทธิวมองจ้องเสพภาพของความสะใจเพียงครู่ ก็จัดการถอดชุดของตัวเองออกที่ละชิ้น ใบหน้าคมก้มลงครอบครองสองเนินที่ละข้าง และกดจูบไล้ขึ้นไปประกบเข้ากับเรียวปากอวบอิ่ม แล้วเกมรักพลังพิศวาสก็เริ่มขึ้นทันที แมทธิวใช้เวลาที่คอนโดของเขาชั่วโมงเศษๆ ก่อนจะกลับไปที่บริษัทเพื่อจัดการสะสางงานบนโต๊ะที่กองรอลายมือชื่อของเขา

ในที่สุดก็มาถึงวันงาน เพลงพิณเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จและกำลังนั่งอยู่ที่หน้ากระจก เสียงกริ่งหน้าห้องก็ดังขึ้น

กริ๊ง...กริ๊ง กริ๊ง...กริ๊ง

หญิงสาวหันไปมองที่ประตูห้อง แล้วเหลือบตาขึ้นมองนาฬิกาบนผนัง  เรียวปากอวบอิ่มระบายยิ้มออกมาเล็กน้อย มาเร็วจัง สงสัยกลัวว่าเราจะไปช้าล่ะสิ

เพลงพิณลุกขึ้นเดินตรงไปที่ประตู เธอเปิดประตูออกโดยที่ไม่ได้มองผ่านเลนส์เล็กๆซะก่อน เรียวปากอวบอิ่มก็ยิ้มหวานๆรอรับผู้มาเยือน แต่พอบานประตูถูกเปิดออก รอยยิ้มหวานๆก็หุบลงทันที เมื่อเห็นหน้าของไคล์ลูกน้อยคนสนิทของสามีของเธอ

มีธุระอะไรหญิงสาวถามลูกน้องของสามีเสียงเรียบ

ไคล์ก้มหน้าเล็กน้อย ก่อนจะหยิบชุดราตรีสุดหรูยื่นให้กับเธอ คุณแมทธิวให้ผมเอาชุดมาให้คุณเพลงครับ

เอากลับไปเถอะ ฉันคงไม่ต้องการมัน

อย่าปฏิเสธเลยนะครับ ผมขอร้อง เพราะถ้าผมเอาชุดกลับไป ผมเกรงว่าคุณแมทธิวคงจะเอาชุดกลับมาให้คุณด้วยตัวเอง

เพลงพิณจ้องหน้าลูกน้องของสามีอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนจะกระชากชุดราตรีมาถือเอาไว้ในมือ แล้วถามกลับลูกน้องของสามีเสียงแข็ง มีธุระแค่นี้ใช่มั๊ย

ยังครับ นี่เครื่องเพชร คุณแมทธิวกำชับว่าคุณต้องใส่มันครับ

เพลงพิณรับกล่องเครื่องเพชรมาถือเอาไว้ แล้วถามกลับลูกน้องของสามีอีกครั้ง หมดธุระรึยัง มีอะไรอีกรึเปล่า

ไม่มีแล้วครับไคล์ตอบพร้อมกับก้มหน้าให้กับนายหญิงเล็กน้อย วินาทีต่อมาบานประตูในมือของเจ้านายสาว ก็ถูกดันปิดใส่หน้าเขาอย่างแรง

ปัง!...

ไคล์ยืนมองบานประตูอย่างเหนื่อยใจ นี่เขายังไม่อยากจะนึกถึงช่วงเวลาตอนค่ำเลย ว่า ณ เวลานั้นจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง เพราะดูจากท่าทีของเจ้านายสาวแล้ว คล้ายกับว่าเธอกำลังจะก่อชนวนระเบิดให้กับเจ้านายของเขายังไงหยั่งงั้น และอีกอย่างตาข้างขวาของเขาก็ดันกระตุกไม่หยุดซะด้วยสิ

เฮ้อ!...ขออย่าให้เป็นอย่างที่คิดเลย นึกๆแล้วก็สงสารตัวเอง ความรู้สึกมันเหมือนกับ จะต้องมารองรับระเบิดอารมณ์ของเจ้านายแทนนายหญิงยังไงก็ไม่รู้...

ไคล์ส่ายหน้าเบาๆเพื่อขับไล่ความรู้สึกแผลงๆให้กระเด็นหายไป ก่อนจะเดินกลับมาที่ลิฟต์ และลงไปขึ้นรถที่จอดรออยู่ด้านล่าง ทันทีที่ลิฟต์ของไคล์ปิดลง ลิฟต์ข้างๆก็ถูกเปิดออกพร้อมกับการก้าวออกมา ของผู้จัดการสาวเพศที่สาม

กริ๊ง...กริ๊ง กริ๊ง...กริ๊ง

เสียงของกริ่งหน้าประตูดังขึ้นอีกครั้ง ในขณะที่เพลงพิณกำลังโยนเจ้าชุดราตรีและเครื่องเพชรของสามีเธอ ลงตะกร้าผ้าที่ใช้แล้วอย่างไม่ใยดี เพลงพิณกำลังอยู่ในอารมณ์โกรธ พอได้ยินเสียงกริ่งก็คิดว่าเป็นลูกน้องของสามี หญิงสาวเดินมากระชากประตูเปิดออกอย่างแรง แล้วตวัดเสียงถามตามอารมณ์ มีอะไรอีก!”

ผู้จัดการเพศที่สามร้องอย่างตกใจ ฮะยัยเพลง! เธอเป็นอะไรยะหล่อน

เพลงพิณหน้าเปลี่ยนทันทีเมื่อเห็นว่าเป็นลิซ่า อุ๊ย! พี่ลิซ่า เพลงของโทษค่ะ เพลงคิดว่าเป็น...

เป็นอะไร ใคร? ใครยะที่ทำให้หล่อนบ้าดีเดือดได้ขนาดนี้

เพลงพิณยิ้มแหยะๆ แล้วพาตัวของลิซ่าเดินเข้ามานั่งที่โซฟาด้านในช่างมันเถอะค่ะ พี่ลิซ่านั่งรอเพลงแป๊บหนึ่งนะคะ เพลงขอเวลาแต่งตัวแค่ห้านาที นี่น้ำค่ะ พี่ลิซ่านั่งดื่มน้ำดับความร้อนก่อนนะคะ

เร็วๆหน่อยนะ พี่อยากไปถึงงานเร็วๆ เผื่อมีอะไรเปลี่ยนแปลงจะได้แก้ไขได้ทัน

ค่ะ เพลงขอตัวก่อนนะคะ

คอนโดนของเพลงพิณ 1ทุ่มเศษๆ

กริ๊ง...กริ๊ง กริ๊ง...กริ๊ง

แมทธิวยืนมองประตูอยู่เพียงครู่ เมื่อไม่มีปฏิกิริยาใดๆเกิดขึ้นใบหน้าคมสันก็เริ่มตึงขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะปรายตามองคนสนิทอย่างไม่สบอารมณ์ ไคล์รีบเอาคีย์การ์ดเสียบเปิดประตูทันที ภายในห้องพักทุกอย่างเงียบกริบ ไม่มีเสียงของการเคลื่อนไหวใดๆทั้งสิ้น

แมทธิวยืนนิ่งหลับตาลงเพื่อระงับอารมณ์โกรธ กรามหนาบดเข้าหากันแน่น เขาเดินเข้าไปในห้องนอนของเจ้าของห้อง พลันสายตาของเขาก็เห็นชุดและกล่องเครื่องเพชรที่เขาสั่งให้เธอสวมมัน ถูกทิ้งอยู่ในตะกร้า ราวกับว่าเป็นสิ่งไร้ค่าซะอย่างนั้น มือหนาหยิบกล่องเครื่องเพชรขึ้นมากำเอาไว้ ก่อนจะจับยัดใส่ตัวของคนสนิท แล้วเดินกลับออกไป

โทรหาเธอรึยัง              

คุณเพลงปิดเครื่องครับแมทธิวกัดกรามแน่นขึ้นกว่าเดิมเมื่อได้ยินคำพูดของลูกน้อง เขาเดินกลับออกมาจากห้องพักของเธอ และลงมาขึ้นรถด้านล่าง

ไปงานได้แล้วเสียงสั่งเรียบๆ แต่แฝงไปด้วยความดุ อาการแบบนี้ไคล์รู้ดีว่าเจ้านายของเขานั้นกำลังโกรธมากแค่ไหน เขานั่งนิ่งไม่กล้าหันไปมองเจ้านายหนุ่มเลยซักนิด เพราะกลัวว่าถ้าเจอเข้ากับสายตาของเจ้านายในเวลานี้ เขาอาจจะถูกถีบลงจากรถและเป็นกระสอบทรายให้เจ้านายของเขาได้ระบายอารมณ์

ทันทีที่ประตูรถถูกเปิดออก แมทธิวต้องอดกลั้นอารมณ์เอาไว้ แล้วปรับสีหน้าให้เป็นปกติ เขาก้าวลงมายืนเต็มความสูง ใบหน้าคมสันปรากฏรอยยิ้มเล็กน้อย และวินาทีต่อมาแสงแฟล็ตวูบวาบก็สาดซัดเข้ามาที่ร่างสูงโปร่งของเขา แมทธิวยืนโชว์ความหล่อให้บรรดาช่างภาพได้จับความหล่อของเขาเพียงครู่ ก็เดินเข้าไปในงาน และก็เจอเข้ากับดามเพื่อนรักของเขาพอดิบพอดี

เฮ้ แมท ทำไมมาคนเดียววะ นายลืมใครไปรึเปล่า

ใคร?... ฉันก็มาคนเดียวเหมือนทุกๆงานอยู่แล้ว

ก็น้องสาวคนสวยไงเพื่อน ฉันว่านายน่าจะพาเธอมาเปิดหูเปิดตาบ้างนะ มีน้องสาวสวยๆก็น่าจะพามาโชว์ตัวให้เพื่อนๆได้ชมกันบ้าง

กรามหนาบดเข้าหากันแน่นเมื่อได้ยินเพื่อนรักพูดถึงภรรยาคนสวย แต่ไม่ใช่เพราะดามหรอกนะที่ทำให้อารมณ์ของแมทธิวเริ่มคุกรุ่นอีกครั้ง มันเป็นเพราะหญิงสาวขัดคำสั่งของเขาต่างหากล่ะ  อย่าให้เจอตัวเชียว จะจับลงโทษซะให้เข็ดหลาบไปเลย ชอบขัดคำสั่งดีนัก ยัยตัวแสบ!!

เธอไม่ว่างแมทธิวตอบเพื่อรักเสียงเรียบ แต่ดามนั้นแสดงอาการเสียดายให้แมทธิวได้เห็น จนเขาเริ่มรู้สึกหมั่นใส้เพื่อนรักจนอยากจะชกมันซะตรงนี้เลย

ว๊า! น่าเสียดายจัง ฉันกะเอาไว้ว่าจะชวนเธอไปเดินชมความงามของนิวยอร์กซะหน่อย อากาศเย็นๆ สบายๆ กับแสงไฟยามค่ำคืน เดินจับมือกันไปคุยกันไป โอ๊ยย...โรมแมนติดสุดๆไปเลยว่ะ แกว่าวิธีของฉันผ่านมั๊ยวะดามทำหน้าหลับตาชวนฝัน แมทธิวมองท่าทางของเพื่อนรัก แล้วอยากจะเตะซะป๊าบสองป๊าบ จะได้ตื่นจากความฝัน ดวงตาสีฟ้ามองเพื่อนรักอย่างไม่พอใจ พร้อมกันนั้นก็ตอบเพื่อนรักชนิดที่ดามหันมามองหน้าเขาอย่างงุนงง

ผ่านจนตกน้ำตายไปเลยว่ะแมทธิวพูดจบก็เดินหนีไป ดามมองตามเพื่อรักอย่างงุนงง แล้วหันไปมองหน้าไคล์คนสนิทของแมทธิวเป็นเชิงถาม ไคล์ส่ายหน้าเบาๆ แล้วรีบเดินตามเจ้านายไปติดๆ

เป็นอะไรไปวะ มาเที่ยวงานแท้ๆ แต่ทำหน้าหยั่งกับไปกัดใครมาซะอย่างนั้น

ฉันแค่เบื่อๆ ฉันไม่ชอบงานอวดรวยแบบนี้ มันไร้ประโยชน์และน่าเบื่อ

น่า...ไหนๆแกก็มาแล้ว ยิ้มหน่อยสิวะแมท หันไปที่สิบนาฬิกาสิ สาวๆกลุ่มนั้นกำลังมองแกอยู่นะดามพูดจบก็ยกมือขึ้นโบกเล็กๆให้กับกลุ่มสาวๆ แมทธิวหันไปมองตามที่เพื่อนรักบอก หนึ่งในหญิงสาวยกแก้วในมือชูทักทายเขา แมทธิวหันหน้ากลับแล้วเดินหนีไปนั่งโต๊ะที่มีชื่อของเขา ที่ทางเจ้าของงานได้จัดเตรียมเอาไว้

หญิงสาวคนนั้นหน้าเสียทันที ดามมองตามเพื่อนรักแล้วส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะเดินตามไปนั่งลงข้างๆเพื่อนรัก เพราะชื่อของเขาทั้งสองถูกจัดให้อยู่โต๊ะเดียวกัน และก็ติดกันซะด้วย

บนเวทีพิธีกรเริ่มขึ้นมาดำเนินรายการ แขกที่มาร่วมงานก็ต่างเข้ามานั่งประจำที่กันจนเกือบหมด

ส่วนด้านหลังเวทีไม่ต้องพูดถึง เพราะความวุ่นวายนั้นเกิดขึ้นไม่รู้จักจบจักสิ้น หนึ่งในความวุ่นวายนั้นก็มีเพลงพิณร่วมวุ่นๆด้วยอีกคน

โอเคมั๊ยเพลง พร้อมรึยัง นี้ใกล้จะถึงคิวของเราแล้วนะ

เพลงพิณสูดหายใจเข้าลึก แล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะหันไปมองหน้าผู้จัดการเพศที่สามพร้อมกับปล่อยคำถามอย่างไม่มั่นใจ

เพลงจะทำได้มั๊ยพี่ลิซ่า

เอ้า! ทำไมพูดแบบนี้ นี่ความมั่นของเธอหายไปไหนหมดยะ เมื่อกี้พี่ยังเห็นเราดูสบายๆอยู่เลย

ก็เพลงตื่นเต้นอ่ะ พอเขาเอาไอ้นี่มาใส่ให้ เพลงขนลุกซู่เลย มันแพงมากมั๊ย เพลงกลัวว่าจะทำของเขาเสียหาย และก็กลัวว่ามันจะหาย กลัว...โอ๊ยยย... เพลงกลัวสารพัดเลย พี่ลิซ่า เพลงอยากเข้าห้องน้ำพี่ลิซ่าไปเป็นเพื่อนเพลงหน่อยสิ เพลงกลัวถูกปล้นอ่ะ

ปากเหรอยะ ป่ะ...เดี๋ยวพี่จะไปบอกเขาก่อน ตามมาสิ จะมากลัวอะไรตอนนี้ก็ไม่รู้ จะถึงคิวอยู่แล้วเชียว เร็วๆเข้าเพลงพิณรีบเดินตามผู้จัดการเพศที่สามไปติดๆ ใบหน้าสวยหวานพยายามมองรอบๆอย่างหวาดระแวง และหลังจากทำธุระเสร็จเจ้าหน้าที่ก็เรียกให้เพลงพิณมาเตรียมตัว ในขณะที่รอหญิงสาวยืนสูดลมหายใจเข้าอยู่หลายครั้ง มือเรียวทั้งสองข้างกำแน่นเพื่อเรียกกำลังใจให้กับตัวเอง

ด้านหน้าเวที พิธีกรกำลังประกาศมูลค่าของเครื่องเพชรที่นางแบบสวมอยู่

มีใครสนใจให้ราคามากกว่านี้มั๊ยครับ ถ้าไม่มีผมจะเริ่มนับนะครับ ห้าแสนครั้งที่หนึ่ง ห้าแสนครั้งที่สอง...เสียงของพิธีกรบนเวทีประกาศเสียงดังพร้อมกับสอดสายตามองไปรอบๆห้อง

ดามเห็นว่าแมทธิวนั่งนิ่งเงียบเขาเอามือสะกิดเพื่อนรัก พร้อมกับกระซิบถามเบาๆ แมทแกไม่อยากร่วมบริจาคเหรอวะ เงินแค่นี้ขนหน้าแข้งแกไม่ร่วงหรอก เอาสิสนุกนะ

ไม่ล่ะ...ฉันไม่ชอบอวดรวยแมทธิวตอบเรียบๆแล้วนั่งมองไปบนเวที ดามเลิกคิ้วสูง แล้วทำหน้าเซ็งๆเมื่อสบตากับไคล์

ห้าแสนครั้งที่สาม... สำหรับเครื่องเพชรชุดนี้ผมขอประกาศจบที่ห้าแสนเหรียญนะครับ เชิญคุณผู้ชายมารับตัวนางแบบสาวของเขาไปนั่งข้างๆ เพื่อรอเต้นรำได้เลยครับ ในค่ำคืนนี้ นอกจากแขกท่านผู้มีเกียรติ์จะได้บริจาคเงินเพื่อการกุศล และได้เครื่องเพชรอันเลอค่ากลับบ้านไปแล้ว ท่านยังได้เต้นรำกับนางแบบสาวของเราทั้งยี่สิบคน เพื่อปิดรายการในลำดับสุดท้ายด้วยนะครับ เอาล่ะครับมาถึงลำดับต่อไป ขอเชิญนางแบบครับ

เจ้าหน้าที่พยักหน้าให้เพลงพิณเดินออกไป หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ แล้วตั้งท่าเอามือข้างหนึ่งแตะเอว แล้วก้าวเดินออกไปให้สง่างามที่สุด ตรงตามที่คนสอนเดินบอกกับเธอเป๊ะ พร้อมกับรอยยิ้มเล็กปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวยหวาน

มาแล้วครับนางแบบคนต่อไปของเรา คงพอจะจำกันได้นะครับ นางแบบสาวสวยของเรา คุณเพลงพิณ แบรนเนอร์ ฟรีเซนเตอร์ครีมอาบน้ำที่กำลังดังอยู่ในเวลานี้ และในเวลานี้ก็คงไม่มีใครไม่รู้จักเธอ เชิญยืนตรงนี้ครับคุณเพลงพิณ

ดวงตาสีฟ้าของแมทธิวแทบจะถลนออกมา เมื่อเห็นนางแบบเครื่องเพชรคนล่าสุด เดินเฉิดฉายออกมายืนโชว์ความงามอยู่บนเวที พร้อมกับเพชรอันเลอค่า

เฮ้ย! แมทนั่นมันน้องสาวของแกนี่หว่า ถึงว่าไม่ยอมชวนเธอมา มีเซอร์ไพร์สก็ไม่บอก มา...งานนี้ฉันสู้หมดตัวเลยเอาสิดามมองจ้องหญิงสาวบนเวทีตาแทบไม่กระพริบ มือของเขาก็หยิบป้ายเล็กๆขึ้นมาถือเอาไว้ เพื่อรอเวลาที่พิธีกรประกาศให้เริ่มประมูล

แมทธิวนั่งกัดกรามมองภรรยาคนสวย มือหนาก็กำป้ายเล็กๆเอาไว้แน่น ในใจก็นึกโมโหหญิงสาวที่กล้าขัดคำสั่งของเขา ทั้งๆที่เขาได้บอกและสั่งห้ามเธอเอาไว้ก่อนหน้านั้น เมื่อครั้งที่เขาไปอาละวาดเธอ ทันทีที่เขาได้เห็นโฆษณาครีมอาบน้ำบ้าๆนั่น และถึงแม้ว่าในครั้งนี้เธอไม่ได้ใส่ชุดที่มันหวือหวามากนักก็เถอะ แต่เขาก็ยังทั้งโกรธและหวงภรรยาสาวสุดที่รักของเขามากอยู่ดี ก็ดูชุดที่เธอใส่สิ เดรสเกาะอกสีน้ำเงินเข้ม แถมช่วงกระโปรงยังเป็นผ้าซีทรูเบาบางจนมองเห็นขาเรียวขาวของหญิงสาวซะขนาดนั้น และในเวลานี้ นอกจากไอ้เพื่อนรักของเขาที่มองเธออย่างไม่วางตาแล้ว บรรดาหนุ่มๆ แก่ๆ รอบๆ โต๊ะของเขา ต่างก็จ้องมองไปบนเวที พร้อมกันนั้นบางคนยังส่งเสียงวี๊ดวิ้ว ผิวปาก แซวภรรยาสุดที่รักของเขาซะลั่นห้อง ในเวลานี้แมทธิวกำลังนั่งหลับตาระงับความโกรธจัด ขอย้ำว่าโกรธจัด และรอเวลาให้พิธีกรเปิดประมูล

ในที่สุดงานอวดรวยที่เขาเพิ่งบอกเพื่อนรักเมื่อสักครู่ว่าเขาเบื่อมันนักหนา กำลังทำให้หัวใจของเขากำลังเต้นระรัว ในใจก็กำลังลุ้นรอพิธีกรอย่างตื่นเต้น งานอวดรวยน่าเบื่อนั้น ในเวลานี้มันกลับทำให้เขาตื่นเต้นระทึกใจ และรอลุ้น มีอารมณ์ร่วมไปกับงานได้อย่างน่าแปลก

ดวงตาสีฟ้าลืมขึ้น และมองไปที่ภรรยาสาวที่กำลังยืนโชว์ยิ้มหวานๆให้แขกในงาน เขามองไปที่เพื่อนรักที่ดูกระดี้กระด๊า จนน่าหมั่นไส้ แล้วกวาดสายตามองไปรอบๆ เห็นรอยยิ้มและท่าทางของบรรดาหนุ่มๆ และแก่ มันยิ่งทำให้ความโกรธ บวกกับความหึงหวงที่ยิ่งเพิ่มมากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าตัว

ดวงตาสีฟ้ามองกลับไปที่ใบหน้าและเรือนร่างของภรรยาคนสวยอีกครั้ง เขาจ้องเธออย่างไม่วางตา มือหนาก็กำป้ายประมูลเอาไว้ งานนี้เขาจะต้องได้เต้นรำกับเธอ ไม่เชื่อก็คอยดูสิ!!!...

………………………………………...


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอขอบคุณสำหรับนักอ่านที่มอบเหรียญกำลังใจให้กับนิยายเรื่องนี้นะคะ ^^"

ณรีรัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha