แรก(แลก)รักหญ้าอ่อน

โดย: ช่อพิกุล



ตอนที่ 2 : นาทีระทึกใจ 1


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

เมื่อวาน หลังจากพาลลิษาไปอบน้ำแร่แช่น้ำนมและทำผมเรียบร้อยแล้ว จิรดาก็รีบพาลูกรักของนายแม่ไปพักที่บ้านเช่าของน้องชายเธอ บอกให้สาวน้อยค้างคืนที่นั่นเพื่ออ่านทบทวนภาษาก่อนที่ลลิษาจะไปบริการลูกค้าต่างชาติในเย็นวันนี้

          ‘นังหญ้าอ่อน เรื่องอะไรที่ฉันจะให้แกไปเสนอหน้าบริการนายฝรั่งของนายแม่ คนอย่างแก แค่ได้เป็นนางบำเรอของคุณวิษณุก็ดีแค่ไหนแล้วจิรดาที่เคยเป็นลูกรักของนายแม่มาก่อนรู้สึกอิจฉาลลิษาอยู่ตลอดเวลา เพราะหลายปีที่ผ่านมานายแม่เลี้ยงดูเอาใจใส่ลลิษาเป็นอย่างดี ทั้งที่เธอทำดีแทบตายแต่กลับกลายเป็นหมาหัวเน่าเมื่อลลิษาเริ่มโตเป็นสาว

          จิรดารู้ว่านายฝรั่งของนายแม่มีหลานชายหนึ่งคนหล่อมากชื่อเดียวกับชื่อผับที่นายฝรั่งเป็นคนตั้งให้ และรู้ด้วยว่ามาเที่ยวเมืองไทยคราวนี้นายฝรั่งจะพาหลานชายคนนี้มาด้วย แม้จะไม่เคยเห็นหน้าหลายชายของเขามาก่อน แต่จิรดาก็หมายมั่นปั้นมือว่าเธอจะเอา มิสเตอ์นีโอมาเป็นผัวของตนเองให้ได้

          “เย็นนี้เจอกันที่ผับของคุณนะคะเฮีย” จิรดายกหูโทรศัพท์คุยกับวิษณุทายาทของผับดังหลายในตัวเมือง เขาหล่อเขารวยและเขาไม่เคยพอ ในเรื่องของผู้หญิง

          “มาเร็วหน่อยก็ดีนะ ฉันอยากจะเห็นหน้าสาวน้อยที่เธอว่าหล่อนสวยนักสวยหนาใจจะขาด”

          “ใจเย็นๆสิคะเฮีย คืนนี้ไม่เกินหนึ่งทุ่ม แหม่มจะพาไปเสิร์ฟถึงที่เลยค่ะ แต่ว่าก่อนหกโมงเย็นเฮียโอนมาก่อนนะคะกึ่งหนึ่งตามที่ตกลงกันไว้”

          “ได้ซี่ เฮียไม่เบี้ยวหรอกน่า

          จิรดามองดูเงินหกหลักในบัญชีแล้วก็ยิ้มกริ่ม ก่อนจะสอดบัตรเอทีเอ็มเข้าไปกดเงินออกมาฟ่อนใหญ่ๆใส่ในกระเป๋าถือ ในใจก็คิดถึงผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่งที่เธอกำลังคบหาอยู่

          นาทีต่อมาร่างระหงในชุดเดรสเซ็กซี่สีแดงสดก็โบกแท็กซี่ออกไปหาคนที่กำลังคิดถึงทันที

         

เจ้าของนีโอผับที่ตอนนี้ กำลังเดินไปเดินมาเหมือนหนูติดจั่นดวงตาคู่สวยภายใต้คิ้วโก่งดั่งคันศรที่วาดเขียนอย่างประณีตมองนาฬิกาข้อมือนับครั้งไม่ถ้วนในหนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา ยิ่งใกล้เวลายิ่งร้อนรนอย่างเห็นได้ชัด

          “ให้อ้อไปตามไหมคะนายแม่” เกตวดีอาสาเมื่อเห็นนายจ้างที่เปรียบเสมือนแม่คนที่สองของเธอเริ่มมีสีหน้าไม่ค่อยดี แถมยังหงุดหงิดใส่พวกพนักงานหลายคนที่เดินเข้ามารายงานปัญหามากมายที่พบในค่ำคืนนี้

          “แล้วแกรู้เหรอ ว่าจะไปตามหาสองคนนั่นที่ไหน” ตวาดถามอย่างหงุดหงิด กระแทกก้นลงบนโซฟาอย่างอารมณ์เสีย

          “ก็พอรู้ค่ะ แหม่มมีร้านประจำไม่กี่ร้าน และพักอยู่ซอยเดียวกันกับอ้อค่ะ”

          “ฉันละโมโหมันจริงๆ มือถือก็ไม่เอาไป ติดต่อก็ไม่ได้ กลับมาเมื่อไหร่แม่จะทำโทษเสียให้เข็ด”

          “ใจเย็นๆค่ะนายแม่ บางทีแหม่มอาจจะกำลังเดินทางมาแล้วก็ได้ รออีกสักหน่อยนะคะ”

          “เออ ฉันจะรอมันอีกสิบห้านาทีเท่านั้น ถ้าถึงเวลาแล้วมันยังไม่กลับมา แกค่อยออกไปตามหาแล้วกัน ให้นายจรพาไป” นายจรหรือนายขจรเป็นทั้งคนขับรถ เป็นทั้งบอดี้การ์ด และเป็นทั้งพ่อบ้านทำงานในสวนที่ติดตามรับใช้วาปีมานมนาน น้อยคนนักที่จะรู้ว่าสองคนนี้แอบมีความสัมพันธ์ฉันชู้สาวกันอย่างลับๆ

          “ได้ค่ะนายแม่”

 

          เกตวดีตามไปถึงที่พักของจิรดาก็ไม่เจอสองสาว ตามไปหาที่ร้านเสริมสวยประจำของจิรดาก็ยังไม่เจออีก เหลือที่สุดท้ายที่เกตวดีแอบไปรู้มาว่าแฟนหนุ่มคนล่าสุดของจิรดาอยู่ที่ไหน แม้ว่าที่นี่จะเป็นสถานที่สุดท้ายที่เกตวดีคิดว่าจิรดาไม่น่าจะอยู่ในเวลานี้ แต่มันก็ไม่แน่ หญิงสาวจึงไม่รอช้า รีบนั่งวินมอเตอร์ไซค์เข้าไปในซอยลึกมองหาบ้านหลังคาสีม่วงตามคำบอกเล่าของเพื่อนร่วมงานอีกที แล้วก็เจอในที่สุด

          ร่างเล็กกะทัดรัดในชุดกางเกงยีนขาสั้นแขนกุดสีขาวเอวลอย ค่อยๆเดินย่องเข้าในบ้านราวกับแมวขโมย โดยหญิงสาวตั้งใจจะไปเซอร์ไพรส์สองสาวอย่างเงียบๆ และบางทีเธออาจจะจออะไรดีๆก็ได้

          ในบริเวณบ้านเงียบกริบเหมือนไม่มีใครอยู่ แต่ประตูบ้านไม้กลางเก่ากลางใหม่เพียงแค่แง้มเข้าหากันแต่ไม่ได้ล็อก มือบางค่อยๆเปิดบานประตูเข้าไป โชคดีที่มันไม่มีเสียงดังเธอจึงเปิดกว้างขึ้นกวาดสายตามองไปรอบๆ ในบ้านดูรกตามประสาบ้านของหนุ่มโสด เกตวดีเดินย่องเข้าไปด้านใน เดินผ่านห้องนั้นไปห้องนี้จนไปถึงห้องน้ำก็ไม่เจอใคร

          ไม่มีใครอยู่ แล้วเจ๊แกพาหญ้าอ่อนไปไหนเนี่ย จะมืดค่ำอยู่แล้ว

          เกตวดีถอนหายใจยาวออกมาอย่างผิดหวัง ก่อนจะเดินกลับออกมา

          กริก!

          เสียงล็อกประตูบ้านทำให้คนที่กำลังเดินออกมาเกือบถึงฝั่งห้องรับแขกรีบหลบซ่อนตัวแทบไม่ทัน ร่างเล็กวิ่งเข้าไปหลบในห้องหนึ่งที่ไม่ได้ล็อกกุญแจแล้ว โชคดีที่ในห้องมันมืดสลัวจึงพอหลบซ่อนตัวอยู่ข้างตะกร้าเสื้อผ้าที่มีผ้าอยู่ข้างในจนล้นตกระเกะระกะได้

          ผาง!

          ประตูห้องเปิดเข้ามาพร้อมกับแสงสว่างวาบส่องเข้าไปด้านใน ก่อนประตูห้องจะปิดลงอีกครั้งพร้อมเสียงลงกลอนดังกริ๊ก




ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha