แผนร้อนซ่อนเสน่หา(20+)จบ

โดย: ผรัณดา



ตอนที่ 4 : ครั้งแรกของเธอ ความเร่าร้อนของเขา


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

            “อาบน้ำซะ แล้วรีบทำความสะอาดห้องด้วย ใจคอจะนอนจมกองฝุ่นรึไง”

เขาปล่อยตัวเธอ  แล้วเดินออกไปอย่างไมไยดี

            “คนบ้า คนใจดำ ไม่เห็นใจคนเจ็บบ้าง ตายไปขอให้ตกนรกหมกไหม้ ชิ”

เทวิกาบ่นอุบอยู่คนเดียว แล้วรีบทำความสะอาดห้องนอนที่ไม่กว้างนัก ในห้องมีตู้ขนาดย่อม กระเป๋าของเธอถูกวางอยู่ข้างทีวี เธอล้วงของที่จำเป็นออก แล้วพาตัวเองเข้าไปอาบน้ำ

           

             “เข้าไปแล้วนะ”

ไม่ทันที่เธอจะเอ่ยตอบ เขาพรวดเข้ามาโดยที่เธอยังใส่กระดุมไม่ครบ

            “หัดมีมารยาทบ้างนะ ไอ้โจรในคราบผู้ดี”

            “คุณว่าใครเป็นโจร ปากดีนักนะ”

            “ที่คุณทำไม่ต่างอะไรกับโจร”

            “นี่ยังน้อยไปกับสิ่งที่คุณจะได้รับจากผม”

พูดเสร็จเขาลากเทวิกา แล้วผลักลงไปนอนกับเตียง เขาจับเธอคว่ำ แล้วถลกกางเกงขายาวของเธอลง ซึ่งเผยให้เห็นกางเกงในสีขาวล้วน

            “คุณจะทำอะไร ขอร้องละปล่อยชั้นไปเถอะ ถ้าชั้นเคยทำอะไรไม่ดีกับคุณชั้นขอโทษนะ”

เทวิกาอ้อนวอนเขาเสียงสั่น ใจเต้นรัว รู้ตัวดีว่าเขากำลังจะทำอะไร 

            “ทีแบบนี้ละมาขอโทษ เมื้อกี้ยังด่าฉอด ๆ”

มือข้างนึงรวบข้อมือทั้งสองของเทวิกาในท่าไพล่หลัง มืออีกข้างถอดเข็มขัดออกมาแล้วเอาไปรัดข้อมือทั้งสองเหนือศีรษะเธอ  ระหว่างนั้นก็ค่อย ๆ ปลดปล่อยความเป็นชายออกมา  เทวิกาเหลียวหลังมาดูอย่างตกใจน้ำตาไหลเป็นทาง  มีเสียงสะอื้นอย่างอดไม่ได้

            “ไม่ต้องมาทำร้องไห้ ไหน ๆ ก็ผ่านผู้ชายมาเยอะ ผมจะไม่ยั้งละกัน”

ท่อนเอ็นผงาดแหวกไปทางขอบกางเกงในสีขาว เทวิการู้สึกเสียววาบระคนกลัว  เหมกรรู้สึกหงุดหงิดที่เขาไม่สามารถแทรกความเป็นชายเข้าไปยังที่ผืนน้อยของเธอได้  เขาถอยออกมารีบถอดกางเกงในเธออย่างรวดเร็ว แล้วพลิกหญิงสาวให้นอนหงาย ทำให้เห็นของสงวนได้ชัดเจน มันช่างอวบอูมท้าทายความเป็นชายเขายิ่งนัก ขนสีดำขลับ ขึ้นเป็นรูปสามเหลี่ยม ปกคลุมกลีบกุหลาบแดง  เทวิการีบปิดตาหนีด้วยความอาย    น้องชายเขาช่างน่ากลัวนักสำหรับเธอ  มันดูแกร่งดุดันเหมือนเจ้าของของมัน  ชายหนุ่มใช้เข่าแยกขาเธอออกจากกัน

            “อย่านะได้โปรดเถอะ”

เหมกรไม่ฟัง รีบแทรกอาวุธเข้าไป แต่ต้องเอะใจทำไมผู้หญิงที่เคยผ่านชายมาถึงได้คับแน่นแบบนี้ ยิ่งทำให้อารมณ์พลุ่งพล่านห้ามใจไม่ไหว เขาใช้แรงถาโถมไปไม่ยั้ง แต่ยากจะรุกล้ำเข้าไปได้ อีกทั้งเทวิกาก็ดิ้นขลุกขลัก  ขัดขืนเพราะความเจ็บปวด

           

            “กรี๊ดดดดดดดด   เอาออกนะ ชั้นเจ็บ  ฮือ ๆๆๆๆๆๆๆๆ”

ในที่สุดน้องชายอันแข็งแกร่งของเขาก็ผ่าม่านพรหมจรรย์บาง ๆ ไปได้ เทวิกาดิ้นพล่านด้วยความเจ็บปวด หน้าตาเหยเก   แม้ชายหนุ่มจะสงสัย แต่สมองมันสั่งให้เขาค่อย ๆ ซอยถี่ ๆ  เพราะตอนนี้เขาไม่สามารถหักห้ามการกระทำได้   หญิงสาวเงียบไป จากความเจ็บปวดบัดนี้รู้สึกดีแปลก ๆ  เท่าที่รู้มาหากมีอะไรครั้งแรกมักจะเจ็บมาก แต่เธอเองเคยถูกณภัทรข่มขืนมาก่อน ทำไมยังเจ็บเหมือนเจียนจะตาย รึเรื่องเธอกับณภัทรไม่มีอะไรเกิดขึ้น เทวิกาได้แต่คิด รู้สึกตัวอีกทีเมื่อชายหนุ่มที่คร่อมตัวเธออัดความเป็นชายจนสุดลำ ชักเข้าชักออกด้วยความสะใจ   เขาหายใจถี่ แล้วครางเหมือนเสือคำรามเพราะความสุขสม   แล้วถอนกายออกฟลุบนอนข้างกายเธอ ปล่อยให้หญิงสาวเกิดอารมณ์แปลก ๆ รู้สึกหงุดหงิดปนกับความเจ็บปวดเหมือนร่างจะแตกเสียให้ได้ 

           

    “อะไรกันนี่ เธอบริสุทธิ์อยู่เหรอ  เป็นไปไม่ได้”

เหมกรพึมพำคิดว่าตัวเองว่าทำอะไรลงไป ทำไมมันผิดคาดจากที่เขาคิด เพราะตอนนี้ความเป็นชายของเขามีเลือดติดมาจากกายเธอ  เขาทำความสะอาดมันอย่างทะนุถนอม เมื่อรู้ว่าตัวเองได้เป็นชายคนแรกของเธอก็รู้สึกมีอารมณ์อีกครั้ง เขากระหยิ่มในใน ตอนแรกนึกรังเกียจอยู่บ้างคิดว่าเธอคงเน่าเฟะ  แต่ตอนนี้ความคิดนั้นไม่มีอีกแล้ว  นึกเสียดายที่ไม่ได้จูบลูบคลำให้หนำใจ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha