ไซด์ไลน์ที่รัก

โดย: ณรีรัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 2 : ทาบทาม


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 2

รุ่งเช้า พิมพ์ ลภัสลืมตาตื่นขึ้นมา เห็นหน้าของบาสเตียนอยู่ตรงหน้าจนแทบจะติดกับใบหน้าของเธอ ก็สะดุ้งผละหน้าออกห่าง แล้วคลายอ้อมแขนที่ไปกอดรัดบาสเตียนเอาไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

 พิมพ์ ลภัส ค่อยๆ คลายแขนออกอย่างเบามือ เพราะคิดว่าเขายังหลับอยู่ แต่ว่าบาสเตียนนั้นตื่นก่อนเธอนานแล้ว เขานึกอยากแกล้ง เลยรีบเอาแขนกอดรัด หญิงสาวทันทีที่เธอกำลังจะออกห่าง ทั้งๆ ที่ยังไม่ลืมตา พิมพ์ ลภัส หยุดชะงัก เธอมองหน้าเขา และเห็นว่าบาสเตียนยังคงหลับอยู่ ก็ค่อยๆ แกะแขนของเขาออก บาสเตียนเลยแกล้งออกแรงกอดรัดเธอแน่นกว่าเดิม จนตัวเธอมาแนบติดกับตัวของเขา

“อุ๊ย... ขนาดหลับยังแรงเยอะ ฤทธิ์เยอะนักนะเจ้าเล่ห์นักใช่มั๊ย นี่...” พิมพ์ ลภัส เอามือบิดไปที่สีข้างของบาสเตียน จนบาสเตียนที่แกล้งนอนหลับอยู่ต้องร้องออกมาด้วยความเจ็บ

“โอ๊ยยยย...ย ซี๊ดด คุณผมเจ็บนะหยิกมาได้ไง คนกำลังนอน อูยย เนื้อหลุดไปแล้วมั๊ง” บาสเตียนลืมตาขึ้นมามองหน้าหญิงสาวตรงหน้า แล้วเอามือลูบสีข้างของตนเอง

“ดี! สม! อยากแกล้งฉันดีนัก ฉันรู้นะว่าคุณตื่นแล้วยังทำเนียนอีก” พิมพ์ ลภัส ค้อนให้บาสเตียน แล้วเอามือดันอกแกร่งของเขาไว้

“อ่าวเหรอ ผมก็นึกว่าคุณไม่รู้ซะอีก” บาสเตียนยิ้มออกมาเมื่อโดนพิมพ์ ลภัส จับได้

“เช้าแล้วนะคุณ ปล่อยฉันได้แล้ว ฉันจะรีบอาบน้ำแต่งตัว ไปหาน้าของฉันที่โรงพยาบาล” พิมพ์ ลภัส พยายามผลักตัวของเขาให้ออกห่าง

“อะไรกันยังเช้าอยู่เลย ให้สายกว่านี้หน่อยสิ เดี๋ยวผมไปส่งคุณเอง วันนี้ผมว่างทั้งวัน” บาสเตียนกระชับอ้อมแขนให้รัดตัว พิมพ์ ลภัส มากขึ้นกว่าเดิม

“ไม่ล่ะ ฉันไม่รบกวนคุณดีกว่า ฉันไปเองได้ แค่คุณจ่ายเงินฉันมาก็พอ” พิมพ์ ลภัส ยังคงดันอกแกร่งของเขา และพยายามดิ้นรนขัดขืนไปมา

“แต่ผมอยากไปส่ง คุณต้องทานอาหารเช้ากับผมก่อน แล้วผมถึงจะไปส่งคุณ ตกลงตามนี้นะ ตอนนี้นอน.....” บาสเตียนพูดจบก็หลับตาลง แล้วก็กอดกระชับอ้อมแขน กดให้หน้าของ พิมพ์ ลภัส มาซุกอกแกร่งของเขา

“อึ๊ยยยย ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ มันหมดเวลาของคุณแล้ว ปล่อย! พิมพ์ ลภัส เอามือทุบไปที่อกของบาสเตียน แล้วพยายามผลักให้หลุดจากอ้อมกอดของเขา

“ไม่ปล่อย ผมต่อเวลาเรื่องเงินเดี๋ยวค่อยคิดทีหลัง นอนๆ”บาสเตียนเอามือกดหัวของ พิมพ์ ลภัส ให้แนบอกแกร่งของเขา

“แต่ฉันตื่นแล้ว ฉันนอนไม่หลับ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลย”พิมพ์ ลภัส ยังคงดิ้นในอ้อมกอดเขา จนบาสเตียนเริ่มจะหงุดหงิด

“ไม่! คุณจะนอนหรือว่าจะให้ผมทำอะไรๆ เมื่อคืนผมยังไม่ได้ทำเลยนะผมจ่ายไปเยอะ มันขาดทุนนะรู้มั๊ย หืม...” บาสเตียนลืมตาขึ้นมองหน้าหวานๆ ของ พิมพ์ ลภัส แล้วกดจูบที่กลางหน้าผากนวล มือของเขาเริ่มลูบต้นแขนและไล่ลงไปเรื่อยๆ อย่างเบามือ จน พิมพ์ ลภัส เริ่มสยิว ตัวแข็งทื่อ แล้วก็ต้องยอมจำนนนอนให้บาสเตียนกอดแต่โดยดี

 “โอเคๆ นอนก็นอน” พิมพ์ ลภัสรีบหลับตาลง

 “ฮึ ฮึ นึกว่าจะแน่” บาสเตียนยกยิ้มที่มุมปาก มอง พิมพ์ ลภัส ที่หลับตาลงในอ้อมกอดของเขา

“นอนได้แล้วอย่าพูดมาก” พิมพ์ ลภัส รู้สึกรำคาญจึงแหวะใส่บาสเตียนทั้งๆที่ยังหลับตาอยู่

08.00

บาสเตียนลืมตาขึ้น เขาชันศอกขึ้นตั้งฉากกับที่นอนแล้วเอามือค้ำศีรษะไว้ มองหน้าสวยหวาน ของหญิงสาวในอ้อมกอดที่ยังคงหลับอยู่ บาสเตียนกดจูบที่ริมฝีปากบางได้รูปเบาๆ เพราะกลัวว่าเธอจะตื่น เขาอยากนอนอยู่แบบนี้นานๆ

บาสเตียนพึงพอใจในตัว พิมพ์ ลภัส ตั้งแต่แรกเห็น แต่เขาก็ต้องอึ้งไปพักใหญ่ เมื่อเจอเธอในห้องเล็กที่ผับของชาคริตเพื่อนรัก แต่พอมารู้ว่าเธอต้องจำใจมาทำงานและยังบริสุทธิ์อยู่ ก็ทำให้หัวใจของเขาพองโตขึ้นอีกครั้ง เดี๋ยววันนี้เขาจะต้องเจอน้าสาวของเธอให้ได้ เขาจะเข้าทางน้าของเธอน่าจะดีที่สุด คิดได้ดังนั้น บาสเตียนก็ยิ้มออกมา

“ยิ้มอะไรคุณ” พิมพ์ ลภัส เอ่ยถามมื่อเห็นบาสเตียนฉีกยิ้มออกมา

“อ่าว... คุณ ตื่นแล้วเหรอ”

“ก็ตื่นแล้วสิ แล้วฉันจะลุกไปอาบน้ำได้รึยัง”

“ยัง เรามาตกลงกันก่อน”

“ตกลง ตกลงอะไร” พิมพ์ ลภัสมองหน้าบาสเตียนอย่างแปลกใจ

“คุณต้องไม่กลับไปทำงานกับเจ้นภาอีก”

“ไม่ทำแล้วฉันจะเอาเงินที่ไหนไปเป็นค่าผ่าตัด รึว่าคุณจะให้ฉันยืม คุณจะให้ฉันยืมใช่มั๊ย” พิมพ์ ลภัส ทำหน้าดีใจและยิ้มออกมา

“ไม่ ผมไม่ให้คุณยืมหรอก”

“อ่าว งั้นฉันก็ต้องทำกับเจ้นภาต่อ เพราะฉัน...ต้อง...การ...เงิน!!! พิมพ์ ลภัส พูดเน้นคำใส่หน้าของคนตัวโต

“ผมไม่ให้ทำ” บาสเตียนพูดกลับเสียงเข้ม

“มีสิทธิ์อะไรมาห้ามฉัน ขอยืมเงินก็ไม่ให้ แล้วยังจะมาห้ามไม่ให้ฉันทำงานอีก ฉันไม่ได้รวยอย่างคุณนะ ที่จะได้อยู่เฉยๆ ก็มีเงินใช้”

“ผมจะจ้างคุณทำงานต่างหาก ยังฟังไม่ทันจบก็บ่นซะละ”

“งานเหรอ คุณจะจ้างฉันทำงานเหรอ จริงๆ นะ พูดแล้วห้ามคืนคำนะ” พิมพ์ ลภัส ยิ้มออกมาทันทีที่ได้ยิน

“จริงสิ เดี๋ยวผมจะให้พายัพจัดการเรื่องค่ารักษาของน้าคุณ และคุณ! ก็ต้องเริ่มงานกับผมวันนี้!

“ห๊า... วันนี้! ไม่ได้ เริ่มวันนี้ไม่ได้”

“ทำไมจะไม่ได้”

“วันนี้ฉันต้องไปมหาลัย ฉันมีเรียนตอนบ่าย และขาดก็ไม่ได้ด้วย เพราะฉันต้องส่งนิพนธ์”

“งั้นผมจะไปส่งคุณและรอรับกลับ”

“ทำไมต้องรอรับกลับ”

“ก็คุณต้องมาทำงานกับผม”

“กว่าฉันจะเลิกก็ปาเข้าไป 4 โมงเย็นแล้ว และจะเอาเวลาที่ไหนมาทำงานกับคุณ”

“ก็... ทุกเวลา”

“งานอะไร ต้องทำทุกเวลา ไหนคุณลองบอกฉันมาซิ คุณจ้างฉันทำงานอะไร”

“ผมจ้างให้คุณคอยดูแล และติดตามผม คุณต้องอยู่กับผมตลอดเวลา”

“บ้า! งานบ้าๆ ใครจะทำ” พิมพ์ ลภัส ส่งค้อนให้บาสเตียนจังเบ้อเร่อ

“ถ้าไม่ทำก็ได้นะ งั้นคุณก็ต้องกลับไปทำงานกับเจ้นภา ไปสนองตัญหาของผู้ชายมักมากพวกนั้น เพราะเขาคงไม่ใจดี ปล่อยให้คุณนอนเฉยๆ สบายๆ เหมือนที่ผมกำลังทำอยู่” บาสเตียนจงใจพูดให้ พิมพ์ ลภัส กลัวและได้ผล พิมพ์ ลภัส เริ่มนึกภาพตามอย่างลังเล

“แต่ถ้าอยู่กับผม คุณไม่ต้องทำแบบนั้น แค่อาจจะเปลืองตัวนิดๆ หน่อยๆ เท่านั้นเอง”

“นิด หน่อยๆ ของคุณน่ะมันแค่ไหนกัน ฉันว่ามันก็ไม่ต่างกันกับงานของเจ้นภามั๊ง”

“ต่างสิ งานของเจ้นภา มันต้องเสีย... เอ่อ... นั่นแหละ และราคาค่าตัวก็คงไม่ได้ราคานี้มั๊ง นี่ผมให้พิเศษคุณหรอกนะ  แต่กับผมคุณไม่ต้องเสีย... แต่อาจจะ กอด และจูบนิดๆ หน่อยๆ เหมือนที่ผมกำลังทำอยู่ตอนนี้ จุ๊บ...” บาสเตียนฉกจูบที่ริมฝีปากของ พิมพ์ ลภัส อย่างรวดเร็ว พิมพ์ ลภัสไม่ได้ตั้งตัว ก็โดนจูบอย่างจัง เธอตาโต นิ่งค้างราว 2 นาที เมื่อได้สติ ก็ทำท่าจะทุบตีเขา  แต่ก็ต้องหยุดชะงัก

บาสเตียนรีบเอามือชี้หน้าเธอทันที “อย่าทำร้ายว่าที่นายจ้างนะ อ่ะตกลงว่าไง จะไปอยู่กับเจ้นภา หรือว่าอยู่กับผม คุณเลือกแบบไหน อยู่กับผมคุณไม่ต้องโดนหัก 30 เปอร์เซ็นต์ ได้เต็มๆ ผมจะจ้างคุณเดือนละ 50,000 บาท และจะจ่ายค่ารักษาพยาบาลของน้าคุณให้ แต่ผมไม่หักเงินเดือนคุณหรอกนะ ไม่ต้องกลัวไปหรอก คุณจะได้ 30,000 บาทเต็มๆ ส่วนค่ารักษาของน้าคุณผมถือว่าเป็นเงินพิเศษก็แล้วกัน ว่าไง ตกลงคุณจะเลือกเจ้นภาหรือว่าผม?” บาสเตียนถามคานคั้นเอาคำตอบจากหญิงสาวตรงหน้า

“ฉันขอคิดดูก่อน เดี๋ยวอาบน้ำเสร็จแล้วฉันจะให้คำตอบ”

“อืม... โอเค แต่อย่าอาบนานมากนะ เดี๋ยวผมเปลี่ยนใจ”บาสเตียนปล่อยตัว พิมพ์ ลภัส ออกจากอ้อมแขนของเขา แล้วนอนหงายเอามือประสานกันรองศีรษะ

“ค่ะ ฉันจะรีบๆ อาบเลย” พิมพ์ ลภัส รีบลุกจากเตียงนอน คว้าชุดคลุมแล้วตรงไปที่ห้องน้ำทันที

“เดือนละ 30,000 เหรอ แล้วจ่ายค่ารักษาของน้าให้อีก อืม... ไม่ต้องทำอะไรมาก แค่คอยติดตาม งั้นเราก็ว่างน่ะสิ ก็คงรับงานอื่นมาทำได้ ได้เงินเพิ่มอีก... โอเคตกลง ฮิ ฮิ คุ้มแสนคุ้ม” พิมพ์ ลภัส หัวเราะคิกคัก อย่างอารมณ์ดี

เมื่ออาบเสร็จ พิมพ์ ลภัส ก็เดินออกมาจากห้องน้ำ เจอกับสายตาของบาสเตียนที่จ้องมองมาที่เธอ เขากึ่งนั่งกึ่งนอนพิงหัวเตียงรอเธอ

“ตกลง ฉันรับงานคุณ แต่วันนี้ฉันต้องไปหาน้าของฉันก่อน และต้องไปมหาลัยด้วย”

“ไม่มีปัญหา ได้อยู่แล้ว” บาสเตียนบอกแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป พิมพ์ ลภัสรีบแต่งตัวในชุดเดิมที่เธอใส่มาเมื่อวาน 

ทั้งคู่ทานอาหารเช้าเสร็จก็เดินลงมาขึ้นรถที่จอดรออยู่ใต้ถุนของโรงแรม 

 “ตกลงว่าคุณรับงานนี้แล้วนะ ผมจะได้ให้พายัพไปจัดการย้ายของๆ คุณมาที่นี่”  ขณะอยู่ในรถ บาสเตียนถาม พิมพ์ ลภัส เพื่อความแน่ใจ ว่าเธอจะไม่เปลี่ยใจ

“ทำไมต้องย้าย ฉันกลับไปนอนที่บ้านก็ได้ ฉันไม่คิดค่าเดินทางจากคุณหรอก”

“ผมจ้างให้คุณตามติดผม 24 ชั่วโมง คุณยังไม่เข้าใจอีกเหรอ พิมพ์ ลภัส” บาสเตียนถามกลับเสียงเข้ม

“24 ชั่วโมง ก็ตลอดเวลาน่ะสิ นี่คุณจะไม่ให้ฉันได้มีเวลาพัก หรือเป็นส่วนตัวบ้างเลยเหรอ กะใช้ฉันให้คุ้มเลยใช่มะ...เฮอะ”

“แล้วฉันต้องทำอะไรบ้าง ไหนคุณลองบอกฉันมาซิ”

“ก็ทำเหมือนที่คุณทำตอนนี้นั่นแหละ อยู่กับผมตลอดเวลา”

“อยู่เฉยๆ เนี่ยนะ” พิมพ์ ลภัส ถามบาสเตียนอย่างแปลกใจ

“อืม” บาสเตียนพยักหน้าตอบเธอเบาๆ

“ถ้างั้น ฉันเอางานอื่นมาทำด้วยได้มะ อย่างเช่น พวก แปลหนังสือ รับพิมงาน หรือพวกทำของชำร่วย อะไรเงี๊ยะ” พิมพ์ ลภัส มองหน้าเขารอฟังคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ

บาสเตียนส่ายหน้าช้าๆ แทนคำตอบ พิมพ์ ลภัสถอนหายใจ ทำหน้าเซ็งๆ แล้วหันออกไปมองนอกตัวรถ

“ถ้าเธอทำตัวดีดี ว่านอนสอนง่าย และทำให้ฉันพอใจ ฉันจะจ่ายพิเศษให้” บาสเตียนพูดโดยไม่หันหน้าไปมอง พิมพ์ ลภัส

“ห๊า จ่ายพิเศษเหรอ จริงๆ นะ พูดแล้วห้ามคืนคำนะคุณ”พิมพ์ ลภัส ยิ้มกว้างจับแขนบาสเตียนเขย่าอย่างดีใจ บาสเตียนหันมามองหน้าหวานๆ แล้วพยักหน้าเบาๆ

“อืม” บาสเตียนพูดเสร็จก็เอามือโอบรั้งตัว พิมพ์ ลภัส ให้มาพิงอกของเขาทันที พิมพ์ ลภัส มีท่าทีขัดขืน เขาจึงส่งสายตาดุๆ แล้วเอามือชี้เข้าหาตัวเอง ทำนองบอกให้เธอรู้ว่าเขาคือนายจ้าง พิมพ์ ลภัส ทำหน้ามุ่ย โอนอ่อนเอียงตัวซบอกเขาตามแรงโอบของบาสเตียน บาสเตียนยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดี

รถยนต์หรูแล่นเข้ามาจอดหน้าโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง พายัพก้าวเท้าลงจากรถแล้วเปิดประตูให้บาสเตียน แล้ววิ่งอ้อมไปเปิดประตูให้ พิมพ์ ลภัส

พิมพ์ ลภัสและบาสเตียนเดินเข้าไปในโรงพยาบาล โดยมีพายัพรีบเดินตามมา เธอเดินตรงไปหาน้าสาวของเธอที่ห้องผู้ป่วยรวมทันที บาสเตียนเห็นสภาพห้องผู้ป่วยแล้วนึกสงสาร เขาเลยให้พายัพไปจัดการติดต่อห้องพิเศษ และจัดการค่ารักษาพยาบาลทั้งหมดของน้าสาวของ พิมพ์ ลภัส พายัพรีบแยกตัวไปจัดการตามที่บาสเตียนสั่งทันที

บาสเตียเดินตามพิมพ์ ลภัส เข้าไป “สวัสดีครับ ผมเป็นเจ้านายของ พิมพ์ ลภัส ครับ” น้าสาวของ พิมพ์ ลภัส ยิ้มให้บาสเตียนอย่างเป็นมิตร บาสเตียนรีบพูดคุย อธิบายปนโกหกแบบเนียนๆ ให้น้าสาวของเธอฟังเกี่ยวกับเรื่องราวทั้งหมด น้าสาวของ พิมพ์ ลภัส รับฟังและรับรู้ และตกลงเห็นด้วยกับบาสเตียนทุกอย่าง บาสเตียนหันมายักคิ้วให้ พิมพ์ ลภัส  

พิมพ์ ลภัส ค้อนให้บาสเตียนแล้วหันกลับไปคุยกับน้าของเธอ พวกเขาเยี่ยมไข้อยู่สักพักแล้วขอตัวกลับ พายัพก็เดินมาและอยู่จัดการทุกๆ อย่างตามที่บาสเตียนสั่ง บาสเตียนจึงขับรถพา พิมพ์ ลภัสตรงไปมหาลัยทันที

.................................................................................


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"สำหรับนักอ่านที่มอบเหรียญ ไรต์แถมตอนพิเศษให้ด้วยนะคะ ในช่วงท้ายๆ มีการพลิกผันอีกมากมายค่ะ แถมพระเอกของเรายังแซ่บจนได้เรื่องอีกต่างหาก มาร่วมลุ้นเอาใจช่วย คิม บาสเตียน ไปพร้อมๆกันนะคะ ขอขอบคุณสำหรับนักอ่านที่มอบเหรียญกำลังใจให้กับนิยายเรื่องนี้ค่ะ ^^"

ณรีรัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha


ฟินฟุดๆๆอ้ะ
โดย Anonymous | 2 years ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
เจอกันแค่ไม่กี่นาที เป็นผัวเมียกันซะแล้ว 555
โดย Anonymous | 2 years ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
อยู่เ้วยกันตลอด24ชั่วโมง นี่มันสามีภรรยากันชัดๆ
โดย Anonymous | 2 years, 4 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 2 years, 4 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha