37. Bad Doctor ลุ้นรักคุณหมอร้าย ภาคต่อ อิศรา (จบบริบูรณ์)

โดย: ภรปภัช



ตอนที่ 59 : ตอนที่ 3.5


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

คุณหมอหนุ่มขับรถกลับมาถึงบ้านในเวลาสองทุ่มกว่าดังเช่นทุกวัน  แต่วันนี้เขาก็ต้องประหลาดใจ  เมื่อเห็นว่าใครบางคนกำลังยืนรอเขาอยู่ตรงหน้าประตูบ้านนั่นเอง
“มาทำอะไรตรงนี้  จำทางกลับบ้านตัวเองไม่ได้รึไง”  เขายืนกอดอกแล้วมองเธออย่างขบขัน
“ไม่ต้องมากวนประสาทเลย  แหวนมีเรื่องจะบอกพี่วิทย์แล้วพี่วิทย์ก็ต้องให้ความร่วมมือกับแหวนด้วย”  เธอบอกท่าทางเคร่งเครียด  เขาจึงได้เลิกแหย่เธอเสียที
“มีเรื่องอะไรกันแน่  ไปๆ ไปคุยกันในบ้านดีกว่า” 
“ไม่ได้ค่ะ  คุยในบ้านไม่ได้  เดี๋ยวป้าวิได้ยิน  ไปคุยที่โต๊ะหินอ่อนตรงนั้นดีกว่า”  แล้วเธอก็ดึงแขนเขาไปที่โต๊ะหินอ่อนหน้าบ้านอย่างมีลับลมคมใน
“จะมาคุยตรงนี้ทำไมเนี่ย  ยุงเยอะจะตายไป”
“อย่าบ่นน่า  คืออย่างนี้ค่ะ”  เธอหันมองซ้ายมองขวา  ก่อนจะพูดกับเขาอย่างจริงจัง
“พี่วิทย์น่ะ  เป็นเกย์รึเปล่า”  แล้วคำถามของเธอก็ทำให้เขาถึงกับช็อก  อย่างเขาเนี่ยนะ...เป็นเกย์...
“เฮ้ย!  คิดยังไงมาถามพี่แบบนี้เนี่ย  พี่มีท่าทางเหมือนคนที่เป็นเกย์รึไงเล่า”
“ก็ไม่เหมือนหรอก  โอเค  งั้นข้อนี้ถือว่าผ่าน”
“นี่ตกลงเราจะทำอะไรกันแน่  พี่เหนื่อยอยากจะไปอาบน้ำแล้ว”  เขาตั้งท่าจะลุกขึ้น  เธอก็รีบคว้าแขนเขาไว้ก่อน
“เดี๋ยวค่อยอาบก็ได้  หนูมีเรื่องสำคัญจริงๆนะคะ  ถ้าพี่ไม่อยากโดนผู้หญิงปล้ำในคลินิกพี่ก็ต้องฟังหนูก่อน” 
“อะไรนะ!  ผู้หญิงที่ไหนจะมาปล้ำพี่”
“คืออย่างนี้ค่ะ  วันนี้น่ะ  ตอนที่แหวนไปกินข้าวในห้าง  แหวนได้ยินผู้หญิงสองคนคุยกันว่าเค้าจะยั่วพี่เพื่อพิสูจน์ว่าพี่เป็นเกย์รึเปล่า  ถ้าพี่เห็นช่วงบนเค้าแล้วยังไม่รู้สึกอะไร  เค้าก็จะเปิดช่วงล่างให้พี่ดูด้วยล่ะ”  เท่านั้นแหละ  คุณหมอหนุ่มก็ถึงกับหลุดขำ
“พี่วิทย์จะหัวเราะอะไรเล่า  แหวนซีเรียสนะเนี่ย”  เธอทำหน้างอ
“ก็แล้วเราจะมาซีเรียสทำไม  เราเห็นพี่เป็นผู้ชายแบบไหนถึงจะโดนผู้หญิงมาปล้ำในคลินิกได้ง่ายๆ น่ะ  อีกอย่าง  เวลาที่พี่ตรวจร่างกายคนไข้  ก็จะมีพยาบาลคอยอยู่ด้วยตลอด  ไม่ได้อยู่กันสองต่อสองซะหน่อย”
“อ้าว  อย่างนั้นเหรอคะ  แหวนก็นั่งเครียดมาตั้งนาน  โธ่เอ๊ย...”  เธอถอนหายใจอย่างโล่งอก
“แล้วทำไมต้องเครียด  เป็นห่วงกลัวพี่โดนปล้ำ  หรือว่า...กลัวพี่ไปหลงเสน่ห์คนที่จะปล้ำพี่กันแน่  หืม...”  เขายื่นหน้ามามองเธอใกล้ๆ
“ก็ทั้งสองอย่าง...เอ่อ...โอเคๆ  ถ้าไม่มีอะไรก็ดีค่ะ แหวนกลับบ้านดีกว่า”  เธอรีบลุกขึ้นแต่คราวนี้เขาเป็นฝ่ายคว้าลำแขนเล็กนั้นไว้เสียเอง
“เดี๋ยว...จะรีบกลับไปไหนล่ะ  พี่ว่าเราน่าจะยังคุยกันไม่เสร็จนะ”
“เสร็จแล้ว”  เธอรีบบอก
“แต่พี่ยังไม่เสร็จ”  คนเป็นพี่ส่งสายตากรุ้มกริ่ม
“อ้าว  แล้วจะคุยเรื่องอะไรอีกล่ะคะ”
“พี่ก็แค่อยากรู้ว่า  ถ้าพี่ต้องอยู่กับลูกค้าคนนั้นตามลำพังขึ้นมาจริงๆ  แล้วเราจะทำยังไง  พี่ว่าเราเอาเรื่องนี้มาคุยกับพี่ขนาดนี้  คงจะเตรียมแผนการตั้งรับเอาไว้แล้วมั้ง”  เขาถามอย่างสนใจ
“ก็...มีอยู่เหมือนกัน” 
“งั้นก็บอกมาสิ  พี่อยากฟัง” 
“ไม่เอาหรอกค่ะ  ไหนๆ ก็ไม่ได้ใช้แล้ว  อย่ารู้เลยดีกว่า”
“งั้นก็ตามใจ  จริงสิ  จันทร์หน้าไปงานวันเกิดหลานพี่ด้วยกันหน่อยสิครับ  เพื่อนพี่มันบอกให้หาคู่ไปด้วยน่ะ  พี่ก็ไม่รู้จะชวนใครไปดี”
“งานวันเกิดหลาน  ทำไมต้องหาคู่ไปด้วยล่ะคะ”  เธอถามอย่างสงสัย
“ก็...ไม่รู้สิ  มันบอกให้หาไป  แต่ถ้าแหวนไม่ว่างก็ไม่เป็นไร  เดี๋ยวพี่จะลองชวนสาวๆ ที่พี่เคยทำหน้าอกให้ไปซักคนก็ได้”  เขาแกล้งว่า
“ไม่เป็นไรค่ะ  แหวนไปเอง  อย่าไปรบกวนลูกค้าพี่เลย  เกรงใจเค้าเปล่าๆ  แต่ว่า...ต้องไปกี่โมงคะ  จันทร์หน้าแหวนต้องไปเริ่มงานที่บริษัทของคุณพ่อแล้วด้วยสิ” 
“ไปสักทุ่มกว่าๆ ก็ได้  แล้วนี่ตกลงยอมไปทำกับน้ากานต์แล้วเหรอ” 
“ค่ะ  พ่อเค้าบอกว่าให้ไปทำแผนกเล็กๆ ก่อนก็ได้  แหวนก็เลยโอเค  แปลกนะคะแต่ก่อนขอไปทำเท่าไหร่ก็ไม่ยอม  เมื่อเช้านี่เสนอแหวนมาเองเลยนะ  แหวนเลยตอบตกลง  อีกอย่างก็สงสารพ่อเหมือนกันค่ะ  เห็นท่านเหนื่อยๆ ก็ไม่อยากขัดใจ”
“ดีแล้วล่ะ  จะได้เลิกคิดอยากเป็นพริตตี้ซะที  แล้วเรื่องทำหน้าอกก็เลิกคิดไปด้วยเลยนะ  ผู้ชายน่ะ  ต่อให้ชอบมองผู้หญิงที่มีหน้าอกใหญ่ๆ สวยๆ แค่ไหนก็ตาม  แต่ถ้าให้เค้าเลือกจริงๆ เค้าก็ชอบของธรรมชาติกันทั้งนั้น  ผู้หญิงที่ทำหน้าอกส่วนใหญ่  เพราะเค้าอยากเสริมความมั่นใจให้ตัวเองส่วนหนึ่ง  และทำเพื่อหน้าที่การงานก็ส่วนหนึ่ง  ซึ่งพี่ว่าสำหรับแหวนไม่จำเป็นต้องทำเลยสักนิด  เข้าใจที่พี่พูดนะ”  เขายื่นมือไปลูบที่ศีรษะเล็กอย่างเอ็นดู
“แปลว่า...พี่วิทย์ก็ชอบของธรรมชาติมากกว่าอย่างนั้นเหรอคะ”
“ก็ใช่สิครับ  การที่พี่เป็นหมอทางด้านนี้ก็ไม่ได้หมายความว่าพี่จะชอบหรอกนะ  โอเคยอมรับว่าชอบมอง  ไม่มีผู้ชายคนไหนไม่ชอบมองของสวยๆ งามๆ หรอก  แต่ก็อย่างที่พี่บอก  ถ้าจะต้องหาแม่ของลูกเราก็ชอบอะไรที่เป็นธรรมชาติมากกว่าการปรุงแต่ง  แหวนน่ะเป็นคนสวยนะ  รูปร่างก็ไม่ได้ด้อยกว่าใคร  ทุกอย่างมันสมส่วนและลงตัวแล้ว”  เมื่อเขาบอกอย่างนั้น  เธอก็ยิ้มออกมาได้
“งั้น...แหวนไม่ทำแล้วก็ได้ค่ะ”
“ถามจริงๆ นะ  ทำไมถึงอยากทำหน้าอก  แล้วก็อยากเป็นพริตตี้ล่ะ  บุคลิกของแหวนไม่น่าชอบทำอะไรแบบนี้เลยนะ” 
“เอาไว้...ถ้าแหวนพร้อมเมื่อไหร่แหวนจะบอกก็แล้วกันนะคะ  พี่วิทย์ขึ้นไปอาบน้ำนอนเถอะค่ะ  แหวนไม่กวนแล้ว  ว่าแต่...พรุ่งนี้พี่จะดูแลตัวเองได้แน่นะคะ” 
“ห่วง  หรือว่า...หวง”  เขามองเธอพร้อมกับแววตาหวานหยด
“ก็...ห่วงไง  น้องก็ต้องห่วงพี่เป็นธรรมดา  กลัวว่าจะเพลี่ยงพล้ำให้ยัยนั่นไปซะก่อน”
“ถ้าห่วงมากพรุ่งนี้ก็ไปเฝ้าพี่ที่ทำงานสิครับ  รับรองว่าคงไม่มีใครกล้ามาอ่อยพี่แน่นอน”
“เฝ้าได้เหรอคะ”  เธอถามอย่างสนใจ
“แล้วอยากไปเฝ้ารึเปล่าล่ะ”
“อยากค่ะ  งั้นพรุ่งนี้แหวนขอติดรถพี่วิทย์ไปด้วยเลยนะคะ  บอกตามตรงว่าไม่อยากไว้ใจยัยนั่นเลย  ท่าทางแพรวพราวน่าดู  เกิดว่าพยาบาลที่คลินิกพี่เผลอแล้วยัยนั่นลากพี่เข้าไปกินในห้องน้ำขึ้นมาจะทำยังไงจริงรึเปล่าคะ”  ยิ่งฟังเธอพูดเขาก็ยิ่งขำ  แต่เพราะอยากให้เธอไปนั่งทำหน้าสวยๆ ที่คลินิก  เขาจึงไม่คิดหาเหตุผลมาปกป้องตัวเองอีก
“งั้นพรุ่งนี้แปดโมงแต่งตัวสวยๆ มาหาพี่ที่บ้านละกัน  จะได้ออกไปพร้อมกัน”
“ต้องสวยขนาดไหนล่ะคะ” 
“ก็สวยแบบที่ลูกค้าพี่คนนั้นไม่กล้ามายั่วพี่เลยไงล่ะ”
“อืม...โอเคค่ะ  งั้นพรุ่งนี้เจอกันนะคะ  แหวนไปล่ะ”  แล้วเธอก็ลุกขึ้น  ก่อนจะเดินกลับไปที่บ้านของตัวเองอย่างอารมณ์ดี  ปล่อยให้เขามองตามด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย
เธอจะรู้ตัวบ้างรึเปล่า  ว่าสิ่งที่ทำอยู่มันทำให้เขาคิดว่าเธอเองก็มีใจให้เขาไม่ต่างกัน  เห็นทีว่า...เขาคงต้องเริ่มทำอะไรสักอย่างให้มันหายค้างคาใจเสียที
+++++++++++++++++++++แน่ะ  น้องเป็นห่วง  หรือหวง  หรือ...หึง  อิอิ++++++++++++++


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha