19. กำราบหัวใจยัยคุณหนูมาเฟีย ซีรี่ส์ ทายาทมาเฟีย II

โดย: ภรปภัช



ตอนที่ 12 : EP.9


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ไอ้บ้ากาม!!!

 

“ยัยตัวแสบ...กล้ามากนะที่วางยาคนอย่างมาร์คิโอ  แล้วเราสองคนจะได้เห็นดีกัน  ในเมื่อจีบดีๆ ไม่ชอบ  อย่าหาว่าพี่ใจร้ายก็แล้วกันนะทูนหัว...”  เพลย์บอยหนุ่มกำหมัดแน่น  เจ็บใจนัก  ไม่น่าหลงกลมารยาหญิงได้เลย  เขาน่าจะเอะใจแต่แรก  ว่าทำไมเธอถึงได้เปลี่ยนไป  ดีล่ะ  ในเมื่อเขาพยายามโชว์ด้านสว่างให้เธอเห็นแล้ว  เธอไม่พอใจ  เขาคงต้องโชว์ด้านมืดออกมาเสียที

 

วันต่อมา

ใกล้ได้เวลามื้อเที่ยงแล้ว เรเชลมองนาฬิกาข้อมือและรอลุ้นว่าเสียงโทรศัพท์มือถือของเธอจะดังขึ้นเมื่อไหร่ แต่ทุกอย่างก็ดูเงียบเชียบ อย่าบอกนะว่าวีรกรรมของเธอเมื่อวานนี้ทำให้เขาอาการหนักกว่าที่คาดไว้

"คุณเรเชลคะยังไม่ไปทานมื้อเที่ยงอีกเหรอคะ"  เลขาของเธอเอ่ยถาม เมื่อเข้ามาเก็บถ้วยกาแฟในช่วงเช้า ดังเช่นทุกวัน

"เอ่อ กำลังจะไปแล้วจ้ะ วันนี้ไม่มีเอกสารสำคัญอะไรให้เซ็นแล้วใช่ไหม งั้นฉันไม่เข้ามาแล้วนะ จะกลับบ้านเลย" เรเชลคว้ากระเป๋าแล้วก้าวออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว

"เป็นอะไรของเค้านะ ดูท่าจะอารมณ์ไม่ดีแฮะ" เลขาสาวร่างอวบมองตามเจ้านายคนสวยอย่างไม่เข้าใจนัก

 

เมื่อมาถึงคฤหาสน์แมคคานี่ เรเชลก็ทานมื้อเที่ยงและขึ้นห้องตัวเองไปอย่างรวดเร็ว

"อย่าบอกนะว่า ถึงขนาดเข้าโรงพยาบาลไปแล้วน่ะ" อยู่ดีๆ เธอก็รู้สึกผิดขึ้นมา มือเล็กหันไปคว้าโทรศัพท์ แต่พอจะกดเบอร์เขา เธอก็ไม่กล้า ได้แต่ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงกว้างอย่างคนคิดหนัก

 

คฤหาสน์อันเดรเชียส

“คุณมาร์คยังอยู่ข้างบนเหรอ”  นายมาคัสหันไปถามแม่บ้านเมื่อเวลาเกือบบ่ายสองโมงบุตรชายจอมกะล่อนก็ยังไม่ยอมออกไปทำงาน

“ใช่ค่ะ  เมื่อเช้าคุณหนูให้ดิฉันเอาน้ำผสมเกลือแร่ขึ้นไปให้ค่ะ  ดูคุณหนูหน้าซีดๆ เหมือนไม่ค่อยสบายค่ะท่าน”  แม่บ้านที่อยู่ที่นี่ตั้งแต่มาร์คิโอยังเด็กบอกกับประมุขของบ้านอย่างเป็นกังวล

“อืม  ก็ฝากดูแลเค้าหน่อยละกัน  คืนนี้ฉันจะเดินทางไปที่ฝรั่งเศส คงจะไปหลายวันทีเดียว”  เขาสั่งแม่บ้านแล้วจึงได้ขึ้นไปดูอาการของบุตรชาย

 

ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก...

“มาร์ค  ขอพ่อเข้าไปนะ”  นายมาคัสพูดพร้อมกับเปิดประตูห้องหนึ่งเข้าไป

“พ่อยังไม่ไปเหรอครับ”  มาร์คิโอถามบิดาด้วยท่าทีอิดโรย

“จะไปคืนนี้แหละ  ว่าแต่เราล่ะ  ไปทำอะไรมาหน้าไม่มีสีเลือดเลยนี่ ให้พ่อตามหมอดีไหมลูก”  แม้บุตรชายจะไม่ใช่เด็กๆ แล้ว  แต่คนเป็นพ่อก็ยังอดกังวลไม่ได้อยู่ดี

“ถ้าพ่อจะกรุณา  ช่วยโทรตามคนอื่นมาดีกว่าครับ  ตอนนี้หมอคงไม่สำคัญกับผม...เท่ากับ...ผู้หญิงคนนั้น”  มาร์คิโอบอกกับบิดาด้วยแววตาวิงวอน  แม้ในใจกำลังลุกเป็นไฟอยู่ตอนนี้

“อย่าบอกนะว่า  ลูกหมายถึง...หนูเรเชล”  ผู้เป็นบิดาช่างรู้ใจเขาเสียจริง

“ใช่ครับ  หรือว่า...พ่อไม่อยากได้เธอมาเป็นสะใภ้ล่ะ” 

“เฮ้อ  แต่ว่าเค้าจะยอมมาเหรอ  เค้าไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดาที่แกเคยควงนา...”  นายมาคัสลังเลใจแม้จะอยากเกี่ยวดองกับตระกูลแมคคานี่อยู่ไม่น้อย  อีกอย่างเขาก็ค่อนข้างประทับใจในตัวมาเฟียสาวอยู่มากทีเดียว 

“ถ้าพ่อเป็นคนขอร้อง  ผมเชื่อว่าเธอคงไม่กล้าขัด  นะครับพ่อ  ผมไม่อยากให้ใครมาดูแล  นอกจากเธอคนเดียว”  มาร์คิโอพยายามอ้อนวอนบิดาเต็มกำลัง

“เฮ้อ  ก็ได้  พ่อจะลองโทรหาเธอดู  แต่แกต้องสัญญากับพ่อนะ  ว่าจะไม่คิดเล่นๆ กับเธอ  อย่าทำให้พ่อต้องมาโดนยิงเอาตอนแก่ล่ะ  จำเอาไว้  เธอคือเรเชล  แมคคานี่  สิ่งที่ลูกต้องทำคือทำให้เธอรักลูก  และลูกก็ต้องรักเธอด้วยใจจริงเท่านั้น  เข้าใจที่พ่อพูดนะ” 

นายมาคัสกำชับบุตรชาย  ด้วยรู้นิสัยใจคอกันเป็นอย่างดี  มาร์คิโอไม่เคยสนใจผู้หญิงคนไหนอีก  หากเขาได้ขึ้นเตียงกับเธอคนนั้นแล้ว  ซึ่งผู้เป็นบิดาไม่เคยห้ามปรามเพราะไม่อยากยุ่งเรื่องส่วนตัว  แต่สำหรับว่าที่ลูกสะใภ้คนนี้  เขาไม่อยากให้บุตรชายจอมเจ้าชู้เห็นเธอเป็นเพียงของเล่นเท่านั้น  เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วกดเบอร์ของเรเชลทันที

 

คฤหาสน์แมคคานี่

กริ๊ง...กริ๊ง...กริ๊ง...

เรเชลหันไปหยิบโทรศัพท์เมื่อได้ยินเสียงเรียกเข้า  แล้วเธอก็ต้องแปลกใจ  เมื่อคนที่โทรมาคือนายมาคัส

(“สวัสดีค่ะคุณลุง  มีอะไรให้หนูรับใช้คะ”)

(“เอ่อ  หนูเรเชลยุ่งอยู่รึเปล่าจ๊ะ  พอดีลุงอยากรบกวนอะไรหน่อย”)  นายมาคัสพูดด้วยน้ำเสียงเป็นกังวล 

(“มีเรื่องอะไรรึเปล่าคะ”)  เธอถามอย่างสงสัย

(“คือ...เย็นนี้ลุงต้องเดินทางไปธุระที่ฝรั่งเศสหลายวันน่ะ  แต่ตอนนี้มาร์คิโอเค้าไม่สบาย  ลุงบอกให้เค้าไปหาหมอเค้าก็ไม่ยอมไป  บอกว่า...เอ่อ...อยากขอให้หนูมาช่วยดูแล  หนูจะว่าอะไรไหมจ๊ะ  ถ้าลุงอยากจะรบกวนหนูให้มาที่นี่ก่อนที่ลุงจะเดินทางไปน่ะ  คิดซะว่าสงสารคนแก่ที่เป็นห่วงลูกเถอะนะ  ลุงรู้ว่ามันไม่ใช่ธุระอะไรของหนูเลย...แต่ว่า...”)

(“คุณมาร์คิโอเค้า...อาการหนักเลยเหรอคะ”)  ตอนนี้เธอยิ่งรู้สึกผิดมากขึ้นไปอีก  เพราะปกติเธอก็เป็นคนขี้สงสารอยู่แล้ว  แต่เธอแค่ไม่ชอบให้เขามาทำเจ้าชู้ใส่เธอเท่านั้นเอง


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha