19. กำราบหัวใจยัยคุณหนูมาเฟีย ซีรี่ส์ ทายาทมาเฟีย II

โดย: ภรปภัช



ตอนที่ 4 : EP.1


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ร้านอาหารสุดหรูแห่งหนึ่งใจกลางมหานครนิวยอร์ก

“เชิญด้านนี้ครับ  คุณเรเชล”   เสียงชายสูงวัยท่าทางภูมิฐานลุกขึ้นเรียกสาวสวยที่เพิ่งเดินเข้ามาในร้านอาหารนั้น

“สวัสดีค่ะ  คุณมาคัส”   เธอส่งยิ้มให้เขา  ก่อนที่จะเดินตรงไปนั่งที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกัน

“สวัสดีครับ  ยินดีที่ได้พบกับทายาทสาวแห่งตระกูลแมคคานี่นะครับ  แหม  ตัวจริงคุณเรเชลสวยกว่ารูปในหนังสือพิมพ์เยอะเลยนะครับ  ฮ่าๆๆๆ”  ชายวัยกลางคนนามว่ามาคัส  อันเดรเชียส  เจ้าของบริษัทผลิตเครื่องบินส่วนตัว  กล่าวชมเธอด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

“ขอบคุณนะคะที่ชม  ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ  หนูขอเรียกคุณมาคัสว่าคุณลุงก็แล้วกันนะคะ”  เธอยิ้มให้เขาอย่างเป็นมิตร

 

 เรเชล  แมคคานี่  สาวสวย วัย  31  ปี  บุตรสาวของรัสเซลและดานิกา  แมคคานี่  ผู้ดำรงตำแหน่งรองประธาน  บริษัท  แมคคานี่  เอนจิเนียริ่ง  จำกัด (มหาชน)    ในเครือแมคคานี่กรุ๊ป  เธอเป็นคนใจดี  มีเหตุผล  สุขุม  เยือกเย็นและขี้สงสาร  คล้ายๆ กับดานิกา  อีกทั้งยังเป็นที่หมายปองของบรรดาเหล่านักธุรกิจหนุ่มทั่วเมืองนิวยอร์กอีกด้วย

“ได้สิ  งั้นเรามาคุยเรื่องงานคร่าวๆ กันเลยดีกว่านะ  ระหว่างที่รอลูกชายของลุงน่ะ”  นายมาคัสกล่าวอย่างอารมณ์ดี

“ได้ค่ะ  วันนี้หนูเอาแคตตาล็อกรถยนต์รุ่นใหม่ล่าสุดมาให้คุณลุงด้วยนะคะ”  เธอหยิบเอกสารในซองออกมาให้เขาดู

“อืม  สวยมากเลยนะ  ลุงอยากได้เอาไว้เป็นของโปรโมชั่นให้กับลูกค้าที่ซื้อเครื่องบินของลุง  แหม  ถ้าซื้อเครื่องบินแถมรถหรู  ใครจะไม่อยากได้ล่ะจริงไหม  ฮ่าๆๆๆ”  นายมาคัสหัวเราะเสียงดังกังวาน

“ค่ะ  ตอนนี้ทางเราก็มีโปรโมชั่นสำหรับลูกค้าที่สั่งจองรถ  50  คันขึ้นไปด้วยนะคะ  รายละเอียดตามเอกสารที่แนบให้  คุณลุงลองอ่านดูก่อนก็ได้ค่ะ”  เธอยื่นเอกสารให้เขาอีกครั้ง

ทั้งสองคนคุยงานกันไปสักพัก  ที่ประตูร้านอาหารก็ปรากฎร่างของชายหนุ่มคนหนึ่ง  สวมสูทเต็มยศ  ใบหน้าหล่อเหลากระชากใจสาว  จนผู้หญิงทั้งร้านต้องหันมามองเขาเป็นตาเดียว  เขามองซ้ายมองขวาเพื่อหาโต๊ะเป้าหมาย ก็พบกับบิดาของตนเอง  ที่กำลังนั่งคุยงานกับหญิงสาวคนหนึ่ง  ที่แม้เพียงแค่เห็นด้านหลัง  เขาก็รู้ว่าเธอจะต้องสวยมากแน่ๆ

“พ่อครับ  ขอโทษทีมาช้าไปหน่อย  ผมเพิ่งประชุมเสร็จน่ะครับ”  ชายหนุ่มเอ่ยทักทายบิดาอยู่ด้านหลังเรเชล

“ไม่เป็นไรหรอกไอ้เสือ  มานั่งนี่สิ  พ่อจะแนะนำให้รู้จัก  หนูเรเชล  แมคคานี่  รองประธานบริษัทรถหรูที่เราจะทำแคมเปญใหม่ไงล่ะ   หนูเรเชล  นี่มาร์คิโอหรือมาร์ค   ลูกชายของลุงเอง”  นายมาคัสแนะนำให้ทั้งสองคนรู้จัก

มาร์คิโอ  อันเดรเชียส  ชายหนุ่มวัย  33  ปี  นั่งลงข้างผู้เป็นบิดา  และตอนนั้นเองที่เขาได้เห็นใบหน้าของเรเชลอย่างชัดเจน

เขามองเธออย่างตกตะลึง  เธอเป็นผู้หญิงที่สวยมากจริงๆ  เขาเคยเห็นเธอตามหน้าหนังสือพิมพ์บ่อยครั้ง  แต่ไม่คิดว่าตัวจริงของเธอจะสวยกว่าในรูปหลายร้อยเท่านัก  แถมยังตัวเล็ก  น่ารัก  หน้าหวาน  และยังมีความเป็นสาวไทยอยู่มาก  ซึ่งเขาก็พอจะรู้ว่ามารดาของเธอเป็นคนไทย

“สวัสดีครับ  คุณเรเชล”  เขายื่นมือไปจับกับเธอ  เธอจึงยื่นมือมาจับกับเขาตามมารยาท แต่เขาไม่ได้แค่จับมือเธอเฉยๆ  เขากลับจูบที่หลังมือของเธออีกด้วย  ทำให้เธอรีบดึงมือออกมาแทบไม่ทัน

“เอ่อ  สวัสดีค่ะ”  เธอยิ้มให้เขาบางๆ 

“ยินดีที่ได้รู้จักและยินดีที่ได้ร่วมธุรกิจด้วยกันนะครับ”  หนุ่มเจ้าชู้อย่างมาร์คิโอเริ่มออกลายทันที  เมื่อได้พบกับคนที่ตรงใจอย่างเธอ

“ค่ะ  คุณลุงคะ  หนูว่าเรามาคุยเรื่องธุรกิจกันต่อดีกว่านะคะ  พอดีว่า  ช่วงบ่ายหนูมีประชุมที่บริษัทด้วยค่ะ  คงจะอยู่นานไม่ได้”  เธอรีบออกตัว  เมื่อเจอกับหนุ่มเพลย์บอยเข้าให้

“ได้สิหนู”  นายมาคัสหันไปทำตาดุใส่บุตรชาย  ที่แสดงออกอย่างชัดเจนว่าชอบพอในตัวเรเชลอย่างออกนอกหน้า

จากนั้นพวกเขาจึงได้นั่งคุยธุรกิจกันต่อไปอีกสักพัก  แม้บางช่วงจะถูกป่วนจากท่านประธานหนุ่มจอมหื่นก็ตาม  แต่การเจรจาก็ประสบผลสำเร็จเรียบร้อย  เรเชลจึงได้ขอตัวกลับ

“รายละเอียดการเซ็นสัญญา  ดิฉันจะให้เลขาส่งไปให้คุณมาร์คิโอดูที่บริษัทนะคะ  วันนี้หนูขอตัวก่อนนะคะคุณลุง  ยินดีที่ได้ร่วมธุรกิจกันค่ะ”  เธอหันไปจับมือกับนายมาคัส  และจำใจต้องหันมาจับมือกับมาร์คิโออีกด้วย

“ได้ครับ  คุณเรเชล  แล้วพบกันใหม่นะครับ  เราคงต้องได้พบกันอีกหลายครั้งทีเดียว”  เขาส่งสายตาเจ้าเล่ห์มาหาเธอ  ยิ่งทำให้เธอไม่ชอบหน้าเขาไปกันใหญ่  แต่ก็ยังวางตัวได้ดี 

“ค่ะ  แล้วพบกันนะคะ”  เธอยิ้มให้ทั้งสองคน  แล้วจึงเดินออกจากร้านอาหารไปขึ้นรถของตัวเองที่มีบอดี้การ์ดยืนรออยู่ด้านนอก

 

มาร์คิโอมองตามเรเชลไม่วางตา  จนนายมาคัสอดแซวไม่ได้

“ให้มันน้อยๆ หน่อยไอ้เสือ  หนูเรเชลไม่ใช่ผู้หญิงที่แกจะจีบเล่นๆ ได้นะ”  นายมาคัสหันไปพูดกับบุตรชายตัวดี

“แล้วใครว่าผมจะจีบเล่นๆ ล่ะพ่อ  หรือว่าพ่อไม่อยากได้เธอมาเป็นลูกสะใภ้”  มาร์คิโอยิ้มอย่างมีเลศนัย


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha