อาจารย์ครับ

โดย: วานิลลา



ตอนที่ 2 : บทที่ 2


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“ได้ซะที่ไหนล่ะคะ นิลมีเวลาอีกแค่สิบห้านาทีเท่านั้นนะคะนุ ...โอววว....ซี๊ดดดด...ป่านนี้ลูกศิษย์ของนิลรอแย่แล้วล่ะเนี่ย”

นิลมณีบ่นไปด้วยส่งเสียงครางไปด้วยเพราะนิ้วของภานุมันคอยจะแหย่แยงเข้าไปในหลืบสวาทของหล่อนที่น้ำเสียวหยดเยิ้มออกมาเต็มที่ ภานุยิ้มกริ่มแต่หน้าตาของเขาก็เริ่มบิดเบี้ยวด้วยความกระสัน นิ้วหนาหยั่งเข้าไปในร่องกลีบของแฟนสาวที่เริ่มส่ายสะโพกไปมา มือของหล่อนเริ่มสั่นเพราะเริ่มจะทนต่อความต้องการไม่ไหว

“ถ้าอย่างนั้นนุจะช่วยให้นิลหายหงี่ก่อนเป็นไง...อูยยย....ที่จริงนุก็จะทนไม่ไหวอยู่แล้วนะ น้องสาวของนิลมันตอดได้ใจดีจริงๆ”

“ซี๊ดดดด...อาส์...นุขา...โอวววว....ซี๊ดดด....อูยยย”

นิลมณียกสะโพกขึ้นเล็กน้อยเพื่อรับปลายนิ้วของแฟนหนุ่มที่กำลังสั่นอยูในร่องเสียวของหล่อน หญิงสาวเลื่อนมือไปจับหน้าอกตัวเองและเบียดหลังชิดเบาะนั่ง บดเบียดแผ่นหลังและหลับตาพริ้มเพราะทนต่อการรุกเร้าไม่ไหว หล่อนเป็นคนไวมากกับเรื่องอย่างนี้และทุกครั้งที่เสพสวาทกับภานุเขาก็ไม่ต้องเล้าโลมหล่อนให้เสียเวลานานเลย นิลมณีเหมือนน้ำมัน พอโดนประกายไฟก็ลุกพรึ่บเผาผลาญมอดไหม้กันไปข้าง เพียงแต่ตอนนี้หล่อนจะแสดงอาการออกมานอกหน้ามากก็ไม่ได้เพราะอยู่ในรถและเป็นที่สาธารณะ แม้ว่าจะไม่มีคนเห็นแต่หล่อนก็ต้องเก็บอาการกลัวว่าคนที่นั่งในรถคันข้าง ๆ จะรู้ว่าตอนนี้หล่อนและแฟนหนุ่มแอบทำอะไรสนุก ๆ ด้วยกัน

“อูยยยย....นุขา...ชอบแกล้งนิลอยู่เรื่อยเลย....ซี๊ดดด....พอก่อนเถอะนะ เดี๋ยวนิลก็หมดสมาธิสอนเด็กกันพอดี”

“นุอยากให้นิลเสียวจนน้ำแตกก่อนไปสอนไง จะได้หายอยาก...รู้นะว่านิลน่ะอดรนทนไม่ไหวหรอก...อาส์...มันตอดนิ้วผมซะขนาดนี้”

“นิลจะหมดอารมณ์ทำอะไรกันพอดี....ซี๊ดดด....อ๊อยๆๆๆ”

หล่อนครางแล้วแยกขาออกห่างกันเพื่อถลกกระโปรงขึ้นมาอยู่ที่บั้นเอวพร้อมทั้งรั้งขอบกางเกงชั้นในลงต่ำ เมื่อก้มลงก็เห็นว่านิ้วของภานุผลุบ ๆ โผล่ ๆ อยู่ในกลีบเนื้อฉ่ำของหล่อน

“ซี๊ดดดด....พะ...พอแล้วนุขา....พอแล้ว....เสียวเหลือเกิน...อ๊าส์....อ๊าว”

“ถ้านุชักนิ้วออกนิลห้ามร้องขอนะ”

“อูยยยย....ซี๊ดดดด....อาส์....โอยยย”

หล่อนไม่ยอมตอบแต่สะบัดส่ายหน้าไปมาและกัดปากตัวเองพร้อมทั้งส่งเสียงครางไม่หยุด ภานุก็ใช่ย่อย เขาเร่งเร้าอารมณ์ของแฟนสาวด้วยการแหย่นิ้วรัวเข้าไปพร้อมกันนั้นเป้ากางเกงของเขาก็ตุงขึ้นมาเหมือนมันกำลังบวมเป่ง แต่แล้วนิลมณีก็ร้องขึ้นว่า

“นุ...ไฟเขียวแล้วนะคะ”

พอได้ยินแฟนสาวบอกอย่างนั้นภานุก็รีบดึงนิ้วของเขาออกแล้วเคลื่อนรถไปข้างหน้า นิลมณีรีบดึงกระโปรงลงไปปิดต้นขา หล่อนก็ไม่ถึงกับอารมณ์ค้างเติ่งแต่ภานุทำให้ความอยากของหล่อนไม่ต่างจากน้ำกลิ้งบนใบบอน ไม่ยอมหล่นลงไปข้างล่างสักที เมื่อควบคุมสติได้หล่อนก็กระเง้ากระงอดแฟนหนุ่ม

“เดี๋ยวกลับคอนโดแล้วนุต้องไถ่โทษให้นิลนะ”

“ทำไงล่ะนิล นุไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย”

“โทษฐานทำให้นิลค้างยังไงล่ะ...นี่ๆๆๆ....จอดข้างหน้านี่เลย ลูกศิษย์ของนิลพักอยู่ที่นี่ล่ะ”

หล่อนร้องบอกแฟนหนุ่มพลางรีบหยิบเอกสารที่เลื่อนลงไปกองข้างลำตัวขึ้นมาพร้อมจัดแจงแต่งตัวให้เรียบร้อย ภานุจอดรถลงที่ลานจอดรถและเงยหน้ามองคอนโดสูงยี่สิบชั้น

“โห...ลูกศิษย์ของนิลนี่ไม่เบาเลยนะ เยขาพักอยู่คอนโดคนเดียวหรือเปล่า”

“เขาอยู่กับพ่อกับแม่เขา พึ่งอยู่ปีหนึ่ง แต่ขยันมาก...นิลต้องรีบไปแล้ว อีกสองชั่วโมงนุกลับมารับนิลด้วยนะ”

“จ้า...เดี๋ยวนุจะกลับมา จอดรถรออยู่ข้างล่างนี่ล่ะ ยังไงถ้ามาถึงแล้วจะโทรหานะ”

นิลมณีไม่ทันได้รับปากแฟนหนุ่มเพราะหล่อนกระวีกระวาดลงจากรถและวิ่งเข้าไปในคอนโดหรูที่มีคนเดินเข้าออกไม่พลุกพล่านมากนัก ดูแล้วเป็นที่พักที่มีความสงบเพราะรอบ ๆ ล้อมด้วยต้นไม้เขียวขจีและด้านหน้ามีสระว่ายน้ำ หล่อนขึ้นลิฟท์ไปยังชั้นที่ 15 และตรงไปหยุดหน้าห้องหนึ่งซึ่งอยู่ริมสุด นิลมณีทำท่าจะกดกริ่งหน้าห้องแต่มือยของหล่อนยังไม่ทันแตะกริ่งบานประตูก็เปิดออก

“อ้าว...สวัสดีครับ...อาจารย์”

หนุ่มหน้าตาคมเข้มรูปร่างสูงใหญ่ในชุดลำลองเสื้อคอกลมกางเกงทรงหลวมยกมือไหว้หญิงสาวที่ทำหน้าตกใจก่อนที่หล่อนจะรีบดึงสติกลับมาได้และตอบกลับไปว่า

“สวัสดีจ้ะ...มาร์ค...ขอโทษนะที่อาจารย์มาช้า”

หล่อนทักทาย มาร์ค ลูกศิษย์หนุ่มของหล่อนที่ตัวโตกว่ามากเพราะเขาเป็นลูกครึ่งไทยเยอรมัน หน้าตาหล่อเหลาคมเข้มแต่พึ่งเข้าเรียนมหาวิทยลัยปีหนึ่งและเป็นเด็กหนุ่มที่ขยันเรียน เรียบร้อยไม่พูดมากเหมือนเพื่อนคนอื่น ๆ แต่นั่นล่ะ เพราะเขาเป็นหนุ่มหล่อและไม่พูดมากทำให้อาจารย์สาวอย่างนิลมณีเองก็เกิดความหวั่นไหวเล็ก ๆ เพราะหลายครั้งหล่อนก็แอบมีจินตนาการกับลูกศิษย์หนุ่มหลายคน และหนึ่งในนั้นก็คือ มาร์ค ที่ติดต่อหล่อนขอให้มาสอนแบบตัวต่อตัวที่คอนโด นิลมณีมองข้ามไหล่เขาเข้าไปในห้องพักหรู

“เอ้อ...แล้วพ่อกับแม่ของมาร์คล่ะ เขาอยู่หรือเปล่าจ๊ะ”

“พ่อกับแม่ไปต่างจังหวัดครับ กลับพรุ่งนี้ อาจารย์เข้ามาก่อนสิครับ ผมพร้อมจะเริ่มเรียนแล้ว”

มาร์คยิ้มและเชิญชวนอาจารย์เข้าไปในห้อง นิลมณีเดินตามหลังลูกศิษย์หนุ่มเข้าไปและเห็นว่าในห้องนั้นออกจะหรูหราและกว้างขวางมาก ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามาร์คคงเป็นหนุ่มลูกครึ่งที่พ่อแม่มีเงินเข้าขั้นแต่เขาไม่ค่อยแสดงตัวว่าเป็นลูกคนมีเงิน แต่จากการที่นิลมณีสังเกตก็เห็นว่าเขาเป็นหนุ่มหน้าเข้มที่สะอาดสะอ้านและดูดีมาก ไม่เพียงแต่สมาร์ทและหล่อเหลาแต่การแต่งกายก้สะท้อนรสนิยมของลูกคนรวยอีกด้วย ดูอย่างวันนี้สิ ถึงเขาจะสวมใส่ชุดลำลองแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าความดูดีนั้นอยู่ในทุกอณูบนเรือนร่างสมชายชาตรีของเขาซะจริง ๆ หญิงสาวเดินตามชายหนุ่มเข้าไปในห้องรับแขกเห็นวิวมุมสูงด้านนอกจากบานกระจกที่มีระเบียงยื่นออกไปกระทั่งมาร์คพูดขึ้นว่า

“นั่งก่อนสิครับอาจารย์ เดี๋ยวผมจะเอาน้ำเย็น ๆ มาให้นะครับ”

“ขอบใจมากจ้ะมาร์ค”

นิงมณีกล่าวขอบคุณพร้อมทั้งวางกระเป๋าและหนังสือลงบนโต๊ะรับแขก หล่อนเห็นหนังสือและสมุดพร้อมเครื่องเขียนวางอยู่ก็คิดว่ามาร์คคงเตรียมตัวเรียนแล้วแต่เนิ่น ๆ เขาช่างหล่อและน่ารักซะจริง ๆ อาจารย์สาวนึกในใจ สักครู่ลูกศิษย์หนุ่มก็ยกถาดที่มีแก้วน้ำมาให้ เขาวางมันลงบนโต๊ะแล้วนั่งลงกับพื้นพรม

“อาจารย์ดื่มน้ำเย็น ๆ ก่อนนะครับ แล้วเดี๋ยวเริ่มสอนเลยก็ได้”

นิลมณีนั่งลงบนพื้นพรมและยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม น้ำเย็น ๆ ทำให้หล่อนชื่นใจดับความร้อนรุ่มที่มันเกิดขึ้นเมื่อครู่ได้แต่แล้วก็ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงมาร์คดังขึ้นว่า

“อะ...อาจารย์ครับ...ขอโทษทีนะครับ”

“อะไรเหรอจ๊ะมาร์ค มีอะไรหรือ?”

“คือว่ากระดุมเสื้อของอาจารย์มันหลุดน่ะครับ”

พอมาร์คทักอย่างนั้นหญิงสาวก็ตกใจ หล่อนวางแก้วน้ำลงและก้มลงมองเสื้อตัวเองก็เห็นว่ากระดุมเสื้อหลุดลงไปถึงสองเม็ดทำให้เห็นเนินเต้าอวบของหล่อนโผล่ออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ อาจารย์สาวรีบติดกระดุมให้เข้าที่โดยไม่ได้สังเกตเห็นประกายตาของลูกศิษย์หนุ่มที่มองอยู่ไม่วาง

“ขอโทษนะครับอาจารย์...คือ...ผมไม่ได้ตั้งใจจะ...”


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha