35. อิศรา ซีรี่ส์ My Mafia Doctor II (จบบริบูรณ์)

โดย: ภรปภัช



ตอนที่ 9 : EP.9


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

คุณหมอหนุ่มโอบอุ้มร่างเล็กที่ไร้เรี่ยวแรงนั้นกลับไปยังเตียงนอน  ก่อนจะวางเธอลงบนเตียงอย่างอ่อนโยน  เขาตามลงไปกกกอดเธอเอาไว้  แต่กลับไม่ได้ทำอะไรไปมากกว่านั้น

“พี่หมอ...กั้ง..ต้องกลับบ้านค่ะ”  เธอบอกเสียงแผ่ว

“แค่คืนนี้...อยู่กับพี่แค่คืนนี้เท่านั้น”  เขากระชับอ้อมกอดให้แน่นมากยิ่งขึ้น  พร้อมกับกดใบหน้างามแนบกับอกแกร่งราวกับว่านี่คือสิ่งที่เขาอยากจะทำมาเนิ่นนาน

“พี่หมอ...”  เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างไม่เข้าใจ

“พี่รู้ว่าสิ่งที่พี่ทำอยู่ตอนนี้มันดูเห็นแก่ตัวขนาดไหน  แต่...พี่ก็ยังอยากจะกอดกั้งเอาไว้แบบนี้  พี่ขอลืมได้มั้ย  ลืมว่าก่อนหน้านี้พี่เคยทำตัวร้ายกาจใส่กั้งยังไง  แค่ตอนนี้ให้พี่ได้อยู่กับ...คนที่พี่...”  เขามองใบหน้างามนั้นด้วยความรู้สึกละอายใจ  ละอายใจต่อแพรวา  ละอายใจต่อกังสดาล  และละอายใจต่อตัวเอง  นี่เขากลายเป็นพวกจับปลาสองมืออย่างที่ไอ้พวกนั้นมันว่าแล้วใช่รึเปล่า

ไม่...เขาไม่ได้จับปลาสองมือ หัวใจเขาบอกแบบนั้น  เพราะอะไรน่ะหรือ...ก็เพราะในหัวใจของเขาไม่เคยมีผู้หญิงคนใดเลย  นอกจากคนในอ้อมกอดตอนนี้เท่านั้น  และที่เขารู้สึกละอายใจต่อแพรวา  เพราะเขาใช้เธอเป็นเครื่องมือเพื่อให้ลืมกังสดาลเท่านั้น  เขาบอกรักแพรวาทั้งที่ไม่เคยรัก  ถ้าเขาจะเลวก็คงจะเลวที่ไปคบกับแพรวาและทำเหมือนว่าเขารักเธอเหลือเกิน

เหตุผลที่เขาอยากให้ธนากรสืบเรื่องแพรวา  ก็เพียงเพื่อให้มั่นใจว่าเขาไม่ได้เป็นฝ่ายที่หลอกเธอคนเดียว  แม้จะรู้สึกเสียหน้าหากว่าแพรวาจะมีคนอื่นจริง  แต่เขาคงไม่ได้เสียใจ  ตรงกันข้ามเขาอาจจะสบายใจกว่านี้ด้วยซ้ำ

“พี่หมอคะ...”  เสียงเรียกของกังสดาลทำให้เขากลับมาสู่โลกปัจจุบันอีกครั้ง

“ครับ” 

“เอ่อ...พี่หมอยังพูดไม่จบเลยนะคะ  ว่ากั้งเป็นอะไรสำหรับพี่”  เธอถามเรื่องที่ยังค้างคาใจ

“ก็...เป็นคนที่พี่เคย...ไว้ใจไงล่ะ  อย่าคิดว่าการที่พี่ทำแบบนี้เพราะพี่พิศวาสอะไรหรอกนะ  พี่ก็แค่...อยากทำให้กั้งรู้ว่า...การที่กั้งอยู่ใกล้ชิดกับผู้ชายแบบนี้  มันอันตรายขนาดไหน”  เขาไม่อยากบอกให้เธอได้รู้ว่าหัวใจของเขาคิดกับเธอยังไง  อย่างน้อย...เธอก็ยังไม่ควรได้รับรู้มันในตอนนี้  ตอนที่เขายังอยู่ในสถานะแฟนของคนอื่น

“แค่นั้นเหรอคะ  ที่พี่หมอต้องการ” เธอยิ้มเศร้า  รู้สึกผิดหวังทั้งที่ไม่มีอะไรให้หวังตั้งแต่แรก

“ก็แค่นั้นแหละ  อย่ามัวแต่พูดอยู่เลย  รีบนอนเถอะมันดึกมากแล้ว”

“กั้งจะกลับบ้านค่ะ  ในเมื่อเราสองคนไม่มีสถานะอะไรจะให้เรียกมากกว่า...คนที่...เคยรู้จักกัน  กั้งก็ไม่เห็นความจำเป็นที่เราต้องทำแบบนี้  ขอตัวนะคะ”  เธอขยับตัวพยายามจะลุกออกไป  แต่มีหรือที่เขาจะปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดมือ  แม้จะต้องคอยรักษาฟอร์ม  แต่เขาก็ต้องนอนกอดเธอให้ได้

“อย่าดื้อนะกั้ง  ถ้ากล้าลงจากเตียงพี่ล่ะก็  รับรองว่าคืนนี้เราสองคนไม่ได้นอนกอดกันเฉยๆ แน่”

“พี่หมอ!  พี่มีแฟนแล้วนะคะ  พี่เห็นกั้งเป็นอะไร  กั้ง...ไม่ใช่...โสเภณีข้างถนนที่พี่จะใช้บริการตอนที่แฟนพี่ไม่ว่างได้นะคะ”  เธอมองเขาอย่างน้อยใจ

“พี่ก็ไม่ได้เห็นเราเป็นแบบนั้นนี่  ก็แค่...คืนนี้พี่ไม่มีแพรวาให้กอด  เลยอยากกอดคนอื่นแทนก็เท่านั้น”  เขาแกล้งบอก

“คนใจร้าย!  กั้งเกลียดพี่  ได้ยินมั้ยว่า...กั้ง...”

“เกลียดเหรอ  พี่ว่า...กั้งน่ะแอบรักพี่มากกว่านะ  หรือจะเถียงว่าไม่จริง”  เขาพลิกตัวนอนคร่อมเธอไว้  แล้วมองจ้องลงไปในดวงตาคู่หวานอย่างต้องการความจริง

“อย่าหลงตัวเองสิคะ  คนอย่างกั้งน่ะเหรอ  จะมาหลงรักผู้ชายแบบพี่  ที่ทั้ง...โง่  ซื่อบื้อ  ตาบอดมองไม่เห็นความจริงอะไรเลย”  เธอประชดเขา

“นี่หลอกด่าพี่งั้นเหรอ  มันจะมากเกินไปแล้วนะ”

“ไม่ได้หลอกค่ะ  ด่าจริงๆ นี่แหละ  ปล่อยกั้งนะคะกั้งจะกลับบ้าน  กั้งเหนื่อยมาทั้งวันแล้วไม่อยากต้องมารบกับพี่หมอหรอกนะ”  เธอทุบอกแกร่งซ้ำๆ  โดยไม่คิดจะออมแรงแต่มีหรือที่เขาจะรู้สึกรู้สา

สองมือหนารวบข้อมือเล็กทั้งสองเอาไว้  แล้วกดมันลงข้างลำตัวของคนตัวเล็กกว่า

“ดื้อแบบนี้อยากจะทำอย่างอื่นมากกว่านอนเฉยๆ ใช่รึเปล่า” 

“พี่หมอ!   ถ้าเกลียดกั้งนักก็ปล่อยกั้งไปสิคะ  อย่ามาทำกับกั้งแบบนี้”  เธอตะโกนใส่หน้าเขา  ไม่สนใจแล้วว่าจะมีใครมาได้ยินหรือไม่

“ก็ถ้าเกลียดคงไม่ทำแบบนี้หรอกมั้ง”  คำพูดของเขาทำให้คนที่กำลังเกรี้ยวกราดหยุดชะงัก

“พี่หมอ...”

“พี่ก็เหนื่อยกั้ง  เหนื่อยมาก...เราเลิกทะเลาะกันซักวันเถอะนะ  พี่แค่อยากพัก  และอยาก...นอนกอดกั้งก็เท่านั้น  พี่อาจจะเป็นคนที่เห็นแก่ตัวในสายตากั้ง  แต่พี่ก็ไม่อยากสนใจอะไรอีกแล้ว  ขอร้องเถอะนะ  แค่คืนนี้เท่านั้น  ให้กั้งมองพี่เป็นพี่อิศคนเดิมและพี่จะมองกั้ง...เป็นน้องสาวที่น่ารักคนเดิมเหมือนกัน”  พูดจบเขาก็จูบที่แก้มนวลแผ่วเบา  ก่อนจะซุกไซ้ใบหน้าคมไปทั่วซอกคอขาวผ่องนั้นอย่างหลงใหล

“เอ่อ...ตะ...แต่...พี่น้องกันเค้า...ไม่ทำแบบนี้...ไม่ใช่เหรอคะ”  เมื่อเห็นเขาอ่อนโยนไม่ดุดันดังเช่นก่อนหน้านี้  เธอก็จำต้องอ่อนตาม

“ก็ไม่ใช่พี่น้องแท้ๆ นี่ครับ  อย่าดื้อสิ  เดี๋ยวก็ไม่ได้นอนกันพอดี”

“พี่หมอนั่นแหละค่ะ  เลิก...เอ่อ...ทำแบบนี้ได้แล้ว  เดี๋ยวจะไม่ได้นอน”

“ทำไม  หรือว่ากั้งจะปล้ำพี่”  เขาอมยิ้มเล็กน้อย  เวลาที่เห็นเธอว่านอนสอนง่ายมันก็น่ารัก  น่า...

“กั้งจะเอาแรงที่ไหนไปปล้ำพี่ล่ะ  ถ้า...จะนอนก็ไปอาบน้ำก่อนสิคะ  กั้งเหม็นกลิ่นเหล้า  คงนอนไม่หลับหรอก”  เธอหาข้ออ้างเพื่อตั้งสติ

“อาบด้วยกันมั้ยล่ะ”

“พี่หมอ!  พะ...พูดอะไรกันคะ น่าเกลียด” 

“ก็แค่ชวนไปอาบน้ำ  ไม่ได้ชวนทำอย่างอื่นซะหน่อยคิดไปถึงไหนแล้วล่ะ”

“แค่อาบน้ำเนี่ยนะคะ  พูดออกมาได้ไม่อายปาก  อาบน้ำก็ต้อง...ถอดหมดน่ะสิ  ไม่เอาหรอก  พี่หมอรีบไปอาบเลย เดี๋ยวกั้งค่อยอาบทีหลังก็ได้  กั้งไม่หนีไปไหนหรอกค่ะ” 

“แล้วถ้าพี่ออกมาไม่เจอกั้งล่ะ  จะให้พี่ลงโทษยังไง”

“จะลงโทษยังไงก็ตามสบายค่ะ  กั้งบอกว่าไม่หนีก็ไม่หนีสิ”  เธอรับปากแม้จะแอบวางแผนหนีอยู่จริงๆ

“ไม่เอาล่ะ  พี่ไม่ไว้ใจหรอก  เราน่ะเจ้าเล่ห์จะตายไป  เอาแบบนี้ดีกว่า”  เขาลุกขึ้นแล้วถอดเสื้อเชิ้ตออกไปจนเผยให้เห็นแผงอกแกร่งเป็นลอนมัดกล้ามอย่างชัดเจน  เล่นเอานางแบบสาวถึงกับตาค้าง อ้าปากเหวอ ไม่คิดว่าเขาจะมีรูปร่างดีขนาดนี้  ดีกว่าพวกนายแบบบางคนที่เธอเคยทำงานด้วยเสียอีก

“เดี๋ยวน้ำลายก็หกหรอก  ไม่ต้องตื่นเต้นขนาดนั้นก็ได้”

“ละ...แล้วพี่หมอ...ถะ...ถอดเสื้อตรงนี้ทำไมคะ  ทำไมไม่ไปถอดในห้องน้ำล่ะ”  เธอเบือนหน้าหนีเขา  เพราะรู้สึกเขินอย่างบอกไม่ถูก  ทั้งที่เห็นหน้าอกผู้ชายมาจนชินชา

“จะได้ไม่เกะกะเวลาที่พี่ทำแบบนี้ไง”  เขาเปิดลิ้นชักตรงโต๊ะที่อยู่หัวเตียง  จากนั้นก็หยิบกุญแจมือขึ้นมาก่อนจะล็อกมันเข้ากับข้อมือตัวเองและข้อมือของเธอ

“พี่หมอ!  นี่พี่หมอทำอะไรคะเนี่ย  แล้ว...ทำไมมีกุญแจมือด้วยล่ะ  หรือว่าพี่หมอ...” 

“พี่ไม่ได้มีรสนิยมซาดิสต์อะไรอย่างที่เราคิดหรอก  ส่วนกุญแจมือเนี่ยเจ้าวินก็ซื้อมาแกล้งเมื่อเดือนก่อน  แล้วพี่ยังไม่ได้ทิ้งไปก็เท่านั้น  พอมาถึงตอนนี้พี่เลยอยากใช้ประโยชน์มันขึ้นมา”  เขาไม่พูดเปล่ากลับลุกจากเตียงแล้วฉุดกระชากเธอให้เข้าไปในห้องน้ำด้วยกัน

“พี่หมอ!  นี่จะให้กั้งยืนดูพี่อาบน้ำรึไงคะ  กั้งไม่ได้โรคจิตแบบนั้นนะ”

“ถ้าอยากดูก็ตามใจ  พี่ก็คงห้ามไม่ได้  แต่กั้งต้องอยู่ในห้องนี้จนกว่าพี่จะอาบเสร็จ”  พูดแล้วเขาก็เริ่มปลดตะขอกางเกงโดยใช้มือทั้งสองข้าง  ทำให้มือของเธอถูกดึงไปใกล้จุดยุทธศาสตร์อย่างน่าหวาดเสียว  นางแบบสาวจึงต้องรีบหลับตาทันที  พร้อมกับกำมือแน่น 

เขามองแก้มนวลที่แดงปลั่งนั้นอย่างอารมณ์ดี  ขณะที่ถอดอาภรณ์ส่วนล่างออกไปจากกายแกร่งจนหมด   กังสดาลก็รีบยืนหันหลังให้เขา  แม้มือของเธอจะต้องขยับไปตามแรงมือเขาด้วยก็ตาม

“พี่หมอบ้า!  อย่าให้กั้งหลุดไปได้นะ  จะเอาคืนให้เข็ดเลย”  เธอว่าให้ทั้งที่ยืนหันหลังอยู่อย่างนั้น

“ถ้าคิดว่าทำได้ก็เอาสิ พี่จะรอละกันนะ”  เขายืนอาบน้ำอยู่ใต้ฝักบัวขนาดใหญ่นั้นโดยหันหน้ามามองเธออยู่ตลอด  หลายครั้งเขาก็แกล้งลูบไล้เนื้อตัวจนมือเล็กๆ ของเธอได้สัมผัสร่างกายของเขาหลายครั้ง  และเขาก็เห็นคนตัวเล็กสะดุ้งได้ทุกครั้งไป  จนเขาอยากจะคิดเข้าข้างตัวเองว่าเธอไม่เคยใกล้ชิดกับผู้ชายคนไหนมากกว่าการร่วมงาน  และเขาคือคนแรกที่ได้จูบอันแสนหวานจากเธอ

“เมื่อไหร่จะเสร็จคะ  กั้งเมื่อยแล้วนะ  น้ำก็กระเด็นมาโดนจนเปียกหมดแล้วเนี่ย”  เธอถามน้ำเสียงไม่สบอารมณ์นัก  แน่ล่ะใครจะใจเย็นอยู่ได้  นี่มันจะตีสองแล้วนะ  และเธอยังต้องมาอยู่ในสถานการณ์ที่ทำให้หายใจไม่ทั่วท้องแบบนี้อีก  




ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha