15. แผนลวงใจนายซาตาน ซีรี่ส์ เสน่หาซาตาน III

โดย: ภรปภัช



ตอนที่ 9 : EP.9


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“พี่แอนดรู  พอซะที  อิงฟ้าเจ็บ  เจ็บจะตายอยู่แล้ว  ฮือๆๆๆ”  เธอร้องไห้ออกมาอย่างหนัก  พยายามทุบตีเขาให้เขาออกไปจากตัวเธอเสียที

“อย่าร้องสิคนดี  หนูเป็นเมียพี่แล้วนะ  พี่ไม่ทิ้งหนูหรอก  อ่า....ซี๊ด...”  เขาพูดเสียงกระเส่า  เมื่อจังหวะรักเริ่มรุนแรงอีกครั้ง  เขาส่งแรงโยกเข้าไปอย่างรุนแรง  ทั้งเร็วทั้งช้าสลับกันไป  หน้าอกงามกระเพื่อมเด้งไปมา  แต่เธอก็ไม่มีแรงจะขัดขืนเขาอีกแล้ว  เธอปล่อยให้เขาร่วมรักกับเธอหลายต่อหลายครั้งแทบจะตลอดทั้งคืน

คนที่ถูกกระทำอย่างป่าเถื่อนรีบขยับตัวหนีเขาทันที  เมื่อเขายอมถอนแก่นกายออกไป  เธอคว้าผ้าห่มมาคลุมร่างกายเอาไว้  หยดเลือดติดอยู่ที่ส่วนหัวของแก่นกายเขา  พร้อมทั้งหยดลงบนที่นอน  เป็นเครื่องยืนยันความรุนแรงของเขาได้เป็นอย่างดี

“คนเลว  ออกไปนะ  ออกไปจากชีวิตของอิงฟ้าซะที  อิงฟ้าเกลียดพี่  ออกไป  ฮือๆๆๆ”  เธอก้มหน้าลงร้องไห้  รู้สึกสมเพชตัวเองเสียจริงๆ  ที่โดนเขารังแกได้ถึงเพียงนี้

“อิงฟ้า  เอ่อ  พี่ขอโทษ”  เขาเหมือนกับได้สติ  เมื่อเห็นหยดเลือดนั้น  นี่เขา  ทำอะไรลงไป

“ไม่ต้องมาขอโทษ  ไปให้พ้น  ไม่งั้นอิงฟ้าจะฆ่าตัวตาย”  เธอมองเขาอย่างโกรธเคือง  แววตาเจ็บปวดที่เสียความสาวให้เขาไปจนหมดสิ้น  หากเพียงเขาจะรักเธอสักนิด  เธอคงไม่เจ็บปวดมากมายขนาดนี้

“อิงฟ้า  อย่าคิดจะทำอะไรบ้าๆ นะ  พี่บอกแล้วไง  ว่าพี่จะรับผิดชอบทุกอย่าง  พี่จะไม่ทิ้งอิงฟ้าไปไหนนะ”  เขารีบพุ่งเข้าไปกอดเธอเอาไว้  เกรงเธอจะทำร้ายตัวเองอย่างที่บอก

“ไม่ต้องมารับผิดชอบ  ในเมื่อพี่ก็ได้ในสิ่งที่ต้องการไปแล้ว  ยังจะเอาอะไรจากอิงฟ้าอีก  ได้โปรด  ออกไปจากชีวิตอิงฟ้าซะที  อิงฟ้าไม่เหลืออะไรให้พี่รังแกอีกแล้ว  ฮือๆๆๆ”  เธอร้องไห้ปานจะขาดใจ  แล้วอยู่ๆ  เธอก็เป็นลมล้มพับไปเลย

“อิงฟ้า  อิงฟ้า”  เขาเรียกเธออยู่นาน แต่เธอก็ไม่ตอบสนองใดๆ

แอนดรูรีบลุกไปหาผ้าชุบน้ำ  มาเช็ดหน้าเช็ดตาให้กับเธออย่างอ่อนโยน  พร้อมกับเช็ดทำความสะอาดเนินเนื้อเบื้องล่าง  ที่มันบวมแดงและมีคราบเลือดเกรอะกรัง  นี่เขา  ทำรุนแรงกับเธอขนาดนี้ได้ยังไงกันนะ  โธ่  แล้วนี่เขาจะทำให้เธอยกโทษให้เขาได้ยังไง

เมื่อทำความสะอาดร่างกายให้กับเธอเรียบร้อยแล้ว  เขาจึงได้ล้มตัวลงนอนข้างเธอแล้วกอดเธอเอาไว้แนบกาย  เขากอดเธอเอาไว้ตลอดทั้งคืน  กะว่าพรุ่งนี้เช้าจะเคลียร์กับเธอให้รู้เรื่อง  ว่าที่เขาทำไปทั้งหมด  ก็เพราะเขาหึงเธอและที่เขาหึง  ก็เป็นเพราะว่าเขารักเธอนั่นเอง

 

 

 

 

เช้าวันต่อมา

แอนดรูลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างช้าๆ  เขาจะพลิกตัวไปกอดณัฐนันท์  แต่แล้ว เขาก็พบเพียงความว่างเปล่า

“อิงฟ้า!!!  เขาตกใจมาก  เมื่อไม่เห็นเธออยู่ที่เตียง  จึงได้ออกตามหาเธอจนทั่ว  แต่ก็ไม่พบ  แล้วเขาก็สังเกตว่า  เสื้อผ้าของเธอไม่อยู่แล้ว  อย่าบอกนะว่า...

ไวเท่าความคิด  เขารีบสวมใส่เสื้อผ้า  แล้ววิ่งลงไปดูรถที่จอดหน้าบ้าน  แต่รถสปอร์ตคันหรู  ไม่อยู่ในที่ที่มันเคยอยู่อีกแล้ว  เธอคงจะขับรถเขาออกไปนั่นเอง  เขารีบเดินเข้าไปในบ้าน  กดโทรศัพท์โทรออกไปบอกให้คนขับรถที่บ้านมารับเขาที่นี่ทันที  เขาไม่ได้ห่วงรถเลย  เขาห่วงเธอมากกว่า  กลัวว่าเธอจะทำร้ายตัวเองอย่างที่บอกเขา  กลัวเธอจะขับรถไปเจออุบัติเหตุหรือเปล่า  ตอนนี้เขากลัวไปหมดทุกอย่างแล้ว

ณัฐนันท์ขับรถของแอนดรูมาจอดที่บ้านของเขา  เธอยื่นกุญแจให้ รปภ.หน้าบ้าน  ก่อนจะนั่งแท็กซี่ต่อไปที่บ้านของตัวเอง

เมื่อเธอกลับมาถึงบ้าน  เธอก็เอาแต่ร้องไห้  ความภูมิใจในตัวเองไม่มีอีกแล้ว  ไม่เหลืออะไรให้ภูมิใจอีกแล้ว  เธอเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ  หวังจะล้างคราบคาวโลกีย์นี้ออกไปให้ได้  จากนั้นเธอจึงได้แต่งตัวใหม่  แล้วรีบเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าแล้วจึงโทรบอกบิดาว่าจะไปนอนบ้านเพื่อน  ก่อนจะนั่งแท็กซี่ไปที่คอนโดของมัทนาทันที

 

คอนโดมิเนียมแห่งหนึ่ง

“อิงฟ้า  นี่มัน  เกิดอะไรขึ้น  แกร้องไห้ทำไม  เล่าให้ฉันฟังซิ”  มัทนาตกใจกับสภาพของเพื่อนรักที่ตาบวมช้ำ  พร้อมกับร้องไห้อย่างหนัก

“ฮือๆๆๆ  มัท  ฉันขออยู่กับแกสักพักนะ  แล้วฉันจะเล่าให้แกฟังทีหลัง”  เธอกอดมัทนาแน่น  ตอนนี้เธอไม่รู้จะทำยังไงดีแล้ว  ไม่กล้าแม้แต่จะเล่าให้พี่สาวทั้งสองคนฟัง  เธอรู้สึกอับอายเกินกว่าจะทนอยู่ที่บ้านได้  อีกอย่างเธอก็กลัวเขาจะตามไปที่บ้านด้วย

เมื่อเห็นเพื่อนเป็นแบบนี้  มัทนาจึงไม่อยากถามมาก  เธอให้ณัฐนันท์นอนพักที่ห้องของเธอได้ตามสบาย  แต่พอเธอจะชวนณัฐนันท์ไปเรียนด้วยกัน  ณัฐนันท์กลับอ้างว่าไม่ค่อยสบาย  และห้ามมัทนาบอกใครเด็ดขาด  ว่าเธอมาพักอยู่ที่นี่

ทางด้านแอนดรู  เมื่อเขากลับถึงบ้านแล้ว  รปภ.ก็นำกุญแจรถมาให้เขาบอกว่ามีนักศึกษาหญิงคนหนึ่งขับมาให้  แอนดรูรีบขับรถตามไปที่บ้านของณัฐนันท์ทันที  แต่ที่บ้านไม่มีคนอยู่เลย  เขาจึงรีบขับไปตาม หาณัฐนันท์ที่มหาวิทยาลัย

“นี่น้องน่ะ  เป็นเพื่อนอิงฟ้าใช่ไหม  อิงฟ้ามาเรียนรึเปล่า”  แอนดรูรีบตรงเข้าไปถามมัทนา  เขาจำได้ว่าเห็นเธออยู่กับณัฐนันท์เมื่อวานนี้

“อิงฟ้าไปกับคุณไม่ใช่เหรอคะ  แล้วจะมาถามหนูทำไม  ขอตัวนะคะ  หนูมีเรียน”  มัทนาคิดว่าคนที่ทำให้เพื่อนรักของเธอต้องเป็นแบบนั้น  ก็คือเขานี่เอง

“เดี๋ยว  แล้วอิงฟ้าโทรมาบอกรึเปล่า  ว่าเธอจะมาเรียนไหม”  เขารู้สึกร้อนใจไปหมดแล้วตอนนี้

“ไม่ได้โทรค่ะ”  มัทนารีบบอกปัดก่อนที่เขาจะจับได้  แล้วจึงรีบเดินขึ้นตึกเรียนไปทันที

“อิงฟ้า  หายไปไหนนะ  ที่บ้านก็ไม่มี  นี่คิดจะไปจากพี่จริงๆ  รึไงนะ  โธ่โว๊ย!!!”  เขาหงุดหงิดจนแทบเป็นบ้า  แล้วนี่เขาจะไปตามหาเธอได้ที่ไหนกันล่ะ 

แอนดรูกลับไปที่สำนักงานทนายความ  เขาโทรเรียกนักสืบให้ไปสืบหาตัวณัฐนันท์อย่างเร่งด่วน  โดยให้เบาะแสเป็นที่บ้าน  ที่มหาวิทยาลัยของเธอ  ตลอดทั้งวัน  เขาไม่ยอมรับงานว่าความที่ไหน  ได้แต่รอฟังข่าวความคืบหน้าเรื่องเธอเพียงอย่างเดียว

 

เวลาผ่านไปกว่าสามวันแล้ว  นักสืบจึงโทรมารายงานเขาว่า  เธอพักอยู่กับเพื่อนที่ชื่อมัทนา  นักสืบแจ้งที่อยู่ของมัทนาเอาไว้  แอนดรูจึงได้รีบขับรถไปที่คอนโดของมัทนาทันที

เขาไปถึงหน้าคอนโดแห่งหนึ่ง  แต่พอจะก้าวลงจากรถ  เขากลับรู้สึกกลัว  กลัวเธอจะเกลียดเขา  กลัวเธอจะไม่ยอมกลับไปด้วยกัน  เขานั่งอยู่ในรถสักพัก  จึงได้เห็นมัทนาเดินลงมาด้านล่าง  เธอมาคนเดียว  เขาจึงคิดว่าตอนนี้ณัฐนันท์น่าจะอยู่ตามลำพัง  เมื่อมัทนาเดินไปไกลลับตาแล้ว  เขาจึงได้ขึ้นไปหาณัฐนันท์ที่ห้องด้านบน  ตามหมายเลขห้องที่นักสืบบอกมา

เขากดออดอยู่นาน  กว่าจะมีคนเปิดประตู

 พี่แอนดรู!!!  ณัฐนันท์มองหน้าเขาราวกับเห็นผี  แต่ก่อนที่เธอจะทันปิดประตู  เขาก็รีบเข้าไปด้านในได้เสียก่อน

 อิงฟ้า  ฟังพี่ก่อนนะ  เขารีบคว้าตัวเธอเอาไว้

 กลับไปเถอะค่ะ  อิงฟ้าไม่เหลืออะไรให้พี่รังแกอีกแล้ว  พูดได้ไม่กี่คำ  น้ำตาของเธอก็ไหลพรากออกมาอีก

 ไม่นะ  อิงฟ้า  คือพี่...พี่ขอโทษ  ยกโทษให้พี่เถอะนะ  เขาพยายามวิงวอนให้เธอเห็นใจ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha