วิวาห์ชำระหนี้

โดย: ฟ้าโปรยฝัน



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 4 : ตอนที่ 4


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


4

 

สามวันก่อน ทนายฝ่ายมุกไพลินหอบเอกสารสัญญาการกู้เงินมายืนยันต่อครอบครัวแบร์นาร์ด ลายเซ็นของผู้เป็นพ่อและแม่มีอยู่ในเอกสารทุกฉบับ เขาไม่อยากจะเชื่อ แต่หลักฐานชี้ชัดยืนยันว่าการกู้เงินเกิดขึ้นหลายครั้ง รวมเป็นเงินต้นและดอกเบี้ยกว่าห้าพันล้านบาท

ขณะน้องชายหน้านิ่วคิ้วขมวด คล้ายกำลังจะคลั่ง สตีฟล่วงรู้แผนการจากปากผู้ให้กำเนิดทั้งในเรื่องของหนี้สินและการแต่งงาน รวมถึงเรื่องที่ทิพย์แก้วบอกแพทย์ให้โกหกเอริกว่าเธอหัวใจไม่ค่อยดี ด้วยอายุมากขึ้น ทำให้เอริกยิ่งวิตกกังวลหนัก เพราะการที่จะทำอะไรขัดใจผู้เป็นแม่ อาจเกิดผลกระทบ

แม้รู้สึกสงสารน้องชาย แต่เพื่อความสุขความสบายใจของผู้สูงวัยจำเป็นต้องทำ เขากุมมือแม่แสร้งปลอบประโลม  

ใจเย็นๆ นะครับแม่ ต้องมีทางออก ผมจะหาวิธี

ส่วนทิพย์แก้วเห็นสีหน้าลูกชายที่เครียดหนัก เพราะลายเซ็นของผู้เป็นสามีที่เธอปลอมขึ้นเหมือนกันราวกับเป็นคนเดียวกันเซ็น แม้จะไม่สบายใจอยู่บ้างกับคิ้วที่ขมวดมุ่นของลูกชายคนกลาง แต่ต้องหักห้ามใจ เพราะอย่างนั้นแบร์นาร์ดได้รินรดาเป็นลูกสะใภ้แน่

 ลูกช่วยไม่ได้หรอกทิพย์แก้วลุกขึ้น เดินมาหาลูกชายคนรอง เราไม่มีทางเลือกอื่น ลูกต้องช่วยแม่

ผมคิดว่าวิธีทีดีที่สุดและง่ายที่สุด คุณเอริกอาจจะทำตามข้อเสมอของฝ่ายนั้นทนายประจำครอบครัวแบร์นาร์ดมาตั้งแต่รุ่นพ่อของชายหนุ่มเอ่ยขึ้น เขาคือหนึ่งในแผนการของทิพย์แก้ว

 แม่ครับ ผมไม่อยากแต่งงานจริงๆ ขอเวลาผมสักหน่อย ต้องมีทางออกที่ดีกว่านี้ ผมมีเวลาสามวันก่อนที่ทนายของฝ่ายนั้นจะกลับมาอีก ไม่ต้องห่วง ผมไม่ทำให้แบร์นาร์ดล่มจมแน่นอนพูดจบเดินออกจากบ้านไป

ในเวลาสามวันอันน้อยนิด เขาทรมานเหมือนไฟสุม โกรธนิกข์นิภาอยากจะไปหาเธอและบีบคอให้ตายให้รู้แล้วรู้รอด 

เอริกอายที่จะให้รู้ว่าเป็นหนี้ ครอบครัวแบร์นาร์ดมั่งคั่งไม่เคยด่างพร้อย มีแต่คนนับหน้าถือตาและชื่นชม มาวันหนึ่งกลายเป็นหนี้ถึงห้าพันล้าน หนี้ชนิดที่เรียกได้ว่าเมื่อชดใช้ก็สิ้นเนื้อประดาตัว

เขาจะปรึกษาใครได้ ทำอย่างนั้นก็เท่ากับประจานตัวเองเรื่องหนี้สิน หากเรื่องนี้ล่วงรู้ถึงหูของใครต่อใคร ธุรกิจแบร์นาร์ดพังพินาศอย่างแน่นอน ทั้งผู้ถือหุ้นและคู่ค้าย่อมต้องไม่ชอบใจ

แหล่งเงินกู้เงินที่จะอนุมัติภายในไม่กี่วัน ไม่มีแน่นอน ยิ่งเงินมากมายขนาดนั้น แม้จะขายกิจการบางส่วน และเงินกู้บางส่วน แต่เงินจำนวนพันล้านก็นับว่ามากมายอยู่ดี หรือทางออกเดียวคือต้องแต่งงาน

 เห็นได้ชัดว่าผู้หญิงคนนั้น กำลังทำให้เขาเหมือนปลาที่ติดร่างแห ยิ่งดิ้นยิ่งติด ยิ่งคิดก็ยิ่งคลั่งโกรธในอารมณ์

เขาเมามายทุกวันในสามวันที่เหลือ และไม่มีคำตอบหรือทางออกใด

 

 

ทนายฝ่ายมุกไพลินมาที่บ้านแบร์นาร์ดอีกครั้ง พร้อมเอกสารที่ระบุว่า หนี้สินห้าพันล้านจะสิ้นสุดลงหากชำระภายในหนึ่งสัปดาห์  หรือเอริกจดทะเบียนสมรสและแต่งงานกับนิกข์นิภาภายในเวลาหนึ่งเดือน โดยมีเอกสารมาให้ชายหนุ่มเซ็นว่าจะเลือกชำระหนี้แบบใด

ผู้หญิงคนนั้นคงอยากได้เขาไปเป็นพ่อพันธุ์แทบใจจะขาด ถึงได้ทำสัญญาผูกมัดเขาถึงขนาดนี้ เอริกหายใจฟืดฟาด มีเงื่อนไขอื่นๆ อ่านแล้วคลั่งในอารมณ์ อาทิ หากการหย่าเกิดจากฝ่ายชายเป็นต้นเหตุ เช่น การมีผู้หญิงคนอื่น การทำร้ายร่างกาย ฝ่ายชายจะถูกฟ้องล้มละลายในทันที และหากฝ่ายหญิงยินยอมที่จะหย่าเอง ด้วยเหตุผลใดๆ ก็ตาม ขึ้นอยู่กับดุลพินิจของฝ่ายหญิงว่าฝ่ายชายจะต้องหาเงินมาใช้หนี้ตามจำนวนที่คงค้างภายในเวลาหนึ่งสัปดาห์ หรือหนี้สินทั้งหมดจะถูกยกเลิกไป

เอริกกำหมัดแน่น ตลอดการมาเยือนและชี้แจ้งของทนายฝ่ายนิกข์นิภา ราวกับอดทนอดกลั้นให้มากที่สุด ดวงตาที่ดุดันหากหวาดวิตกอยู่ในที น้ำเสียงที่ห้วน ลมหายใจกระแทกกระทั้นบ่อยครั้ง

 นี่มันเรื่องบ้าบออะไรเขาฉีกเอกสารฉบับที่คิดว่าแสนจะเอาเปรียบนั้นทิ้งอย่างลืมตัวต่อหน้าทนายความ

สตีฟเห็นดังนั้นจึงเดินเข้ามาจับไหล่น้องชาย ใจเย็นๆ ก่อน

ทนายวัยกลางคนหยิบเอกสารในลักษณะดังกล่าวออกมาจากกระเป๋า ก่อนจะยื่นให้ชายหนุ่ม คุณสามารถฉีกทำลายเท่าที่คุณอยากฉีก แต่ถึงอย่างไรคุณก็ต้องเซ็นเลือกวิธีการชำระหนี้

เอริกร้อนสุมไปทั้งตัว เหงื่อผุดขึ้นราวหลงอยู่กลางทะเลทราย เขาเบิกตากว้างมองทนายและเอกสาร พลันกระชากเอาเอกสารนั้นมา

 อยากมีผัวนักใช่ไหมนิกข์นิภามุมหนึ่งของกระดาษถูกกำ
แน่น

เขาวางเอกสารทั้งต้นฉบับและคู่ฉบับลงบนโต๊ะ ดึงปากกาจากกระเป๋าเสื้อ กดเซ็นอย่างเดือดดาลเลือกในแบบที่ต้องแต่งงานกับอีกฝ่าย ก่อนจะยื่นกลับไปให้ทนาย

ไปบอกผู้หญิงหน้าหนาคนนั้น แล้วจะได้เห็นดีกัน

ทิพย์แก้วลอบยิ้มอย่างสุขใจ...รินรดาเธอแพ้ฉันแล้ว...หากก็อดห่วงนิกข์นิภาไม่ได้ เพราะเอริกดูจะไม่ชอบว่าที่ลูกสะใภ้ที่เธอเลือกให้เป็นอย่างมาก

ทนายฝ่ายมุกไพลินกลับไปพร้อมเอกสาร อารมณ์ขุ่นมัวของเขาไม่อาจจะสลายได้ในทันที คล้ายมันจะทึบทึมมากขึ้นด้วยซ้ำ

 ยัยนั่นโรคจิตชัดๆชายหนุ่มเสียงดังอยากได้ผมเป็นผัวจนตัวสั่น ถึงขั้นทำข้อตกลงผูกมัดนี้ขึ้น

ถ้าฝ่ายนั้นไม่ระบุว่าเป็นนาย พี่จะยอมแต่งงานแทนผู้เป็นพี่บอก แต่เมื่อฝ่ายนั้นยืนยันว่าเจ้าบ่าวต้องเป็นนายเท่านั้น พี่ก็มองไม่เห็นช่องทางชายหนุ่มระบายลมหายใจ แต่ถ้าหากเราขายกิจการทั้งหมดเพื่อใช้หนี้ มันก็อาจจะเป็นไปได้ แต่ว่าเวลาสัปดาห์เดียวเงินห้าพันล้าน ก็ใช่ว่าจะง่ายสำหรับเศรษฐกิจแบบนี้ เรื่องกู้ไม่ต้องพูดถึง

ขอบคุณครับพี่ ผู้หญิงอย่างนั้นพี่ไม่ต้องคิดว่าต้องแต่งงานด้วยหรอก แค่คิดก็เสียศักดิ์ศรีแล้วเขาขบกรามแน่น ผมเซ็นตกลงไปแล้ว หลังจากนี้เดี๋ยวผมจัดการทุกอย่างเอง พี่ไม่ต้องเป็นห่วง ทุกคนใช้ชีวิตปกติตามเดิม ผมไม่ยอมให้ใครเดือดร้อนหรอก

แต่เธอเดือดร้อนแน่นิกข์นิภา ชายหนุ่มคิดแค้น

 

 

เอริกหงุดหงิดและหัวเสียออกจากบ้าน ในอกมันร้อนผ่าวเหลือเกิน ใบหน้าของนิกข์นิภาโผล่ขึ้นมาในมโนนึกตลอด เขาได้แต่พร่ำคำว่าเกลียดเธอครั้งแล้วครั้งเล่า ระบายโทสะด้วยการขับรถสปอร์ตด้วยความเร็วสูงและบีบแตรสนั่นหวั่นไหวเมื่อรถยนต์คันอื่นทำให้ไม่สบอารมณ์ 

 ฮัลโหล มาแชล...ไปดื่มกันหน่อยไหม

มาแชลคือหนึ่งในเพื่อนสนิทของเขา  เรียนอนุบาลถึงมัธยมปลายด้วยกัน ไปไหนไปกัน ปรึกษาพูดคุยกันได้ทุกเรื่อง แต่กระนั้นการที่จะบอกเพื่อนว่าบริษัทเขาเป็นหนี้ห้าพันล้านนั้นยากที่จะทำใจ ยิ่งถ้าเพื่อนรู้ว่าเขาไม่ต่างจากผู้ชายขายตัวเพื่อบำรุงบำเรอผู้หญิงราคะมากคนหนึ่ง เขาก็ไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

 กลางวันแสกๆ นี่นะมาแชลถาม

กลางวันแสก ๆ นี่แหละเอริกยืนยันเจตนา

 เกิดอะไรขึ้นขึ้น อกหัก แฟนบอกเลิก

อยากฆ่าคนเขาเน้นเสียง

เฮ้ย! พูดบ้าอะไร 

แค่รู้สึก ไม่ทำหรอกเอริกผ่อนลมหายใจ

แค่คิดก็บาปแล้ว เอาอย่างนี้ ไปรอฉันอยู่ที่บ้าน เดี๋ยวฉันโทรบอกเด็กที่บ้านไว้ แต่ขอเคลียร์งานอีกนิดเดียวเดี๋ยวตามไป

 

 


คล้อยหลังเอริก ทิพย์แก้วนัดพบมุกไพลินทันทีที่ร้านอาหารหรูร้านประจำ คู่เพื่อนรักชนแก้วดื่มฉลองในความสำเร็จเบื้องต้น แก้วของทิพย์แก้วเป็นไวน์ ส่วนแก้วของมุกไพลินเป็นน้ำส้ม  ทั้งสองยิ้มแย้มแจ่มใส  แต่มุกไพลินสีหน้าเปลี่ยนเมื่อนึกขึ้นได้

เห็นทนายบอกว่า ท่าทางลูกชายเธอไม่ชอบลูกฉันเอามากๆ แล้วจะต้องมาแต่งงานแบบนี้ มันจะไม่มีปัญหาทีหลังเหรอ

ทิพย์แก้วคิด มองเพื่อน อาจจะแค่ตอนนี้ แต่ต่อไป ฉันจะทำให้ลูกชายชอบและรักหนูนิกข์ขึ้นมาให้ได้ เธอบอกเองไม่ใช่เหรอ ลูกสาวเธอมีใจให้ลูกชายฉัน อย่าได้กลัว เชื่อมั่นในความรัก เชื่อมั่นในฝีมือฉัน ตอนแรกอาจจะดูคล้ายเป็นการบังคับฝืนใจ แต่ไม่นานลูกชายฉันจะเต็มใจในที่สุด

ใช่ นิกข์นิภาอาจจะรักเอริก แต่มันเกิดขึ้นเพียงฝ่ายเดียว ฉันกลัวแก้วตาดวงใจของฉันจะเจ็บปวดมุกไพลินทอดถอนใจ ฉันกลัวว่าเราจะตัดสินใจผิด เอริกมีคนรักอยู่แล้ว

หญิงสาวที่อ้างถึงท้ายประโยคของมุกไพลินทำให้ทิพย์แก้วหายใจสะดุด

เธอเพื่อนรักฉันนะมุก นิกข์ก็เหมือนลูกสาวฉันอีกคน เธอฝากฝังฉัน มีหรือฉันจะไม่ดูแลเธอวางแก้ว เอื้อมมือมากุมมือเพื่อน นิกข์คือคนที่เอริกแต่งงานด้วย และจะรักในที่สุด ส่วนรินรดาเอ่ยชื่ออย่างไม่ชอบใจ อาจจะเป็นแค่คนเคยรัก ไม่ได้แต่งงาน และจะหมดรักในที่สุด เชื่อฉันสิ

ถ้าไม่เป็นอย่างที่เราคิดล่ะมุกไพลินถาม

ฉันไม่ยอมให้เป็นอย่างนั้นเด็ดขาด หากชีวิตการแต่งงานของทั้งคู่พัง นิกข์นิภาก็จะยังคือลูกของฉัน ใครหน้าไหนก็ทำอะไรไม่ได้ อีกอย่างฉันมีทีมงานพิทักษ์ลูกสาวของเธอตั้งหลายคน ทั้งสตีฟและฌอง อย่าได้ห่วงทิพย์แก้วยิ้มปลอบประโลม

แม้จะยืนยันอย่างนั้น แม่อย่างฉันก็ยังไม่หมดห่วง แต่รู้สึกโล่งใจขึ้นมาเปลาะหนึ่งเธอผ่อนหายใจ ฉันอยากเห็นลูกสาวของฉันสมหวังในความรัก อยากเห็นหลานๆ แต่อาจจะอยู่ไม่ถึง

มุก พูดแบบนี้อีกแล้ว เธอต้องอยู่อุ้มหลานกับฉัน ฉันอุ้มคนเดียวไม่ไหว

ฉันจะพยายาม

 


โลกของมงคลและกรองกานต์ ราวกับมีดอกไม้เบ่งบานรายรอบ และประหนึ่งได้ยินแต่เสียงหัวเราะเพราะดอกผลจากการเข้าบ่อนกลางกรุงในช่วงเช้าที่ผ่านมา ทำให้สองสามีภรรยากลายเป็นคนรวยย่อมๆ  จึงเข้าห้างสรรพสินค้าหรูจับจ่ายซื้อของที่อยากได้ โดยไม่ได้สนใจว่าที่ผ่านมาเสียมากกว่านี้เป็นร้อยเป็นพันเท่า และลูกสาวอย่างรินรดาต้องเปลืองเนื้อเปลืองตัวมากมายเพียงใด

 อิ่มชะมัดยาดกรองกานต์เอามือลูบท้องตึงของตัวเอง ขณะเดินออกมาจากร้านอาหารหรู อยากให้มือขึ้นอย่างนี้ทุกวัน

 พรุ่งนี้รวยกว่านี้สิบเท่ามงคลพูดแล้วเรอเสียงดัง เอ่อ...เขาไม่ได้ใส่ใจเรื่องมารยาทมากนัก เขาคิดอย่างเย่อหยิ่งว่า จะต้องแคร์ใครในเมื่อมีเงินซะอย่าง

 เพราะฉันฉลาดเล่นผู้เป็นเมียกล่าวยกย่องตัวเอง ราวกับเป็นวีรสตรีที่สามรถเล่นการพนันได้เงินมากมาย

ระหว่างที่หูฟังผู้เป็นเมียยกตน สายตาของมงคลเหลือบเห็นใครคนหนึ่งซึ่งคุ้นเคย

 เอ๊ะ...นั่นคุ้น ๆ ทิพย์แก้วนี่นา

ทั้งสองสบมองกันเหยียดยิ้มอย่างมีความสุข กำลังคิดจะหาอะไรทำเล็ก ๆ น้อยๆ เพื่อทบทวนความทรงจำในอดีต

 สวัสดีเพื่อนเก่ากรองกรานต์เปิดตัวก่อน เดินมาตัดหน้าทักทายด้วยยิ้มแย้ม

กรองกรานต์ดูแก่มากเมื่อเทียบกับทิพย์แก้วในวัยเดียวกันที่ยังคงอ่อนกว่าวัยด้วยเทคนิคทางการแพทย์ และเครื่องสำอางราคาสูงสั่งตรงจากต่างประเทศ

 ทิพย์แก้วมองผู้หญิงที่มาขวางตั้งแต่หัวจรดเท้า ดูคล้ายคนไม่ได้หลับได้นอน เสื้อผ้าธรรมดาไม่ได้หรูหราหรือมีประกายอะไร

ส่วนกรองกรานต์มองทิพย์แก้วทั้งเนื้อทั้งตัว อิจฉาในระยิบพริบพรายของเพชรพลอย อันประดับประดาตรงคอและแขน

หน้าบึ้งจังเลยเพื่อนเก่ากรองกรานต์ยิ้มยั่ว

 ใครเพื่อนแกทิพย์แก้วเบ้ปากใช้สายตาเหยียด ราวกับต่อหน้าคือขยะพิษไร้ค่า

มงคลเดินออกมา  สวัสดีคนรักเก่า

ทิพย์แก้วโกรธจนสั่น เลือดพล่านไปทั้งใบหน้า อยากจะเดินเข้าไปตบหน้าไอ้คนปากมอมให้รู้แล้วรู้รอด  ช่างเกลียดชังน้ำหน้ายิ่งนัก

เธอจำรสชาติฉันไม่ได้เหรอ...ที่รักมงคลไม่ได้แยแสว่าทิพย์แก้วจะโกรธ ขณะที่กรองกรานต์หัวเราะชอบใจในคำยั่วโมโหอีกฝ่ายของสามี

ไอ้ทุเรศไปไกล ๆ เลยไปทิพย์แก้มเดือดดาล ก่อนที่ฉันจะหมดความอดทน

หมดความอดทนแล้วจะทำไมมงคลทำหน้ายียวน เดินเข้าหาจนทิพย์และมุกไพลินต้องร่นถอย เธอจะชวนฉันเข้าโรงแรมหรือไง

สกปรกผู้ถูกจาบจ้วงพูดพร้อม ๆ กับเหวี่ยงกระเป๋าฟาด อย่างที่มงคลคาดไม่ถึง จากนั้นก็กลายเป็นชุลมุนวุ่นวาย เมื่อกรองกรานต์เข้าร่วมปะทะ

อย่านะ หยุดๆมุกไพลินพลอยต้องเข้าไปช่วยทิพย์แก้ว ท่ามกลางลูกค้าห้างสรรพสินค้าที่มองมา ไม่นานสักเท่าใด พนักงานรักษาความปลอดภัยก็วิ่งมาล็อกตัวมงคลและกรองกรานต์ไว้ เนื่องจากมุกไพลินคือเจ้าของห้างสรรพสินค้าแห่งนี้

ห้ามสองคนนี้เข้าห้างเด็ดขาดทิพย์แก้วชี้หน้า

 เธอกล้าทำอย่างนี้กับพ่อแม่ของลูกสะใภ้เธอเหรอกรองกรานต์ถลึงตาใส่

ใครลูกสะใภ้ทิพย์แก้วทำไม่รู้ไม่ชี้

เอริกกับยัยรินกำลังจะแต่งงานกันมงคลอ้าง

ให้มันรู้ไปสิ ว่าลูกชายฉันจะใฝ่ต่ำ เลือกผู้หญิงที่พ่อแม่มันเคยทำเลวกับฉันมา บอกให้เอาบุญนะ เร็วๆ นี้ลูกฉันจะแต่งงานแล้ว และผู้หญิงผู้โชคดีคนนั้น ไม่ใช่ลูกพวกแกแน่นอน

มุกไพลินเห็นว่าคนที่รายล้อมดูจะเยอะขึ้น จึงบอกพนักงานรักษาความปลอดภัย เอาสองคนนี้ ออกไปจากห้างได้แล้ว

เดี๋ยวก่อนทิพย์แก้วบอก

เธอเดินเข้าไป ตบหน้าทั้งสองคน ระบายความแค้นเคือง จากนั้นให้ พนักงานรักษาความปลอดภัยปิดปากที่ด่าทอเธออย่างหยาบคาย และลากออกไปด้านหลังห้าง ก่อนจะย้ายตัวจากจุดเกิดเหตุอย่างสะใจ ทว่าก็รู้สึกเปลืองพลังงานให้กับสองคนเลวพรรค์นั้น หากยังสาวๆ เธอคงบู๊ได้มากกว่านี้  นี่ถ้าเป็นโรคหัวใจจริงๆ อย่างที่โกหกลูกชาย เธอคงหอบเหนื่อยขาดใจตายไปแล้ว

ส่วนเรื่องไม่ให้ข่าวการวิวาทแพร่งพรายเป็นหน้าที่ของมุกไพลินที่ได้กำชับผู้จัดการห้างให้จัดการเคลียร์ ไม่ใช่เรื่องยาก เมื่อมีเงิน

 

 

ยังไม่ทันจะถึงห้าแก้ว มาแชลโทรมาบอกเอริกซึ่งดื่มรออยู่ที่บ้านว่ามีธุระต้องไปดูกิจการในต่างจังหวัดด่วน

ความจริงเอริกโทรไปชวนภูธัญกับไรอัลด้วย ทว่าเหมือนมีแต่คนติดงาน ชายหนุ่มจึงดื่มอีกสักพักก่อนขับรถฉิวด้วยความเร็วจากบ้านมาแชล ตั้งใจจะไปหารินรดา ทว่าเมื่อโทรหานางแบบก็พบว่ากำลังถ่ายแบบอยู่ที่เกาะแห่งหนึ่งทางภาคใต้

ดูเหมือนวันนี้ไม่มีอะไรเป็นใจกับเขาเลย

เอริกไม่รู้จะไปไหนต่อ ไม่อยากกลับบ้านหรือบริษัท  พลันใบหน้านิกข์นิภาลอยเข้ามา นึกแค้นอยากจะแวะไปทักทายสักหน่อย  เขาเคยไปบ้านของมุกไพลินเมื่อครั้งยังเป็นเด็ก แต่พอมีนิกข์นิภาเป็นสมาชิกใหม่ของบ้านหลังนั้น เขาก็ไม่ไปที่นั่นอีก

มาถึงบ้านไพศาลเกียรติก้อง เขาบีบแตรเสียงดังลั่นที่หน้าประตูเหล็กสูงของบ้านหลังใหญ่ ไม่นานนักสมพรซึ่งเป็นสาวใช้ออกมาถาม 

มาหาใครคะ

 นิกข์นิภาเขาเอ่ยชื่อหญิงสาว หน้าตาไร้รอยยิ้ม ดวงตาเยิ้มเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ แต่โดยรวมความหล่อของเขาทำให้สาวใช้วัยรุ่นตาค้าง

หล่อจังเธอพึมพำกับตัวเอง เมื่อตั้งสติได้จึงซักไซ้ต่อมาหาคุณหนู คุณเป็นใคร

ฉันชื่อเอริก บอกนิกข์นิภา

สมพรไม่รู้ว่าเอริกเป็นใคร เพราะไม่เคยเห็นมาที่บ้าน เธอทำงานมาได้ครึ่งปีแล้ว ก่อนที่นิกข์นิภาจะกลับมาจากต่างประทศมาเสียอีก รู้แต่ว่าหล่อเหลาราวกับเทวดาจำแลงลงมา เธอวิ่งกลับเข้าไป แจ้งต่อนิกข์นิภาผู้เป็นนาย ซึ่งอยู่บ้านขณะผู้เป็นแม่และพี่ชายอยู่ที่บริษัท

คุณหนูคะ มีผู้ชายหน้าตาหล่อมากพูดลากเสียง หล่อเหมือนเทวดา บอกว่าชื่อเอริก 

นิกข์นิภาใจเต้นแรง ทว่าก็ไม่ได้ให้เอริกรอนาน ประตูถูกสั่งให้เลื่อนเปิดจากภายใน เขาพุ่งฉิวรถหรูมาจอดเทียบที่หน้าบ้าน นิกข์นิภาเดินออกมาต้อนรับขับสู้

ชายหนุ่มลงจากรถ กระแทกประตูเสียงดัง เดินเข้ามาหา

หญิงสาวหายใจผิดจังหวะ ไม่รู้จะเริ่มต้นทักทายอย่างไร ตื่นเต้นจนวางสีหน้าไม่ถูก เขามาทำไม เขาจะพูดดีกับด้วยไหม หรือว่าเพราะเรื่องแต่งงานที่ทนายโทรมาแจ้งข่าวกับแม่ของเธอเมื่อเช้า เธอก็อยู่ด้วยและรู้เรื่องแล้ว

ทำไม ทำหน้าแย่ขนาดนั้นคนร่างใหญ่พูดขึ้น กลิ่นแอลกอฮอล์โชยถึงอีกฝ่าย ดวงตาเยิ้มแดง ว่าที่สามีมาอุตส่าห์มาประเคนถึงบ้าน

 คุณเมานิกข์นิภาที่เห็นอากัปกิริยาของอีกฝ่าย แล้วเดาได้ทันทีว่าผู้มาเยือนเมา...เธอเอ่ยเบาๆ ราวกับพูดตัวเองมากกว่า

ทำไมเธอถึงได้หลงใหลในรูปลักษณ์ของผู้ชายคนนี้นัก ทั้งที่เขาแสนชังเธอ และก่อนหน้านั้นไม่กี่วัน เขาเพิ่งจะเสียดสีเธอด้วยคำพูด และผลักเธอลงก้นจ้ำเบ้าที่โรงพยาบาล เหตุการณ์คราวนั้นความเคืองขุ่นหายไปไหน

เมาอะไร ไม่เมา ขับรถมาไกลขนาดนี้ชายหนุ่มแค่นยิ้ม เขามองรอบๆ  บ้านเจ้าหนี้ช่างใหญ่โตโอ่อ่า คงรวยมาก ข้างในบ้านเก็บเงินไว้เต็มไปหมด อีกห้าพันล้านคงไม่รู้จะเอาไปไว้ที่ไหน เลยแปรสินทรัพย์เป็นผัว

คุณหญิงนิภาเบิกตา แต่ไม่รู้จะต่อว่าเขาอย่างไรดี

หรือผัวไม่เพราะอยากให้ใช้คำว่าสามี

ไม่ผิดหรอก ที่สมพรบอกว่าหล่อมาก หล่อเหมือนเทวดา แต่ตอนนี้พอเทวดาของนิกข์นิภาเมา เขากำลังหาเรื่องเธอ

จะเรียกว่านายบำเรอก็ได้นะรอยยิ้มหยันผลิขึ้นที่หยักปากได้รูปงามของชายหนุ่ม หากก็รู้สึกว่ากำลังดูถูกตัวเองให้ตกต่ำ

หญิงสาวหวาดหวั่นในคำพูดของเขา

คุณแม่ไม่อยู่  อย่างไม่รู้จะพูดหรือตอบโต้อะไรออกไป จึงเอาแม่เข้าอ้าง

นี่แขกมาถึงบ้านจะไม่เชิญเข้าบ้านหน่อยหรือเขาถลึงตาใส่ แก้มระเรื่อแดง ราวกับเด็กฝรั่งเล่นน้ำทะเลในวันแดดจ้า ฤทธิ์แอลกอฮอล์พล่านร้อนผสานอยู่ในความขุ่นเคือง

เชิญค่ะบอกเขาก่อนหันไปทางสมพร เตรียมน้ำให้คุณเอริกด้วย

ค่ะสาวใช้รับคำ ก่อนจะไปทำหน้าที่

เขายังคงยืนอยู่กับที่ ไม่เดินเข้าบ้านตามคำเชื้อเชิญ

เจ้าของบ้านย้ำอีกครั้ง

เชิญค่ะคุณเอริก

จะคุยตรงนี้เขากอดอก ยังมีสติ ไม่ได้เมามากอย่างที่อีกฝ่ายคิด 

ตรงนี้ก็ตรงนี้ คุณมีธุระอะไรกับฉันว่ามา 

เอริกเดินเข้าหาเธอ ทำเอาหญิงสาวปั่นป่วนในอารมณ์ อยากจะถอยหรือหยุดอยู่กับที่กลายเป็นความสบสัน กลิ่นลมหายใจคนหล่อเมาชัดเจนขึ้น เธอเคลิบเคลิ้ม แต่เลือกเบี่ยงหลบ คนตัวโตกว่าจับเรียวแขนเธอไว้

เธออยากให้ฉันมีธุระอะไรกับล่ะ

ไม่อยากเสียงเธอสั่น หัวใจกำลังคลอน เพราะกลีบปากเขาอิ่มเอมยามขยับเปล่งคำ เธอนึกอยากครอบครองอย่างละอาย

 แต่ฉันอยากพูดเน้นเสียง ที่มานี่ เพราะอยากเห็นหน้าเธอ ผู้หญิงเงินหนา ที่ใช้เงินซื้อฉันมาเป็นผัวจนได้ วันนั้นที่โรงพยาบาลเห็นไม่ชัดเขาบีบแขนดึงเธอเข้าหา มีแรงต้านจากสาวเจ้า หากแต่พ่ายต่อพละกำลังที่มากกว่า มืออีกข้างจับคางดึงหน้าที่เบือนหนีให้สบมอง มองฉันสิ หรือคิดว่าตัวเองเป็นปลากัด จะท้องเพียงเพราะมองตาผู้ชาย

 อย่าทำอย่างนี้เธอร้องขอ

 อย่ามาทำรักนวลสงวนตัวหน่อยเลยความเคืองขุ่นทำให้เขาบีบคางเธอแรงขึ้น

เจ็บนิกข์นิภาพยายามส่ายหน้า พลางแกะมือเขาออก

มีอะไรหรือเปล่าคะคุณนิกข์ คุณคนนี้...บังอรสาวใช้วัยกลางคนเห็นจึงเดินเข้ามาถาม เธอคุ้นใบหน้าของชายหนุ่ม คลับคล้ายคลับคลาเคยเห็นที่ไหนสักแห่ง

ชายหนุ่มปล่อยมือจากคาง เว้นแต่แขนยังคงกุมกำ

ไม่มีอะไร... นี่คุณเอริก ลูกชายของน้าทิพย์แก้ว มีอะไรก็ไปทำเถอะนิกข์นิภาบอก

ค่ะ...ค่ะสาวใช้รับคำทำตามที่ผู้เป็นนายบอก เธอจำได้แล้วว่าชายหนุ่มคือเอริก เขาเป็นหนุ่มหล่อทายาทนักธุรกิจที่กำลังคบหาดูใจกับนางแบบสาวรินรดาซึ่งเคยเห็นในข่าวบันเทิงอยู่บ่อยครั้ง

คล้อยหลังสาวใช้เอริกพูดขึ้น

อย่าทำเป็นเล่นตัวหน่อยเลย ความจริงเธออยากจะแก้ผ้าวิ่งถลามาหาฉันเต็มแก่ดวงตาเยิ้มด้วยแอลกอฮอล์กำลังแผดเผาหัวใจเธอ หรือคิดว่า ยิ่งเล่นตัว ฉันยิ่งสนใจพูดพร้อมสะบัดมือจนร่างหญิงสาวเซ

ทำไมฉันต้องทำอย่างนั้นถามพลางทบทวนตัวเองว่าเป็นอย่างนั้นหรือเปล่า พลางเอามือจับแขนบริเวณที่เขาบีบแน่น ลูบผ่อนคลายความเจ็บ

เธอรักฉัน หรือจะปฏิเสธเขาทระนงตัว

ตอนเด็กอาจจะใช่เธอยอมรับแก้มผะผ่าว แต่ตอนนี้ไม่จำต้องโกหก เพราะแต่ละคำพูดที่เขาเสียดสี ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะตอบโต้

แล้วจะมาแต่งงานกับฉันทำไมเขาเดินหน้า

เป็นเรื่องของผู้ใหญ่  หญิงสาวอ้างและถอยหลัง

ไม่เชื่อ เธอรักฉันเดินหน้าจนอีกฝ่ายหลังชนฝา

นิกข์นิภาอึกอักต่อคำพูดเขา ระยะห่างน้อยเหลือเกิน

ราวกับถูกสะกดจิต สิ่งที่เอริกเห็นในระยะประชิด คือเธอหมดจดสะอาดสะอ้าน โค้งคิ้วดำเรียวงาม ดวงตารียาวระริกไหว จมูกเชิดสวย พวงแก้มขาว กลีบปากชมพูยั่วเผยอ 

เอริกสั่งห้ามใจเด็ดขาด อย่าหลงใหลหลงกลในรูปโฉมที่หญิงร้ายผู้นี้แปลงมา แม้จะสวยไม่เหลือเค้าเดิม หากเธอก็คือคนที่เขาแสนชังมาตั้งแต่เด็กๆ ซ้ำยังทำตัวน่ารังเกียจซื้อเขามาแต่งงานด้วย ชายหนุ่มอดสูขึ้นมาจับใจ เมื่อนึกถึงตอนเช้าที่ได้เซ็นเอกสารยอมรับการแต่งงานไป

ที่เขาทำเพราะต้องการปกป้องแบร์นาร์ด หากเขาคนเดียวไม่เกี่ยวกับแม่ พี่ชาย น้องชาย หลาน และผู้คนอีกมากมายในแบร์
นาร์ดกรุ๊ป รวมถึงรินรดาที่เขาขอแต่งงานงาน เขาจะยอมล้มละลายไม่เหลืออะไร ดีกว่าถูกบดขยี้ศักดิ์ศรีด้วยปลายเท้าของผู้หญิงที่อยู่ต่อหน้าคนนี้

นิกข์นิภา...เขาบดกรามจนเป็นสันนูน เธอกำลังทำให้นักธุรกิจหนุ่มอนาคตไกลติดอันดับจากนิตยสารชั้นนำของประเทศ ให้รู้สึกไม่ต่างจากหมาจนตรอก

 คงออดอ้อนน้ามุกสิท่าเขากำหมัดแน่น ยื่นหน้าเข้าหาเธออย่างลืมตัว แม่คะ แม่ขา นิกข์อยากได้เอริกเป็นผัวเขาแสยะยิ้ม

ช่างอยู่ใกล้เหลือเกิน ร่างกายของเธอเหมือนขี้ผึ้งลนไฟ ภายในแปรปรวนรวนไปหมด โดยเฉพาะหัวใจที่เต้นแรงเสียจนคล้ายจะหลุดออกมาจากอก

คุณดูถูกฉันเธอพูดอย่างหวาดหวั่น หากแต่หลงใหลในใบหน้าหล่อสมบูรณ์ของชายหนุ่ม

 หรือฉันดูไม่ถูก ว่าเธอรักฉันชายหนุ่มกัดฟันพูด สมเพชตัวเองอย่างบอกไม่ถูกที่ถามผู้หญิงที่ตนเกลียดชังไปอย่างนั้น

ไม่ถูกหญิงสาวโต้ หลบตา...ราวกับกลัวเขาจะมองผ่านหน้าต่างดวงตาเข้าไปเห็นหัวใจเธอ คิดเอาเองทั้งนั้น

...หอม?

...ไม่ ชายหนุ่มกดข่มความรู้สึก ไม่ให้หลงเคลิ้มกลิ่นเรือนกายของสาวเจ้า เขาถอดถอนใบหน้าออกมาออกพลัน

 แม่ฉันให้มารับเธอไปบ้าน อยากเห็นหน้าสะใภ้เขาพูด เพราะคิดแผนการออก หากเขาจะสั่งสอนนิกข์นิภาที่บ้านของเธอคงไม่สะดวก

 น้าทิพย์แก้วน้ำเสียงเปี่ยมสงสัย

 ใช่...แม่ฉันอยากเจอเธอเขาบอกสายตาดุดัน หรือคิดว่าเป็นการเจ้าหนี้แล้ว จะลดลงไปพูดคุยกับแม่ฉันซึ่งเป็นลูกหนี้ไม่ได้

ฉันไม่ได้คิดอย่างนั้นเธอรีบปฏิเสธ

 หรือกลัวว่าฉันจะพาไปฆ่าแววตาเขาเชือดเฉือนใจเธอนัก

ฉันจะไป...ใครๆ ก็เห็นว่าฉันไปกับคุณใครๆ ที่เธออ้างคือคนรับใช้ หากคุณฆ่าฉัน คุณย่อมตกเป็นจำเลยที่หนึ่ง

เอริกแสยะยิ้ม...นิกข์นิภาหวั่นใจกับท่าทีและสีหน้าของชายหนุ่ม ทว่าการได้อยู่ใกล้ชิดเขาเป็นความต้องการอย่างที่สุดของหัวใจ จึงเลือกที่จะตามไป ทั้งที่ไม่แน่ใจเลยว่าคำพูดนั้นสัตย์จริงหรือเล่นเล่ห์

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"Thank You"

ฟ้าโปรยฝัน


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha