21. ลวงรักมาเฟียร้าย ซีรี่ส์ ทายาทมาเฟีย IV

โดย: ภรปภัช



ตอนที่ 12 : EP.9


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“ก็ได้ค่ะ”  เธอค่อยๆ แกะมือเขาออกทีละน้อย  ท่าทางอ่อนหวานของเธอและใบหน้างามที่แดงระเรื่อจากแสงแดดแรงหาใช่การปรุงแต่งจากเครื่องสำอาง  ทำให้เขาแอบมองอย่างพอใจ

“นี่ตกลง  พ่อของน้องหนึ่งเค้าไปไหนกันแน่ล่ะ  พี่มีเรื่องที่ต้องเคลียร์กับเค้าเยอะเลย” 

“พ่อเค้าไปติดต่อลูกค้าที่ต่างจังหวัดค่ะ  ถ้า...พี่ไลนัส...เอ่อ...หนึ่งเรียกแบบนี้ได้รึเปล่าคะ”  สาวน้อยทำทีเอียงอายอย่างเป็นธรรมชาติ

“ได้สิครับ  เรียกแบบนี้แหละพี่ชอบ”  คนบ้ากามยื่นมือออกไปกุมมือเล็กที่วางบนตักบางอีกครั้ง  แต่คราวนี้เธอยินยอมเขาแต่โดยดี

“ขอบคุณค่ะ  ถ้าหากว่าพี่ไลนัสมีธุระอะไรก็คุยกับหนึ่งได้นะคะ  พ่อให้หนึ่งดูแลไร่นี้แทนชั่วคราวค่ะ”  เธอส่งยิ้มหวานให้เขา โอย...ไลนัสเอ๋ย...ห้ามใจไว้  อย่าเพิ่งจับเธอกดเอาตรงนี้เด็ดขาดเลยนะ

“เฮ้อ  เรื่องนี้พี่คงต้องเคลียร์กับพ่อของหนึ่งได้คนเดียวนั่นแหละนะ  ไม่เป็นไร  พี่จะตามล่า...เอ่อ...จะรอให้เค้ากลับมาก็แล้วกัน” 

“ถ้าอย่างนั้นพี่จะกลับเลยรึเปล่าคะ  หนึ่งจะได้ออกไปส่ง” 

“โธ่  ทำไมไล่พี่แบบนั้นล่ะจ๊ะ  พี่เพิ่งจะมาเองนะ  จะให้กลับแล้วรึไงกัน”  เขาส่งเสียงออดอ้อนตามประสาหนุ่มเจ้าสำราญ

“ก็เห็นว่าพี่มาหาคุณพ่อนี่คะ  ถ้าหากพี่ไม่รีบกลับ...เอ่อ...จะไปเที่ยวชมไร่ของเราก่อนรึเปล่าคะ  เผื่อพี่จะชอบที่นี่ขึ้นมาบ้าง”  ดูท่าทางเขาก็ไม่ได้โหดร้ายอะไรนี่น่า  แต่เรื่องความเจ้าชู้นี่สุดๆ

“แล้วน้องหนึ่งจะเป็นคนพาพี่ไปรึเปล่าล่ะครับ  ถ้าให้พี่ไปเอง  พี่ไม่เอาหรอกนะ” 

“ถ้าพี่อยากให้หนึ่งพาไป  หนึ่งก็จะไปค่ะ  เดี๋ยวให้คนไปเอาม้ามาให้ก่อนนะคะ”  เธอกำลังจะลุกขึ้น  แต่เขาก็ไม่ยอม

“เดี๋ยวครับ  พี่ขอม้าตัวเดียวนะ  พี่อยากได้ยินเสียงของหนึ่งใกล้ๆ อีกอย่างถ้าหนึ่งขี่ม้าอีกตัวแล้วมันเกิดตกใจอะไรขึ้นมา  พี่เป็นห่วงนะ”  ก็แค่อยากควบม้าตัวเดียวกับเธอเท่านั้นแหละ

“แต่ม้ามันจะรับน้ำหนักไม่ไหวเอานะคะ  แยกกันดีกว่าค่ะ  หนึ่งเชื่อว่าถ้าหนึ่งตกอยู่ในอันตรายพี่ไลนัสจะต้องช่วยหนึ่งเอาไว้ได้แน่  จริงไหมคะ”  เธอเลื่อนมือมากุมมือของเขาแทนพร้อมกับส่งนัยน์ตาหวานซึ้ง  เล่นเอาเขาแทบใจละลายอยู่แล้ว

 “ก็ได้จ้ะ  พี่ตามใจหนึ่ง”  เขาส่งสายตาเจ้าชู้

“ถ้าอย่างนั้นรอหนึ่งอยู่ตรงนี้นะคะ  เดี๋ยวหนึ่งมา”  เธอลุกขึ้นหันหลังแล้วเดินไปที่ประตู

“รีบมานะครับ  พี่คิดถึง”  เขาบอกตามหลัง

“คนบ้า”  เธอแกล้งหันมามองค้อนเขาอย่างมีจริต  แล้วจึงก้าวออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว

“น่ารักจริงๆ นางฟ้าของพี่ไลนัส”  ไลนัสมองตามสาวน้อยน่ารักตาละห้อย  แค่ไม่เห็นหน้าเธอไม่กี่นาทีเขาก็รู้สึกทรมานแทบขาดใจ

 

“ลุงชื่น  เดี๋ยวไปเอาม้ามาให้หนึ่งสองตัวนะคะ  หนึ่งจะพาคุณไลนัสไปชมไร่หน่อย”  หนึ่งธิดาออกมาบอกคนงาน

“จะดีเหรอครับคุณหนู  เค้า...”

“ทำตามที่หนึ่งบอกเถอะจ้ะ  พ่อฝากให้หนึ่งดูแลเค้าแทนน่ะ”  หนึ่งธิดายิ้มเล็กน้อย  เขาจึงไปทำตามที่เธอบอก

เธอกลับเข้าไปหาไลนัสในห้องเมื่อสั่งงานเสร็จ

“ทำไมไปนานจังครับ  พี่นึกว่าน้องหนึ่งหนีพี่ไปแล้วซะอีก”  ทันทีที่เห็นหน้าเขาก็รีบออดอ้อนเธอน่ารักหรือน่าหมั่นไส้ก็ไม่รู้

“นานอะไรกันคะ  แปปเดียวเท่านั้นเอง  เอาไว้ถ้ามีโอกาสขอหนึ่งไปเที่ยวที่ไร่ของพี่บ้างนะคะ  อยู่ใกล้กันแค่นี้แท้ๆ  น่าแปลกที่เราไม่เคยเจอกันเลย”  เธอยิ้มเขิน

“นั่นสิครับ  พี่มัวแต่ทำงานในไร่ไม่ได้ไปงานสัมมนาที่ไหน  ส่วนใหญ่ก็ให้นายสิงห์ไปแทน  ไม่คิดเลยว่านางฟ้าของพี่จะอยู่แค่เอื้อมเท่านั้น”  เขาไม่พูดเปล่ากลับฉวยโอกาสกุมมือเธออีกครั้ง

“ทำไมมือเร็วแบบนี้คะ  เอะอะก็จับมือหนึ่งตลอดเลย  เห็นหนึ่งเป็นผู้หญิงใจง่ายหรือไงคะ”  เธอรีบดึงมือออกพร้อมทั้งแกล้งงอน

“ไม่นะ  พี่ไม่ได้คิดแบบนั้นนะครับ  พี่ขอโทษอย่าโกรธพี่เลยนะ”  ก็อยากจะทำมากกว่าจับมืออยู่หรอก  แต่เกรงเธอจะตบเอาน่ะสิ

“ต่อไปนี้ห้ามลวนลามหนึ่งอีกนะคะ  ไม่อย่างนั้นหนึ่งจะโกรธมากแล้วก็จะไม่คุยด้วยแล้ว” 

“จ้ะๆ  ไม่ทำแล้ว  ถึงแม้ว่า...จะอยากทำก็เถอะ” 

“พี่ไลนัส  เดี๋ยวก็โดนตีเลยนะคะ”  เธอยกมือเล็กขึ้นมาทำท่าจะฟาดเขา

“โอ๊ยๆๆ  อย่านะ  พี่เจ็บแล้ว  โอ๊ย!  เขาร้องดังลั่นทั้งที่เธอยังไม่ได้แตะตัวเขาด้วยซ้ำ

“นี่จะร้องทำไมคะ  หนึ่งยังไม่ได้ตีพี่ซะหน่อยนะ”  เธอรีบใช้มือเล็กปิดปากเขาไว้  เกรงใครจะได้ยิน  เขาจึงตีเนียนจับมือนุ่มแล้วแอบสูดกลิ่นกายสาวไปพร้อมกัน

“หอมจัง”

“พี่ไลนัส!  คนนิสัยไม่ดี!  เธอดึงมือออกอย่างรวดเร็ว

“อันนี้พี่ไม่ได้ลวนลามหนึ่งนะ  หนึ่งมาลวนลามพี่เองต่างหากล่ะ”  คนเจ้าเล่ห์ยิ้มหน้าบาน

“อย่ามาใส่ร้ายหนึ่งนะคะ  ไม่เอาละเราออกไปรอม้าข้างนอกดีกว่า  ขืนอยู่กันตามลำพังแบบนี้  หนึ่งคงจะไม่ปลอดภัยแน่ๆ เลย”  เธอตั้งท่าจะลุกขึ้น  แต่เขากลับคว้าแขนเล็ก  จนร่างบางเซถลาลงมานั่งตักของเขา  คนบ้ากามโอบรัดเธอเอาไว้ไม่ยอมปล่อย

“กลัวพี่เหรอครับ”  เขาถามเสียงแผ่ว  เพราะแก้มสาวอยู่ห่างปากหนาแค่เสี้ยวลมหายใจเท่านั้น

“ปล่อยหนึ่งนะคะ  ถ้าไม่ปล่อยหนึ่งจะโกรธจริงๆ ด้วย”  แม้หน้าที่ของเธอคือการทำให้เขารัก  แต่เธอก็ยังไม่พร้อมจะทำอะไรมากไปกว่านั้น


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha