อาจารย์ครับ

โดย: วานิลลา



ตอนที่ 3 : บทที่ 3


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

มาร์คอึกอักเพราะเขาเองก็แทบไม่กล้าสู้สายตาของอาจารย์สาวที่แสดงความตกใจออกมา ตอนนั้นเองนิลมณีรู้สึกเขินอายจนแก้มแดงโดยไม่รู้ตัว

“มะ...ไม่เป้นไรหรอกจ้ะมาร์ค สงสัยอาจารย์รีบมากเกินไปน่ะเลยติดกระดุมไม่เรียบร้อย...อืม...เรามาเริ่มเรียนกันเลยดีกว่าเนอะ”

หล่อนรีบพูดปัดไปเรื่องเรียนพิเศษเสียเพราะรู้ดีว่าที่กระดุมหลุดเป็นเพราะความวาบหวิวที่ภานุเร่งเร้าหล่อนเมื่อครู่และอารมณ์นั้นยังไม่จางหายเลยด้วยซ้ำ

“วันนี้เรามาเริ่มเรียนเรื่องสถิติกันดีกว่านะ มีอะไรตรงไหนที่มาร์ยังไม่ค่อยเข้าใจบ้างหรือเปล่าจ๊ะ บอกอาจารย์มาคร่าว ๆ แล้วเดี๋ยวจะอธิบายให้ฟังตามลำดับเรื่องที่มาร์คไม่เข้าใจก็แล้วกัน”

“ครับ...คือผมไม่ค่อยเข้าใจเรื่องนี้ครับอาจารย์”

มาร์คเปิดหนังสือ แต่เยขาไม่ได้แค่เปิดหนังสืออย่างเดียวแต่ยังขยับเข้าไปใกล้อาจารย์สาว ก้มหน้าลงไปจนหัวเกือบชนกับหล่อน หนุ่มลูกครึ่งไทยเยอรมันออกจะตั้งใจทำอย่างนั้นเพราะไม่ใช่แค่นิลมณีเท่านั้นที่แอบเขินเล็ก ๆ เวลาอยู่ใกล้ลูกศิษย์หนุ่ม แต่มาร์คเองก็ไม่น้อยหน้าหล่อนเพราะเขาเองก็แอบเกิดอารมณ์ทุกครั้งเวลาเห็นหน้าสวยเฉี่ยวและรูปร่างเล็กแต่ทรวดทรงเกินตัวของอาจารย์สาวตั้งแต่เข้าเรียนวันแรก เขาเห็นว่านิลมณีเป็นอาจารย์สาวสวยที่รูปร่างเล็กก็จริงแต่เสื้อผ้าที่แสนเรียบร้อยนั้นไม่อาจปกปิดสัดส่วนบชวนจินตนาการให้รอดพ้นไปจากสายตาของเด็กหนุ่มลูกครึ่งไปได้ หน้าอกของหล่อนอวบใหญ่ เอวคอดและเนื้อนุ่มนวลขาวผ่องของหล่อนมันยั่วยวนสายตาของหนุ่มอารมณ์อ่อนไหวอย่างมาร์ค เขาค่อนข้างไวต่อเรื่องแบบนี้และตื่นเต้นทุกครั้งเวลาอยู่ใกล้ชิดอาจารย์สาวที่อายุห่างกับเขาไม่กี่ปีเท่านั้น นั่นเป็นเพราะนิลมณีเป็นอาจารย์จบใหม่ พึ่งจบมหาวิทยาลัยไม่นาน เห็นหล่อนครั้งไหนก็ทำให้เลือดหนุ่มแล่นพล่านทุกครั้งสิน่า และพอมาร์คเข้าไปใกล้หล่อนจนรู้สึกได้ถึงลมหายใจร้อน ๆ ของเขาหญิงสาวก็แทบไม่กล้าเงยหน้าได้แต่พูดว่า

“ตรงหนเหรอจ๊ะ...เรื่องอะไรเหรอ”

“นี่ไงครับ...เรื่องนี้ไง...อืม...อาจารย์ใส่น้ำหอมอะไร ทำไมถึงได้หอมจังเลยครับ”

“อ้า...เอ้อ...น้ำหอมกลิ่นวานิลลาน่ะจ้ะ เป็นน้ำหอมต่างประเทศ...เอ้อ...เรื่องนี้ใช่ไหม”

นิลมณีตอบแต่หัวใจของหล่อนหวิว ๆ มือสั่นเล็กน้อยเพราะแทบควบคุมอารมณ์ไม่อยู่เมื่อลูกศิษย์หนุ่มขยับเข้าใกล้มากกว่าเก่า นี่มันอะไรกันเนี่ย...มาร์ค...เธอไม่รู้เหรอว่าอาจารย์ก็หวั่นไหวนะยะ อย่าเข้ามาใกล้ชิดฉันมากกว่านี้ได้มั้ย...

“อาจารย์...มีแฟนหรือยังครับ”

“หือ?...อ้า...เธอถามว่าอะไรนะคะ”

คราวนี้หญิงสาวเผลอเอียงหน้าไปทางลูกศิษย์หนุ่มจนแก้มของหล่อนชนกับปลายจมูกโด่ง ๆ ของหนุ่มลูกครึ่ง นิลมณีหน้าแดงซ่านแต่หล่อนก็ตอบว่า

“มะ...มีแล้วสิ...มีคนรู้ใจน่ะ

“เขาเป็นยังไงเหรอครับ...หมายถึงนิสัยใจคอ...น่ารัก เอาใจเก่งมั้ย”

“มาร์คจ๊ะ...เอ้อ...ดูเหมือนว่า...มันไม่เกี่ยวกับเรื่องที่เราจะติวกันเลยนะจ๊ะ”

“อ๊ะ...อ๋อ...เหรอครับ...ครับๆๆๆ อาจารย์ ผมก็แค่อยากรู้เท่านั้นเอง โอเคครับ...เรามาเริ่มติวกันเลยก็ได้”

หนุ่มลูกครึ่งทำหน้าเหมือนนึกอะไรได้และขยับออกห่างจากอาจารย์สาวที่นั่งตัวเกร็งไปหมดแล้ว นิลมณีแทบจะถอนใจโล่งออกมาถ้าไม่นึกเกรงใจ ไม่ใช่เพราะหล่อนรังเกียจมาร์คเสียที่ไหนแต่พออยู่ใกล้ลูกศิษย์หนุ่มที่ทั้งหล่อล่ำและแข็งแรงทั้งยังมีท่าทีนุ่มนวลเสียจนหล่อนแอบคิดจินตนาการไปไกลก็ยิ่งทำให้ครูสาวอย่างหล่อนหวั่นไหวจนหัวใจเต้นผิดจังหวะซะงั้น ส่วนมาร์คเองก็เหลือบมองอาจารย์ของเขาที่แก้มของหล่อนเริ่มเป็นสีแดงเรื่อ เขาอดไม่ได้ที่จะมองหน้าสวย ๆ ของหล่อน ผู้หญิงอะไร ถึงไม่สวยแรงแต่ก็เร้าใจเป็นบ้า เพราะอะไรน่ะเหรอ ก็เพราะล่อนเป็นอาจารย์ของเขาที่หน้ายังอ่อนเยาว์เหมือนเด็กประถมปลายแต่เมื่อพินิจดูทรวดทรงองเอวของหล่อนมันชวนให้เขาจินตนาการไปถึงนางแบบสาวเอวีของญี่ปุ่นเสียนี่ ชายหนุ่มเอียงคอไปมาเพื่อปัดไล่ความคิดแปลก ๆ ที่แว่บเข้ามาในหัว ก็ตอนนี้เขาไม่ได้แค่เห็นนิลมณีในฐานะอาจารย์ติววิชาให้เท่านั้น แต่เขากลับมีความคิดสัปดนมากกว่านั้นเพราะมองทะลุเสื้อผ้าของหล่อนเข้าไปถึงเนื้อใน เห็นความอวบขาวของผิวผ่องและจินตนาการว่าหล่อนนั่งอยู่โดยไม่สวมเสื้อผ้า หน้าอกของหล่อนพุ่งชูชันออกมาและเขากำลังนึกเห็นตัวเองเอามือไปจับและลูบไล้เต้านมของหล่อน จินตนาการนั้นทำให้เลือดหนุ่มถึงกับร้อนขึ้นมาในทันใดกระทั่งเขาได้ยินหล่อนพูดขึ้นว่า

“ตายจริง!...อาจารย์ลืมหยิบหนังสือสถิติมาด้วย เฮ้อ...สะเพร่ามากจริง ๆ เลยเนี่ย”

“ไม่เป็นไรครับอาจารย์ ผมเตรียมหนังสือไว้ให้แล้ว นี่ไงครับ”

“เหรอจ๊ะ...ดีจังเลย ต้องขอโทษด้วยที่อาจารย์ลืมเสียได้ เพราะรีบมากเลยเนี่ย...อุ๊ย!

นิลมณีอุทานขึ้นมาอีกครั้งเพราะเมื่อหล่อนเปิดหน้าหนังสือก็ทำให้มีอะไรบางอย่างหลุดติดมือออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ หล่อนจ้องมองมันเต็มตาเพราะเป็นรูปถ่ายเกือบสิบใบ ถ้าเป็นภาพถ่ายธรมดามันคงไม่ทำให้หล่อนตกใจเพราะมันเป็นภาพของสาวสวยหน้าแบบญี่ปุ่นเกาหลีในสภาพเปลือยกายล่อนจ้อนแถมโพสต์ท่าแยกแข้งแยกขาอล่างฉ่าง และเมื่อหล่อนหันไปทางลูกศิษย์หนุ่มก็เห็นเขาอ้าปากค้างและสีหน้าเจื่อน

“อะ...เอ้อ...อาจารย์ครับ...คือว่า...มะ...ไม่มีอะไรหรอกครับ...เป็นรูปที่ผมเก็บไว้”

มาร์ครีบดึงรูปนจากมือของหญิงสาวแต่หน้าเขาแดงก่ำเพราะเก็บอาการเขินอายไว้ไม่มิด ไม่เพียงแต่เขาเท่านั้นที่หน้าแดงแม้แต่นิลมณีก็ยังรู้สึกเขินอายแต่หล่อนกลับเก็บอาการไว้พร้อมทั้งชายตามองเขาอย่างมีความหมาย

“ไม่ต้องอายหรอกนะจ๊ะมาร์ค...มันเป็นปกติของวัยหนุ่มที่จะชอบเรื่องแบบนี้น่ะ...จริงไหม”

หล่อนพูดและส่งสายตาให้ลูกศิษย์หนุ่มพร้อมทั้งปิดหนังสือและวางมือแหมะลงบนหน้าขาของมาร์ค ลูบไปมาเบา ๆ เพราะเมื่อเห็นภาพเหล่านั้นมันทำให้นิลมณีเองเกิดความร้อนรุ่มขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ อีกอย่างหนึ่งหล่อนเองก็อารมณ์ค้างคามาจากภานุที่แหย่ให้อยากแล้วจากไปมันเลยเข้ากันกับอารมณ์ปริ่ม ๆ และสถานการณ์ที่กำลังเป็นใจตอนนี้ ส่วนลูกศิษย์หนุ่มหล่อเมื่อเห็นสีหน้าและแววตาแสนเซ็กซี่ของอาจารย์สาวก็ทำเอาเขาถึงกับมือเย็นเท้าเย็น ขาสั่น แต่สั่นสู้นะไม่ใช่ว่ากลัวจนลนลาน

“อ้า...เอ้อ...อาจารย์ครับ...ครือว่า....”

นิลมณียกยิ้มซ่อนนัย “ถามจริงเถอะนะมาร์ค เคยหรือเปล่า?”

“เคยอะไรครับอาจารย์?” เขาถามกลับเสียงสั่น ๆ

“ก็เคยเรื่องแบบนี้ไง แบบที่ผู้หญิงกับผู้ชายเขาทำกัน”

“เคยครับ...แต่ว่า...ไม่บ่อย...อาจารย์ล่ะครับ เคยหรือเปล่าครับ”

มาร์คถาม เสียงของเขาเริ่มกลับสู่สภาวะปกติเพราะเริ่มควบคุมอารมรณ์ตื่นเต้นได้ยิ่งเห็นว่าอาจารย์ของเขากำลังเปิดทางอยู่รำไรก็ยิ่งทำให้เลือดในกายหนุ่มที่กำลังร้อนได้ที่แล่นพล่าน นิลมณียกยิ้ม หล่อนคิดว่ามาถึงขนาดนี้แล้วคงไม่ต้องทำเป็นเขินอายหรือเก็บความรู้สึกกันอีกเพราะเห็นอยู่ชัด ๆ ว่ามาร์คตั้งใจจะยั่วยุอารมณ์ของหล่อนที่กำลังวาบหวิวและเริ่มเดือดเหมือนน้ำในกาและต่างมองตาก็เข้าใจกันและกันโดยไม่ต้องปิดบังหรือเสแสร้งกันอีก

“เคยสิ...แต่ก็ไม่บ่อยเหมือนกัน มาร์คชอบผู้หญิงแบบไหนเหรอจ๊ะ”

“แบบอาจารย์นี่ไงครับ”


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha