15. แผนลวงใจนายซาตาน ซีรี่ส์ เสน่หาซาตาน III

โดย: ภรปภัช



ตอนที่ 4 : EP.4


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

เธอเดินไปนั่งที่เตียงแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่  เฮ้อ  เกือบไปแล้วนะอิงฟ้า  คุณลุงนะคุณลุง  ให้เรามาทำอะไรแบบนี้กันล่ะเนี่ย 

เธอนั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย  สักพักก็รู้สึกง่วง  จึงได้ล้มตัวลงนอนบนเตียงนั้น  ก็เมื่อคืน  เธอต้องอ่านหนังสือจนดึกเลยนี่นา

แอนดรูเปิดประตูเข้ามา  ก็พบว่าเธอหลับไปแล้ว  เขาเดินมานั่งลงข้างเธอ  แล้วดึงผ้าห่มมาคลุมเรียวขางามเอาไว้ก่อน  กลัวว่าเขาจะเผลอใจทำอะไรเธออีก

“นอนนิ่งๆ แบบนี้ก็น่ารักดีนะ  ยัยตัวแสบ  ผู้หญิงอะไร  ยั่วเก่งชะมัด”  เขาอมยิ้มแล้วมองสาวน้อยที่กำลังหลับปุ๋ย  มือหนาลูบไปที่ศีรษะเล็กแผ่วเบา  เสียงลมหายใจของเธอ  บอกว่าเธอนอนหลับสนิทไม่ได้เสแสร้งแกล้งหลับอย่างแน่นอน

เขาดันตัวเองให้ไปนอนอยู่ข้างตัวเธอ  นอนตะแคงมองเธออยู่ตลอด  จนเมื่อเธอพลิกตัวมา  แล้วกอดเขาโดยที่เธอไม่รู้สึกตัว  เขาจึงดันศีรษะของเธอให้นอนทับแขนของเขาไว้  แล้วจึงนอนกอดเธอไปทั้งอย่างนั้น

มันเกิดอะไรขึ้นกับนายนะแอนดรู  นายไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายกับนายไม่ใช่รึไงกัน  แล้วทำไมกับยัยตัวแสบนี่  นายถึงต้องหวั่นไหวขนาดนี้ด้วย  หรือนาย  แค่อยากเอาชนะคนช่างยั่วเท่านั้น  ใช่  ต้องเป็นแบบนี้แน่ๆ  นายแค่อยากเอาชนะเธอสินะ

เขาคิดทบทวนจนเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่อาจทราบได้  มาตื่นอีกที  ก็ตอนที่ได้ยินเสียงโทรศัพท์ดัง  เขารีบรับสายทันที  ก่อนที่เธอจะตื่นขึ้นมา

 (“ครับพ่อ”)  บิดาของเขานั่นเองที่เป็นคนโทรมา  เขามองนาฬิกาบนหัวเตียง  จะบ่ายสามแล้วเหรอเนี่ย

(“เออ  แอนดรู  โทษทีนะลูก  หนูอิงฟ้าอยู่ตรงนั้นไหม  พ่อขอคุยหน่อยสิ  พ่อจะบอกว่าวันนี้พ่อคงไม่ได้กลับบ้านนะ  ให้เธอกลับไปก่อนก็แล้วกัน  พ่อยังทำธุระไม่เสร็จเลย  กะว่าจะค้างที่โรงแรมซะหน่อยตอนนี้พ่ออยู่อยุธยาน่ะ”)  เสียงนายอลันดังมาตามสาย 

(“เอ่อ  ตอนนี้เธอไปเข้าห้องน้ำ  เดี๋ยวผมจะบอกเธอให้ละกัน  แค่นี้นะพ่อ”)  เขารีบวางสาย  เมื่อเห็นเธอขยับตัวตื่นเพราะได้ยินเสียงของเขา

“พี่แอนดรู...ตายแล้ว....นี่อิงฟ้าหลับไปนานขนาดไหนคะเนี่ย”  เธอมองหานาฬิกา

“หลายชั่วโมงแล้ว  ตอนนี้บ่ายสามกว่า  จริงสิ  เมื่อครู่พ่อโทรมาให้บอกเราว่าจะกลับดึกหน่อย  ให้เรารอก่อนอย่าเพิ่งกลับ  ถ้าอยากนอนต่อก็ตามใจนะ”  เขากลายเป็นฤาษีแปลงสารไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้  รู้แค่ว่า  ยังไม่อยากให้เธอกลับเท่านั้นเอง

“อ้าว  เหรอคะ  งั้นอิงฟ้าขอนอนต่ออีกหน่อยนะคะ  ง่วงมากเลย เมื่อคืนอ่านหนังสือดึกไปหน่อย”  ตอนนี้สาวน้อยจอมยั่ว  ยั่วไม่ออกอีกแล้วเพราะความงัวเงีย  เธอหลับตาลงอย่างง่ายดาย  ไม่ได้สนใจด้วยซ้ำ  ว่าตอนนี้เธอกับเขา  กำลังนอนร่วมเตียงกันอยู่

“หลับง่ายอะไรขนาดนี้  ฝันดีนะ  สาวน้อย”  เขาก้มลงจูบที่หน้าผากของเธออย่างลืมตัว  แล้วจึงได้นอนหลับไปพร้อมกับเธออีกครั้ง

ค่ำแล้ว  แอนดรูตื่นขึ้นมาพร้อมกับณัฐนันท์เพราะรู้สึกหิว  ตั้งแต่เที่ยง  พวกเขาก็ยังไม่ได้ทานอะไรกันเลยเพราะมัวแต่หลับ  ปกติวันอาทิตย์แบบนี้  เขาไม่ค่อยหลับทั้งวัน  จะอ่านหนังสือมากกว่า  น่าแปลกที่เขากลายเป็นคนหลับง่าย  เมื่อมีเธออยู่ข้างกาย

“ค่ำแล้ว  ลงไปหาอะไรทานกันเถอะนะ  แม่บ้านคงทำอาหารเย็นให้แล้วล่ะ”  เขาบอกเมื่อเธอดันตัวเองให้ลุกขึ้นมา

“คุณลุงยังไม่กลับอีกเหรอคะ  งั้นอิงฟ้าขอตัวกลับก่อนดีกว่านะคะ"  เธอไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว  มีความรู้สึกเหมือนหมดหน้าที่ยังไงบอกไม่ถูก

“เอ่อ  แต่ว่า  คุณพ่อบอกให้เรารอก่อนนะ  พรุ่งนี้มีเรียนรึไง  ถึงได้รีบกลับน่ะ” เขาถามด้วยใบหน้าเรียบเฉยเหมือนไม่ใส่ใจ  แต่ข้างในกลับบอกว่า  เขาต้องทำยังไงก็ได้ให้เธออยู่ให้นานที่สุด

“ไม่มีค่ะ  แค่เห็นว่ามันค่ำแล้ว  ไม่อยากนั่งแท็กซี่ตอนมืดๆ  มันน่ากลัวค่ะ”  เธอเห็นข่าวตามทีวี  ว่าแท็กซี่ชอบพาผู้โดยสารสาวๆ ไปข่มขืน  ทำให้เธอไม่กล้านั่งแท็กซี่หลังพระอาทิตย์ตกคนเดียวอีกเลย 

“เดี๋ยวพี่จะไปส่งที่บ้านหรอกน่า  พี่ไม่ใจร้ายปล่อยให้เรากลับบ้านคนเดียวหรอก  ลงไปทานข้าวก่อนเถอะ  พี่หิวจะแย่อยู่แล้ว”  เขารีบตัดบท  เธอจึงจำใจต้องลุกตามไป  แล้วก็คิดได้ว่าเธอสวมแค่เสื้อของเขาเท่านั้น

“เอ่อ  เดี๋ยวค่ะ   ชุดของอิงฟ้าไม่รู้ว่าแห้งรึยัง”  เธอรู้สึกตะขิดตะขวางใจที่ต้องใส่ชุดนี้ลงไปด้านล่าง

“งั้นเดี๋ยวพี่จะลงไปดูให้ก็แล้วกันนะ”  เขาพอจะนึกออกว่าเธอคิดอะไรอยู่  จึงเดินลงไปด้านล่างเพื่อเอาชุดขึ้นมาให้เธอ

หลังจากเปลี่ยนชุดเดิมแล้ว  เธอจึงเดินลงไปหาเขาที่นั่งรออยู่ด้านล่างทันที

“นั่งสิ  อาหารพร้อมแล้ว”  เขาไม่ได้ลุกไปยกเก้าอี้ให้เธออย่างที่ผู้ชายควรจะทำ  แต่เธอก็ไม่ได้คิดอะไร  ก็เขามันพวกเฉยชาอยู่แล้วนี่นา

“ขอบคุณค่ะ”  เธอบอกกับเขา  แล้วจึงตักอาหารเข้าปาก  รู้สึกหิวมากจริงๆ  ก็เอาแต่นอนทั้งวันเลยนี่นา 

เขาลอบมองเธอทานอาหารไปเรื่อยๆ  ในใจพลางคิดไปว่า  เนื้อแท้ของผู้หญิงคนนี้  เป็นคนยังไงกันนะ  เธอเป็นพวกดาวยั่ว  ชอบยั่วผู้ชายไปทั่ว  หรือเป็นคนใสๆ  แบบที่เขากำลังเห็นอยู่ตอนนี้กันแน่   เห็นที  เขาคงต้องหาทางพิสูจน์แล้วล่ะมั้ง

“ทานอาหารเสร็จแล้ว  ไปช่วยพี่เรียงเอกสารที่ห้องทำงานหน่อยสิ  พี่มีว่าความพรุ่งนี้เช้า  ได้รึเปล่า”  เขาบอกกับเธอ  เมื่อเห็นเธอใกล้จะทานอิ่มแล้ว  ไม่ได้อยากให้เธอช่วยอะไรมากนัก  แค่ต้องการถ่วงเวลาเอาไว้เท่านั้น

“เอ่อ  ได้ค่ะ”  เธอตอบสั้นๆ  ก่อนจะทานต่อจนอิ่ม  เขาจึงพาเธอไปที่ห้องทำงานส่วนตัว

“จะให้อิงฟ้าทำอะไรบ้างคะ”  เธอถาม  แม้จะกังวลใจว่าเธอจะได้กลับบ้านเมื่อไหร่

“เอกสารส่งฟ้องอยู่ตรงนั้น  เรียงเป็นชุดๆ  ก็แล้วกัน  ตามเลขคดีตรงนี้นะ  เข้าใจรึเปล่า  อย่าเรียงผิดล่ะ  เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่หาไม่เจอล่ะยุ่งเลยนะ  มีหลายคดีด้วย”  เขาอธิบายให้เธอฟัง  เธอพยักหน้ารับ  แล้วจึงนั่งเรียงเอกสารให้เขาไปเรื่อยๆ  แต่ชุดของเธอนี่สิ  มันไม่ค่อยเข้ากับห้องทำงานของเขาเลย  ให้ตายสิ  รู้งี้ให้เธอใส่เสื้อของเขาเหมือนเดิมก็ดี 

ณัฐนันท์รู้สึกว่าเขากำลังมองมาทางนี้อย่าบอกนะว่าเขากำลังชอบเธออยู่  ไม่ได้นะ  เขาจะชอบเธอไม่ได้  นี่มันเป็นเพียงการแสดงเท่านั้น  เธอไม่อยากจะคิดเข้าข้างตัวเอง  แต่สายตาของเขามันฟ้องนี่นา  ไหนจะเรื่องเมื่อตอนกลางวันอีก  สงสัย  เธอต้องยั่วเขาเหมือนเดิม  ให้เขารังเกียจเธอมากๆ แล้วล่ะมั้ง

คิดได้อย่างนั้น  เธอจึงแกล้งลุกขึ้น  หยิบเอกสารชุดหนึ่งแล้วเดินไปหาเขา

“พี่แอนดรูขา...  อันนี้อิงฟ้าไม่เข้าใจค่ะ  ทำไมเลขมันเหมือนกันเลยล่ะคะ”  เธอนั่งแหมะลงบนตักของเขาแล้วซบอกกว้างนั้นเอาไว้ด้วยท่าทางที่แสนจะยั่วยวน  เล่นเอาเขางงไปหมด  นี่เธอจะยั่วเขาอีกแล้วรึไงนะ

“เอ่อ  มันเป็นฉบับสำเนาไงล่ะ  อันนี้ต้องให้โจทย์กับจำเลยคนละชุด” เขาอธิบายให้เธอฟังด้วยใจที่เต้นแรง

“เหรอคะ  อิงฟ้านี่โง่จังเลยนะคะ  เมื่อยแล้วสิ  พี่แอนดรูช่วยนวดบ่าให้อิงฟ้าหน่อยสิคะ  นะคะ  เนี่ย  ปวดบ่ามากเลยค่ะ”  เธอวางเอกสารบนโต๊ะของเขา  แล้วนั่งหันหลังให้ จากนั้นก็จับมือเขามาวางบนบ่าของเธอซึ่งมันเปลือยเปล่า  เพราะเธอสวมชุดเดรสเกาะอกอยู่นั่นเอง

เขาไม่ได้ปฏิเสธอย่างที่เธอคิดเอาไว้  แต่กลับนวดให้เธออย่างว่าง่าย  มือหนาที่ลูบไล้ลำคอและบ่าเนียนนั้น  ทำให้หัวใจสาวน้อยเต้นถี่

 เขากำลังคิดว่า  เธอต้องการจะทำอะไรกันแน่  ที่เธอบอกว่าชอบเขา  หรือเธอจะจีบเขาด้วยวิธีนี้ 

เขานวดให้เธอไปเรื่อยๆ  มือหนาบีบคลำบ่าเนียนแต่ด้วยความเป็นผู้ชายที่อารมณ์ทางเพศไม่ได้ตายด้านแต่อย่างใด  การได้แตะต้องร่างกายผู้หญิงแบบนี้  จึงทำให้เขาเริ่มมีอารมณ์มากขึ้น

มือใหญ่ลูบไล้ลงไปที่แขนเรียวงาม  ลงไปถึงเอวคอดกิ่ว  สาวน้อยสะดุ้งเฮือก เธอกำลังจะลุกขึ้น  แต่เขากลับจับตัวเธอหันมา  สบตาเขานิ่ง

“คิดจะยั่วพี่อีกแล้วรึไง  อยากจะยั่วก็ยั่วให้สุดสิ  กล้าๆ กลัวๆ แบบนี้  ไม่แน่จริงนี่นา”  เขาพูดจาดูถูกเธออีกแล้ว  เหมือนเขาจะรู้ว่าจุดอ่อนของเธอคืออะไร

“แหม  ชอบให้ยั่วก็ไม่บอกนะคะ  อิงฟ้าก็อุตส่าห์แอ๊บเป็นสาวเรียบร้อยอยู่ตั้งนานแน่ะ  พี่แอนดรูเนี่ย  หน้าอกมีแต่กล้ามทั้งนั้นเลยนะคะ  ขออิงฟ้าดูหน่อยสิคะ  ว่ามีซิกแพ็คแบบนายแบบที่อิงฟ้าเคยถ่ายแบบด้วยรึเปล่า”  เธอพยายามพูดจาให้เขาเกลียดเธอให้ได้  และดูเหมือนมันจะได้ผล

“นี่เราน่ะ  เป็นนางแบบด้วยเหรอ  ถ่ายแบบแนวไหนล่ะ”  เขาจับมือที่ลูบไล้แผงอกกว้างของเขาเอาไว้แน่น


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha