ตราบาปรักสีชมพู

โดย: @mekbangbang



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 5 : ฤษี ...


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

 

 

 ตอนที่ 5

 

ฤษี ...

 

 


 

 

น้ำหวานปิดประตูห้องเต็มแรงก่อนจะรีบคว้าเสื้อคลุมมาสวมทับไว้ ร่างบางกระโดดลงบนเตียงพร้อมกับสะอื้นออกมาอย่างสุดกลั้น ใบหน้าหวานเต็มไปด้วยคราวน้ำตาที่เปรอะเปื้อน แต่นั่นก็ยังไม่เท่าการกระทำของชายหนุ่มที่แสดงออกอย่างไร้เยื่อใยเช่นนี้

 

น้ำหวานไม่ยอมแพ้แค่นี้แน่ๆ ฮึก .. น้าเบนเป็นของน้ำหวานแล้ว น้ำหวานจะไม่ปล่อยน้าเบนให้ใครแน่นอน ...”

 

เด็กสาวหมายมาดทั้งน้ำตา มือเล็กปาดน้ำตาออกอย่างลวกๆพร้อมกับความหวังในใจแม้มันจะดูริบหรี่ก็ตาม ...

 

 

 

คนตัวเล็กไม่รู้เลยว่าตอนนี้ได้สร้างภาระอันยิ่งใหญ่ให้กับน้าชายมากแค่ไหน เบนจามินพยายามมีสมาธิกับงานตรงหน้าแต่ดูเหมือนตอนนี้สมาธิของเขาได้แตกพล่านไปเสียแล้วเมื่อนึกถึงคนตัวเล็กในชุดชั้นในเซ็กซี่นั้น ชายหนุ่มสะบัดหน้าไปมาเพื่อไล่ภาพในสมองออกแต่ดูเหมือนมันจะไม่ง่ายเช่นนั้นเพราะตอนนี้แก่นกายของเขากำลังเดือนพลุ่งต้องการปลดปล่อยโดยเร็วที่สุด ความคับแน่นและเก็บกดทำเอาชายหนุ่มถึงกับเบ้หน้าด้วยความเจ็บปวด อารมณ์เร่าร้อนที่คุกกรุ่นจากกายเด็กสาวถูกปลุกขึ้นมาเสียแล้วและดูเหมือนว่าจะมอดดับได้ยากเสียด้วย

 


ตึ่ง ตึ่ง

 

 

เสียงการแจ้งเตือนไลน์ดังขึ้น คราวแรกเบนจามินไม่อยากสนใจเพราะกำลังจะเดินไปเข้าห้องน้ำเพื่อจัดการกับตัวเอง แต่เมื่อดูชื่อผู้ส่งแล้ว ความรู้สึกบางอย่างกลับบอกให้เขาเปิดอ่านมัน ... 

 

 

Namwhan ka ... : น้าเบนยังไม่ตอบน้ำหวานเลยว่าน้ำหวานใส่ชุดชั้นในเหมาะมั้ย

 

เบนจามินถึงกับกุมขมับเมื่อเจอมุกนี้เข้าไป น้ำหวานส่งรูปตัวเองใส่ชุดชั้นในลายเสือเมื่อครู่เข้ามาในไลน์ของเขาเสียหลายภาพ แต่ละภาพดูยั่วยวนทั้งนั้น ทั้งซูมหน้าอกถ่ายทั้งตัว หรือจะถ่ายหน้าท้องแบนราบจนเห็นความหมิ่นเหม่ของกางเกงชั้นในที่เกาะกุมความเป็นสาวนั้นไว้ ...

 

ผู้เป็นน้าค่อยๆเปิดดูทีละภาพด้วยหัวใจเต้นระรัว เหตุการณ์เมื่อครู่ความกำหนัดเข้าครอบงำจนเขาไม่ทันได้มองรูปร่างวัยกำดัดของหลานสาวได้เต็มสายตา แต่ตอนนี้เบนจามินกำลังพิจารณาสัดส่วนยั่วเย้าของหลานสาววัยละอ่อนที่จงใจแกล้งจะให้เขาตบะแตก 

 

 

อารมณ์ที่คุกกรุ่นอยู่ก่อนแล้วบวกกับสิ่งเร้าในโทรศัพท์มือถือยิ่งทำให้คนถูกกระตุ้นทรมานขึ้นไปอีก ร่างสูงค่อยๆเดินเข้าไปในห้องน้ำด้วยริมฝีปากที่แห้งผาก ใจเต้นไม่เป็นส่ำเมื่อมองรูปภาพของหลานสาว มือหนากดล็อคลูกบิดประตูห้องน้ำเพื่อป้องกันยัยจอมยุ่งเข้ามาเห็นก่อนจะถอดเข็มขัดและปลดกางเกงยีนส์ตัวเองลง ... 

 

 

มือหนากำแก่นกายร้อนผ่าวของตัวเองพร้อมกับรูดขึ้นลงเป็นจังหวะ ดวงตาคมจ้องมองไปยังโทรศัพท์มือถือด้วยแรงสวาท เบนจามินพ่นระบายบมหายใจออกมาอย่างกระสันเมื่อมือตัวเองที่ปรนเปรอพร้อมกับจินตนาการถึงร่างบางของน้ำหวานไปด้วย ความหอมหวานของหลานสาวยังติดอยู่ปลายจมูกของเขา ภาพทรวดทรงองค์เอวที่เธอส่งมาให้ยิ่งเป็นสื่ออย่างดีที่ทำให้ไฟสวาทลุกโหมมากขึ้น

 

อื้อออออ ...”

 

เสียงต่ำทุ้มดังระงมไปด้วยห้องน้ำกว้าง ยังดีที่ห้องของเขาเก็บเสียงต่อให้ร้องดังแค่ไหนก็จะไม่มีเสียงเล็ดลอดออกไป เบนจามินมองภาพในมือด้วยสายตาหรี่ต่ำก่อนจะเชิดหน้าขึ้นเพราะความกระสันที่ปรนเปรอให้ตัวเอง น้ำหวานจะรู้มั้ยว่าทำให้ฤษีอย่างเขาแทบคลั่งตายได้ขนาดนี้ ...

 

มือหนารูดแก่นหายร้อนของตัวเองเป็นจังหวะพลางมองไปยังภาพคนร่างบางในชุดชั้นในลายเสืออย่างไม่วางตา ชายหนุ่มมองความอวบอัดของเด็กสาวไปทั่วอณูผิวกาย ความหอมของกายบริสุทธิ์ยังติดตรึงที่ปลายจมูก ร่างของเบนจามินกระตุกเกร็งกับผนังห้องน้ำก่อนจะปลดปล่อยลาวาสีขาวขุ่นออกกมากระจายไปทั่วพื้นห้องน้ำ

 

อ่าา อ่าาาาาาาาา .... อื้ออออออ ...”

 

ร่างสูงกระตุกหงึกๆก่อนจะซบผิงกับผนังห้องน้ำอย่างเหนื่อยอ่อน 

 

 

 

 

เช้าวันต่อมา เบนจามินเข้าครัวทำอาหารฝรั่งตามที่ถนัด ไข่เจียวที่ทอดกลมสวย ขนมปังแผ่นที่กรอบกำลังดีเข้ากันกับมันฝรั่งทอดที่หอมน่ากิน จานสองใบถูกวางไว้บนโต๊ะอาหาร หลังจากเคลียร์ทุกอย่างเรียบร้อยแล้วเขาจึงเดินไปหาเด็กสาวที่นอนอุตุอยู่ในห้อง

 

น้ำหวาน .. ตื่นได้แล้วค่ะ

 

เบนจามินทรุดลงที่ข้างเตียงก่อนจะพินิจหลานสาวที่นอนหลับไม่รู้เรื่องรู้ราว ตอนนี้น้ำหวานไม่ใช่เด็กน้อยอีกต่อไปแล้ว มิหนำซ้ำเธอยังเข้ามาปั่นป่วนทำให้เขาเสียการทรงตัวได้ง่ายดายอีกด้วย ใบหน้าที่เคยเปื้อนมอมแมมเป็นดวงหน้าหวานใส บางทีก็ดูไร้เดียงสา บางทีก็ดูยั่วยวนจนเขาแทบจะอดใจไม่ไหว รูปร่างผอมแห้เมื่อตอนเด็กๆกลายเป็นหุ่นสมส่วนอวบอัด แถมยังมีหน้าอกหน้าใจที่ใหญ่เกินตัว เบนจามินใช้ปลายนิ้วเขี่ยจมูกเล็กเชิดรั้นของหลานสาวตัวดีอย่างนึกหมั่นเขี้ยว 


มีอย่างที่ไหนมายั่วให้น้าอดใจไม่ไหวจนต้องสำเร็จโทษด้วยมือของตัวเองไปเมื่อคืนแล้วจะมาหลับแบบนี้ มันไม่ง่ายไปหน่อยเรอะ ยัยหลานตัวแสบ 

 

เบนจามินค่อยๆเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้แก้มใสของน้ำหวานก่อนจะกดจมูกลงจนเป็นรอยบุ๋ม ความหอมหวานของเด็กสาวช่างยั่วใจเขาเหลือเกิน หากเขาอดใจไม่ได้แล้วปล่อยไปตามอารมณ์ คนที่เสียหายก็จะเป็นน้ำหวานไม่ใช่เขา สังคมรอบข้างคงไม่มีใครยอมรับความสัมพันธ์ที่เกินเลยระหว่างน้า หลาน ดังนั้นเขาจึงควรห้ามใจตัวเองและตักเตือนน้ำหวานด้วยไม่ใช่ปล่อยไปตามแรงปรารถนาอย่างเมื่อคืน

 

หากความรู้สึกที่น้ำหวานมอบให้เขามันเป็นเพียงแค่ความผูกพัน แล้วหากวันนึงน้ำหวานมีใครสักคนที่รักจริง เขาก็ไม่รู้ว่าเขาควรจะวางตัวต่อไปอย่างไร 

 

ให้มันเป็นไปแบบนี้น่ะดีแล้ว ... ชายหนุ่มย้ำกับตัวเอง 

 

 

ร่างสูงลุกขึ้นยืนทำท่าจะหมุนตัวกลับเพราะไม่อยากกวนเด็กสาวไปมากกว่านี้ แต่จู่ๆมือขอวคนที่แสร้งทำเป็นนอนหลับกลับคว้าข้อมือเขาหมับ ก่อนจะรีบลุกนั่งแล้วยิ่มเผล่ออกมา

 

เมื่อกี้ Morning kiss ใช่มั้ยคะ

 

เบนจามินแสดงแววตาลำบากใจจนปิดไม่มิด เขาไม่คิดว่าน้ำหวานจะรู้ว่าเขาแอบขโมยหอมแก้มใสๆนั่น 

 

น้ำหวานขอจูบน้าเบนหน่อยได้มั้ยคะ

 

น้ำหวานพูดก่อนจะใช้นิ้วชี้แตะเข้าที่แก้มของตัวเอง เบนจามินส่ายหน้าน้อยๆ

 

อย่าเลยน้ำหวาน รีบไปกินอาหารเช้ากันเถอะ

 

คนตัวโตปฏิเสธเสียงแข้ง อย่างไรเขาควรจะตัดไฟแต่ต้นลม แต่น้ำหวานยังไม่ยอม เธอกระชากข้อมือน้าชายอย่างแรงจนคนที่ไม่ทันตั้งตัวล้มมากองบนที่นอน น้ำหวานหัวเราะคิกคักก่อนจะขึ้นคร่อมคนตัวโตไว้


น้าเบน น้าเบนจะส่งน้ำหวานกลับไทยจริงๆหรอ

 

เด็กสาวถามเสียงสั่นพร้อมกับมองลึกเข้าไปในตาชายหนุ่ม เบนจามินชะงักไป 

 

น้ำหวานอย่าทำแบบนี้กับใครนะ น้าหมายถึงอย่าทำกับคนอื่นแบบที่ทำกับน้า เข้าใจมั้ยคะ

 

ชายหนุ่มเลือกที่จะเลี่ยงคำตอบเพราะเมื่อคืนเขาเองก็รู้สึกผิดไม่น้อยที่พูดแรงๆไปแบบนั้น เด็กสาวพยักหน้าหงึกๆก่อนจะนอนซบบนตัวของน้าชาย

 

น้ำหวานไม่ทำแบบนี้กับใครหรอกค่ะ น้ำหวานจะทำกับน้าเบนคนเดียว ถ้าน้าเบนอนุญาต

 

เบนจามินลูบศีรษะหลานสาวที่นอนทับร่างเขาอยู่ด้วยความรู้สึกที่ต่างไปจากเดิม น้ำหวานแสดงถึงความรู้สึกออกมาอย่างไม่ปิดบัง ทุกครั้งที่เผลอสบตากันเขาต้องเป็นฝ่ายหลบตานั่นทุกครั้งเพราะความจริงใจที่น้ำหวานมี เขากลัวว่าตัวเองจะกลายเป็นคนชั่วที่มีอะไรกับหลานของตัวเอง น้ำหวานเป็นเด็กน่ารัก หุ่นก็น่าฟัดไปทุกส่วน อยู่ใกล้กันแบบนี้เขาก็กลัวจะล่วงเกินเธอเข้าสักวัน แค่ถ้าหากจะปล่อยเธอให้ไปอยู่คนเดียว หรือปล่อยให้ไปมีใคร ลึกในใจของเขามันร้องร่ำๆว่าไม่ยอม ... 

 

 

น้าอนุญาตค่ะ ...”

 

 

สิ้นคำตอบของน้าชาย ริมฝีปากบางระเรื่อของหลานสาวก็ประกบเข้ากับปากหยักอิ่มในทันที เบนจามินชะงักไปเมื่อเห็นการกระทำของเด็กสาว แต่แล้วฤษีผู้บำเพ็ญตบะกลับต้องมาแพ้พ่ายให้กับรสจูบที่แสนจะจืดชืดนั้น น้ำหวานจูบไม่เป็น เขาแน่ใจ .. จูบนี้ถือเป็นจูบแรกของเด็กสาวตรงหน้า ความอดทนของผู้เป็นน้าหมดลง เขาจูบเธอตอบบ้างคราวนี้คนตัวเล็กกลับตะเกียกตะกายเหมือนคนหายใจไม่ออก เบนจามินจึงค่อยๆปล่อยให้ปากบางเป็นอิสระ

 

น้ำหวานหน้าแดงก่ำ เธอรู้ว่าน้าเบนก็จูบเธอเหมือนกัน แม้เธอจะไม่ประสาในรักขนาดไหนแต่ของแบบนี้ความรู้สึกมันบอกได้ เบนจามินเขี่ยปรอยผมที่ปรกลงมาปิดใบหน้าหวานก่อนจะลูบสองปรางของเด็กสาวเบาๆ

 

น้าอนุญาตแล้วนะ ห้ามไปทำแบบนี้กับใครอีกเด็ดขาดนะคะ

 

 

 

น้ำหวาน ที่หอมหวานจนแมลงเพศผู้อย่างเขาต้องคอยหักห้ามใจ ...

 

น้ำหวาน ที่เกสรช่างหอมหวานแต่เขากลับสัมผัสไม่ได้ ...

 

น้าหวาน ที่ยิ่งอยู่ใกล้ยิ่งหวาน จนเขากลัวจะทำร้ายเธอเข้าสักวัน 

 

แต่ถ้าจะมีใครมาดูดกินน้ำหวานนี้แล้วพรากเธอไปจากเขา ... เขาก็จะไม่ยอม 

 

 

 

 

 





ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่รักกันน้าาาา ....."

@mekbangbang


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha