แรงฤทธิ์พิศวาส

โดย: พลอยเฟื่อง



ตอนที่ 6 : ประทับรอยสวาท - 2


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ช่างเถอะ หล่อนไม่สน แต่ตอนนี้คือทำยังไงก็ได้ ให้ผู้ชายคนนี้ไปจากห้องนี้ให้ไว และไปจากชีวิตหล่อนตลอดกาล

“แล้วจะยังอยู่อีกทำไม?” คำถามที่คล้ายกับการไล่กลายๆ ทำให้ทัศนัยหน้าเหวอไปนิดๆ

“เอ่อ...ผมคิดว่าเรา...”

“น่าจะกินข้าวเช้าด้วยกันสักมื้องั้นหรือ?” หล่อนถามสวนขึ้นมา ตามด้วยเสียงหัวเราะที่ฟังออกเลยว่าขบขันปนเย้ยหยันในที ทำให้เขาถึงกับหน้าเสีย

“คือว่า...เรื่องเมื่อคืน”

“ก็ส่วนเรื่องเมื่อคืน และนี่มันก็เช้าแล้ว” เขาถึงกับอึ้งพูดไม่ออกไปทีเดียว เพราะว่าเกิดมายังไม่เคยมีผู้หญิงที่ไหนกล้าตัดรอนคนหล่อๆ แบบนี้มาก่อน

ทัศนัยถึงกับใบ้แดก ยิ่งเมื่อเห็นท่าทางกอดอกเอาเรื่อง ทำหน้าตาเหมือนไม่แคร์นั่นด้วย

“กลับไปได้แล้ว” ชัดเจนว่าเธอไล่เขา

“คงไม่ต้องขอบใจนะที่มาส่ง เพราะดูท่าจะได้ไปคุ้มแล้วนี่ แล้วอย่าคิดว่าฉันสนด้วยว่าเมื่อคืนนี้เกิดอะไรขึ้น”

ร่างงามผินหลังเดินเข้าไปในห้องน้ำ ทันทีที่ปิดประตูก็หยิบเสื้อคลุมมาสวมใส่ให้เรียบร้อยมิดชิดแทนผ้าห่มที่หอบติดเข้ามา

“บ้าเอ๊ย! หมอนั่นฉวยโอกาสชัดๆ”

หล่อนไม่ควรไปเมาอยู่ในผับกับคนแปลกหน้าตั้งแต่แรก ในเมื่อใช้ชีวิตเสี่ยง มันก็ย่อมมีข้อผิดพลาดเกิดขึ้นได้

หล่อนไม่อาจหนีหน้าความจริงไปตลอด แต่ชีวิตคนเรามันสะดุดหัวทิ่มหรือหกล้มกันได้ และไม่ใช่ว่าเมื่อล้มแล้วจะต้องนอนกองอ่อนแออยู่กับความเจ็บจำหรือผิดพลาดนั้นไปตลอดชีวิตเสียเมื่อไหร่

ชีวิตมันต้องไปต่อ...อย่างสวยๆ และเริ่ดๆ ด้วยสิ

ใบหน้างามซีดเซียวเงยมองภาพเงาสะท้อนของตัวเองในกระจก สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เต็มปอด ก่อนจะล้างหน้าล้างตา แล้วจัดการอาบน้ำชำระล้างคราบไคล รวมถึงคราบสกปรกโสมมใดๆ บนเนื้อตัวที่นึกรังเกียจขยะแขยงขึ้นมา ตั้งสติ ก่อนจะออกไปเผชิญหน้าแก้ปัญหากันต่อ

เรื่องผิดพลาดในคืนเดียว จะต้องไม่เปลี่ยนชีวิตหล่อน

+++++++++

 

“เป็นอะไรของแกวะ หน้าบูดเป็นตูดลิงเชียว”

จักรีพยักพเยิดหน้าถาม เมื่อแฟนสาวที่เขาพามาเปิดตัวกับเพื่อนขอตัวลุกไปเข้าห้องน้ำ

“หงุดหงิดนิดหน่อยว่ะ แกยังพาแฟนมาหวานบาดตาให้อิจฉาอีก...รมณ์เสียเว้ย” คนว่ากระดกเบียร์เขาปาก

“ฮะ...ฮ่า...ก็หาสักคนสิวะ รูปหล่ออย่างแก หาไม่ยากอยู่แล้วล่ะ”

“ไอ้หาน่ะหาไม่ยาก แต่หาอย่างที่อยากได้น่ะ มันยากเว้ย”

“ไหนลองบอกสเป็กมาคร่าวๆ สิวะ เผื่อจะช่วยหาให้” จักรีขันอาสา หวังให้อีกฝ่ายอารมณ์ดีขึ้น

“ฉันอยากได้ผู้หญิงสวยๆ รวยๆ หุ่นเอ็กซ์ เซ็กซี่ ที่สำคัญคลั่งไคล้เรื่องบนเตียงเป็นที่สุด”

“ไอ้คนมักมาก...เอ๊ย! โลภมาก” จักรีด่าส่ง แล้วยกเบียร์ขึ้นจิบ “สเป็กแกนี่มันเยอะจริงๆ จะเอาทั้งหมดนั่นคงยากสักหน่อย แต่ถ้าหาแบบ คนนั้นมีข้อหนึ่ง คนนี้มีอีกข้อหนึ่งพอได้”

“หล่อๆ อย่างฉัน มันต้องได้ครบทุกอย่างเว้ย เลือกได้แค่บางอย่างไม่เอาอีกแล้ว หล่อเลือกได้น่ะ รู้จักไหม?”

“แล้วแกคิดว่าผู้หญิงที่เพอเฟ็กต์ขนาดนั้น แม่งจะมามองผู้ชายอย่างเราหรือไง?” ถามย้อนกลับไป

“ก็ไม่แน่หรอกว่ะ” บอกไปพร้อมกับยิ้มที่มุมปาก มั่นใจว่าไม่ได้มีดีแค่หล่อ แต่ลีลาและกลเม็ดเด็ดพรายของเขาก็ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าหน้าตาเลยสักนิดเดียว ไม่งั้นนังเมียแก่จะหลงใหลเขาจนหัวปักหัวปำหรือ?

“ฉันยอมรับนะไอ้ทัศว่าแกหล่อ แต่ความหล่ออย่างเดียวมันกินไม่ได้เว้ย แถมยังไม่คงทนอีกด้วย ลองอายุสักสี่สิบห้าสิบ แกก็เหี่ยวก็ย่น พลังล้นเหลือบนเตียงมันก็ต้องมีถดถอยบ้างจะสู้เด็กหนุ่มๆ เอ๊าะๆ ไม่ได้หรอก ไม่งั้นคุณพี่จันทร์ของแกจะเปลี่ยนใจรึ?” คนว่ายกเบียร์ขึ้นจิบอย่างสบายอารมณ์

“พอๆ เลิกพูดชื่ออีแก่นั่นให้ได้ยินเถอะว่ะ แสลงหู” ได้ยินทีไรมันก็จี๊ดหัวใจทุกทีที่จะยอมรับว่าเขาถูกถีบหัวส่งมา

“ฉันถึงอยากจริงจัง ลงหลักปักฐานกับใครสักคน และต้องเป็นคนที่ฉันรักได้โดยไม่อายใคร ไปไหนก็ยืด ไม่ใช่ต้องคอยหลบๆ ซ่อนๆ เหมือนทำเรื่องผิดอยู่” อย่างที่ผ่านๆ มา

“อื้ม...ถ้าแกจริงจังขนาดนี้นะ” จักรีเริ่มหน้าเครียดตาม ยกมือขึ้นลูบคาง “แกก็คงต้องมองหาผู้หญิงสักคนที่เป็นไปได้ว่ะ ที่จริงแล้วจะว่าไปอายุอานามเท่าพวกเรา ก็แต่งงานมีลูกมีเมียกันไปหมดแล้ว อย่างแรกฉันว่า...แกต้องหาอาชีพอะไรทำเป็นหลักแหล่ง อาชีพที่มันมั่นคง...เพราะผู้หญิงสมัยนี้ ชอบผู้ชายรวยๆ ว่ะ ไอ้ดูที่นิสัยมันไม่มีแล้ว นิสัยที่พวกหล่อนชอบ คือ นิสัยรวย...รวยมาก ประมาณนั้น”

“ฉันถึงอยากหาเมียรวยๆ ไง”

“โจทย์แกยากไปโว้ย สวยก็จะเอา รวยก็เอา มันจะมีผู้หญิงที่ไหนวะเพอเฟ็กต์ขนาดนั้น แล้วมารักผู้ชายธรรมดาอย่างพวกเรา”

“มีสิ...มีก็แล้วกัน ฉันเชื่อ” เอ่ยไปพร้อมภาพของใครบางคนสว่างวาบขึ้นมาในหัว

“แล้วใครล่ะ? เจอแล้วหรือไง?” มองใบหน้ายิ้มกรุ้มกริ่มของเพื่อนอย่างนึกสงสัยนัก

“อย่างคุณเมวิกานั่นเป็นไง เขาเพิ่งเลิกกับแฟนมา”

จักรีชะงักไปทันทีที่ได้ยินชื่อที่เขาเอ่ย ก่อนจะแย้งเสียงดัง

“ฝันเฟื่องละแก เพ้อเจ้อว่ะ ดอกฟ้าสูงส่งขนาดนั้น คงไม่โน้มกิ่งลงมาแลคนอย่างแกกับฉันหรอก”

“ก็ไม่แน่น๊า เพราะเมื่อคืนฉันก็เพิ่งเด็ดดอกฟ้าที่แกว่ามาเชยชมแล้วก็ไม่ได้แค่ดมนะ ยังบีบบี้ขยี้ขยำทั้งจูบทั้งคลำทั้งเค้นอยู่ทั้งคืน ฮะ...ฮ่า...” นึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมา ก็ให้รู้สึกกระชุ่มกระชวยหัวใจล้ำเหลือ

จักรีทำหน้าอึ้ง ก่อนจะแหงนหน้าหัวเราะลั่นเสียงดังกว่า

“เพ้อแล้วไอ้ทัศ แกฝันกลางวันหรือไงวะ...ฮะ...ฮ่า...ขำว่ะ”

“เรื่องจริง...ผู้หญิงอะไรไม่รู้ ครบเครื่องเป็นบ้า ทั้งสวย ขาว นมใหญ่ เด้งส่ายร่ายรับสุดยอด ร้องครางงี้เสียงหลงระทวยเลยว่ะ” คุยอวดไปพร้อมกับยกเบียร์ขึ้นจิบอย่างกระหยิ่มใจ

จักรีหัวเราะขำพร้อมกับส่ายหน้าไปมา

“ท่าจะอาการหนักจริงๆ ว่ะมึง เพ้อรำพันเป็นมากขนาดนี้”

“นี่แกไม่เชื่อหรือไง? ว่าเมื่อคืนฉันนอนกับคุณเมมา”

“ไม่เชื่อเว้ย ไหนวะหลักฐาน? อมพระประธานในโบสถ์มาพูดฉันก็ไม่เชื่อ...ผู้หญิงอย่างคุณเมวิกานี่นะ จะมามีอะไรกับแกได้ยังไง?”

“เมื่อคืนเขาเมามาก คงจะอาลัยแฟนเก่า ฉันเลยจัดหนักให้ไปรับรองหาย ลืมเลย”

“พอๆ ไอ้ทัศ” จักรียกมือขึ้นปราม “ฉันไม่อยากให้แกผิดศีลข้อมุสาไปมากกว่านี้...ถ้าแกอยากลองลิ้มชิมเนื้อหงส์อย่างคุณเมวิกาจริง วิธีเดียวเท่านั้นเว้ย ทำเสน่ห์” ว่าแล้วจักรีก็ยกแก้วเบียร์ขึ้นมาจิบ พร้อมกับยิ้มหยันมองเขาอย่างขบขัน

“สนใจไหมวะ ฉันรู้จักหมอเสน่ห์เก่งๆ รับรองผล ไม่ได้ยินดีคืนเงินเว้ย...ฮะ...ฮ่า...”

 

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha