แผนร้อนซ่อนเสน่หา(20+)จบ

โดย: ผรัณดา



ตอนที่ 24 : เกือบไปแล้ว


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

               “ร้อนจังค่ะ ถอดออกเลยละกัน พี่เหมก็คงจะร้อนเหมือนกันใช่ไหมคะ ถอดเลยน้า”

เทวิกาถอดเสื้อคลุมของตนออก แล้วเอื้อมไปปลดตะขอกางเกงของเขา

            “ใจร้อนจังเลยนะเรา”

เหมกรหยิกแก้มเธอเบา ๆ แล้วรวบมือบางไว้ เพราะเขาอยากทำแบบค่อยเป็นค่อยไปมากกว่า ทำเอาหญิงสาวหงุดหงิดจนเห็นได้ชัด

            “วิไม่ไหวแล้วค่ะ พี่เหมขา”

เธอผลักเขาลงบนเตียง แล้วกระโดดใช้ขาข้างหนึ่งทับเอาไว้ ส่วนสองมือทั้งกอดทั้งลูบไปทั่วร่างใหญ่ ตอนนี้เธอไม่อยากจะรออะไรทั้งสิ้น รู้สึกร้อนวูบวาบ เนินสวาทก็บีบรัดจนเสียวไปหมดโดยที่ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ไว้ได้เลย  ไม่นานเธอก็ได้จูบเขาอย่างเร้าร้อน มือวนไปที่เป้ากางเกง มีหรือมันจะไม่ตื่นมาสู้มืออันซุกซนของเธอได้

            “ปล่อยมันออกมาเถอะค่ะ”

เทวิกาถอนปากจากเขา แล้วอ้อนวอนให้เขาปลดปล่อยความเป็นชายออกมาสู่ความอิสระ

            “วันนี้พี่ว่าวิแปลก ๆ ไปนะ ไม่สบายรึเปล่า”

เหมกรใช้มือแตะหน้าผากของเธอ เพราะรู้สึกผิดปกติกับสิ่งที่เกิดขึ้น  เทวิกาไม่พูดพร่ำรีบปลดตะขอแล้วงัดมันออกมาอย่างง่ายดาย

            “โอ้วววววววว วิ ” 

เหมกรหายใจหนักขึ้น  เพราะเธอดูดมันอย่างหนักหน่วง แต่เมื่อตั้งสติได้เขาก็สังเกตเห็นลีลาอันรุนแรงของเธอจนเขาเองเอะใจรีบดันเธอขึ้นมาเพื่อสบตา สายตาของเธอนั้นแสดงถึงความร้อนรุ่มและต้องการเขาเป็นอย่างมาก ซึ่งนี่มันผิดปกติและรู้สึกว่ามันไม่ได้เกิดจากความรักเลย แต่เกิดจากความต้องการเท่านั้นเอง

            “วิ มองหน้าพี่ก่อน วิเป็นอะไรไหมบอกพี่สิ”

            “วิไม่ทราบค่ะ วิรู้สึกร้อนแปลก ๆ  รู้สึกต้องการ  พี่ช่วยวิด้วยนะคะ”

            “แป๊บนึงนะ เดี๋ยวพี่มา”

เหมกรรีบแต่งตัวให้เรียบร้อย ก่อนวิ่งลงบันไดไปหาน้ำเย็นมาให้เธอ

            “เอากล่องยาไปด้วยดีกว่า”

            “ควับบบบบบ”   

เหมกรสะดุดถังขยะใบเล็กข้างตู้ยา ขยะชิ้นน้อย ๆ ออกมาครึ่งถัง  เขาวางกล่องยาข้าง ๆ แก้วน้ำที่เตรียมไว้

            “อะไรกันเนี่ย”

เหมกรพินิจพิจารณาซองเล็ก ๆ แว๊บแรกที่เห็นก็รู้ว่าเป็นอะไรแต่ก็ไม่อยากให้เป็นสิ่งที่ตนคิด

            “ชิบหายแล้วมาได้ไงกัน”

เขาสบถคำหยาบออกมาอย่างอดไม่ได้ เพราะในมือของเขาคือยาปลุกเซ็กส์นั่นเอง เมื่อได้คิดก็นึกออกทันทีว่าเป็นฝีมือของใคร

            “ปารดา ไม่น่าเชื่อเลยจริง ๆ เรียนมาตั้งสูง แต่ใช้ของต่ำ ๆ แบบนี้”

เหมกรรู้ว่าปารดาต้องใส่มันในน้ำผลไม้ให้เขาดื่มแน่ ๆ แต่โชคดีที่เขาไม่ได้ดื่มเข้าไป แต่คนที่รับเคราะห์กลายเป็นเทวิกาเสียได้ นึกได้เช่นนั้นก็รีบหยิบสิ่งที่ต้องการไปหาเทวิกาด้วยความเป็นห่วง

            “วิปวดหัว วิร้อน วิเหนื่อยค่ะ ฮือ ๆ ๆ ๆ”

            “ใจเย็น ๆ นะ เอ้าดื่มน้ำก่อนครับที่รัก”

เขายื่นน้ำให้เธอได้ดื่ม พร้อมทั้งเตรียมเช็ดตัวให้เธอด้วยน้ำเย็น

            “สวมเสื้อก่อนนะ”

            “ไม่ค่ะ วิไม่สวม แต่วิ....”

เทวิกาใช้สายตายั่วยวนอีกครั้ง แต่ไม่สำเร็จเขาใช้ผ้าห่มผืนหนาพันร่างเธอไว้

            ว้ายยยยย พี่เหมจะทำอะไรวิเหรอคะ ไม่เอานะ”

แม้อารมณ์ของเหมกรยังค้างอยู่ก็จริง แต่ถ้าจะให้เขาทำกับเธอโดยที่มาจากคำสั่งของยาแบบนั้น เขาไม่ต้องการ  ตอนนี้เขาเปลี่ยนไปมาก อยากจะถนอมเธอและทำทุกสิ่งทุกอย่างด้วยความรักมากกว่า

            “ฮือ ๆ ๆ ๆ ๆ พี่เหมใจร้าย พี่ไม่รักวิแล้วใช่ไหมคะ พี่ไม่ต้องการวิแล้ว ฮือ ๆ ๆ ๆ”

            “ไม่ใช่อย่างนั้นครับที่รัก เอาน่าพี่มีเหตุผลของพี่ก็แล้วกัน นอนหลับซะนะ ตื่นมาจะได้ดีขึ้น”

เขากล่อมเธอ รู้ว่าเธออาละวาดได้ไม่นาน เพราะเขาได้แอบใส่ยานอนหลับไปในน้ำให้เธอดื่ม

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha