18. ป่วนหัวใจคุณชายมาเฟีย ซีรี่ส์ ทายาทมาเฟีย I

โดย: ภรปภัช



ตอนที่ 7 : EP.4


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

 “เรื่องธุรกิจก็คงไม่ปัญหาอะไรหรอกนะ  เราก็ค้าขายกันมานาน  รู้ใจกันดีอยู่แล้ว  แต่อามีเรื่องอยากจะรบกวนคุณรัสมาลซักหน่อย  ไม่รู้คุณจะขัดข้องรึเปล่า”  นายพิศาลกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

 “เรื่องอะไรเหรอครับคุณอา  ถ้าหากผมช่วยได้  ผมก็ยินดีนะครับ”  เขาถามอย่างสงสัย

 “คืออย่างนี้นะ  ตอนนี้ลูกสาวอายัยขวัญน่ะ  กำลังจะไปเรียนต่อด้านแฟชั่นดีไซน์ที่นิวยอร์ก  แต่อาไม่อยากให้แกไปพักอยู่คอนโดตามลำพัง  บอกตามตรงอาเป็นห่วงลูกสาวน่ะ  อาเลยอยากจะฝากน้องไปอยู่ที่บ้านของคุณรัสมาลได้รึเปล่า  อยากให้คุณรัสมาลช่วยเป็นผู้ปกครองให้กับแก  จนกว่าแกจะเรียนจบน่ะ”  นายพิศาลหันไปมองหน้าภรรยา  ด้วยไม่แน่ใจว่าท่านประธานหนุ่มจะยินดีหรือไม่

 “อ้าวเหรอครับ ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรหรอกนะครับที่บ้านผมก็มีทั้งคุณพ่อคุณแม่  และน้องสาวผมน่าจะช่วยกันดูแลลูกสาวของคุณอาได้อยู่แล้ว   อีกอย่างบ้านผมก็มีห้องเหลือเฟือผมไม่ขัดข้องหรอกครับ  คุณอาจะได้ไม่ต้องเป็นกังวลด้วย”  แม้จะไม่ค่อยเต็มใจนัก  เพราะเขาไม่ชอบให้คนนอกไปยุ่มย่ามที่บ้าน  แต่ในเมื่อลูกค้ารายใหญ่พูดมาขนาดนี้  เขาก็คงต้องแสดงน้ำใจออกมา

 “งั้นก็ดีเลยครับ  คุณจอมไปเรียกยัยขวัญมาสิ  จะได้มาทำความรู้จักกับคุณรัสมาลไว้”  นายพิศาลยิ้มออกมาได้  เมื่อเจ้าบ้านยินดีต้อนรับบุตรสาวของตน

 “ยัยขวัญไม่อยู่บ้านค่ะ  ออกไปตั้งแต่ตอนเช้าแล้ว”  นางจอมขวัญบอกกับสามี

 “เสียดายจริง  แต่ไม่เป็นไร  คุณรัสมาลจะกลับวันไหนล่ะครับ  ผมจะได้ฝากลูกสาวให้กลับไปพร้อมกันเลย  คราวก่อนแกนั่งเครื่องไปคนเดียว  ผมก็เป็นห่วงแทบแย่”  นายพิศาลหันไปถามรัสมาลอีกครั้ง

 “อีกสองวันครับ  ผมว่าจะไปหาน้องชายอีกคนที่อยู่เชียงรายด้วย  เค้ามารับช่วงธุรกิจไร่ชาที่นั่นน่ะครับ  พอดีคุณอาของผมมีของฝากมาให้น้อง  ถ้ายังไงอีกสองวัน  ผมจะมารับลูกสาวของคุณอาที่นี่นะครับ”  รัสมาลกล่าวด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

 “งั้นก็ตกลงตามนี้ละกันนะ  ให้ยัยขวัญเดินทางเร็วหน่อยคงไม่เป็นไร ขาดเหลืออะไรก็ค่อยไปหาซื้อที่นั่นเอาก็แล้วกัน  ดีกว่าให้ไปคนเดียว  มีหวังได้หนีไปอยู่ตามลำพังแน่  เอ่อ...ขอโทษนะ  ลูกสาวอาคนนี้ทั้งดื้อทั้งเอาแต่ใจ  ถ้าน้องทำอะไรให้คุณรัสมาลไม่พอใจ  ก็ว่ากล่าวตักเตือนได้เลยนะครับ  ไม่ต้องเกรงใจ  ถ้าคุณสามารถดัดนิสัยเธอได้ก็ยิ่งดีเลย  อาให้สิทธิ์ความเป็นผู้ปกครองกับคุณเต็มที่”  นายพิศาลหมายมั่นให้มาเฟียหนุ่มอย่างเขาปราบพยศบุตรสาวตนเองให้ได้  เพราะตัวเขาเองไม่กล้าจะขัดใจเธอมากนักด้วยความที่รักลูกมากเกินไป  เลยทำให้เธอเป็นเด็กนิสัยเสียชอบเอาแต่ใจแบบนี้

 “ได้ครับ  คุณอาไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ  ผมจะช่วยดูแลเธอเป็นอย่างดี”  เขาพูดไปแบบนั้น  แต่ในใจก็คิดหนักไม่น้อย  ปกติเขาไม่ชอบยุ่งวุ่นวายกับผู้หญิงซะด้วย  สงสัยคงต้องให้มารดาของเขารับหน้าที่นี้แทนซะแล้ว

 “ขอบคุณมากนะ”  นายพิศาลรู้สึกสบายใจขึ้นมาก

 

พวกเขาคุยกันอยู่อีกสักพัก  รัสมาลจึงได้ขอตัวกลับ  รถของเขาแล่นสวนกับรถของเพียงขวัญพอดี  แต่เขาก็ไม่เห็นคนที่อยู่ในรถ  เขาจึงไม่รู้ว่า  บุตรสาวของนายพิศาลจะมีหน้าตาแบบไหนแล้วจะดื้อมากอย่างที่บอกมารึเปล่า

 

สองวันผ่านไป (วันเดินทาง)

คฤหาสน์อัศวโพคิน

“ทำไมพ่อต้องให้หนูเดินทางไปกับคนอื่นด้วยล่ะคะ  อีกตั้งหลายวันกว่าจะเปิดเทอม  ไม่รู้จะต้องรีบไปทำไม”  เพียงขวัญบ่นอุบเมื่อจำเป็นต้องทำตามความประสงค์ของบิดา  แม้เธอจะพยายามขอร้องเท่าไหร่  ท่านก็ไม่ยอมฟัง

“เราจะไปอยู่ที่บ้านเค้า  เดินทางไปกับเจ้าของบ้านก็ถูกแล้วนี่นา  ไม่ต้องพูดมากเลยนะยัยขวัญเดี๋ยวคุณรัสมาลก็จะมารับแล้ว  เก็บกระเป๋าเรียบร้อยหมดแล้วใช่ไหม”  นายพิศาลพยายามทำเสียงเข้มเพื่อไม่ให้บุตรสาวจอมดื้อเอ่ยปากเถียงเขาอีก

“ค่ะ  เก็บหมดแล้ว”  เธอนั่งลงอยู่ที่โซฟาในห้องรับแขกอย่างหงุดหงิด

“แล้วพ่อบอกเอาไว้ก่อนเลยนะ  อย่าไปทำตัวดื้อรั้นให้คุณรัสมาลเค้าปวดหัวล่ะ  ตระกูลนั้นเค้าเป็นมาเฟียทั้งบ้านเชียวนา  อีกอย่าง  พ่อก็ยกเราให้อยู่ในการปกครองของคุณรัสมาลแล้วด้วย  อย่าทำให้พ่อขายหน้าเด็ดขาดเลยรู้รึเปล่า”  นายพิศาลกำชับอีกครั้ง

“หนูไม่ใช่เด็กแล้วนะคะพ่อ  ที่จะต้องมีผู้ปกครองน่ะ ทำไมต้องทำให้มันวุ่นวายด้วยนะ  ไม่เข้าใจเลยจริงๆ  แค่ยอมให้หนูไปอยู่คนเดียวก็สิ้นเรื่องแล้ว”  เธอมองบิดาอย่างน้อยใจ  ที่ไม่ยอมตามใจเธอเหมือนทุกครั้ง

“ไม่ใช่เด็กอะไรกัน  เราเพิ่งจะอายุสิบเก้าเองนะ  พอละ  ไม่ต้องพูดมาก  นั่งรอผู้ปกครองคนใหม่ของเราที่นี่แหละ  เดี๋ยวเค้าก็มา”  นายพิศาลรีบตัดบท  ก่อนจะนั่งลงทานของว่างที่ภรรยาเตรียมไว้ให้

เพียงขวัญได้แต่ถอนหายใจ  คอยดูเถอะ  ถึงนิวยอร์กเมื่อไหร่  จะแอบหนีไปอยู่คนเดียวให้ได้เลย

รถคันหรูแล่นเข้ามาภายในคฤหาสน์หลังงาม   นายพิศาลรีบลุกไปดูทันที  เมื่อคิดว่าน่าจะเป็นแขกคนสำคัญนั่นเอง  แต่เพียงขวัญยังคงนั่งหน้าบูดอยู่ในห้องรับแขก

“ไง  คุณรัสมาล  มาตรงเวลาเลยนะครับ  เชิญในบ้านก่อน  ยัยขวัญรออยู่แล้วล่ะ”  นายพิศาลกล่าวอย่างอารมณ์ดี  ก่อนจะพารัสมาลเข้าไปในบ้าน

และทันทีที่เพียงขวัญเห็นหน้าผู้ปกครองคนใหม่  ใบหน้างามก็ซีดเผือดไปเลย  แตกต่างจากรัสมาลที่เขาจะดูอารมณ์ดีขึ้นมาก  เมื่อเห็นเด็กในปกครองจอมดื้อ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha