19. กำราบหัวใจยัยคุณหนูมาเฟีย ซีรี่ส์ ทายาทมาเฟีย II

โดย: ภรปภัช



ตอนที่ 13 : EP.10


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

(“ก็...จะบอกว่าไงดีล่ะ...”)  นายมาคัสหันไปมองบุตรชาย  มาร์คิโอทำท่าทางว่าเขาป่วยมากจริงๆ

(“ก็หนักเอาเรื่องล่ะจ้ะ...ถึงกับลุกไม่ขึ้นตั้งแต่เช้าแล้ว  ถ้ายังไงถือว่าลุงขอร้องหนูเถอะนะช่วยมาดูพี่เค้าหน่อยเถอะ  หัวอกคนเป็นพ่อนะลุง...”)  นายมาคัสก็ไม่รู้จะทำยังไงดีแล้วตอนนี้

(“ได้ค่ะ  เดี๋ยวช่วงที่คุณลุงไม่อยู่  หนูจะไปช่วยดูแลเค้าให้  คุณลุงไม่ต้องเป็นห่วงนะคะหนูจะรับผิดชอบ...เอ่อ...จะช่วยคุณลุงเองค่ะ”)  เมื่อได้ยินชายชราบอกแบบนั้น  เธอก็นึกสงสารเขาจับใจ  หากมาร์คิโอป่วยเพราะสาเหตุอื่น  เธอคงไม่ใส่ใจแต่นี่เธอรู้ดีว่าที่เป็นต้องมาเป็นแบบนี้...เพราะฝีมือของใคร  ทำให้เธอยอมตกลงในที่สุด

(“จริงเหรอจ๊ะหนู  ลุงขอบใจหนูมากนะ  ลุงขอฝากพี่เค้าด้วยก็แล้วกัน  งั้นแค่นี้นะจ๊ะ”)  นายมาคัสวางสายไปแล้ว

เรเชลจึงต้องไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า  เพื่อออกเดินทางไปยังคฤหาสน์อันเดรเชียส  ตามที่ได้รับปากไว้

 

“เป็นยังไงบ้างครับพ่อ  เธอยอมมารึเปล่า”  มาร์คิโอลุ้นคำตอบด้วยใจระทึก

“เธอบอกว่าจะมาดูแลแกแทนพ่อให้  มาร์ค...อย่าทำให้พ่อผิดหวังนะ  หนูเรเชลเป็นผู้หญิงคนเดียวที่พ่ออยากได้เป็นลูกสะใภ้  จำคำพ่อเอาไว้ให้ดี  หวังว่าพ่อกลับมาคราวนี้คงจะได้ยินข่าวดีนะ”  นายมาคัสยกมือขึ้นตบไหล่บุตรชาย

“ครับพ่อ  เธอก็คือผู้หญิงคนเดียวที่ผมอยากแต่งงานด้วยเหมือนกันเพียงแต่...คงต้องใช้เล่ห์เหลี่ยมกันสักหน่อย  ถึงจะกำราบคุณหนูมาเฟียอย่างเธอได้  แต่พ่อไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ  ผมจะไม่ทำอะไรรุนแรงแน่นอน” 

ถ้าไม่จำเป็นล่ะก็นะ 

ประโยคหลังเขาแอบคิดในใจ  ก็เธอเหมือนผู้หญิงคนอื่นที่ไหนกันล่ะ  แสบสันต์จนสามารถทำให้เขาต้องมานอนเน่าอยู่บนเตียงขนาดนี้น่ะ  ไหนบอกใช้ยาไม่แรง  นี่เขาถ่ายไม่หยุดมาตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว

“ก็ดีแล้ว  พ่อจะได้หมดห่วงซะที  อยากอุ้มหลานจะแย่อยู่แล้วเนี่ย  ฮ่าๆๆ”  นายมาคัสก้าวออกจากห้องบุตรชายไปอย่างอารมณ์ดี  ได้ยินแบบนี้เขาก็สบายใจมากขึ้น 

 

เกือบหกโมงเย็นแล้ว  ท้องฟ้าเริ่มมืดลงคล้ายดังจะมีพายุฝน  เรเชลขับรถมาตามลำพังเพราะเธอไม่คิดว่านายมาคัสจะโกหกเรื่องอาการป่วยของบุตรชาย  ทำให้เธอคิดว่าเขาคงไม่มีแรงจะมาลวนลามเธอตอนนี้แน่  แต่เพื่อความไม่ประมาท  มาเฟียสาวก็พกปืนขนาดเล็กมาด้วยหนึ่งกระบอกเตรียมเอาไว้ก่อน  เพื่อความปลอดภัย

 

คฤหาสน์อันเดรเชียส

“สวัสดีค่ะคุณลุง”  เรเชลเอ่ยทักทายประมุขของบ้าน  ซึ่งเขากำลังจะเดินทางไปที่สนามบินพอดี

“สวัสดีหนูเรเชล  มาร์คิโออยู่ข้างบนแน่ะ  ลุงฝากลูกชายด้วยนะ  เค้าอาจจะเอาแต่ใจตัวเองไปหน่อย  แต่เนื้อแท้เค้าเป็นคนดีนะหนู  ลุง...อยากให้หนูเปิดใจให้เค้าด้วยนะ”  นายมาคัสฝากฝังบุตรชายคนเดียวด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

“เอ่อ...คือที่หนูมามันเป็นเพราะ...”  เธอพยายามจะอธิบายให้เขาเข้าใจ

“เอาล่ะ  ได้เวลาแล้วลุงไปก่อนนะ”  นายมาคัสโบกมือลาแล้วก้าวขึ้นรถไป  เรเชลจึงไม่มีโอกาสได้บอกถึงสาเหตุที่เธอต้องมาที่นี่

 

เธอมองรถของนายมาคัสแล่นออกจากคฤหาสน์ไปจนลับสายตา  จึงได้ตัดสินใจก้าวเข้าไปในด้านใน  เพื่อทำสิ่งที่ตั้งใจไว้  นั่นคือการดูแลเพลย์บอยหนุ่มให้หายดีแล้วเธอจะบอกกับเขาให้เลิกมาวุ่นวายกับเธอเสียที

แม่บ้านพาเธอขึ้นมาชั้นบนซึ่งเป็นห้องนอนของมาร์คิโอ  เธอไม่อยากเข้าไปในนี้เลย  แต่เมื่อคิดถึงสิ่งที่รับปากชายชราไว้  เธอจึงได้แต่ทำใจ

ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก...

“คุณหนูคะ  คุณเรเชลมาแล้วค่ะ”  เสียงแม่บ้านตะโกนบอกเจ้าของห้อง  ก่อนจะผละออกไป  เหลือเพียงมาเฟียสาวที่ยื่นมือไปหมุนลูกบิดแล้วจึงผลักประตูเข้าไป

ภาพแรกที่เธอเห็นคือผู้ชายจอมกะล่อนที่ชอบกวนประสาทเธออยู่เสมอ  นอนหลับอยู่บนเตียง  เตียงที่เธอเคยนอนมาแล้วครั้งหนึ่งด้วยความไม่เต็มใจ

เธอค่อยๆ ก้าวเข้าไปนั่งลงข้างเตียง  ใบหน้าของเขาดูซีดเซียว  ตอนนี้เธอเชื่อแล้วว่าเขาป่วยจริงตามที่นายมาคัสกล่าวอ้าง  ยิ่งทำให้เธอรู้สึกผิดมากขึ้นไปอีก

“คุณ...คุณ...”  เธอยื่นมือไปแตะที่แขนของเขาแผ่วเบา  คนที่นอนอยู่จึงค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา

“น้องเรเชล”  เขายื่นมือไปกุมมือเล็กด้วยความดีใจ

“คุณ...เป็นหนัก...ขนาดนี้เลยเหรอคะ”  เธอไม่ได้ดึงมือออก  แต่กลับถามเขาด้วยน้ำเสียงกังวล

“นั่นสิ  ไหนน้องเรเชลบอกว่าใส่ยาไม่เยอะไง  พี่ลุกจากเตียงไม่ไหวเลยรู้ไหมครับ  ใจร้ายจัง”  เขาส่งเสียงออดอ้อนปะปนความน้อยใจ

“ฉัน...ขอโทษละกัน”  ดูเหมือนเขาจะแสดงละครบทผู้ชายอ่อนแอได้ผลแฮะ

“ไม่เป็นไรจ้ะ  ถ้าน้องเรเชลสัญญาว่าจะคอยดูแลจนกว่าพี่จะหาย  พี่ก็ยกโทษให้นะ”  เขารั้งมือเธอมาวางบนอกกว้าง  ให้เธอได้สัมผัสถึงจังหวะการเต้นของหัวใจนี้

“แล้วนี่คุณทานมื้อค่ำรึยังล่ะ”  คราวนี้เธอพยายามดึงมือกลับ  แต่เขาก็ไม่ยอมปล่อย

“อย่าว่าแต่มื้อค่ำเลย  ทั้งวันพี่ก็ทานได้แค่น้ำเกลือแร่นี่แหละ  น้องเรเชลช่วยหาอะไรให้พี่ทานหน่อยสิครับ  ป้อนพี่ด้วยนะ  พี่ไม่มีแรงเลย”  เขาพยายามทำตัวให้อ่อนแอมากที่สุด  เพราะตอนนี้เหมือนจะรู้แล้วว่าจุดอ่อนอีกข้อนอกจากเรื่องอาหารของเธอคืออะไร


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha