35. อิศรา ซีรี่ส์ My Mafia Doctor II (จบบริบูรณ์)

โดย: ภรปภัช



ตอนที่ 1 : EP.1


ตอนต่อไป

“กั้งว่า...พี่หมอ...ออกไปจากห้องกั้งก่อนดีมั้ยคะ”  คนที่เคยเป็นฝ่ายรุกเริ่มหวั่นวิตกเมื่อเขาก้าวเท้าเข้ามาอย่างช้าๆ พร้อมกับปิดประตูห้องของเธอทั้งยังล็อคลูกบิดเรียบร้อย

“ทำไมล่ะ  เห็นทุกทีชอบมาอ่อยพี่นักไม่ใช่รึไง อ่อยจนแฟนพี่เข้าใจผิดและขอเลิกกับพี่แบบนั้น ทีตอนนี้...ทำไมถึงได้อยากให้พี่ไปนัก”  คนที่เคยแสนดีเสมอแสยะยิ้มมุมปากพร้อมกับเริ่มปลดกระดุมเสื้อทีละเม็ด

“คือ...คือกั้งขอโทษ...กั้งแค่...อยากแกล้งผู้หญิงเจ้าเล่ห์คนนั้น...”

“อย่ามาพูดถึงผู้หญิงที่พี่รักแบบนั้น!  เพราะเธอไม่คู่ควร!” เขาตวาดลั่น  พร้อมทั้งกระชากร่างบางเข้ามาในอ้อมกอด

“ว๊าย!!!  พี่หมอ...ปล่อยกั้งนะคะ  พี่หมอรักษาตาให้คนอื่นได้ แต่ทำไมตัวเองถึงได้ตาบอดมองผู้หญิงสำส่อนแบบนั้นว่าเป็นคนดีคะ เธอสวมเขาให้พี่มาตลอด  พี่ไม่รู้เลยรึไง  คนโง่!!!”

กังสดาลตะโกนใส่หน้าเขา  แม้จะหวาดหวั่นคนตรงหน้าเพียงใดก็ตาม

“เธอน่ะสิสำส่อน  ชอบมากใช่มั้ยที่ให้ผู้ชายมากอดรัดฟัดเหวี่ยงน่ะ วันไหนไม่โดนลากขึ้นเตียงคงจะนอนไม่หลับเลยสิท่า!”

ฉาด!!!

“พี่หมอหยาบคาย!  กั้งไม่ได้...”

“เธอกล้าตบหน้าพี่เหรอกั้ง!”

สายตาคมกราดเกรี้ยวมากยิ่งขึ้น  เมื่อแก้มสากถูกฟาดด้วยมือบางเต็มแรง

“ค่ะ  ตบแค่นี้ยังน้อยไป  สำหรับความโง่ของพี่ ไปให้พ้นหน้ากั้งนะ  อย่ามาให้กั้งเห็นหน้าอีก!  คนเลว!”

“หึ!  สายไปแล้วคนสวย...ในเมื่อเธอทำให้พี่สูญเสียคนที่พี่รัก เธอก็เตรียมรับการลงทัณฑ์จากพี่อย่างสาสมได้เลย!”  เขาจับเธอขึ้นพาดบ่าแล้วมุ่งหน้าไปที่เตียงนอนขนาดคิงไซส์อย่างรวดเร็ว

ร่างเล็กถูกโยนลงบนเตียงอย่างไม่ออมแรงจนเธอจุกไปหมดแต่ก็ยังพยายามจะลุกหนีเขาให้ได้  ทว่าพญามัจจุราชเช่นเขากลับไม่ยอมให้เธอได้ทำอย่างที่ใจคิด

คุณหมอหนุ่มกระชากเสื้อเชิ๊ตราคาแพงของตัวเองจนกระดุมหลุดออกไปคนละทาง  ก่อนที่เขาจะโยนเสื้อตัวเดิมทิ้งลงพื้นห้องอย่างไม่ใยดี  ร่างหนากระโจนขึ้นเตียงแล้วใช้สองมือแกร่งล็อกข้อมือทั้งสองข้างของเธอเอาไว้ข้างลำตัว

“พี่หมอ...อย่านะคะ  อย่าทำอะไรบ้าๆ นะ”  เธออ้อนวอนเขาเสียงสั่น  แม้เขาจะเป็นผู้ชายคนเดียวที่เธอมีใจให้  แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะทำอะไรกับเธอก็ได้แบบนี้

“กลัวเหรอ  อย่ากลัวไปเลย  พี่ก็แค่จะทำกับกั้ง  เหมือนที่กั้งทำกับผู้ชายคนอื่นยังไงล่ะ  เอาไว้ถ้าเรา ‘เสร็จ’ เรื่องเมื่อไหร่  กั้งก็ค่อยบอกพี่ละกันนะ  ว่าลีลาของพี่มันสู้ไอ้พวกนายแบบหน้าอ่อนพวกนั้นได้รึเปล่า”

“พี่หมอ...อื้อ...” 

ปากเล็กที่พยายามอ้อนวอนถูกปิดสนิทด้วยปากหนาที่มาพร้อมกับจูบเร่าร้อนและป่าเถื่อน  เขาขบเม้มริมฝีปากบนล่างของเธออย่างหื่นกระหาย  มือหนาข้างหนึ่งรวบข้อมือบางทั้งสองแล้วชูไว้เหนือศีรษะเล็ก  ก่อนที่มืออีกข้างจะดึงทึ้งและกระชากชุดเดรสตัวสวยออกไปจากเรือนกายสาวจนเธอเหลือเพียงชั้นในสองชิ้นปกปิดร่างกายสวยสดเอาไว้เท่านั้น

ชั่ววูบหนึ่งจิตใต้สำนึกของเขาก็บอกให้ปล่อยเธอไป  แม้สิ่งที่เธอทำมันจะเลวร้ายเพียงใด  แต่เขาก็ไม่ควรแตะต้องเธอแบบนี้  เธอคือคนที่เขาเกลียดและขยะแขยงจนไม่อยากเข้าใกล้มาตลอด  แต่แล้ว...ทำไมตอนนี้หัวใจของเขากลับบอกให้เดินหน้าต่อไป  ไม่ว่าปลายทางจะต้องพบเจอกับอะไรก็ตาม

มือหนากระชากเอาบราเซียตัวสวยออกไปจากร่างงามได้สำเร็จ  เผยให้เห็นปทุมถันคู่แฝดคัพซีเต็มสองตา 

 “พี่หมอ...อย่านะคะ  ได้โปรด...อย่าทำกับกั้งแบบนี้”  เธอพยายามอ้อนวอนเขาอีกครั้ง  เมื่อปากหยักผละออกไปชั่วขณะ

“พี่บอกแล้วไง...ว่ามันสายไปแล้ว” 

แม้น้ำเสียงนั้นจะไม่ดุดันดังเช่นในตอนแรก  หากแต่การกระทำของเขาก็บ่งบอกอย่างชัดเจนว่า...ค่ำคืนนี้...เธอคงจะต้องสูญเสียบางสิ่งที่เฝ้ารักษาเอาไว้ให้กับคนที่เขาเกลียดเธอเข้าไส้อย่างแน่นอน




ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha