[จบ] แสงใต้เงา [Chance Below Shadow]

โดย: รุ่งอรุโณทัย



ตอนที่ 33 : น้ำแข็งถูกกินอีกแล้ว...


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“ค่ะ” อย่างไรแล้วเธอก็ไม่สามารถโหวกเหวกโวยวายใส่ไมล์ได้อยู่ดี เขาเป็นใครแล้วเธอเป็นใคร เธอจำได้ดี

“ตามใจ” หัวใจดวงน้อยกระตุกแบบโหวงๆแปลกๆ แต่... “พี่ไม่เคยนอนห้องนี้มาก่อนเลย ก็น่าจะลองสักหน่อย” หัวใจดวงน้อยเปลี่ยนจังหวะการเต้นทันที เพราะสิ้นเสียง ปากหยักโน้มลงมาหอมแก้มใสสูดลมหายใจเอากลิ่นหอมจากเรือนกายสาวเข้าไปเต็มปอด

สองแขนเล็กยกขึ้นมากั้นกลางระหว่างเรือนกายทั้งสอง แต่คนตัวสูงไม่ได้ใส่ใจอะไร กลับเลื่อนใบหน้าสูดดมกลิ่นสาวไล่ไปตามหน้าผากเนียน และมาหยุดนิ่งที่ริมฝีปากแดงแสนหวาน ความอ่อนโยนเข้าดึงดูดให้ร่างเล็กตกหลุมเคลิบเคลิ้มไปกับการกระทำนั้น เรียวลิ้นโลมไล้หยอกล้อริมฝีปากเล็กที่ค่อยๆแย้มเปิดอย่างรู้หน้าที่ แต่ไมล์ก็ยังรีรอ เขารอ รอสัญญาณ “เรียกพี่ไมล์” ไมล์ย้ำเตือนเมื่อรอนานแล้วแต่สาวน้อยก็ยังไม่ให้สัญญาณอนุญาต

“พี่ไมล์” สิ้นเสียงสัญญาณเพียงเสี้ยววินาที ริมฝีปากแดงถูกจู่โจม ล่วงล้ำเข้าสู่ความหวาน พบเจอกับเรียวลิ้นเล็กที่เกี่ยวรัดตอบสนองกลับอย่างรู้งาน สร้างความสั่นสะท้านให้กับคนตัวโตในทันที

ไมล์ดูดดื่มความหวานในโพรงปากสาวอยู่นาน ซึ่งสำหรับเขาแล้วเท่าไหร่ก็ไม่พอ ร่างกายเขายังต้องการเพิ่มมากขึ้น มากขึ้นเรื่อยๆ ไม่เคยรู้สึกกับใครแบบนี้มาก่อน ยิ่งได้แล้วกลับอยากได้อีก ไม่มีจุดของคำว่าพอ วงแขนแข็งแรงรั้งร่างบางแนบชิดมากขึ้น ฝ่ามืออุ่นลูบไล้ไปตามแขนเล็กค่อยๆดึงออกจากที่ขวางกั้นเขาอยู่ ซึ่งไร้การต่อต้านใดๆ 

ไมล์เป็นผู้นำไปยังเตียงกว้าง ริมฝีปากที่ผละถอนออกมาอย่างเสียดายได้วกกลับไปใหม่ทันที ครั้งนี้นำพาความเร้าร้อน เร่งเร้า น้ำแข็งไม่ไร้ประสบการณ์แล้วเธอเก่งขึ้นจากครูคนนี้ที่เขาคงไม่อยากให้เธอไปเก่งเรื่องนี้กับใคร สองแขนเล็กยกขึ้นโอบรอบคอแกร่ง สนองตอบกลับเร้าร้อนไม่แพ้กัน สร้างความพึงพอใจให้กับไมล์เป็นอย่างมาก ริมฝีปากทั้งสองต่างผลัดกันรุกผลัดกันรับ ลมหายใจร้อนระอุคุกรุ่นทั่วทั้งห้องนอนที่กว้างพอให้เย็นสบาย แต่ทั้งสองกลับร้อนลุ่มจนรู้สึกว่าห้องทั้งห้องร้อนจนไม่อาจสวมใส่อาภรณ์ได้อีกต่อไป 

ไมล์จัดการกับชุดนอนเสื้อกางเกงของเธอออกไป เหลือเพียงบราลูกไม้เนื้อบางติดกายไว้มองดูแล้วช่างเซ็กส์ซี่นักในสายตาไมล์ รอยยิ้มเผยออกมาอย่างพึงพอใจ แต่ก่อนที่ไมล์จะโน้มกายสาวให้นอนราบไปกับเตียง ตัวเขากลับกำจัดทุกอย่างของตัวเองออกจนเปลือยเปล่า

น้ำแข็งแก้มแดง แม้เธอจะเห็นเขาแบบนี้มาหลายครั้งแล้วก็ตาม แต่ไม่มีทางชินได้หรอกเรื่องแบบนี้ ไมล์ทาบทับลงมา ดูดรั้งริมฝีปากเล็กที่เจ่อบวมเล็กน้อยนั้นอีกครั้ง เสียงดูดกลืนริมฝีปากดังเข้าโสตประสาทของทั้งสอง ยิ่งกระตุ้นเรือนกายสาวเบื้องล่างให้เปียกชื้น

“อื้มมมมม” น้ำแข็งครางออกมา เมื่อริมฝีปากที่ผละออกมาจากปากเจ่อบวม เขาก็ครอบครองยอดอกอวบที่เธอรู้สึกว่ามันอวบขึ้น ยอดเกสรที่ยังมีเนื้อผ้าลูกไม้ขวางกั้นไม่ได้เป็นอุปสรรคกับการดูดด่ำนั้นเลย เมื่อทุกอย่างเข้าไปอยู่ในโพรงปากไมล์ เนื้อผ้าเปียกชื้น ยอดเกสรชูชันที่ถูกเขาดูดจนแข็งเป็นไต น่ากลัวว่าเขาอยากจะกินมันเข้าไปให้รู้แล้วรู้รอด ซึ่งมันกำลังดุนดันเนื้อผ้าลูกไม้บางเบาอยากจะออกสู่ภายนอกเต็มที

ร่างบางสั่นสะท้านเพราะความเสียวซ่านในร่างกายกำลังจะทำให้ตัวเธอระเบิด วันนี้เขาแตกต่างเหลือเกิน เธอกำลังรับกับความดุดัน เร้าร้อน ฉบับเต็มจากไมล์เป็นครั้งแรก ก่อนนี้ไมล์ให้บทอ่อนโยนมาตลอด มันถึงเวลาแล้วที่น้ำแข็งจะต้องเรียนรู้ความสัมพันธ์ระหว่างร่างกายชายหญิงที่ไม่ได้มีแค่นั้น บางครั้งอ่อนโยน บางครั้งเดือดดาล บางครั้งป่าเถื่อน บางครั้งทารุณ 

ใบหน้าที่มีเคราหนวดขึ้นมาบ้างเล็กน้อย แนบถากผิวเนียนอย่างจงใจ เมื่อไมล์ฝังใบหน้าของตัวเองไล่ดอมดมผิวกายสาวในทุกๆจุดเป็นลำดับต่อมาหลังจากที่ยอดอกเปียกชื้นแดงช้ำไปอย่างตั้งใจ

“ไม่!” น้ำแข็งร้องเสียงตกใจ เมื่อไมล์แยกขาเธอออกจากกันอย่างรวดเร็ว เขาฝังใบไว้ระหว่างขาริมฝีปากหยักกดลงกลางใจสาว แม้จะมีเนื้อผ้าลูกไม้กั้นอยู่ก็ตาม แต่น้ำแข็งก็รู้สึกถึงความร้อนของลิ้นหนาและลมหายใจอย่างเสียวซ่าน โอ้ย! เสียวจังเลย!!!  น้ำแข็งไม่มีเสียงทัดทาน เมื่อร่างกายสาวตอบรับสิ่งนี้ เธอจะตายมั้ย ความเสียวที่เป็นอยู่จะทำเธอตายหมดลมไปเพราะเสียวมั้ย 

ซู๊ดดดด เสียงดูดธารน้ำสาวดังขึ้นในความเงียบ ทำเอาสาวเจ้าต้องยกมือขึ้นมาปิดหน้าตัวเองอย่างเอียงอาย เมื่อไมล์กำลังอร่อยและหลงใหลกับธารน้ำสาวของเธอ เล็บทั้งสิบกดจิกบนเตียง ขาทั้งสองเกร็งจนเธออดคิดไม่ได้ว่าเลือดเธอจะไหลอยู่ได้มั้ย หรือน้ำในตัวเธอจะหมดมั้ยก็บราลูกไม้ตัวจิ๋วเปียกชื้นไปหมดแล้ว

“หวานมาก” ไมล์เอ่ยชม เมื่อผละออกมา และค่อยๆเลื่อนบราลูกไม้ที่เปียกออกจากเรียวขา ปลายนิ้วลูบไล้กลีบสาวไปมา ไม่ทำให้น้ำแข็งขาดตอน ยังครางเสียงเล็กๆออกมาอีกครั้ง 

น้ำแข็งปรือตามองใบหน้าคนเหนือร่าง “พี่ไมล์ อย่าแกล้งน้ำแข็ง” น้ำแข็งรอคอยเขาอยู่ แต่เขาก็ไม่จัดการเสียที เธอต้องการเขา ร่างกายเธอต้องการเขามากตอนนี้ 

“ดื้อให้มันน้อยๆลงได้มั้ย” 

“พี่ไมล์ ฮือ”  น้ำแข็งหายใจติดขัด นิ้วเขาทำอะไรกับเธอ ทำไมเหมือนจะดีแต่ก็รู้สึกขัดใจระคน เขาทำอะไรกับตรงนั้นของเธอ ทำไมถึงทรมานแบบนี้

“เชื่อฟังพี่” ไมล์ออกคำสั่ง ตัวเขาก็แทบจะเจียนตายอยู่แล้ว แต่ต้องทนไว้ เขากำลังยั่ว ให้น้ำแข็งต้องการ แต่ก็ไม่ได้รับการตอบสนองกลับเสียที แม้เธอจะเริ่มหงุดหงิดแล้วก็ตาม

“รู้ รู้ รู้แล้ว เชื่อค่ะ น้ำแข็งจะตายอยู่แล้ว” ไมล์ยิ้ม แต่ขอแหย่อีกหน่อย ยิ่งเห็นใบหน้าหวานมีดวงตาพร่าเพราะหยาดน้ำตาเขาก็อยากสั่งสอนให้หลาบจำ

“แล้วจะให้พี่ทำไง”

“ทำ ฮืออออ พี่ไมล์ทำเหมือนเดิม พี่ไมล์เข้ามาสิค่ะ” น้ำแข็งพูดเสียงสั่นเร็วปรื๋อ นิ้วเขาร้ายกาจเหลือเกินแต่ไม่มหัศจรรย์เท่ากับอีกอย่างที่เธอจ้องมองอยู่

“ครับ” ไมล์ตอบรับพร้อมรอยยิ้ม ขยับกายเข้าไปใกล้มากขึ้น    น้ำแข็งขยับเปิดทางอย่างต้องการ ไม่มีปิดบัง แม้จะรู้ว่าหนทางข้างหน้าความเจ็บปวดจะรออยู่ก็ตาม แต่มันไม่นานความรู้สึกที่รออยู่หลังความเจ็บปวดต่างหากที่เธอต้องการ ใบหน้าหวานบิดเบี้ยวเล็กน้อย เมื่อไมล์เข้ามาจนสุดทางอย่างรวดเร็ว และเขาไม่รีรอขยับขับเคลื่อนสะโพกสอบที่ได้รับการตอบสนองจากสะโพกเล็กเป็นจังหวะลงตัวที่เร้าร้อนครั้งแล้วครั้งเล่าเนิ่นนาน กว่าทั้งสองร่างจะปลดปล่อยสายธารความรู้สึกของจุดสูงสุด “เก่งมาก” ไมล์เอ่ยชมจากใจจริง 

“อย่าแกล้งน้ำแข็งแบบนี้อีกนะคะ”

ฮา ฮา ฮา ทรมานมากเลยเหรอ”

“แน่ละสิ! มันหงุดหงิดมาก พี่ไมล์ใจร้ายมากไปแล้ว ครั้งหน้าน้ำแข็งคงต้องคิดเยอะๆแล้วที่จะให้พี่ไมล์ทำแบบนี้”

“กล้าเหรอ”

“กล้า ไม่กล้าก็คอยดู” น้ำแข็งคาดโทษไมล์ไว้ 

“ไม่กลัวเหรอว่าพี่จะไปกอดผู้หญิงอื่น” น้ำแข็งกัดปากทันที แค่คิดหัวใจเธอก็เหมือนจะเต้นต่อไปไม่ได้เสียดื้อๆ

“น้ำแข็งจะไปมีสิทธิอะไรได้ละคะ เรื่องนั้นมันก็เรื่องของพี่”

พรึ่บ!!! ไมล์ขยับนอนตะแคงเท้าแขนตัวเอง หันมามองน้ำแข็งที่นอนห่อหุ้มตัวเองดัวยผ้าห่มแล้ว บางอย่างทำให้ไมล์อยากแหย่แกล้งต่อ ทั้งๆที่รู้ว่าตัวเองเป็น  ผู้ถูกรักจากคนตรงหน้า 

“พูดเหมือนไม่อยากยุ่งถ้าพี่จะไปกอดผู้หญิงคนอื่น”

“คนบ้า! พูดแบบนี้หมายความว่าไง ไม่อยากยุ่ง พูดมาได้ ใครจะไปยอมละ น้ำแข็งก็คงทำได้แค่...” น้ำแข็งหยุดพูดทันที เธอพลิกกายหันหลังให้ไมล์ น้ำตาไหลออกมาทันที 

ไมล์เลิกคิ้วมองตาม ริมฝีปากกดลึกอย่างพอใจ เมื่อเห็นว่าร่างบางสั่นเทาจากการร้องไห้ วงแขนจึงโอบรัดแนบกายเปลือยของตนไว้แน่น

“รักพี่มากมั้ย?” เสียงกระซิบแผ่วเบาทำเอาร่างบางนิ่งงันทันที แต่ไมล์กลับได้คำตอบเป็นความเงียบ ไมล์ไม่ได้เซ้าซี้ที่จะเอาคำตอบจริงจัง จมูกโด่งกดที่ข้างแก้มก่อนที่หลับตาเข้าสู่นิทราไป ลมหายใจแผ่วเบาสม่ำเสมอของคนด้านหลัง ทำให้น้ำแข็งรู้ว่าเขาหลับไปแล้ว คำถามสุดท้ายเธอได้ยินชัดเจนและเธอก็มีคำตอบอยู่แล้ว

“มากกว่าชีวิตน้ำแข็งค่ะ” เสียงตอบกลับแผ่วเบา ที่ได้ยินเพียงคนพูดเท่านั้น “น้ำแข็ง คุณจากไปพร้อมกับหัวใจรักของผม...” เพราะเธอไม่หลงลืมประโยคยืนยันความจริง ที่จะเป็นฝ่ายรักเขาข้างเดียวเท่านั้น


++++++ ตอนนี้ ไรท์กำลังตรวจสอบคำผิดอย่างละเอียดมากๆ เนื่องจากมีการพิมพ์เล่ม ก่อนหน้าที่มีผิดบ้างต้องขออภัยนะคะ แต่หลังจากนี้ จะให้คำผิดแทบจะเป็น 0% ค่ะ (พยายามอย่างหนักค่ะ) เพราะจะพิมพ์เล่ม ต้องส่งต้นฉบับเข้าโรงพิมพ์ ในอีก 5 วันข้างหน้า [28/01/2018]  ย้ำๆๆๆๆ ว่าตอนนี้ในระบบน่าจะอีก 2 ตอนก็​อัพถึง 50% ใครที่สนใจเล่ม จองได้นะคะ 279.- (รับโปรฯ ส่งฟรีนะคะภายในวันที่ 5 กุมภาพันธ์) หลังจากนี้ ราคาปก อยู่ที่ 289.- หมดโปรฯส่งฟรี คิดค่าส่งตามจริงค่ะ +++++

กำหนดส่งเล่มออก 06 กุมภาพันธ์ ยังเป็นกำหนดเดิมค่ะ

​สนใจติดต่อได้เลยนะคะ

thesun_1982@hotmail.com

Line ID : thesun_1982

              www.facebook.com/FC.RungArunoThay

​ในเล่มมีตอนพิเศษของ น้องมายด์ ศกุนตลา ด้วยนะคะ ในระบบการเติมเหรียญ ไม่มีนะคะ

​ดูแล้วน้องจะหยิ่งๆนะคะ นั่นละน้องมายด์




ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha