อาญาร้ายเทพบุตรมาร by หงสรถ [วางแผงแล้วที่ 7-11]

โดย: วรัมพร,หงสรถ



ตอนที่ 26 : อาญาร้ายเทพบุตรมาร ตอนที่ 12---(3)---


ตอนที่แล้ว

“แบบคุณนี่แหละที่ผมชอบ” เคลย์ริกตอบจบแล้วก็ยกมือกอดอก ท่วงท่าสบายแบบสุดๆ ผิดกับมธุราที่ทำหน้าเครียดจนตีนกาถามหา

        “สมองเสื่อมหรือไง ถึงได้ชอบผู้หญิงที่ไม่มีอะไรคู่ควรด้วย ไม่กลัวฉันจะมาล้างผลาญเงินทองของคุณหรือไง ฉันใช้เงินเก่งนะ” มธุราพยายามโน้มน้าวให้อีกฝ่ายเปลี่ยนใจ แต่ดูเหมือนสิ่งที่ทำจะใช้ไม่ได้ผล เพราะคนเผด็จการยังคงยืนคำตอบเดิมว่าจะให้เธอตกลงเป็นแฟนให้ได้ ไม่งั้นเธอก็อดกลับบ้าน

        อีตาบ้า เผด็จการ หาแฟนไม่ได้แล้วมาบังคับฉันทำไมเนี่ย บ้าบอที่สุดเลย เฮ้ย! แล้วจะทำไงดีล่ะ คนไม่อยากมีแฟนคิดอย่างวุ่นวาย หน้าก็นิ่วคิ้วขมวด

        “ถ้าจะคิดนานขนาดนี้ ผมว่าเราข้ามขั้นไปเป็นผัวเมียกันเลยดีกว่านะยาหยี แล้วหลังจากเราได้เสียเป็นผัวเมียกันแล้ว คุณก็เรียกค่าสินสอดมาได้เลย เท่าไหร่ก็ได้ ผมยินดีจ่าย” เสียงทุ้มห้าวดังฉุดให้คนที่กำลังคิดหนักเงยหน้ามองด้วยสายตาขุ่นคลัก เพราะไม่ชอบใจเลยกับการที่เขาชอบเอาเงินมาฟาดหัวใครต่อใคร

        “ฉันไม่ต้องการเงินของคุณ เชิญคุณเอาไปฟาดหัวคนอื่นเถอะ ส่วนเรื่องที่คุณเสนอให้ฉันเป็นแฟนด้วยนั่น ฉันฉันยอมตกลงก็ได้” ประโยคท้ายๆ น้ำเสียงเริ่มไม่มั่นคง

        “ผมขอบคำตอบใหม่ยาหยี ไอ้คำว่าก็ได้ของยาหยี บอกเลยว่าผมไม่ชอบ!” เคลย์ริกบอกเสียงเข้ม หน้าตาก็แสดงออกชัดเจนว่าไม่ชอบใจคำพูดของแม่ตัวแสบ

         “คุณนี่...ทำไมชอบขู่เข็ญคนอื่นจัง” ต่อว่าจบแล้วก็มองค้อน

        “ถ้าช้า ผมจะปล้ำคุณทำเมียเดี๋ยวนี้เลย” เคลย์ริกไม่ได้แค่พูดขู่แต่ขยับเข้าประชิดร่างเล็กด้วย

        “ฉันตกลงเป็นแฟนกับคุณ! แต่คุณต้องสัญญาว่าหลังจากฉันเป็นแฟนคุณแล้ว คุณห้ามล่วงเกินฉันนะ” รีบตอบแล้วก็ขยับถอยห่างคนตัวโต ที่เวลานี้เธอไม่ไว้ใจเขาเลย

        “คำตอบแบบนี้สิถึงน่าให้รางวัล” เคลย์ริกยิ้มกว้างพอใจกับคำตอบ โน้มเข้ามาใกล้หวังจะมอบจูบแสนหวานให้เป็นรางวัล

        “อีตาบ้า! ฉันเพิ่งพูดไปหยกๆ ว่าห้ามล่วงเกินฉันไง” บอกเสียงขุ่นพร้อมกับยกมือขึ้นมาผลักหน้าหล่อเหลาออกห่าง จากนั้นเธอก็รีบกระโจนไปยืนห่างคนเผด็จการหลายก้าว

        “กอดหอมกันนิดหน่อยไม่สึกหรอหรอกน่ายาหยี มาเถอะน่า มาให้ผมกอดผมหอมหน่อย” เคลย์ริกขยับตามคนตัวเล็กด้วยอารมณ์อยากแกล้งซะมากกว่า เพราะไอ้เรื่องอย่างว่าที่อยากจะทำนั้น เดี๋ยวต่อไปเขาได้ทำทุกวันอยู่แล้ว อดใจรอไปอีกสักอาทิตย์สองอาทิตย์จะเป็นไรไป

        “ฝันไปเถอะ!” พูดจบก็วิ่งตรงไปที่ห้องพักของตัวเองทันที ด้านเคลย์ริกก็ไม่คิดจะรั้งคนตัวเล็กไว้ เพราะกลัวว่าหากได้เข้าใกล้แม่ตัวแสบอีกครั้ง เขาคงห้ามใจตัวเองไม่ไหว แต่ทั้งที่บอกว่าอย่าเข้าใกล้คนตัวเล็กทว่าสุดท้ายแล้วเขาก็เข้ามานอนกอดหญิงสาวจนรุ่งเช้า เพราะอีกไม่กี่วันเขาก็จำต้องยอมให้เธอเดินทางกลับประเทศบ้านเกิดตามข้อตกลง

******

          พลั่ก!!

          เสียงหมัดหนักๆ ปะทะเข้ากับซีกแก้มของชายฉกรรจ์ที่ยืนเรียงแถวหน้ากระดานไปคนละหมัดสองหมัด หลังจากเข้ามารายงานว่าไม่สามารถจับกุมตัวเป้าหมายได้ ซ้ำยังทำให้ลูกน้องได้รับบาดเจ็บไปอีกหลายคน

        “พวกแกทำงานกันยังไงวะ! กูเห็นยกคนไปเป็นโขยงแต่ดันจับตัวมันมาไม่ได้ โง่กันชิบหาย!” พูดจบก็ตามมาด้วยเสียงตบโต๊ะดังปัง สีหน้าเครียดแค้นระคนผิดหวังเมื่อลูกน้องทำงานพลาด

        “ให้โอกาสพวกผมอีกครั้งนะครับ คราวหน้าผมรับรองว่าไม่มีพลาดแน่นอน” เฟรดดี้ ชายหนุ่มผู้ถูกตั้งให้เป็นรองหัวหน้าเอ่ยบอกอย่างกล้าๆ กลัวๆ    

        “หึ! แกคิดว่ามันจะมีโอกาสง่ายๆ อีกหรือไงไอ้เฟรดดี้ โธ่เว้ย! คราวนี้มันคงยิ่งระวังตัวแจแน่” ยิ่งพูดก็ยิ่งโมโหลูกน้องที่ทำงานพลาด ทั้งที่ตนสั่งแล้วว่าอย่าให้พลาด แล้วหากเอาตัวมาเป็นๆ ไม่ได้ก็ต้องเอามันมาเป็นศพ แต่สุดท้ายกลับคว้าน้ำเหลว

        “ระวังให้ดียังไง สักวันก็ต้องมีช่องโหว่ให้เราจัดการแน่ครับหัวหน้า” เฟรดดี้บอกอย่างมั่นใจ เพราะคนที่ระวังกับคนที่คอยจ้อง ตามความคิดของตนคนจ้องมักได้เปรียบกว่า

        “งั้นก็จำคำพูดของแกเอาไว้ให้ดีล่ะกัน เพราะถ้าจับมันมาไม่ได้คนที่จะตายก็คือแก! แล้วตอนนี้น้องชายของมันไปมุดหัวอยู่ที่ไหน” ฮาร์วี่ย์ หัวหน้าใหญ่ของกลุ่มใต้ดิน ที่ต้องการขยายเขตอำนาจของตนขึ้นไปสูงพื้นดินด้วยการโค่นล้มเจ้าของเดอะฟรอนเทียร์คาสิโนให้ได้ก่อน เพราะมันเป็นเจ้าของพื้นที่ที่พวกตนพักอาศัยและลักลอบทำงานสิ่งผิดกฎหมาย

        “ไอ้เฟลิกซ์อยู่ดูไบ ส่วนไอ้โรมัน เห็นว่าอยู่มอสโคครับหัวหน้า”

        “บ้าเฮ้ย!” ฮาร์วี่ย์ตบโต๊ะอีกครั้งอย่างแค้นเคือง เพราะเส้นสายของตนยังไม่มากขนาดที่จะไปเล่นงานไอ้พวกตระกูลแม็คแคลตันข้ามประเทศได้

        “เจ้านายจะเอาไงต่อครับ” เฟรดดี้เอ่ยถามขึ้น หลังปล่อยให้บรรยากาศภายเงียบไปสักพัก

        “ยังไงก็ต้องล้มไอ้เคลย์ริกให้ได้ ไม่งั้นฉันก็ไม่มีวันขยับขยายอำนาจไปไหนได้” พูดจบก็กระตุกยิ้มเหี้ยม เพราะตนเฝ้ารอเวลาที่จะก้าวขึ้นไปยิ่งใหญ่นานแล้ว แต่มันก็ติดขัดไปเสียทุกครั้ง เพราะตำรวจที่เป็นพรรคของไอ้เคลย์ริกมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วไหนจะพวกตำรวจตงฉินนั่นอีก ที่มันก็มีมากขึ้นเช่นกัน เลยทำให้พวกตนยัดเงินพวกมันไม่ได้ แต่อีกไม่นานตนจะต้องยิ่งใหญ่ให้มากกว่าที่ไอ้เคลย์ริก

        “ผมจะรีบหาทางจัดการให้ได้ครับ” จบคำเฟรดดี้ก็โค้งศีรษะเล็กน้อยแล้วส่งสายตาไปทางลูกสมุนให้เดินออกไปและเมื่อออกมาพ้นแล้ว เฟรดดี้ก็เอ่ยอาฆาตฮาร์วี่ย์ที่ต่อยตนต่อหน้าลูกน้อง

        สักวันเถอะ กูจะฆ่ามึงให้ได้เลยไอ้ฮาร์วี่ย์แววตากร้าวกระด้างขณะมองผ่านบานประตูเล็กเหล็ก ทางด้านคนถูกอาฆาตฆ่าก็กำลังหงุดหงิดเมื่อเสียงโทรศัพท์ดังรบกวนเวลาหาความสุขกับสาวๆ ที่โผเข้าหาทันทีเฟรดดี้ออกไป

        “ฮัลโหล นั่นใคร!” ฮาร์วี่ย์กรอกเสียงห้วนไปตามสายโดยไม่มองว่าชื่อคนโทรเข้า

        “โมโหใครอยู่ล่ะสหาย” เจ้าพ่อหนังโป๊ถามกลับด้วยน้ำเสียงรื่นรมย์ มือก็คอยลูบไล้ผิวกายของนางเอกหนังคนใหม่ไปด้วย ขณะที่นางเอกคนใหม่ก็ทำหน้ายิ้มแย้มเอาอกเอาใจ แต่เวลาเจ้าพ่อหนังโป๊ที่เหี่ยวไปทั้งตัวเผลอ นางเอกคนสวยก็แอบเบ้ปากใส่อย่างรังเกียจ

        “ลูอีส!” ฮาร์วี่ย์ตกใจอยู่ไม่น้อยเมื่อสหายเก่าติดต่อมาหา ก่อนจะไล่สาวๆ ออกห่างแล้วเดินออกมานั่งคุยที่โซฟาภายในห้องส่วนตัวตามลำพัง

        “ตกใจหรือสหาย แกรู้ไหมว่าฉันคิดถึงเพื่อนเก่าอย่างแกมากแค่ไหน” พูดจบก็เหยียดปากยิ้มนิดๆ ก่อนจะโบกมือไล่สาวสวยออกไป เพราะสิ่งที่ตนจะพูดคุยกับสหายเก่านั้นไม่ควรให้คนนอกรับรู้

        “ก็นิดหน่อย แล้วนี่แกคงไม่ได้โทรหาฉัน เพราะคิดถึงใช่ไหม” ฮาร์วี่ย์ถามกลับอย่างรู้ทัน เพราะรู้จักนิสัยของอีกฝ่ายเป็นอย่างดี ที่เมื่อก่อนตนและลูอีสก็ถือว่ามีชีวิตสุขสบายด้วยกันทั้งคู่ มีทั้งบ้านทั้งรถพร้อม แต่เพราะหลงมัวเมาไปกับยาเสพติดและผู้หญิงเลยทำให้หมดเนื้อหมดตัวจนต้องมาอาศัยอุโมงค์ระบายน้ำเป็นที่ซุกหัวนอน กระทั่งลูอีสหันไปเล่นหนังโป๊อยู่ร่วมปีจนโด่งดังและกลายเป็นเจ้าพ่อหนังโป๊ในทุกวันนี้ ส่วนตนที่ไม่ชื่นชอบหนังแบบนั้นเลยทำให้จนป่านนี้ยังไม่สามารถลืมตาอ้าปากได้ เพราะจะทำอะไรก็ติดขัดไปเสียหมด สาเหตุก็มาจากคนในตระกูลฟรอนเทียร์และแม็คแคลตันที่ส่งคนมาขับไล่พวกตนอยู่บ่อยครั้ง เพราะมันไม่ต้องการให้พวกตนใช้อุโมงค์ใกล้กับคาสิโนของมันเป็นที่พักอาศัย

        “แกยังเดาใจฉันเก่งเสมอนะสหาย” ลูอีสกล่าวชมจากใจ ก่อนจะบอกเล่าเรื่องสำคัญที่ตนต้องการให้สหายเก่าช่วยเหลือ เพราะตอนนี้คนของตนลงมือทำอะไรเองไม่ได้มากนัก เมื่อเป้าหมายเริ่มรู้ตัว ซึ่งก็โชคดีที่ตนชิงฆ่ามือปืนตายไปเสียก่อน หาไม่แล้วมันคงจะสาวความมาถึงตน

        “หึๆ ฉันยินดีร่วมงานกับแกเสมอ ลูอีส แต่งานนี้ต้องใช้เงินหนักหน่อย ฉันหวังแกจะไม่มีปัญหาเรื่องนี้” ฮาร์วี่ย์ยิ้มเย็น เพราะเป้าหมายที่สหายเก่าต้องการจัดการนั่นคือบุคคลเดียวกับที่ตนต้องการโค่นล้มมันให้ได้ในเร็ววัน

        “ได้อยู่แล้ว ฉันขอแค่งานสำเร็จก็พอ” จากนั้นสองสหายรักก็พูดคุยกันต่ออีกครู่หนึ่งจึงวางสาย แล้วหันไปสนใจกับสาวงาม


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

อัพตอนสุดท้ายแล้วนะคะ


ขอบคุณที่ติดตามผลงานค่ะ

ฝาก ebook ด้วยน่าาาาาา

อาญาร้ายเทพบุตรมาร
หงสรถ
www.mebmarket.com
“ถ้าเธอได้ลองลีลาคนหยาบคายอย่างฉันไปสักครั้งเธอติดใจแน่ มธุรา!”เคลย์ริก แม็คแคลตัล เทพบุตรสุดอันตรายประธานหนุ่มแห่ง เดอะฟรอนเทียร์ คาสิโนสุดหรูของลาสเวกัสคั่งแค้นสุดใจ อยากฆ่า ‘ผู้หญิงแพศยา’ ให้ตายคามือ



ตอนที่แล้ว


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


อัพพพพต่อด้วยค้ะรออยุ่😭😭😭😭😭😭
โดย Anonymous | 1 year, 5 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha