อ่อยรัก ยั่ววายร้าย (*จบแล้วจ้า)

โดย: Venus909/ดาอัน



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 7 : 24 ชั่วโมงที่แล้ว 2 (ณนนท์)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป




 

 ความเดิมตอนที่แล้ว

                “แล้ววันนั้นเข้ามาช่วยมีนาได้ไง บังเอิญหรอค่ะ

                 ผมได้ยินมันคุยกันในห้องน้ำน่ะ

 

 

 

 Continued

 

Nanon’s Part

@บริษัท

            “รอด้วยค่ะเสียงใสร้องตัดจังหวะที่ลิฟท์กำลังจะปิด ผมรีบกดค้างรอเธอ มืออีกข้างยังถือกาแฟร้อนของโปรดของประจำทุกเช้า ก้มหน้ารอจนเสียงวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาอยู่ใกล้

            “ชั้นอะไรครับ

            “ฮะ..ฮ่ะ เออ..ชะ ชั้นสิบสอง ค่ะเสียงลมหายใจแผ่วเบาสั้นยาวแบบนี้ ก้มหน้าฟังเหมือนเสียงหายใจถี่ตอนกำลังอย่างว่าไม่มีผิด แถมเสียงแหบพร่ากระเส่านิดๆ นี้ก็คุ้นหูชะมัด

            ผมกดหมายเลขชั้นแล้วหวังจะแอบมองสักหน่อย เผื่อเธอเป็นลมไปจะได้ช่วยเหลือกันทัน สายตาผมปะทะกับสาวร่างบาง แต่งหน้าจัดเต็มปากแดงฉ่ำกำลังผ่อนลมหายใจให้ปกติ เธอยิ้มให้ผมนิดหนึ่งเพื่อทักทาย แต่สำหรับผมรอยยิ้มนั้นไม่ดึงดูดเท่าปากบางเคลือบลิปสติกสีแดงฉาน กับเสียงลมหายใจหอบถี่

            ...โลกกลมจัง

 

 

            “ใช่เปล่าว่ะประโยคนี้ผมถามตัวเองในใจครับ เธอคนเมื่อคืนกับเธอคนนี้ใช่คนเดียวกันไหม แม้ว่าภายนอกจะฉาบไว้ด้วยยูนิฟอร์มเรียบหรู ใบหน้าอัดแน่นด้วยเครื่องสำอาง แต่แววตาแบบนี้ เสียงประมาณนี้ ผมแน่ใจว่าผมจำคนไม่ผิดนะ

 

            “เด็กมึงอะ!! เมื่อเช้าวิ่งกระโปรงฟิตก้นถกไปถึงไหนต่อไหน แมร่ง!! บุญตากูชิหายเสียงโต๊ะข้างๆ คุยกันเข้าหูผม

            “ใครวะ

            “ก็น้องมีนาคนสวยไง

            “มึงก็..อย่าไปพูดมั่วๆ นะเว้ย ได้ข่าวบอสเราเล็งไว้อยู่ ไม่อยากตกงานมึงมองเงียบๆ เข้าใจเปล่า

            ท่าทีเจียมตัวของไอ้เกริกแสดงออกชัดเจนว่าชอบคนชื่อมีนาจริงๆ แต่เพราะคู่แข่งเค้าเป็นถึงเจ้าของบริษัท ระดับพนักงานอย่างเราถ้าไม่อยากเดือดร้อนก็ควรอยู่ห่างๆ เด็กของเจ้านายไว้

 

 

               

            แมร่ง!! บอสไม่เคยจริงจังกับใครหรอก ได้แล้วเดี๋ยวก็เบื่อ...กูรอรับช่วงต่อก็ได้ ไม่ใช่ปัญหาคำตัดพ้อของปกรณ์สวนกลับแทบทันที

            ลับหลังผู้หญิงเราก็เป็นแบบนี้แหละครับ ที่คุณเคยฝันไว้ว่าอยากเจอเจ้าชายรูปงาม นิสัยดี เอาใจเก่ง อบอุ่น ให้เกียรติทั้งต่อหน้าและลับหลัง นั้นมันมีแต่ในนิยาย

            “ใครวะ เด็กบอสเนี่ยผมถามด้วยความอยากรู้

            โห่!! ไอ้นนท์มึงไปอยู่ไหนมา ไม่รู้จักน้องมีนาโอเปอร์เรเตอร์ได้ไง ทั้งสวยทั้งแซ่บใครเค้าก็จ้องกันทั้งนั้นปกรณ์พูดไปด้วยวาดมือแสดงความอวบอัดของร่างกายไปด้วย จนผมเริ่มแยกไม่ออกแล้วว่านั้นคนหรือแจกกันดอกไม้ อะไรจะอกตู้ม เอวคอด สะโพกผายขนาดนั้น

            “มึงก็พูดยังกับบริษัทเรามีโอเปอร์เรเตอร์แค่คนเดียวไปได้

            “มึงไม่รู้ก็ไม่แปลกหรอก สุ่มหัวอยู่แต่หน้าจอทั้งวันอย่างนี้เสียงเกริกพูดเข้าข้างผมทั้งที่ความจริง...ผมคิดว่ารู้นะว่าพวกมันหมายถึงคนไหน

            “งั้นเดี๋ยวกูไปเก็บภาพมาให้ แล้วมึงจะรู้ว่านางฟ้าตัวเป็นๆ หน้าตายังไงปกรณ์ยังพูดคุยสนุกปาก ซึ่งผมก็เชื่อว่ามันเป็นประเภทถ้ำมอง วันนี้ผมต้องได้เห็นรูปเป้าหมายแน่นอน

 

            “ขนาดนั้นเลย ตกลงใครชอบแน่วะเนี่ย มึงหรือไอ้เกริก

            ผมพูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้นแล้วเดินเลี่ยงไปทำงานอย่างอื่นต่อ วันนี้มีเคลียสถิติหลายอย่างหลังจากที่ยิงระบบใหม่ไป ไม่รู้ว่าได้รับการตอบรับดีไหม ติดขัดตรงไหนหรือเปล่า เรียกว่าวันงานเข้าเลยครับ...ไม่ว่างจะเมาท์มอยอะไรต่อแล้วด้วย

            อ่านมาถึงตรงนี้อย่าเพิ่งเปะปากโมโหความช่างเมาท์ของผู้ชายนะครับ มันเป็นเรื่องธรรมดามาก เราคุยกันแบบนี้ ก็เหมือนกับที่ผู้หญิงพูดถึงเรานั่นแหละ

 

               “มานี่เลยไอ้นนท์ กูได้รูปน้องเค้ามาแล้ว...มึงมาดูให้เลย เห็นหน้าตากรุ้มกริ่มของปกรณ์ ผมก็พอเดาได้ว่ามันได้รูปเป้าหมายมาแล้ว

                ...คนเดียวกันซะด้วย

                ...เธอชื่อมีนานี้เอง

                ...แม่สาวเซ็กแคม

               “ไม่สวยหรอวะ ทำไมทำหน้าเฉยชาจัง

 

            “แล้วก็ต้องตื่นเต้นหรอวะ

            “กูว่ามึงแปลกๆ ล่ะ ผู้หญิงสวยๆ ไม่ชอบอย่าบอกนะว่าชอบผู้ชายปกรณ์ยังไม่หยุดครับ ผมพูดทีเล่นทีจริงแบบนี้บ่อยจนผมเริ่มไม่ขำ ทำไมวะ...ผมจะชอบใครมันก็เรื่องของผมป่ะ!!

               

            “ไปรวยอะไรมา บอกกันมั้งซิพี่

            “ข้าแค่ทำงานพิเศษให้นายนิดหน่อย

            “งานอะไรนะพี่ นายถึงให้พี่เยอะขนาดนี้

            “รู้แล้วเหยียบไว้นะมึง นายจะเคลมสาว

            “สาวไหนพี่

            “ก็โอเปอร์เรเตอร์คนสวยไง

               “น้องมีนา!!”

                “เออนั้นแหละ!! นายอยากได้มานานแล้ว คืนนี้เลยให้กูจัดการให้

 

            “น้องเค้าจะยอมหรอพี่ นายเรายิ่งไม่ธรรมดาด้วย

            “ก็ฉุดซิวะ ทำยังกับเองไม่รู้ว่านายซาดิสต์ขนาดไหน

            “โถ่!!คนสวยของผม ยับแน่คืนนี้

            เสียงผู้ชายสองคนคุยกันในน้ำหน้า ข้ามประตูกั้นมามีผมนั่งปลดทุกข์อยู่ ฟังไปก็เผลอคิดตาม ซาดิสต์หรอ คุณชินธรเนี่ยนะ หนุ่มขาวตี๋ดูสุภาพ ผู้ดีทุกกระเบียดนิ้วไม่อยากเชื่อว่าเค้าจะกล้าสั่งใครทำเรื่องอย่างนั้น ผมลังเลแต่ก็แอบตามไปดู

           

            ชู้ว์...ก้มลง!!”

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่สนับสนุนค่ะ"

Venus909/ดาอัน


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha