แผนร้อนซ่อนเสน่หา(20+)จบ

โดย: ผรัณดา



ตอนที่ 7 : จะยั่วให้อกแตกตาย แต่ผิดแผน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

            “เอานี่ เสื้อผ้าผม ใส่ ๆ ไปซะ ไหน ๆ ชุดของคุณที่เอามาก็เป็นผงหมดแล้ว ไว้ผมออกไปข้างนอกจะซื้อมาให้ใหม่”

เทวิกาไม่มีแรงทะเลาะกับเขา ได้เพียงแต่ยื่นมือไปรับ แล้วคิดด่าเขาในใจ ว่าตบหัวแล้วมาลูบหลัง เป็นคนสร้างปัญหาเองแท้ ๆ เลย

            “หวังว่าคืนนี้จะไม่มีมารตัวไหน มากวนใจอีกนะ ”

เทวิกาหวาดผวา เพราะตอนนี้เป็นเวลาดึกเธออยากจะนอนพักผ่อนให้เต็มที่  แปลกที่ห้องนี้ไม่มีกลอนประตูทำได้แค่ล็อคลูกบิดเอาไว้ แต่ไม่ช่วยอะไรได้เลย เพราะนี่คือบ้านของเขา เขามีกุญแจในมือจะเข้ามาตอนไหนก็ได้

            “เก้าโมงแล้วเหรอ  นี่เราหลับเป็นตายเลยเหรอ”

เธอตื่นมาแล้วรีบสำรวจร่างกาย ว่าเมื่อคืนตอนที่เธอหลับเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองบ้าง เมื่อทุกอย่างยังเรียบร้อย เธอโล่งใจใหญ่ แล้วรีบเข้าห้องน้ำทันที

            “อ้าว อาบน้ำแล้วเหรอ ว่าจะเอาผ้าตัวใหม่มาให้”

เหมกรไขกุญแจเข้ามา ในมือถือผ้าชุดใหม่ พอเห็นเทวิกาก็ตาวาว  เธอเพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำ เสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวของเขา บัดนี้เป็นชุดยาวถึงกลางขาอ่อนของเทวิกา   ผมถูกมวยไว้ เผยให้เห็นต้นคอขาวเนียน กระดุมเสื้อถูกปล่อยให้เป็นอิสระเม็ดนึง ทำให้เห็นทรงอวบอัดอย่างชัดเจน

            “ไม่ต้อง ชั้นใส่ตัวเดิมได้ ไม่ได้เลอะอะไร เพราะใส่นอนอย่างเดียว”

เทวิกาพูดห้วน ๆ แกล้งนั่งลงบนขอบเตียง ทำให้เชิ๊ตร่นจนเห็นต้นขา เธอจงใจยั่วเขา เพราะตอนนี้เธอมีประจำเดือน ถึงอย่างไรเหมกรก็ไม่สามารถทำอะไรเธอได้แน่   เหมกรเดินเข้าไปหาหญิงสาวเหมือนโดนมนต์สะกด  เขาเอามือไล้ที่แก้มอันปราศจากเครื่องสำอาง 

            “คุณจะทำอะไรนะ”

            “ก็ทำสิ่งที่คุณคิดนั่นแหละ”

เทวิกายิ้มที่มุมปาก  มือบางไล้เข้าไปในเสื้อของเขา เธอลูบซิกแพคที่เป็นลอน สูงไปจนถึงแผงอกกว้างที่มีขนรำไร จนเหมกรทนไม่ไหวปลดกระดุมเธอออกอย่างช้า ๆ ความเป็นชายของเหมกรเริ่มผงาดขึ้นมาทีละนิด จนดันกางเกงผ้าแพรสีน้ำเงินที่ปราศจากกางเกงชั้นในอย่างเห็นได้ชัด  ยิ่งทำให้เทวิกามั่นใจว่าเขาต้องอกแตกตายแน่นอน

            “เสียใจด้วยนะ  วันนี้ชั้นมีประจำเดือน”

เหมกรได้ฟังก็เจ็บใจที่โดนเทวิกาเล่นงาน แกล้งยั่วให้เขามีอารมณ์ แต่คิดเหรอคนอย่างเขาจะจนมุมได้ง่าย

            “ไม่ใช่ปัญหาสำหรับผมหรอก”

ทันทีที่พูดจบเขาจับหัวเทวิกา แล้วจ่อความเป็นชายที่ผงาดอย่างสง่าผ่าเผยเข้าไปใกล้ปากบางสีชมพูของเธอ

            “อื้อ  อะไรของคุณ คุณจะทำพิเรนอะไร”

            “พิรงพิเรนอะไร อ้าปาก เพื่อแลกกับข่าวของกิ่งฟ้าเพื่อนรักของคุณ”

เทวิกาตกใจ ทำไมเขารู้จักเพื่อนของเธอได้   ระหว่างที่ไม่ทันตั้งตัว เจ้าแก่นกายสีชมพูของเขาได้เข้าไปในปากเธอแล้ว เธอทำได้แต่อู้อี้ ดิ้นรนขลุกขลักไปมา  แต่ก็สู้แรงจากกายอันกำยำของเขาไม่ได้

            “เลียเลยสาวน้อย เลียเหมือนตอนที่คุณกินไอติมไง”

            “ชั้นทำไมเป็น”

เทวิกาถอนปากออกจนเขาเสียดาย ทำไมเธอช่างไร้เดียงสานัก  เขาไปคว้ามือเธอมาเพื่อให้เธอได้กอบกุมด้วยตัวเอง  หญิงสาวจับอย่างหลงลืมความตกใจ ตามองไปที่น้องชายของเขา สำรวจตรวจตาไปทุกตาราง เขาจับมือเธอรูดเข้าออกช้า ๆ  ด้วยอารมณ์เสียวสุดทำให้เขาสูดปากแหงนคอ หลับตาปี๋ เทวิกาเห็นก็เกิดอารมณ์ร่วม แต่เท่าที่ทำได้คือทำตามเขาสั่ง เธออ้าปากอมมันอีกครั้ง ครั้งนี้รู้สึกมันคับแน่นกว่าครั้งแรก กว่าจะเอาเข้าไปได้ช่างยากเย็น  รสชาติและกลิ่นแปลก ๆ ชวนให้เธอเสียวซ่าน แล้วโลมเลียอย่างนิ่มนวล

            “อย่างนั้นแหละสาวน้อย ผมเสียวจังเลย อื้ม  สุดยอดเลย อ้า   อื้มม”


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


ตอนนี้ขอเข้าข้างพระเอก😋😈😁
โดย Anonymous | 3 years, 2 months ที่ผ่านมา
  • อิอิ โดย naiyapak | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha