37. Bad Doctor ลุ้นรักคุณหมอร้าย ภาคต่อ อิศรา (จบบริบูรณ์)

โดย: ภรปภัช



ตอนที่ 54 : # Part 3 บทนำ ......ภาวิทย์ & เวณิกา


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“พี่วิทย์  แหวนอยากมีหน้าอกใหญ่ ๆ  ผ่าให้แหวนหน่อยสิคะ”
นี่คือคำอ้อนวอนที่นายแพทย์ภาวิทย์  ชัยเลิศวรกิจ วัย  33 ปี ได้ยินมาตั้งแต่เขาเรียนจบหมอใหม่ๆ  ตอนที่ยังไม่ได้เรียนเฉพาะทางด้านการทำศัลยกรรมพลาสติกด้วยซ้ำ
และคนที่เป็นคนอ้อนวอนก็ไม่ใช่ใคร  เธอคือเพื่อนบ้านของเขาเอง  แหวน  หรือ เวณิกา  พรรณวิจิตร  วัย 21 ปี  บัณฑิตจบใหม่จากรั้วมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง
เขาและเธอรู้จักกันมาตั้งแต่เธอเกิดเลยก็ว่าได้  เพราะบ้านอยู่ติดกัน  ตอนที่เธอเกิดเขาก็อายุได้ 12 ขวบพอดี
จำได้ว่าตอนนั้นหลังจากเลิกเรียนทีไรเขาก็มักจะมุดรั้วไปช่วยเลี้ยงน้องสาวคนนี้อยู่ตลอด  สองบ้านเองก็ค่อนข้างสนิทกัน  เธอจึงเหมือนกับน้องสาวแท้ๆ ของเขาคนหนึ่ง  เพราะเขาและเธอต่างก็เป็นลูกคนเดียวของบ้านนั่นเอง
“อยากจะมีไปทำไมหน้าอกใหญ่ๆ น่ะ  แค่นี้ก็สวยแล้ว”  เขาบอกพลางใช้สายตาวัดขนาดทรวงอกของเธอไปด้วย  โดยที่คนถูกมองยังไม่รู้ตัว
“ก็แหวนอยากเป็นพริตตี้เหมือนเพื่อนนี่นา  แต่ละคนนะหน้าอกสวยๆ ใหญ่ๆ ทั้งนั้นเลย ไม่เหมือนของแหวน  แบนแต๊ดแต๋อย่างกับกล้วยทอดโดนรถทับ”  เธอถอนใจเฮือกใหญ่เมื่อคิดถึงขนาดหน้าอกของเพื่อนแต่ละคน
ความจริงเธอก็พูดเกินไป  หน้าอกของเธอก็ไม่ได้เรียกว่าเล็กเสียหน่อย  คัพ B ก็กำลังสวยพอดีกับรูปร่างของเธอ
“อยากเป็นพริตตี้เนี่ยนะ  ต้องไปยืนโพสต์ท่าให้ผู้ชายถ่ายรูปแบบนั้นน่าเกลียดจะตายไป  เรียนจบแล้วทำไมไม่หางานทำให้เป็นเรื่องเป็นราวล่ะ”
“ถ้าพริตตี้น่าเกลียด  แล้วทำไมพี่วิทย์ถึงชอบมองล่ะ  แถมในห้องพี่ก็ยังมีหนังสือเพลย์บอยตั้งหลายเล่มด้วย  อย่าคิดว่าแหวนไม่รู้นะ”  เธอย่นจมูกใส่เขาอย่างหมั่นไส้
“นี่...แอบเข้าไปในห้องของพี่ตั้งแต่เมื่อไหร่  เป็นสาวเป็นนางแอบเข้าห้องผู้ชายแบบนั้นรู้ไปถึงไหนก็อายเค้าไปถึงนั่นแหละ”
“โอ๊ย...เบื่อคนขี้บ่น  ไม่รู้ล่ะ  ยังไงแหวนก็จะทำหน้าอก  ถ้าพี่วิทย์ไม่ทำให้  แหวนก็จะไปทำกับหมออื่นคอยดูเถอะ”
“หยุดเลย  เลิกคิดจะทำหน้าอกไปเลย  มันเจ็บจะตายไม่รู้หรือไง”  แค่คิดว่าเธอจะต้องไปเปิดเผยหน้าอกให้กับหมอคนอื่นดูเขาก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาทันที 
“แหวนยอมเจ็บ  นี่พี่เป็นหมอทำหน้าอกนะ  แทนที่จะดีใจที่มีลูกค้าเพิ่ม  กลับห้ามแหวนอยู่ได้  พิลึกคน”  เธอมองค้อนเขา
“ถ้าเป็นคนอื่นน่ะพี่คงไม่ห้ามหรอก  แต่นี่เป็นเรา  เห็นกันมาตั้งแต่เด็กๆ พี่ชินกับหน้าอกของเราแบบนี้มากกว่า” 
“พูดว่าชินอย่างกับเคยจับแน่ะ  ไม่เอาละ  แหวนไม่คุยกับพี่ดีกว่า”  เธอคว้ากระเป๋าสะพายเตรียมจะไปไหนสักแห่ง  หลังจากตั้งใจมาง้อเขาถึงคลินิกแต่เขาก็ไม่สนใจ
“จะไปไหน”  เขาถามเสียงดุ
“ไปทำงานพิเศษค่ะ  แหวนจะเก็บตังค์ทำหน้าอก  ถ้าตังค์ครบเมื่อไหร่  จะรีบเอามาให้เลยนะคะคุณหมอสุดที่รัก”  เธอยื่นหน้าไปหอมแก้มคนที่เธอมองเหมือนพี่ชาย  ก่อนจะเดินออกไปจากคลินิกของเขาอย่างอารมณ์ดี
“งานพิเศษอะไรน่ะ  แหวน!  แหวน!  เด็กบ้านี่!  ใครให้มาหอมแก้มผู้ชายแบบนี้  ไม่เป็นกุลสตรีเอาซะเลย”  ปากก็ว่าเธอไปแบบนั้น  แต่เขาก็อดที่จะยกมือมาแตะที่แก้มสากไม่ได้  เมื่อคิดถึงความนุ่มนิ่มของปากบางที่ทาบทับลงมา
อย่าใจสั่นสิไอ้วิทย์  น้องมันก็แค่หอมแก้มน่า...ฟุ้งซ่านไปได้
เขาพยายามดึงสติที่กระเจิดกระเจิงกลับคืนมา  ก่อนจะเตรียมตัวเพื่อเข้าทำการผ่าตัดในช่วงบ่ายต่อไป  แม้ว่าจะไม่ค่อยมีสมาธิเท่าใดนักก็ตาม
++++++++++++เอาพี่หมอวิทย์กับหนูแหวนมาอ่อยก่อนจ้าาาาาาา  ++++++++++++++++++


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha