แอบชู้

โดย: นักษา



ตอนที่ 3 : บทที่ 2 เชื้อเพลิงอันตราย


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

หลังจากจบกิจกรรมแสนเร่าร้อนบนเตียงกับภรรยาสาวและอาบน้ำเรียบร้อยแล้ว ก่อการก็เดินผิวปากโอบธนพรออกมาจากห้องนอนอย่างอารมณ์ดี ชายหนุ่มมีความคิดที่จะชวนภรรยาไปปรึกษาหมอเรื่องลูก เพราะพวกเขาแต่งงานกันมาได้หลายปีแล้วแต่ก็ยังไม่มีลูกเสียที

“ผมว่าเราน่าจะหาเวลาไปปรึกษาหมอเรื่องการมีลูกกันบ้างนะพร”

“ตามใจคุณสิคะ พรรู้ว่าคุณอยากมีลูกมาก พรเสียใจค่ะที่ทำให้คุณก้องผิดหวัง”

“ผมไม่โทษคุณหรอก อาจเป็นที่ตัวผมเองก็ได้ที่ไม่สามารถมีลูกได้” เขาบอกด้วยสีหน้าที่กังวลอย่างเห็นได้ชัด

ธนพรรู้สึกเสียใจมากจริงๆ ที่ไม่สามารถตั้งท้องมีลูกให้สามีได้ เธอกับเขาแต่งงานกันมาเกือบจะห้าปีแล้ว ยิ่งนานวันอายุของเธอกับเขาก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น ตอนนี้เธออายุ 36 ปีแล้วซึ่งเสี่ยงกับการมีลูกพอสมควร

“พรขอโทษค่ะ อาจเป็นเพราะพรอายุมากแล้วก็ได้”

“ถ้าอย่างนั้นก็เป็นเพราะผมด้วย ผมก็อายุมากแล้วเหมือนกัน แก่แล้ว”

เธอรู้ว่าเขาปลอบใจเธอ จึงเงยหน้าขึ้นจุ๊บปากเขาทีหนึ่งเพื่อขอบคุณ

“แก่อะไรกันคะ คุณเพิ่งจะอายุ 42 เอง แบบคุณก้องน่ะเขาเรียกว่าหนุ่มใหญ่ ผู้หญิงกับผู้ชายไม่เหมือนกันหรอกนะคะ ผู้ชายต่อให้อายุ 50 แล้วก็ยังมีลูกได้ แต่ผู้หญิงยิ่งอายุเยอะก็ยิ่งเสี่ยง”

“เอาเถอะ รอปรึกษาหมอก่อนดีกว่า ถึงตอนนั้นเราคงได้คำตอบ”

“ค่ะ” ธนพรอยากถามเหลือเกินว่า หากตรวจแล้วพบว่าเธอไม่สามารถมีลูกให้เขาได้จริงๆ เขาจะเลิกกับเธอหรือไม่ แต่ก็ไม่กล้าถามเนื่องจากกลัวคำตอบที่จะได้รับ

“น่าอิจฉาจังเลยนะคะ” เสียงพูดของบุคคลที่สามทำให้สองสามีภรรยาต้องหันไปมอง ก็เห็นปวิตราเดินยิ้มแฉ่งตรงมาหา ก่อการมองหลานสาวของภรรยาอย่างสำรวจ เมื่อคืนหญิงสาวตรงหน้าเขาดูเป็นสาวเซ็กซี่เย้ายั่วจนน่าฟัดไปทั้งตัว แต่ตอนนี้เธอเหมือนเด็กผู้หญิงใสๆ น่ารักน่าเอ็นดูยิ่งนัก

“อิจฉาอะไรกันหนูน้ำ” ธนพรถามเสียงกลั้วหัวเราะ

“ก็อิจฉาความรักของน้าทั้งสองคนไงคะ หวานกันจัง หนูน้ำชักอยากมีแฟนบ้างแล้วสิคะ”

“หนูน้ำสวยน่ารักขนาดนี้คงมีหนุ่มๆ มาจีบตรึมล่ะสิ” ก่อการถามยิ้มๆ

“ก็มีบ้างคะ แต่หนูยังไม่ถูกใจใครสักคน ส่วนคนที่ถูกใจก็...” เธอมองสบตาน้าเขยแวบหนึ่งแล้วก็พูดติดตลกเล่นไปเสีย “ก็ยังไม่เกิดมั้งคะ”

“พูดเล่นตลอดนะเราเนี่ย ไปเถอะ ไปกินข้าวกัน” ธนพรเอ่ยชวนแล้วจูงมือหลานสาวเดินไปที่ห้องอาหารด้วยกัน ก่อการเดินตามหลังไป ในใจยังตงิดกับสายตาวูบหนึ่งของปวิตราอยู่ แต่สุดท้ายเขาก็ปัดความรู้สึกนี้ทิ้งไปเมื่อคิดว่าเขาคงคิดมากไปเอง

 

หนึ่งอาทิตย์เต็มๆ ที่ปวิตรามาอยู่ด้วย ทำให้ก่อการรู้ซึ้งแก่ใจดีเลยว่าเธอคือเชื้อไฟสำหรับเขาดีๆ นี่เอง ไฟร้อนแรงที่พร้อมจะแผดเผาเขาทุกวินาทีหากขาดความยับยั้งชั่งใจ หลายครั้งที่เขาพยายามหักห้ามใจด้วยการทำตัวห่างเหินจากเธอ แต่ธนพรก็มักจะดึงปวิตราให้เข้ามาใกล้เขาอยู่เสมอ อย่างเช่นเมื่อสองวันก่อนที่เขาชวนภรรยาดูหนังรอบดึกด้วยกัน

เขาเปิดทีวีจอยักษ์ที่ห้องสำหรับดูหนังฟังเพลง ซึ่งเขาทำห้องนี้เอาไว้สำหรับพักผ่อนหย่อนใจจากการทำงาน เขานึกอยากแกล้งภรรยาจึงเปิดไฟสลัวๆ และเปิดหนังผีทว่าในเรื่องก็มีฉากเลิฟซีนที่เร่าร้อนพอสมควร ก่อการวางแผนเอาไว้แล้วว่าหลังจากแกล้งเธอเสร็จเขาก็จะจับเธอฟัดบนโซฟาต่อเลย จะเริงรักกันให้สุดเหวี่ยงแต่ธนพรก็ทำแผนการของเขาล่ม เมื่อเธอไปชวนหลานสาวมาดูหนังด้วยกัน

“หนังน่ากลัวจังค่ะน้าพร หนูน้ำขอนั่งตรงกลางได้ไหมคะ หนูกลัวผี”

“ได้สิ”

ธนพรเองก็รู้ว่าหลานรักกลัวผีจึงไม่ปฏิเสธ ตอนแรกเธอจะให้สามีเปลี่ยนเรื่องแต่ปวิตรากระซิบห้ามไว้เนื่องจากไม่อยากให้ก่อการมองว่าหลานสาวของเธอเรื่องมาก ธนพรเองก็เห็นด้วยเพราะไม่อยากให้สามีมองหลานของเธอไม่ดี

หนุ่มใหญ่นั่งดูด้วยใจอันสั่นระทึก ทว่าไม่ได้สั่นเพราะหนังผีที่น่ากลัวแต่อย่างใด แต่เป็นเพราะเนื้อตัวนุ่มอุ่นหอมละมุนของหญิงสาวข้างกายนี่ต่างหากที่ทำให้เขาแทบคลั่ง ก่อการอยากจะขยับตัวออกห่างพอๆ กับอยากดึงร่างบางมากอดรัดฟัดเหวี่ยงให้สมใจอยากนัก

ความที่เขานั่งติดที่พิงแขนแล้วจึงไม่สามารถขยับตัวห่างได้เลย ชายหนุ่มไม่กล้าเดาว่าปวิตราจงใจเบียดเนื้อตัวของเธอกับเขา เพราะตอนที่เขาเหลือบตามองก็เห็นว่าเธอกำลังลุ้นฉากในหนังผีอยู่ ซึ่งเธอดูแบบกลัวๆ กล้าๆ ยกมือปิดหน้าเวลาที่มีฉากระทึกใจทุกครั้ง หลานสาวของภรรยาคงไม่ได้คิดทำแบบนั้นหรอก

“กรี๊ด! น่ากลัวจังเลยค่ะ” ปวิตราหวีดร้องออกมาด้วยความกลัว เมื่อเจอฉากผีโผล่ออกมาไม่ทันให้ตั้งตัว แต่ปฏิกิริยาความกลัวของเธอมันทำให้หนุ่มใหญ่หัวใจกระตุกวาบน่ะสิ เพราะเธอเล่นผวาเข้ามากอดเขาเอาไว้แล้วซุกหน้าหลับตาปี๋อยู่แถวซอกคอของเขา ส่วนภรรยาของเขากำลังยกมือขึ้นปิดหน้าตัวเองแทน

“เอ่อ...หนูน้ำ” เขาก้มหน้าลงกระซิบเรียกใกล้ๆ กับศีรษะของเธอ กลิ่นหอมของเส้นผมทำให้เขาเผลอสูดดมเข้าไปฟอดใหญ่

“หนูขอโทษค่ะคุณน้า” เธอเงยหน้าขึ้นบอกเสียงสั่น แววตาดูตื่นกลัวอย่างเห็นได้ชัดจนเขายิ้มให้ด้วยความเอ็นดู จึงยกมือขึ้นลูบหัวเธอเบาๆ

“โอ๋ๆ ขวัญเอ๋ยขวัญมานะจ๊ะ”

ทั้งสองสบตากันนิ่งอยู่ชั่ววินาที ก่อนปวิตราจะเป็นฝ่ายยิ้มเขินแล้วผละกายออกห่างซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่ธนพรยกมือที่ปิดหน้าไว้ลงพอดี หลังจากนั่งดูต่อได้อีกพักใหญ่ก่อการก็ต้องสะดุ้งโหยงเมื่อจู่ๆ มือบางของปวิตราก็วางหมับลงบนต้นขาของเขา ซึ่งมันใกล้กับเจ้าน้องชายของเขาเหลือเกิน

หนุ่มใหญ่มองสาวสวยข้างกายก็เห็นเธอยังตั้งหน้าตั้งตาดูหนังต่อ แถมยังบีบต้นขาเขาตามความตื่นเต้นของฉากหนังที่กำลังดูอยู่ด้วย เขาจึงสรุปได้ว่าเธอไม่ได้ตั้งใจที่จะวางมือแบบนั้น ฉากผีโผล่มาทำเอาก่อการใจหายใจคว่ำกับปฏิกิริยาของคนข้างกาย ส่วนฉากเลิฟซีนอันแสนเร่าร้อนระหว่างพระนางในหนังนั้นปวิตราดูแบบเขินอาย หันไปหัวเราะคิกคักกับน้าสาวแทน และหลังจากดูหนังเสร็จก่อการก็ลากธนพรกลับห้องนอนแล้วจัดการร่วมรักกับเธออย่างถึงอกถึงใจ ทว่าไม่ใช่เพราะฉากเลิฟซีนในหนังที่ทำให้เขาเกิดอารมณ์แต่อย่างใด แต่เป็นหลานสาวคนสวยของภรรยาต่างหากที่ทำให้เขาร้อนเร่าได้ขนาดนี้

อีกครั้งที่ทำให้เขาตบะเกือบแตกก็คือการเล่นน้ำกับสองสาวเมื่อเย็นวานนี้ ปวิตราในชุดว่ายน้ำบิกินี่สีดำดูเย้ายั่วยิ่งนัก ยิ่งหญิงสาวว่ายน้ำมาแย่งลูกบอลเล็กๆ จากมือเขา เข้ามากอดรัดยื้อแย่งลูกบอลด้วยแล้วชายหนุ่มแทบอยากจะทิ้งลูกบอลแล้วดึงร่างงามมาจูบให้หนำใจเหลือเกิน

พระเจ้า! ท่านกำลังทดสอบความอดทนของเขาอยู่หรือเปล่านะ เขาอยากจะบ้าตายจริงๆ นี่หากว่าเจอปวิตราก่อนที่จะแต่งงาน เขาจะไม่ปล่อยให้เธอรอดพ้นมือเขาไปได้เลย แต่นี่เขาแต่งงานแล้วแถมเธอยังเป็นหลานสาวของภรรยาอีก โอ๊ย! เจอยั่วกันแบบไม่รู้ตัวอย่างนี้เขาจะทนได้สักกี่วันกันนะ

และด้วยเหตุนี้เอง ทำให้ก่อการตอบปฏิเสธภรรยาทันทีบนโต๊ะอาหารในตอนเย็น เมื่อเธอเอ่ยปากฝากปวิตราให้เข้าทำงานในบริษัทของเขา

“ตอนนี้ยังไม่มีตำแหน่งว่างเลย”

“มีสิคะ พรโทรคุยกับอรสิริ เขาบอกว่าคุณก้องให้หาผู้ช่วยเลขาอยู่นี่คะ”

ก่อการอ้ำอึ้งอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะยืนยันคำเดิมเพราะเขาไม่อยากทำผิดศีลธรรม

“ไม่ได้หรอก หนูน้ำไม่มีประสบการณ์ทำงานด้านนี้เลยไม่ใช่เหรอ ผมว่าให้หนูน้ำไปทำที่บริษัทอื่นจะดีกว่า เดี๋ยวผมจะถามเพื่อนๆ ให้ว่ามีตำแหน่งว่างบ้างหรือเปล่า”

“ไม่เอาหรอกค่ะ พรไม่อยากให้หนูน้ำไปทำงานที่อื่น”

“แต่ผมว่า...”

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ในเมื่อน้าก้องไม่อยากให้หนูไปทำงานด้วย หนูก็ไม่อยากฝืนใจน้าก้องหรอกค่ะ หนูอิ่มแล้ว หนูขอตัวก่อนนะคะ” ปวิตราบอกเสียงแผ่ว ใบหน้าเศร้าสร้อย ดวงตาคู่สวยมีน้ำตาเอ่อคลอ แววตาแสดงชัดว่ากำลังน้อยใจ ทำเอาหนุ่มใหญ่รู้สึกผิดขึ้นมา ธนพรร้องเรียกหลานสาวไว้แต่ปวิตราก็ไม่หยุดฟัง

“หนูน้ำ เดี๋ยวก่อน โธ่...คุณก้องคะ คุณไม่น่าพูดแบบนี้เลย ดูสิคะ...หนูน้ำคงเสียใจมากที่คุณทำเหมือนรังเกียจเธอ”

“เอ่อ...ผมไม่ได้รังเกียจนะ แต่ผม...”

“แต่อะไรคะ คุณก้องมีเหตุผลอะไรถึงไม่ยอมรับหลานของพรเข้าทำงานที่บริษัทคะ” เธอถามอย่างเคืองๆ

“ผม...ไม่...” ก่อการพูดไม่ออก เขาจะบอกภรรยาได้อย่างไรว่าเขากลัวใจตัวเองจะปล้ำหลานสาวของเธอเข้าน่ะสิ เฮ้อ...เวรกรรมอะไรของเขากันนะ

“พรไม่อยากฟังคำแก้ตัวของคุณก้องแล้ว พรขอให้คุณก้องคิดเรื่องงานอีกทีนะคะ พรอยากให้หนูน้ำทำงานใกล้ๆ คุณก้อง พรจะได้สบายใจหมดห่วง”

ผู้เป็นสามียิ้มแหยๆ กับคำพูดของภรรยา นี่ถ้าเธอรู้ว่าเขาคิดอะไรเธอคงไม่กล้าพูดเช่นนี้แน่ และคงไม่พยายามส่งแม่เนื้อสมันน้อยๆ หอมหวานมาเข้าปากเสือร้ายที่ซ่อนเขี้ยวเล็บอย่างเขาหรอก ก่อการถอนใจออกมาเฮือกใหญ่ เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ด้วยความหนักใจพลางมองตามภรรยาสาวที่ลุกเดินตามไปปลอบใจปวิตรา

 

ตกดึกก่อการนอนกระสับกระส่าย ไม่อาจข่มตาให้หลับได้เพราะภาพของปวิตราที่มองเขาด้วยสายตาน้อยใจระคนผิดหวังมันยังติดตาติดใจเขาอยู่ ชายหนุ่มรู้สึกผิดที่ทำเช่นนั้นแต่หากไม่ทำเขาก็อาจทำผิดต่อภรรยาได้

แรงดึงดูดระหว่างเขากับปวิตราช่างรุนแรงเหลือเกิน ถ้าขืนยังใกล้ชิดเธอต่อไปเขาคงได้จับเธอมาปล้ำทำเมียเข้าสักวันหนึ่ง

“เฮ้อ...” หนุ่มใหญ่ถอนใจออกมาพลางหันไปมองธนพรที่นอนอยู่ข้างๆ ซึ่งกำลังหลับสนิท เมื่อเย็นภรรยาของเขาตามไปปลอบใจหลานสาว และกลับมาต่อว่าเขาที่ไม่ยอมรับปวิตราเข้าทำงานในบริษัทในตำแหน่งผู้ช่วยเลขาของเขา

เมื่อทำอย่างไรก็ไม่อาจข่มตาให้หลับได้จริงๆ ก่อการก็ลุกลงจากเตียงแล้วเดินออกจากห้องนอนไป โดยที่ธนพรยังคงนอนหลับสนิทเนื่องจากเธอเป็นคนหลับลึกมาก ชายหนุ่มหมายจะออกไปยืนรับลมเย็นๆ ที่ระเบียง ก่อนถึงต้องผ่านหน้าห้องนอนของปวิตราเสียก่อน เขาหยุดชะงักและจ้องมองบานประตูด้วยความรู้สึกสับสน ใจหนึ่งอยากจะเคาะเรียกเพื่อเอ่ยคำขอโทษเธอ แต่อีกใจก็บอกว่าให้ปล่อยผ่านจะดีกว่า ซึ่งเขาก็เลือกทำตามอย่างนั้น

ทว่าสุดท้ายความตั้งใจของเขาก็ต้องพังทลายลง เมื่อออกมายืนรับลมเล่นที่ระเบียงแล้วเห็นหญิงสาวในชุดนอนกระโปรงสีขาวนั่งซึมอยู่ที่เก้าอี้ริมสระน้ำ

“ดึกป่านนี้แล้วหนูน้ำมานั่งทำอะไรตรงนั้น” ด้วยความเป็นห่วงหนุ่มใหญ่ก็รีบลงไปหา พอเข้าไปใกล้ก็พบว่าหญิงสาวกำลังร้องไห้อยู่ ทำให้เขาร้องถามด้วยความตกใจ “หนูน้ำ! หนูร้องไห้ทำไม ใครทำอะไรหนู”

“น้าก้อง!” ปวิตรารีบเช็ดน้ำตาแล้วลุกขึ้นยืนเดินหนีเขาทันที ชายหนุ่มรีบเดินตามพลางร้องถามอีกครั้ง

“หนูน้ำหนีน้าทำไม”

“ก็น้าก้องรังเกียจหนู” เธอบอกเสียงสั่นเครือ

“ไม่นะ น้าไม่เคยรังเกียจหนูน้ำเลย” เขาเอ่ยละล่ำละลัก หัวใจปวดหนึบที่เธอเข้าใจเขาผิดไป

“หนูไม่เชื่อ”

“หนูน้ำ” ก่อการคว้าข้อมือบางไว้ ทั้งคู่จึงหยุดเดิน แต่ปวิตรายังไม่ยอมหันหน้ากลับมามองเขา “น้าขอโทษถ้าสิ่งที่น้าทำลงไปทำให้หนูเข้าใจผิด แต่น้าขอยืนยันตรงนี้เลยว่าน้าไม่เคยรังเกียจหนูเลยจริงๆ นะ”

“แล้วทำไมน้าก้องไม่ให้หนูไปทำงานที่บริษัทด้วยล่ะคะ แถมหลายวันมานี่น้าก็พยายามหลบหน้าหนูด้วย” หญิงสาวหันมาถามทั้งน้ำตา ทำเอาหัวใจของก่อการอ่อนยวบ ซึ่งมันไม่เคยเกิดขึ้นกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน เคยมีคนมาร้องไห้ต่อหน้าแต่เขาก็รู้สึกแค่สงสาร แต่กับปวิตราแล้วเขาทั้งสงสารและอยากกอดปลอบ อยากทำทุกอย่างให้เธอหายเศร้า

“คือน้า...น้า...”

“หนูไม่ใช่เด็กแล้วนะคะ น้าก้องอย่ามาหลอกหนูเลยค่ะ” เธอสะบัดมือออกแล้วหมุนตัวจะเดินหนี แต่เพราะทั้งคู่ยืนคุยกันอยู่ที่ริมสระว่ายน้ำ จึงทำให้เท้าของหญิงสาวก้าวผิดไปจนหน้าคะมำเกือบจะตกน้ำ

“ว้าย!

“หนูน้ำ!” ก่อการผวาเข้าหารีบตวัดแขนรัดรอบเอวบางเอาไว้อย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ดึงตัวเธอเข้ามากอดไว้แนบอก สถานการณ์ตอนนี้จึงกลายเป็นว่าเขากำลังยืนกอดเธอจากทางด้านหลัง ทั้งคู่นิ่งอึ้งกันไปหลายวินาทีก่อนที่ปวิตราจะได้สติ ขืนตัวออกจากอ้อมแขนแกร่งแต่ก็ไม่สำเร็จเพราะเขาไม่ยอมปล่อย

“ปล่อยหนูนะคะน้าก้อง”

“ไม่ น้าจะไม่ปล่อย ถ้าหนูน้ำยังไม่หายโกรธน้า”

“หนูไม่ได้โกรธค่ะ หนูแค่...เสียใจที่น้าก้องรังเกียจหนู”

“น้าบอกแล้วไงว่าไม่ได้รังเกียจหนูน้ำ น้าแค่ไม่อยาก...เฮ้อ...น้าจะพูดยังไงดีให้หนูน้ำไม่เกลียดน้านะ น้าไม่อยากอยู่ใกล้หนูแต่ไม่ใช่เพราะรังเกียจหนูเลย” ก่อการเผลอซบหน้าลงบนศีรษะของปวิตรา ใบหน้าคมสันเกลือกกลั้วกับเส้นผมหอมกรุ่น อ้อมแขนแกร่งรัดเอวบางแน่นขึ้นตามความรู้สึกอัดอั้นในใจ

“แต่หนูอยากอยู่ใกล้ๆ น้าก้องนะคะ” เธอบอกเสียงแผ่ว แต่มันทะลุไปถึงหัวใจของคนฟังได้

“หนูน้ำ...นี่หนู...” แม้คำพูดของปวิตราจะยังไม่ชัดเจน ทว่าก็ทำให้ก่อการใจเต้นแรงได้ เพียงแค่คิดเข้าข้างตัวเองว่าเธอมีใจให้เขา ความสุขก็สาดซัดเข้ามาจนหัวใจเขาอิ่มเอิบยิ่งนัก

“ให้หนูไปทำงานด้วยนะคะน้าก้อง” หญิงสาวพูดเสียงหวานพลางวางมือลงมือท่อนแขนแกร่งแล้วลูบไล้เบาๆ สร้างความสยิวให้แก่หนุ่มใหญ่ได้ทันที

นี่ขนาดแค่เธอลูบไล้แขนเขาเบาๆ เท่านั้นเองนะ เจ้าน้องชายของเขาก็แข็งสู้ทันที ปวิตราคือเชื้อเพลิงอันตรายสำหรับเขาจริงๆ ถึงจะรู้ดีแต่โดนสาวเจ้าอ้อนขนาดนี้ก่อการก็ทำใจแข็งไม่ไว้แล้ว

“ก็ได้จ้ะ น้าจะให้หนูน้ำเป็นผู้ช่วยเลขาของน้า”

“จริงๆ นะคะก้อง” ปวิตราดีใจมากจึงหมุนกายกลับมาเผชิญหน้ากับน้าเขย ทำให้ร่างกายของคนทั้งคู่เสียดสีกันอย่างช่วยไม่ได้ ก่อการร้องครางเบาๆ ในลำคอ พยายามโก่งปั้นท้ายเล็กน้อยเพื่อไม่ให้เจ้าท่อนแข็งๆ ที่อยู่กึ่งกลางร่างกายของเขาแนบชิดกับกายเธอ ไม่อย่างนั้นเธอคงรู้แน่ว่าเขากำลังอยากฟัดเธอเต็มทนแล้วในตอนนี้

“จริงจ้ะ”

“น้าก้องใจดีที่สุดเลย หนูรักน้าก้องค่ะ” หญิงสาวบอกด้วยนัยน์ตาเป็นประกายหวานฉ่ำก่อนจะสวมกอดอีกฝ่ายเพื่อขอบคุณ ก่อการตัวแข็งทื่อไปชั่วขณะก่อนอารมณ์ใฝ่ต่ำจะอยู่เหนือความผิดชอบชั่วดี เขากอดตอบแล้วลูบไล้ฝ่ามือไปตามแผ่นหลังบอบบางจนกระทั่งถึงสะโพกพายแล้วขยำเบาๆ ใบหน้าคมสันก็ซบลงกับกลุ่มผมนุ่มสลวย สูดดมความหอมชื่นใจลงไปเรื่อยๆ ผ่านใบหูจนถึงแก้มนวลใส

“อุ๊ย!” เสียงหวานอุทานออกมาเบาๆ เมื่อเงยหน้าขึ้นมองผู้เป็นน้าเขยแล้วทำให้ริมฝีปากของเธอกับเขาสัมผัสกัน ปวิตรานิ่งไปเช่นเดียวกับก่อการก่อนที่ฝ่ายหลังจะรู้ตัวว่าทำอะไรลงไป จึงรีบผละใบหน้าออกห่างพร้อมทั้งคลายอ้อมแขนออกด้วย

“เอ่อ...น้า...”

“ฝันดีนะคะน้าก้อง” หญิงสาวยิ้มเขินๆ ให้แล้วรีบวิ่งเข้าบ้านไปอย่างรวดเร็ว หนุ่มใหญ่มองตามไปตาละห้อย แม้จะสัมผัสได้เพียงนิดเดียวแต่จูบนี้กับปลุกความกำหนัดในกายเขาได้รุนแรงนัก นี่ถ้าได้ทำมากกว่าจูบเขาคงแทบคลั่ง

แววตาอ่อนหวาน พวงแก้มแดงระเรื่อและรอยยิ้มเอียงอายของปวิตราบอกให้ก่อการได้รู้ว่าเธอเองก็มีใจให้เขาไม่น้อยเลยทีเดียว พระเจ้า! เขาไม่อยากจะเชื่อเลย แล้วเขาจะทำอย่างไรดีที่จู่ๆ ก็มีแม่กวางแสนสวยตัวน้อยมาหลงเสือหนุ่มใหญ่แบบเขา แต่เดี๋ยวก่อน...บางทีเขาอาจจะตีความเจตนาเธอผิดไปก็ได้นะ เธออาจจะเห็นเขาเป็นแค่น้าเขยก็ได้

สงสัยคงต้องพิสูจน์กันหน่อยแล้วล่ะว่าเธอคิดยังไงกับเขากันแน่ แล้วถ้าพิสูจน์ได้ว่าเธอมีใจให้กับเขาล่ะจะทำเช่นไรต่อไป จะรุกหรือจะถอยดี เพราะอย่างไรเธอก็เป็นหลานสาวของภรรยาเขา

“เฮ้อ...ทำไมหนูไม่มาพบน้าให้เร็วกว่านี้นะหนูน้ำ” ก่อการพึมพำอย่างคิดไม่ตก ก่อนจะเดินเข้าบ้านไป


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


ไม่อยากให้เป็นเเบบนี้นางเอกหน้าด้านเเย่งเเฟนน้าตัวเอง
โดย Anonymous | 11 months, 3 weeks ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รู้สึกเกลียดนํ้าค่ะ
โดย Anonymous | 11 months, 3 weeks ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha