อาญาร้ายเทพบุตรมาร by หงสรถ [วางแผงแล้วที่ 7-11]

โดย: วรัมพร,หงสรถ



ตอนที่ 18 : อาญาร้ายเทพบุตรมาร ตอนที่ 9---(1)---


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 9

        “อื้อ...” เสียงหวานครางประท้วง พร้อมกับเบี่ยงหน้าหนี เมื่อมือร้ายกาจเริ่มยุ่มย่ามที่หน้าอก แต่มีหรือที่คนหื่นจะสนใจเสียงทักท้วงแผ่วเบานั้น มือหนาบีบคลึงก้อนเนื้อแสนนุ่มเล่นหนักเบาสลับกัน จนเจ้าของห่อกายสะท้านอย่างวาบหวิว

        “ยาหยี อย่าดิ้น” เคลย์ริกถอนจูบออกมากระซิบดุ ก่อนทาบปากบดขยี้จุมพิตเพื่อลงทัณฑ์

        ลิ้นร้อนตวัดรุกไล้หนักมากขึ้น มือหนาขยับเคลื่อนไปที่ท้ายทอยเล็กแล้วยึดไว้มั่น บดเบียดจุมพิตหนักหน่วงตามแรงอารมณ์ที่พวยพุ่งมากขึ้นตามลำดับ ชักชวนให้คนตัวเล็กลุ่มหลงตามไปด้วย กระดุมเสื้อเชิ้ตตัวยาวของคนตัวเล็กถูกมือหนาปลดทีละเม็ดอย่างช้าๆ ขณะที่ปากหยักร้อนยังดื่มด่ำกับน้ำหวานจากโพรงปากเล็ก พร้อมเสียงครางพึงพอใจเมื่อแม่นักเรียนตัวน้อยเริ่มเก่งและหาญกล้าถึงขนาดเริ่มลูบไล้ร่างกายของเขา

        “แอนนี่...” เคลย์ริกถอนจูบออกมาขานเรียกเสียงแหบพร่า พลางมองลึกเข้าไปในดวงตาหวานฉ่ำ เพียงแค่นั้นเขาก็ไม่อยากจะพูดอะไรออกมาอีกแล้วเมื่อสาวเจ้ากำลังหลงวนอยู่เพลิงสวาทที่เขาเป็นคนเริ่มและต้องจบมันลงด้วยตัวเอง ทั้งที่ตั้งใจแค่จะเข้ามานอนกอดเธอเหมือนทุกคืน

        “หวานที่สุด ยาหยี” ปล้ำจูบจนหนำใจอีกครั้งก็ถอยห่างออกมากระซิบเสียงแหบพร่า มือหนาลูบไล้ที่สีข้างแผ่วเบา ก่อนจะไต่ขึ้นสูงเรื่อยๆ จนพานพบกับปทุมถันคู่งาม นิ้วเรียวยาวเริ่มสะกิดที่เม็ดทับทิมสีสวยเป็นอย่างแรก พร้อมกับซุกไซ้ใบหน้าเข้ากับซอกคอหอมกรุ่น กดปากจูบย้ำทิ้งรอยความเป็นเจ้าของไว้ทุกตารางนิ้วที่ริมฝีปากสัมผัส วินาทีต่อมาปากหยักร้อนก็เข้าครอบครองยอดถัน

        “อ๊ะ! ยะ...อย่านะ...อย่าทำแบบนี้” สติสตังเริ่มกลับเข้ามาเมื่อความชื้นสัมผัสกับยอดถัน เสียงหวานสั่นจึงร้องห้ามแบบขาดๆ หายๆ สองมือเล็กก็เพียรผลักดันคนตัวโตออกห่าง

        “แบบไหนล่ะยาหยี” ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจแต่คนหื่นยังมีหน้าเงยหน้าขึ้นมาถามตาพราวระยิบระยับ พร้อมกับสะกิดเม็ดทับทิมเพื่อกลั้นแกล้งให้คนตัวเล็กสั่นสะท้าน และยิ่งสะท้านมากขึ้นเมื่อปากร้อนกลับไปดูดกลืนปลายถันทั้งสองสลับกันมา

        “ไอ้คนลามก ปละ...ปล่อยฉะ...ฉันนะ” เสียงหวานตะกุกตะกัก พร้อมกับขยับกายถอยหนีความวาบหวามที่จู่โจมเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง

        “อีกเดี๋ยวทูนหัวจะชอบ แล้วจะไม่บอกให้ปล่อยอีกเลย เชื่อผมสิ” ขาดคำ คนมากประสบการณ์เดินหน้าสร้างความเร้ารัญจวนให้กายเล็กด้วยริมฝีปากและมือทั้งสอง ที่เคลื่อนไหวตามผิวเนียนละเอียด และไม่ว่าเขาจะแตะต้องไปตรงไหน เธอก็สั่นสะท้านจนควบคุมตัวเองแทบไม่ได้

        “ได้โปรด อย่าทำแบบนี้เลย” ปากร้องห้ามทว่าร่างกายกลับแอ่นอัดเข้าหาอย่างลืมอาย สองมือของเธอสอดเข้าสู่พุ่มผมนุ่มมือ ดึงทึ้งสลับขยุ้มตามแรงระรัวลิ้นของคนตัวโตที่หยอกเย้าอยู่กับยอดทรวงสีหวานที่ชุ่มฉ่ำด้วยน้ำลาย

        มธุราดิ้นพล่านไม่ต่างจากปลาเป็นๆ ถูกโยนขึ้นบก เธอกระเสือกกระสนกายหนีความวาบหวามที่ดูเหมือนจะมากขึ้นทุกวินาที แต่มีหรือที่คนหื่นจะยอมให้ถอยหนีไปง่ายๆ

        เคลย์ริกขยับตามติดร่างเล็กก่อนจะกดให้นอนราบไปกับพื้นที่นอนนุ่มพร้อมกับสลัดอาภรณ์ของหญิงสาวออกไปด้วย เรือนร่างขาวผ่องไร้อาภรณ์ปิดบังเรียกให้คนตัวโตกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอดังอึก หัวใจเต้นรัวเร็วจนอกแกร่งกระเพื่อมไหว ใช่ว่าเขาไม่เคยเห็นเรือนร่างของสตรีมาก่อน แต่ทุกคนที่ได้เห็นต่างไม่งดงามและน่าสัมผัสเหมือนเธอคนนี้

        “คุณสวยเหลือเกิน...ยาหยี” เคลย์ริกครางราวคนละเมอ

        “คนบ้า อย่ามามองฉันนะ” ร้องห้ามอย่างเอียงอายและยิ่งเขินอายหนักขึ้นเมื่อรู้ว่าบนกายไร้สิ่งใดปิดบัง มือเล็กควานหาผ้าห่มมาปิดร่างกาย ทว่ากลับถูกคนหื่นปรามด้วยเสียงแหบพร่าจนคนฟังยังสะท้านหวิว โดยเฉพาะแววตาที่เขาจดจ้องร่างกายของเธอราวกับจะกลืนกิน

“อย่าปิด แอนนี่” เสียงทุ้มพร่าปรามอีกหนเมื่อสาวเจ้าจะเอาผ้าห่มมาปิดให้ได้

“ไอ้คนลามก” ต่อว่าเสียงอ้อมแอ้ม ยื้อยุดผ้าห่มกับมือหนาพัลวันแต่มีหรือที่แรงหญิงจะสู้แรงชายได้ สุดท้ายแล้วผ้าห่มผืนหนาก็ถูกเหวี่ยงลงไปกองอยู่ที่พื้น

“ร่างกายคุณสวยขนาดนี้ ไม่เห็นต้องอายเลย” เคลย์ริกเอ่ยชมจากใจ พลางลากไล้ฝ่ามือไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งด้วยมือสั่นๆ อย่างห้ามไม่อยู่ พร้อมกันนั้นเขาก็จัดการกับพันธนาการบนกายของตนไปด้วย แม้จะไม่ถนัดเพราะใช้มือเดียวแต่ ไม่นานเรือนกายกำยำก็ปราศจากเสื้อผ้า เรียกให้คนที่กำลังขัดเขินถึงกับเบิกตาโตจนแทบถลนออกมานอกเบ้า เมื่อจู่ๆ ก็มีผู้ชายรูปร่างดีอย่างคนออกกำลังกายสม่ำเสมอมาเปลือยกายให้เห็นแบบจะๆ หญิงสาวลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เมื่อไล่ระดับสายตามองตามไรขนตั้งแต่แผงอก ลงมายังหน้าท้องเป็นล่อนน่าลูบไล้ และนั่นทำให้ใบหน้าของเธอร้อนขึ้นอีกเป็นร้อยเป็นพันเท่าเมื่อสายตาปะทะเข้าอาวุธร้ายเข้าอย่างจัง

“หือ!” มธุรายกมือปิดปิดตาแทบไม่ทัน ขณะที่เจ้าของอาวุธร้ายกลับหัวเราะชอบใจ

“อายทำไมล่ะยาหยี เพราะอีกเดี๋ยวเราก็จะให้ร่างกายเรียนรู้กันและกันแล้วนะ” เอ่ยบอกเสียงพร่า

“ไม่เอา ฉันไม่อยากเรียนรู้ด้วย ถอยไปห่างๆ ฉันเลยนะคนลามก โรคจิต มาแก้ผ้าให้ฉันดูทำไมเนี่ย ตาฉันจะบอดหรือเปล่าก็ไม่รู้” เธอตอบกลับด้วยเสียงอู้อี้ เส้นขนยังลุกซู่ไม่หาย เพราะภาพงูยักษ์ยังติดตา

“คุณก็แก้เหมือนกัน” ไม่พูดเปล่าหากแต่เขาอ้าปากงับปลายถันสีระเรื่อ แล้วดูดกลืนแรงๆ เรียกเสียงหวีดร้องของคนตัวเล็กให้ดังลั่นห้อง

“อ๊าย! ไอ้โรคจิต หยุดเดี๋ยวนี้นะ หยุด บอกให้หยุดไงเล่าอีตาบ้า” มธุรายกมือฟาดไปที่บ่าบึกบึนไม่ยั้ง เพื่อหยุดคนหื่น แต่ยิ่งทุบตีเขาก็ยิ่งดูดแรงมากขึ้นเท่านั้น จากเสียงร้องห้ามจึงกลับกลายเป็นเสียงครางแทน

        เคลย์ริกฉวยโอกาสที่สาวเจ้ากำลังเผลอใช้มือดันเรียวขาเสลาให้เปิดกว้างแล้วแทรกท่อนขาเข้าไปแทนที่ จับเรียวขาข้างหนึ่งตั้งขึ้น แล้วคลายปากออกจากปลายถันสีระเรื่อที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำลาย พร้อมๆ กับเสียงหอบหายใจของคนตัวเล็กที่ตอนนี้หัวสมองเริ่มสั่งการช้าลงเรื่อยๆ

        ปากหยักร้อนกดจูบตั้งแต่ซอกคอ ทรวงอกอวบทั้งสอง เรื่อยมายังหน้าท้องแบนราบ มือก็ลูบไล้ปลุกเร้ากายสาวเพื่อปลุกเพลิงสวาทในกายสาวให้รุกโชน

        “พะพอ พอแล้ว อย่าต่ำอีกนะ” ร้องห้ามเสียงขาดห้วง เมื่อลมร้อนจากริมฝีปากหยักเป่ารดต่ำลงเรื่อยๆ แต่ดูเหมือนคำขอร้องจะไม่เป็นผล เมื่อมือหนาสอดเข้าใต้สะโพกงามงอนแล้วดันให้สูงขึ้น

        เคลย์ริกเฝ้ามองความงดงามของกุหลาบแสนสวย ลมหายใจหอบกระเส่า เลือดลมในกายฉีดพล่านขึ้นเป็นร้อยเท่า หน้าขาก็ปวดหนึบเรียกร้องการปลดปล่อย

        “สวยสวยมาก ยาหยี” เคลย์ริกกล่าวชมด้วยเสียงแหบแห้ง ก่อนจะเงยหน้าไปมองสบกับดวงตาหวานฉ่ำ

        “คุณคุณจะขืนใจฉันหรือไง” คนถูกจดจ้องจนแทบละลายเอ่ยถามเสียงแผ่วพลิ้ว สองมือกำกันแน่นจนเกร็ง เธอยอมรับเลยว่าทั้งกลัวทั้งตื่นเต้นทั้งลุ้นทั้งอยากให้เขาหยุดทั้งอยากให้เขาเดินหน้าต่อ มันสับสนปนเปกันไปหมด จนเธอก็เริ่มแยกแยะไม่ออกแล้วว่าควรจะทำอย่างไรต่อไปดี

        “เปล่าเลย” ตอบแล้วยิ้ม ก่อนตามมาด้วยการขยิบตาหนึ่งครั้ง

        “ปละเปล่าอะไรล่ะ ในเมื่อตอนนี้คุณกำลังจะขืนใจฉัน” เธอถามกลับเสียงแผ่วๆ

        “ยาหยีเต็มใจต่างหาก” สิ้นเสียงแหบพร่าริมฝีปากหยักร้อนก็จูบที่เนินกุหลาบแสนสวยแผ่วเบา ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองสบตา แล้วยิ้มกว้าง วินาทีต่อมาปากหยักก็ไล่จูบเรียวขาสลับกันไปมาจนเรียวขาเสลาสั่นเทา

        “ฉะฉันฉันไม่ได้เต็มใจซะหน่อย คุณบังคับฉันต่างหาก” บังคับด้วยความช่ำชองของเขาจนเธอคล้อยตามอย่างไม่มีทางเลี่ยง อย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้ไง 

        “อย่ากล่าวหาผมสิ” เจ้าของเสียงยิ้มตาพราวระยับ กดปากจูบเรียวขาหนักๆ โทษฐานที่เธอกล่าวหาเขา

        “อ๊ะ! อย่านะ” มธุราขยับสะโพกหนีเมื่อรับรู้ได้ว่าตอนนี้ลมหายใจร้อนๆ กำลังเป่ารดตรงส่วนนั้นของเธอ แต่มีหรือที่เคลย์ริกจะยอมให้ขยับหนีไปไหนได้ มือหนาจัดการล็อกสะโพกงามงอนเอาไว้แน่น แล้วเริ่มทรมานคนตัวเล็กด้วยลิ้นร้อนอย่างมีชั้นเชิงจนร่างกายสาวดิ้นพล่าน พยายามกระเสือกกระสนหนีความรัญจวนที่จู่โจมอย่างหนักหน่วง

        “พอ! พอแล้ว ฉันจะขาดใจตายแล้วนะ” ศีรษะเล็กส่ายสะบัดไปมาจนเส้นผมยุ่งเหยิง ทว่าภาพนั้นกลับเซ็กซี่ยั่วใจคนหื่นมากทีเดียว

        เคลย์ริกเดินหน้าทรมานกายบอบบางจนสามารถส่งเธอขึ้นสวรรค์ ที่สาวเจ้าเพิ่งจะพานพบเป็นครั้งที่สอง หลังจากวันแรกก็ถูกเขาทรมานเช่นนี้ไปแล้ว

        “คุณหอมหวานไปทั้งตัวเลยยาหยี ผมอดใจไม่ไหวแล้ว เป็นของผมนะ” เสียงทุ้มพร่ากลั้นออกมาจากใจหากแต่เวลานี้คนตัวเล็กหาได้สนใจฟัง เพราะยังเหนื่อยกับการถูกเขาปรนเปรอความซ่านเสียวเข้าใส่จนแทบขาดใจ

        มธุราหลับตาพริ้มพร้อมเสียงหอบใจ หลังจากสะโพกงามงอนถูกวางลงบนที่นอนเช่นเดิม ส่วนคนหื่นก็กระถดกายลงไปแล้วโน้มหน้าลงไปดื่มด่ำกับน้ำหวาน อึดใจก็โน้มขึ้นไปประทับจูบกับริมฝีปากอิ่มสวย ที่กำลังเผยอหอบเอาอากาศเข้าไปล่อเลี้ยงร่างกายได้ไม่นานนักก็ต้องมาถูกเขาจูบสูบเอาวิญญาณอีกรอบ

        “อื้อ!” มธุราเบี่ยงหน้าหนีจุมพิตเร่าร้อนพัลวันเมื่อมีบางสิ่งกำลังรุกเร้ากลางกาย ใจดวงน้อยกลับมาเต้นโครมครามอีกหน เล็บแหลมคมทั้งกดทั้งจิกเข้าที่แผ่นหลังกว้าง

        “แอนนี่ อย่าดิ้น” เคลย์ริกปรามเสียงแหบพร่า ใบหน้าเหยเก ก่อนจะใช้มือล็อกใบหน้าสวยเอาไว้แล้วสบประสานสายตากับแววตาตื่นกลัว

        “คุณก็เอาตัวออกไปห่างๆ ฉันสิ ฉันกลัวนะ” ตอบแบบไม่ค่อยแน่ใจนักว่าตกลงเธอกลัวจริงหรือไม่

        “ไม่มีอะไรน่ากลัวเลยยาหยี เชื่อฝีมือว่าที่สามีของคุณนะครับ” ปากหยักกดยิ้มให้กำลังใจ พลางกดจูบปลอบขวัญกลางหน้าผากเกลี้ยงเกลา เรื่อยมายังจมูกโด่งน่ารักและหยุดนิ่งที่ริมฝีปากอิ่มสวย

        “ฉันไม่อยากมีสามี แล้วฉันก็ยังยังไม่พร้อมด้วย” ตอบกลับด้วยเสียงที่แผ่วเบาลงเรื่อยๆ

        “คุณพร้อมสำหรับผมแล้วยาหยี อย่าปฏิเสธกันอีกเลย ผมต้องการคุณนะยาหยี ต้องการมากๆ ด้วย” ไม่พูดเปล่าแต่เคลย์ริกยังส่งมือไปทักทายส่วนบอบบางที่พร้อมแล้วสำหรับบทรัก มธุราส่ายหน้าสับสนทั้งอยากลองทั้งหวาดกลัวสารพัด เพราะเธอแทบไม่รู้จักตัวตนผู้ชายคนนี้เลย แล้วจู่ๆ จะยกพรหมจรรย์ให้เขาได้อย่างไร แต่จะให้ถอยหนีตอนนี้ อีตาหื่นคงไม่มีทางยอมแน่

          ทำไงดี

        “ให้ผมนะ” เสียงทุ้มพร่าออดอ้อน อึดใจก็จับเรียวขาเปิดทางแล้วเบียดกายเข้าหา ให้อาวุธร้ายได้สัมผัสกับส่วนบอบบางเพื่อให้เธอรับรู้ว่าตอนนี้เขาเองก็พร้อมไม่ต่างจากเธอ มธุราเอาแต่นิ่งเงียบและปล่อยให้คนหื่นเบียดกระแซะกายเข้าหาด้วยใจเต้นระรัว ในหัวของเธอตอนนี้ได้ยินเพียงเสียงเต้นของหัวใจตัวเอง

        “ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับผมนะยาหยี” เสียงทุ้มพร่ายังคงพร่ำปลอบ ก่อนจะขยับเปลี่ยนท่วงท่าให้เหมาะสมเพื่อดำเนินเกมสวาท


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

อาญาร้ายเทพบุตรมาร วางแผงแล้วนะคะ ที่ 7-11 ฝากอุดหนุนด้วยน๋าาาาา

หรือสั่งซื้อผ่านเวปไซต์สำนักพิมพ์ที่นี่เลย >>>>www.romantic-publishing.com

ในภาพอาจจะมี 1 คน, ข้อความ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha